‫ممنون.
‫آره. انگار همه چی ردیفه.
‫بفرمایید اینم از این. ‫خیلی ممنون. خوش بگذره.
‫سلام لولا. بهت خوش بگذره.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::.
‫خب رسیدیم.
‫آماده ای؟ سه، دو، یک.
‫من فقط لولا رو یه جا مستقر کنم. ‫حتما.
‫حالت خوبه جوجه؟
‫من برم بابات رو پیدا کنم بیام.
‫نه و بیست و دو دقیقه، یورک.
‫نه و سی و سه دقیقه، چرچ فنتون.
‫نه و چهل و دو دقیقه، گارفورث.
‫نه و پنجاه و نه دقیقه، لیدز.
‫ده و هشت دقیقه، نیو پادسی.
‫ده و هجده دقیقه، بردفورد اینترچنج.
‫ده و بیست و نه دقیقه، هلیفکس.
‫ده و چهل و یک دقیقه، هبدن بریج.
‫یازده و دو دقیقه، برنلی منچستر رود.
‫یازده و دوازده دقیقه، اکرینکتون.
‫یازده و بیست دقیقه، بلکبرن.
‫یازده و چهل دقیقه، پرستون.
‫یازده و چهل و نه دقیقه، کیرکهام اند وشام.
‫یازده و پنجاه و هفت دقیقه، پولتون لی فایلد.
‫دوازده و چهار دقیقه، بلکپول نورث.
‫خانم ها و آقایان،
‫مواظب روح عروس سرخ پوش باشین.
‫قرن ها پیش، اون درست صبح روز عروسیش
‫به طرز وحشتناکی کشته شد،
‫و از اون موقع تا حالا برای انتقام ‫توی این صومعه پرسه میزنه.
‫سلام. سلام. سلام پیشنس. ‫سلام پیشنس.
‫- سلام. ‫- باید اینجا یه اجرا بذاریم.
‫وای خدا. حتما. ‫باید این کار رو بکنیم. محشره.
‫خیلی قشنگه.
‫خیلی زیباست.
‫اگه دنبالم بیاین،
‫میبرمتون درست همون جایی که
‫یه ارباب محلی متهم به جادوگری شد
‫و زنده زنده لای دیوار صومعه حبسش کردن.
‫هنوزم میتونین صدای ‫جیغ های خفه اش رو بشنوین.
‫اون منم، من همون اربابم.
‫ام، اشکالی نداره اگه ‫این بچه ها هم باهامون بیان؟
‫نه.
‫ببخشید همگی، باید از سرم میپروندمش.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫خیلی خب، اوکی. حالا از این طرف.
‫نه و بیست و دو دقیقه، یورک.
‫نه و سی و سه دقیقه، چرچ فنتون.
‫نه و چهل و دو دقیقه، گارفورث.
‫نه و چهل و هفت دقیقه، نیو تمپل گیت.
‫نه و پنجاه و نه دقیقه، لیدز.
‫[ پِیشنس ] ‫فصل دوم - قسمت چهارم
‫مقتول؟
‫فیلیپ براکستون.
‫مهندس متخصص بود.
‫سلام.
‫کمکی از دست ما برمیاد؟
‫من مارتینم. همکار فیل.
‫افسر گفت که لابد میخواین با من صحبت کنین.
‫آره. کارآگاه هانتر هستم.
‫- یه دقیقه دیگه میبینمت. ‫- خیلی خب.
‫خب بگو ببینم، ‫چند وقته اینجا کار میکنی؟
‫خب، نظرت چیه؟
‫والا...
‫...به نظر میاد که بر اثر
‫ضربه ای که به سرش خورده ‫دچار آسیب مغزی شدیدی شده.
‫توی کمتر از یه دقیقه تموم کرده.
‫آلت قتاله همینه؟
‫آره، از ابعادش اینجوری معلومه.
‫خون روش هم که دیگه جای شکی نمیذاره.
‫آدم خوبی بود.
‫با بچه اش خیلی عالی رفتار میکرد.
‫پیداش کردین؟ دخترش رو؟
‫دخترش؟
‫مادرش هر چهارشنبه میارتش اینجا.
‫حتما باید همین جاها باشه.
‫اون، اوم، اوتیسم داره.
‫خب دیگه، رسیدیم.
‫خیلی ممنون.
‫امیدوارم خوش گذشته باشه.
‫در هر صورت، ممنون که ‫منو از خونه کشیدین بیرون.
‫ام... بفرما. ‫خیلی ازت ممنونم.
‫عجب عکس باحالی شده، ‫این نورا پشت سرت افتادن.
‫- میشه گوشیت رو بدی؟ ‫- آره، آره، حتما.
‫بفرما.
‫لطف کردی.
‫انگار رنگم پریده.
‫با یه فیلتر درست میشه.
‫خب، بجنبین. دارم یخ میزنم.
‫اینجا صد در صد روح داره.
‫- آره. فعلا خداحافظ شما دوتا. ‫- میبینمتون.
‫خداحافظ. ‫بعدا میبینمتون، بازنده ها.
‫بهت گفت بازنده.
‫از دوستات خوشم میاد.
‫آره، یه مشت احمقن.
‫باید یه وقت با دوستای تو هم بریم بیرون.
‫دوستای، دوستای من؟
‫آره.
‫دلم میخواد ببینمشون.
‫باشه.
‫آره، اوم، ببخشید که شب رو خراب کردم.
‫نکردی.
‫- بهم زنگ بزن بعدا، باشه؟ ‫- باشه.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خب، هدفونی؟ پسره عاشق پیشه نمیمونه؟
‫نه، امشب مرخصیشه.
‫بجنب، بهت نیاز داریم.
‫هی رئیس، اینو توی سطل آشغال پیدا کردیم.
‫گوشی زنشه. کلر براکستون.
‫آمار گرفتیم، ماشینش هنوز ‫همون بیرون توی خیابون پارک شده.
‫خب، چی فکر میکنیم؟
‫چی، یعنی شوهرشو کشته و بعد پیاده در رفته؟
‫بیا اینجا.
‫این خودش و دخترشه؟
‫آره. لولا براکستون. یازده سالشه.
‫اوتیسم داره و بیشتر ارتباطش غیرکلامیه.
‫داریم منطقه رو میگردیم، ‫ولی هیچ اثری از هیچکدومشون نیست.
‫نمیتونیم هم فرض کنیم که با هم هستن.
‫تو نظرت چیه؟
‫ببخشید، من،
‫من نظرم در مورد چی باشه؟
‫خب، فکر کردم شاید یه شمّی ‫داشته باشی که دختره کجاست
‫چون جفتتون، میدونی دیگه؟
‫جفتمون چی؟
‫خب، تو هم، میدونی، تو هم...
‫اوتیسم دارم؟
‫خب، نه.
‫منظورم اینه که ما همه مثل هم نیستیم.
‫نمیدونم اون چی توی فکرشه.
‫آره، وقت ندارم که بخوای بهت بربخوره.
‫فقط... ازت راهنمایی میخوام، لطفا.
‫باشه. اوم...
‫...حدس میزنم... ‫حدس میزنم وقتی کوچیکتر بودم،
‫دوست داشتم جاهای ‫تنگ و کوچیک رو پیدا کنم
‫تا توشون قایم بشم که بتونم ‫دیوارای دورم رو حس کنم،
‫ولی همیشه نزدیک بابام میموندم ‫چون اونجوری حس امنیت میکردم.
‫ممنون.
‫خب، دنبال یه دختر یازده ساله میگردیم،
‫لولا براکستون.
‫فکر میکنیم ممکنه یه جای تنگ قایم شده باشه.
‫پس پخش بشین و حسابی همه جا رو بگردین.
‫لولا!
‫کسی باهات کاری نداره.
‫لولا.
‫اینجایی؟
‫لولا؟
‫- لولا؟ ‫- لولا، عزیزم، صدام رو میشنوی؟
‫لولا؟
‫- لولا؟ ‫- لولا؟
‫لولا، این تویی عزیزم؟
‫نه و بیست و دو دقیقه، یورک.
‫نه و سی و سه دقیقه، چرچ فنتون.
‫نه و چهل و دو دقیقه، گارفورث.
‫نه و چهل و هفت دقیقه، نیو تمپل گیت.
‫نه و پنجاه و نه دقیقه، لیدز.
‫ده و هشت دقیقه، نیو پادسی.
‫ده و هجده دقیقه، بردفورد اینترچنج.
‫ده و بیست و نه دقیقه، هلیفکس. ‫سلام لولا.
‫ده و چهل و یک دقیقه، هبدن بریج.
‫یازده و دو دقیقه، برنلی منچستر رود. ‫اسم من پیشنسه.
‫یازده و دوازده دقیقه، اکرینکتون. ‫خوبی؟
‫یازده و بیست دقیقه، بلکبرن.
‫یازده و چهل دقیقه، پرستون.
‫یازده و چهل و نه دقیقه، کیرکهام اند وشام.
‫اون، ممکنه همین الان ‫شاهد قتل پدرش بوده باشه.
‫طفلکی.
‫انگار داره یه چیزایی رو زمزمه میکنه.
‫این پژواک گوییه.
‫یه جوری، اوم، راهیه برای آروم کردن خودش.
‫آره، ارتباط برقرار کردن باهاش یکم سخته.
‫- و هیچ شاهد دیگه ای نیست؟ ‫- نه.
‫و الان، هر کسی که توی ‫چند ساعت گذشته از این موزه
‫رد شده، یه مظنونه.
‫دوازده و چهار دقیقه، بلکپول نورث.
‫گوشی مامانه چیز خاصی بهمون نداد،
‫توی گشتن خونه هم چیزی پیدا نکردیم.
‫با توجه به سطح خطر، ‫با واحد گمشدگان تماس گرفتم.
‫یه خواهر بزرگتر هم داره.
‫اون نزدیک ایستگاه ‫توی یه کبابی کار میکنه، دیابلوس.
‫دارن همین الان میارنش اینجا. ‫اوکی، خوبه.
‫آمار بیمارستان ها و ‫ایستگاه های محلی رو بگیر.
‫چشم قربان.
‫من با چندتا از دوستاش صحبت کردم.
‫به نظر نمیاد دعوای خانوادگی باشه.
‫ظاهرا اوضاع بینشون خیلی خوب بوده.
‫آره، ولی میدونی که،
‫آدم نمیدونه پشت ‫درهای بسته چی میگذره.
‫درسته.
‫یا خدا، جفت والدین ‫توی یه بعدازظهر از دست رفتن.
‫ایوی، من بازرس مونرو هستم.
‫آره. لولا کجاست؟ خواهرم کجاست؟
‫مامانم رو پیدا کردین؟
‫قول میدم داریم هر کاری ‫از دستمون برمیاد میکنیم.
‫یه مددکار اجتماعی قراره بیاد و از تو
‫و لولا توی خونه خودتون مراقبت کنه ‫تا وقتی که مامانت رو پیدا کنیم.
‫صبر کن، نه، من خودم میتونم ‫از لولا مراقبت کنم. نوزده سالمه.
‫باشه. ولی با توجه به شرایط لولا، ‫باز هم باید تایید بشی.
‫لطفا بشین.
‫خب گوش کن، باید سریع پیش بریم،
‫پس مجبورم چندتا سوال سخت ازت بپرسم، باشه؟
‫منظورت چیه؟
‫رابطه مامان و بابات چطور بود؟
‫باهام دعوا میکردن؟
‫توی خونه تنش وجود داشت؟
‫چی؟
‫ما فقط میخوایم باهامون ‫کاملا صادق باشی ایوی،
‫چون اگه همه احتمال ها رو در نظر نگیرم
‫وظیفم رو درست انجام ندادم.
‫چی، یعنی دارین میگین مامانم بابام رو کشته؟
‫شوخی میکنین دیگه!
‫باشه. فقط داریم گزینه ها رو رد میکنیم ایوی.
‫دلیلی به ذهنت میرسه ‫که چرا مامانت باید غیبش بزنه؟
‫خب، اگه میگین فرار کرده،
‫احتمالا واسه اینه که دیگه نمیتونست ‫فشار و استرس لولا رو تحمل کنه.
‫- خودش این رو گفت؟ ‫- نه.
‫نه.
‫ولی شما نمیفهمین، واقعا طاقت فرساست.
‫اون تمام وقت، انرژی، پول و همه ‫چیز مامان رو میگیره.
‫...همه چیز رو.
‫آره، همین جا منتظرم بمونین دخترا، باشه؟
‫سلام، من کرستی هستم. مددکار اجتماعیم.
‫سلام کرستی. من بازرس مونرو هستم.
‫ام، پدرشون امروز کشته شده،
‫و مادرشون هم مفقود شده.
‫دختر کوچیکتر اوتیسم داره، ‫و اون بزرگه واقعا،
‫واقعا دلش نمیخواد تو اینجا باشی، ‫واسه همین کارت یکم سخته.
‫- باشه. میخوای از ماشین بیارمشون بیرون؟ ‫- آره.
‫سلام لولا. من کرستی هستم. ‫مددکار اجتماعیم.
‫بیا، بریم داخل.
‫همینطوره. ‫سلام. چه خبره؟
‫من بازرس مونرو هستم، شما؟
‫دوست خانوادگی هستم.
‫همه چی مرتبه؟
‫پدر دخترا امروز صبح کشته شده.
‫- یا خدا! ‫- بیا ایوی. پیاده شو.
‫ایوی. خیلی متاسفم عزیزم.
‫طفلی مگه چی کشیدی.
‫- باید برم یه سری به لولا بزنم. ‫- باشه.
‫همین نزدیکی ها میشینین؟
‫- آره، همسایم. ‫- درست.
‫آخرین باری که مادر دخترا رو دیدی کِی بود؟
‫کلر؟
‫فکر کنم چند روزی میشه ندیدمش.
‫خب، اگه خبری شنیدی بهم اطلاع بده، باشه؟
‫باشه.
‫خب این باید حدود همون زمانی باشه که رسیدن.
‫هنوز نمیدونین مامانه کجاست؟
‫نه.
‫بعید میدونم برگرده.
‫فکر میکنی مُرده؟
‫شایدم نمیخواد پیدا بشه.
‫اونجا رو ببین، خودشونن!
‫یه لحظه وایسا.
‫بیلی، میشه بری عقب لطفا؟
‫آره، فقط دو ثانیه.
‫اونجا.
‫کوله پشتی انداخته.
‫چی؟
‫لولا.
‫اون دختره، کوله پشتی انداخته،
‫ولی وقتی پیداش کردیم،
‫کوله ای همراهش نبود.
‫پس کجاست؟
‫خب فکر میکنی کوله پشتی هنوز توی موزه باشه؟
‫آره.
‫توی دوربین های مداربسته ‫معلومه لولا با کوله میاد تو،
‫ولی وقتی پیداش کردیم، همراهش نبود.
‫باشه. چه شکلیه؟
‫خب، نارنجیه با بندهای مشکی.
‫دوتا جیب بغل داره که خالیه، ‫جیب جلوش هم همینطور،
‫و جلوی کوله هم عکس یه گربه مشکیه.
‫باشه. کارت عالی بود.
‫خب، دنبال یه کوله پشتی ‫نارنجی با بندهای مشکی میگردیم.
‫همه پخش بشین.
‫خب بچه ها، اون پایین رو چک کنین، ‫هنوز یه واگن مونده.
‫بله قربان.
‫خبری شد؟
‫نه. بازرس مونرو هنوز داره کارگاه رو میگرده.
‫اوکی، بریم اونجا، منطقه بندی شده بگردیم، ‫اینجوری بگم بهتره.
‫آره. اوم، ببخشید، در واقع، کارآگاه هانتر...
‫...اگه یه وقت با کسی جدی وارد رابطه شدی،
‫اونو به دوستات معرفی میکنی؟
‫فکر کنم آره. چطور مگه؟
‫خب، آخه الیوت میخواد باهاشون آشنا بشه.
‫خب این که اتفاق خوبیه، نیست؟
‫نمیدونم والا.
‫آخه چرا باید،
‫چرا باید بخواد دوستای من رو ببینه؟
‫خب، شاید فقط میخواد تو رو یکم بهتر بشناسه.
‫آره... آره.
‫آره، لابد همینطوره.
‫ممنون.
‫یه لحظه صبر کن.
‫منظورت چی بود که اگه یه وقت جدی ‫با کسی وارد رابطه شدی؟
‫پیدات کردم.
‫حدود ۳۰۰ تا اونجاست.
‫و توی کوله پشتی هم ردی ‫ از ماری جوانا پیدا کردن.
‫یعنی از اون دختر بچه به عنوان ‫قاچاقچی مواد استفاده میکردن؟
‫انگار همینطوره، آره.
‫فهمیدیم کیف مال کجاست؟
‫خب، همون طور که میبینی، ‫سرنخ زیادی نداریم.
‫خب نظرت چیه؟
‫پدره واسه خرج و مخارج ‫دخترش زیر بار قرض میره
‫و شروع میکنه به مواد فروختن
‫و بعدش هم با یه فروشنده رقیب ‫به مشکل میخورن.
‫و نقش مادره این وسط چیه؟
‫هنوز نمیدونیم قربان.
‫و فعلا هم که میدونین...
‫...اون میتونه مقتول باشه یا مظنون.
‫خیلی خب، ممنون.
‫آره، الان دیگه باید به دستت رسیده باشه.
‫اگه خبری شد بهم بگو.
‫باشه. خیلی خب.
‫سلام. ام، من آرشیو رو دوباره چک کردم.
‫هیچی در مورد فیلیپ ‫یا کلر براکستون پیدا نشد.
‫خیلی خب، تیری بود در تاریکی.
‫آره.
‫چی میشه اگه، ‫اگه کلر اصلا دلش نخواد پیدا بشه؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، ایوی گفت که اون نمیتونست
‫فشار بزرگ کردن لولا رو تحمل کنه، ‫واسه همین شاید،
‫شاید همین باعث شده بخواد غیبش بزنه.
‫خب، من فکر میکنم خیلی محتمل تره ‫که ناپدید شدنش به
‫قتل شوهرش ربط داشته باشه.
‫آره، انگار تنها کسی که جواب ‫سوال ها رو میدونه لولاست.
‫- سلام. ‫- سلام. ام، ببخشید، دنبال لولا میگردیم.
‫یه چیزی براش آوردیم.
‫آره. باشه.
‫اینو ببین.
‫خیلی باحاله.
‫خوبه.
‫اینم میره توی کلکسیونت، نه؟
‫آره؟
‫ممنون.
‫لطف کردی.
‫آره، برادر منم عاشق قطاره.
‫این در واقع یکی از مهره های کلکسیون خودشه.
‫نگران نباش، میتونه پیش خودش نگهش داره.
‫بیلی کارت های وفاداری رو هم جمع میکنه.
‫- آره. ‫- چرا؟
‫فکر کنم یه جورایی راهیه برای ‫پیدا کردن نظم توی این همه آشفتگی.
‫میدونی، آخه کله منم همیشه...
‫نه و بیست و دو دقیقه، یورک.
‫نه و سی و سه دقیقه، چرچ فنتون.
‫نه و چهل و دو دقیقه، گارفورث.
‫نه و چهل و هفت دقیقه، نیو تمپل گیت.
‫نه و پنجاه و نه دقیقه، لیدز.
‫ده و هشت دقیقه، نیو پادسی.
‫ده و هجده دقیقه، بردفورد اینترچنج.
‫ده و بیست و نه دقیقه، هلیفکس.
‫ده و چهل و یک دقیقه، هبدن بریج.
‫- یازده و دو دقیقه، برنلی منچستر رود. ‫- لولا، هی.
‫لولا.
‫اشکالی نداره.
‫فقط سعی کن نفس بکشی.
‫سعی کن نفس بکشی.
‫چیزی نیست.
‫هر چهارشنبه ساعت چهار میان، ‫مثل ساعت کار میکنن.
‫خدا حفظش کنه.
‫همیشه همون لباس، همون کوله پشتی.
‫فیل بهش میگفت روتین لولا.
‫بعد کجا میرفتن؟
‫ام، محوطه تعمیرات.
‫اون سوار یکی از قطارها میشد
‫و از پنجره بیرون رو نگاه میکرد ‫انگار واقعا توی سفره.
‫خیلی شیرین بود.
‫شما نگهبان در هستین، درسته؟
‫کارتون شامل چیا میشه؟
‫بیشتر چک کردن کیف ها.
‫کارکنان؟ بازدیدکننده ها؟
‫همه.
‫پس لابد داخل کوله پشتی ‫لولا رو هم چک کردین؟
‫خب، نه.
‫اون خیلی کوچولو بود و دوست نداشت ‫کسی بهش دست بزنه، واسه همین.
‫باشه، کجایی؟
‫این گوش گیرهای لعنتی کجان؟
‫خدا!
‫مامان میدونست باید چیکار کنه.
‫ام، ایوی، میشه من یه امتحانی بکنم؟
‫نه، خوبه. خوبه.
‫- میشه فقط امتحان کنم؟ ‫- ایوی... نه!
‫نه، خوبم. خودم ردیفش میکنم. خوبه.
‫ایوی، بهتره بریم بیرون، باشه؟
‫ده و بیست و نه دقیقه، هلیفکس.
‫ده و چهل و یک دقیقه، هبدن بریج.
‫یازده و دو دقیقه، برنلی منچستر رود.
‫طوری نیست. قول میدم.
‫یازده و بیست دقیقه، بلکبرن. ‫یازده و چهل دقیقه، پرستون.
‫یازده و چهل و نه دقیقه، کیرکهام اند وشام. ‫اوکی.
‫یازده و پنجاه و هفت دقیقه، پولتون لی فایلد.
‫دوازده و چهار دقیقه، بلکپول نورث.
‫نه و بیست و دو دقیقه، یورک. ‫نه و سی و سه دقیقه، چرچ فنتون.
‫نه و چهل و دو دقیقه، گارفورث.
‫نه و چهل و هفت دقیقه، نیو تمپل گیت.
‫نه و پنجاه و نه دقیقه، لیدز.
‫ده و هشت دقیقه، نیو پادسی.
‫ده و هجده دقیقه، بردفورد اینترچنج. ‫میخوای بیای اینجا پیش من، لولا؟
‫ده و بیست و نه دقیقه، هلیفکس. ‫ده و چهل و یک دقیقه، هبدن بریج.
‫یازده و پنجاه و هفت دقیقه، پولتون لی فایلد.
‫دوازده و چهار دقیقه، بلکپول نورث.
‫اینجا رو دوست دارم.
‫میدونی، وقتی کوچیکتر بودم، ‫همیشه زیر تختم قایم میشدم.
‫هنوزم بعضی وقتا این کار رو میکنم.
‫ممنون.
‫داری با جعبه عکسای اون چیکار میکنی؟
‫اوم، لولا خودش دادش به من.
‫اون تا حالا این جعبه رو ‫به هیچ کسی نداده بود.
‫اوم، یه جورایی براش حکم پتوی امنیت رو داره.
‫کار، اوم، فکر مامانمون بود.
‫خب، مامان منم بهم یه جعبه مخصوص داده بود.
‫ممنون لولا.
‫ممنون.
‫میدونیم که لولا هر چهارشنبه ‫اون کوله پشتی رو میاورده،
‫و دو ساعت باباش رو میدیده.
‫دقیقا همون قدری که لازم بوده،
‫تا اون طور که ما حدس میزنیم، ‫پول نقد رو با حشیش عوض کنه.
‫پس فیلیپ از لولا به عنوان ‫قاچاقچی مواد استفاده میکرده...
‫...فقط این دفعه یه چیزی ‫درست پیش نرفته و کشتنش.
‫آره، ولی چرا یه کیسه پول رو جا گذاشتن؟
‫آره، و گم شدن مامانه چه ‫ربطی به این قضایا داره؟
‫یه کباب بنداز بالا.
‫بیا.
‫یا خدا!
‫ببین.
‫کپی همدیگه ان.
‫پس کیسه ای که پول توش بوده ‫مال رستوران دیابلوس بوده.
‫و کیو میشناسیم که اونجا کار میکنه؟
‫خب ایوی، ما کوله پشتی رو پیدا کردیم.
‫چند وقته داری مواد میفروشی؟
‫حرفی ندارم.
‫پدر و مادرت میدونستن که داری
‫از خواهرت واسه جابجایی ‫مواد استفاده میکنی؟
‫حرفی ندارم.
‫ایوی... پدرت کشته شده
‫و مادرت هم غیبش زده.
‫فکر کنم دیگه وقت حرفی ندارم تموم شده.
‫آره، ولی این واقعا مسخرست.
‫چرا دارین وقتتون رو ‫با حرف زدن با من تلف میکنین،
‫درحالی که باید اون بیرون ‫دنبال مامانم بگردین؟
‫آره، داریم همین کار رو میکنیم.
‫و لازم داریم که تو بهمون کمک کنی.
‫این پرونده قتله.
‫من عضو دایره مبارزه با مواد مخدر نیستم.
‫باهام حرف بزن.
‫نقشه چطوری بود؟
‫خب، تو پول رو میذاشتی توی کوله پشتی.
‫یه نفر توی موزه اون رو با مواد عوض میکرد.
‫کی بود؟
‫فقط یه پسری که از مدرسه میشناختمش.
‫چرا این کار رو کردی؟ ‫دیابلوس به اندازه کافی بهت حقوق نمیده؟
‫من اصلا اون پول رو لازم نداشتم. ‫دادمش به بابام.
‫باشه، پس...
‫...تو و بابات با هم این کار رو میکردین؟
‫اولش نه.
‫مچم رو گرفت و منم گفتم که دیگه نمیکنم.
‫اون موقع خیلی زیر بار قرض بودیم، ‫و من... من،
‫فقط گفتم که میتونم کمک کنم.
‫دقیقا چطوری پاش وسط کشیده شد؟
‫اون ترتیبش رو داد که از موزه ‫به عنوان محل تحویل استفاده کنیم.
‫گفت اینجوری امن تره.
‫قرار بود فقط یه مدت کوتاه باشه، ‫تا وقتی که وضعمون دوباره خوب بشه.
‫مواد رو کجا میفروختی؟
‫ایوی، بابات به قتل رسیده. ‫فکر کنم باید همکاری کنی.
‫همینجوری... به بچه های کالج، ‫بچه های سر کلاس.
‫چیز جدی و بزرگی نبود.
‫اوکی.
‫فعلا واسه بازجویی بیشتر ‫نگهت میداریم و بعدش،
‫تا زمان جلسه دادگاه اجازه داری بری خونه.
‫چی؟ جلسه دادگاه؟
‫قانون قانونه، ایوی.
‫خوب میشی. تو از پسش برمیای.
‫نه، نه، نه، ‫آخه شما نمیفهمین.
‫من چاره ای نداشتم. ‫مامانم مجبور شد از کارش استعفا بده.
‫مجبور شدم دانشگام رو ول کنم ‫چون پولش رو نداشتیم.
‫اینا تقصیر من نیست!
‫همش به خاطر لولاست!
‫نه، نمیتونین همینجوری بذارین برین!
‫کجا دارین میرین؟
‫شما نمیفهمین! تقصیر من نیست!
‫پیشنس، درسته؟
‫بله.
‫زینزی هستم. با سرهنگ بکستر کار میکنم.
‫بله، میدونم.
‫در واقع امیدوار بودم بتونم ‫یه گپی باهات داشته باشم.
‫واقعا؟
‫خیلی دوست دارم تو رو هم توی بعضی از
‫کارهای تغییر برندمون شرکت بدیم.
‫ن... نه.
‫خب، این... این زیاد با روحیات من جور نیست.
‫لوس نشو دیگه.
‫سرهنگ بکستر بهم در مورد اوتیسمت گفت، ‫به نظرم خیلی فوق العادست.
‫ممنون.
‫و فکر میکنم شخصیت واقعی تو ‫خیلی ارزشمنده و روی
‫خیلی از آدمایی که فکر میکنن ‫پلیس جای اونا نیست تاثیر میذاره.
‫باشه. خب، راستش من اصلا ‫جزو کادر پلیس نیستم.
‫من توی بخش سوابق کیفری کار میکنم.
‫منم عاشق همینم.
‫این دقیقا همون چیزیه که ما
‫دنبالشیم، اصالتت، متفاوت بودنت،
‫و امیدوارم باعث نشم معذب بشی،
‫ولی موهای خیلی معرکه ای داری.
‫سرهنگ بکستر! سلام.
‫ببخشید دیر شد. گیر یه جلسه افتادم.
‫قطار هم تاخیر داشت.
‫بیست دقیقه توی ایستگاه گارفورث علاف بودیم.
‫حتی یه خوراکی هم پیدا نمیشد.
‫گارفورث؟
‫ببخشید، گفتین قطار از کجا راه افتاده بود؟
‫بلکپول نورث، چطور مگه؟
‫شرمنده، باید یه خرده دیگه منتظر بمونین.
‫وایسا...
‫ما دوست مدرسه ای ایوی رو کشیدیم حرف بکشیم،
‫داریم سوابقش رو چک میکنیم،
‫ولی تا اینجا، انگار داستان دختره درسته،
‫و همه مشتری هامون ‫یه مشت بچه کالجی حشیشی ان.
‫همه شون خرده پا هستن.
‫و پول ها رو هم که نبردن؟
‫میدونی، فکر کنم میتونیم بیخیال
‫رابطه بین مواد فروشی و قتل بشیم.
‫سلام. اوم، لولا داشته سعی میکرده ‫یه چیزی بهمون بگه،
‫و قضیه همینه.
‫فقط یه لحظه بهم وقت بده.
‫بیا، راه افتاد. ‫از یورک به بلکپول نورث.
‫منظورم اینه که اگه جوابی باشه، ‫باید توی همین مسیر باشه.
‫ببین، نه، نه، نه، یه... یه ایستگاه کمه.
‫لولا همیشه میگه یورک، چرچ فنتون،
‫گارفورث، نیو تمپل گیت، لیدز.
‫یورک، چرچ فنتون، نیو تمپل گیت، لیدز. چی؟
‫خب، ما اصلا ایستگاهی ‫به اسم نیو تمپل گیت نداریم.
‫یا شایدم یه ایستگاه متروکه هست.
‫بیا اینجاست. نیو تمپل گیت.
‫نه، هیچ ایستگاهی اونجا نیست.
‫ولی یه مدرسه اونجا هست.
‫یه مدرسه استثناییه.
‫برو توی گالری.
‫این که لولاست.
‫بزن عقب.
‫آره. بزن، بزن عقب.
‫من اون زن رو میشناسم.
‫همسایه شونه.
‫لولا تا همین دو سال پیش توی مدرسه ما بود.
‫یادمه کلر اولش خیلی براش سخت بود.
‫امیدوار بود که لولا درمان بشه.
‫اوم، اوتیسم درمان نداره. مریضی نیست که.
‫آره.
‫کلر کم کم این رو قبول کرد،
‫و بالاخره فهمید...
‫...و بعدش عاشق این شد ‫که لولا چطوری دنیا رو میبینه.
‫نه واسه پدر و مادرها راحته، نه واسه بچه ها،
‫و گاهی اوقات همه چی از هم میپاشه،
‫ولی به ندرت به خاطر ‫کمبود عشق پیش میاد.
‫واقعا به این باور دارین؟
‫صد در صد.
‫در مورد نادیا وارد بهم بگین.
‫راستش داستان خیلی غم انگیزی داره.
‫دخترش کلی، همکلاسی لولا بود.
‫تشنج کرد و سال پیش فوت کرد.
‫نادیا از لحاظ روحی بهم ریخت.
‫مدرسه رو مقصر میدونست.
‫اذیت کارکنان میکرد.
‫منظورتون چیه؟
‫نادیا سایه به سایه مربی کلی میرفت.
‫واقعا به کمک احتیاج داشت.
‫صبر کن.
‫...ببخشید. اون ژاکت رو میشناسم.
‫اون روز قتل توی موزه بود.
‫یا خدا.
‫و فکر کنم اون روز جلوی خونه دخترا هم بود.
‫فکر کنم لولا همون رو دیده بود.
‫چی؟
‫خب، لولا تمام این مدت ‫داشته همین رو بهمون میگفته.
‫اون از نادیا وارد میترسه.
‫لعنت بهش.
‫جیک، باید مددکار دخترا رو پیدا کنیم.
‫نادیا، همسایه شون، ممکنه خطرناک باشه.
‫- باشه. ‫- پنج دقیقه دیگه راه میفتیم، باشه؟
‫حله.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫عکس خیلی قشنگیه ازت.
‫واسه تعطیلاتمون هیجان داری، کلی؟
‫هیجان انگیزه.
‫داری چیکار میکنی؟
‫ما کجاییم؟ ‫سلام خوابالو.
‫بشین.
‫باهام چیکار کردی؟
‫گفتم بتمرگ!
‫چای میخوری؟
‫برم چای بیارم.
‫لولا، طوری نیست.
‫آره، میخوای پشت رو چک کنی؟
‫- آره. ‫- باشه. حله.
‫کرستی؟
‫ایوی؟
‫لولا؟
‫- آشپزخونه امنه. ‫- باشه.
‫در مورد نادیا چی داریم؟
‫الان چک میکنم.
‫پشت خونه خبری نیست.
‫- آره، باشه، برو بالا رو چک کن. ‫- حله.
‫جیک!
‫چی شده؟
‫جیک!
‫طوری نیست.
‫خوبه، خوبه، من پیشتم، بیا اینجا.
‫بدو، بدو، بدو. بدو، بدو، بدو. بدو.
‫خب، این حالت رو بهتر میکنه.
‫کلی!
‫بسه دیگه لوس نشو!
‫آره رئیس، به مشکل خوردیم.
‫نه خبری از بچه ها هست نه ردی از نادیا،
‫چون ظاهرا اون اصلا ‫توی این خیابون زندگی نمیکرده.
‫آره، خیلی خب، پس یه زن ‫با تعادل روانی ناپایدار داریم که
‫وقتی دخترش میمیره کنترلش رو از دست میده.
‫چون نمیتونسته با غمش کنار بیاد،
‫محبتش رو منتقل میکنه
‫به یه بچه دیگه و شروع میکنه به تعقیب کردنش.
‫آدرس ثابتی ازش نداریم قربان،
‫ولی سه سال پیش یه خونه روستایی ‫از مامانش بهش ارث رسیده.
‫موقعیتش اینجاست.
‫خیلی خب، بریم.
‫من نمیفهمم. نقشه نادیا چیه؟
‫فکر کردم فقط لولا رو میخواد؟
‫آره، و میخواد با ایوی چیکار کنه؟
‫- ویل، درخواست نیروی کمکی بده. ‫- باشه.
‫مامان؟ مامان!
‫مامان. مامان.
‫خدای من، مامان!
‫مامان. خدای من، مامان!
‫خدا رو شکر. خدا رو شکر.
‫حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫حالت خوبه؟
‫خدا رو هزار مرتبه شکر.
‫کلی!
‫دختر قشنگم.
‫کلی؟
‫زود باش، باید همین الان بریم.
‫اومدی بالاخره. چطور خوابیدی؟
‫بذار ما بریم.
‫- یالا، کلی. ‫- نه، اون لولاست!
‫چی؟
‫نه، اینطور نیست، این کلیه.
‫- بیا بریم، کلی. ‫- بذار ما بریم.
‫عقب وایسا!
‫- گفتم بیا دیگه. ‫- عقب وایسا!
‫کلی.
‫فرار کن! - آخ! ‫ببرش بیرون از اینجا!
‫- کلی! کلی! ‫- فرار کن!
‫بیا بیرون.
‫بیا بیرون!
‫خیلی خب نادیا، ‫من کارآگاه فرانکی مونرو هستم.
‫- جلو نیا! ‫- باشه.
‫باشه، ازت میخوام آروم باشی، خب؟
‫لازمه که کاملا خودت رو کنترل کنی.
‫ببین، دارم میرم عقب. ‫دارم میرم عقب، باشه؟
‫من دارم کلی رو با خودم میبرم. ‫نمیتونی جلوم رو بگیری.
‫خیلی خب.
‫حالت خوبه، کلر؟
‫باشه. نادیا میدونم داری زجر میکشی.
‫ولی صدمه زدن به کلر ‫قرار نیست دخترت رو برگردونه.
‫تو هیچ چی درباره من نمیدونی!
‫نه. من هیچی درباره تو نمیدونم نادیا.
‫نمیدونم، واسه همینم ‫میخوام بدونم،
‫میخوام خیلی آروم و خوب ‫باهات حرف بزنم، باشه؟
‫ولی اول، باید کلر رو ول کنی، خب؟
‫لولا دختر تو نیست.
‫اون لیاقتش رو نداره.
‫من، من میتونم مراقبش باشم.
‫من میتونم بهش عشق بورزم.
‫آخ!
‫بیمار به هوشه و داره نفس میکشه.
‫همش داشت برامون مزاحمت ایجاد میکرد.
‫میخواست با لولا وقت بگذرونه.
‫خب چرا گزارش ندادین؟
‫دلمون براش سوخت.
‫و فکر کردیم خودمون از پسش برمیاییم.
‫ولی بعدش اون... ‫سر و کله اش توی موزه پیدا شد.
‫نه!
‫بدینش به من! کجاست؟
‫نادیا، تمومش کن!
‫چیکار کردی؟
‫- کلر، نه. ‫- چیکار کردی؟
‫نه، نه، نه، نه. من نمیخواستم اینطوری بشه.
‫فیل؟ بچرخونش.
‫نه! فیل؟ فیل؟ فیل؟
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫باید به آمبولانس زنگ بزنیم.
‫لعنتی! فیل؟
‫نه، نه، نه.
‫آخ!
‫متاسفم.
‫ببخشید.
‫شرمنده ام.
‫متاسفم.
‫خیلی خب، آروم باش.
‫بیا بریم.
‫نه و بیست و دو دقیقه، یورک.
‫نه و سی و سه دقیقه، چرچ فنتون.
‫نه و چهل و دو دقیقه، گارفورث.
‫یالا.
‫بابت تمام سختی هایی که بهتون دادم ‫معذرت میخوام. حتما از من متنفرین.
‫نه عزیزم.
‫نه.
‫شما دوتا...
‫هیچ کاری نیست که بتونین انجام بدین...
‫که باعث بشه من دیگه دوستتون نداشته باشم.
‫دلم واسه بابا تنگ شده.
‫میدونم عزیزم.
‫منم همینطور.
‫خب...
‫کسی چیپس میل داره؟
‫یا مثلا آجیل؟
‫اوه، آره. ممنون.
‫پیشنس آجیل دوست داره.
‫ولی تو به کنجد حساسیت داری.
‫بله.
‫- آره، وقتی هفت سالش بود فهمید. ‫- هشتهشت.
‫هشت.
‫آره، وقتی هشت سالش بود فهمید.
‫توی یه جشن تولد که ترامپولین داشت فهمید.
‫آره.
‫همون موقع هم فهمید ‫که از ترامپولین خوشش نمیاد.
‫خیلی خب، پس بیخیال اون کار بشیم.
‫خب بیلی، پیشنس میگه ‫تو گروهشون رو اداره میکنی.
‫آره. آره. سال ۲۰۲۲ عضو شد.
‫ژانویه ۲۰۲۲.
‫که در واقع ماه مورد علاقه اش هم هست.
‫یه دلیلش اینه که گل بهمن محبوب ترین گلشه.
‫خیلی درباره اش میدونی، نه؟
‫آره.
‫آره، گمونم همینطوره.
‫- من فقط یه لحظه میرم دستشویی. ‫- باشه.
‫عالیه.
‫اوضاع اصلا خوب پیش نمیره.
‫این غیرعادیه؟
‫عجیبه، نه؟
‫آره، فکر کنم یه خورده عجیبه.
‫آره. فکر کنم اون میخواد که ما...
‫- میدونی دیگه، با هم جور بشیم. ‫- آره.
‫- که خب حقم داره. ‫- آره.
‫تو صمیمی ترین دوستشی.
‫و منم...
‫تو دوست پسرشی، مگه نه؟
‫هستم؟
‫ما هنوز دقیقا به اون مرحله نرسیدیم.
‫هرچند که واقعا ازش خوشم میاد.
‫اونم واقعا از تو خوشش میاد.
‫- واقعا؟ ‫- خب، آره دیگه.
‫خیلی خب رفقا، تیم هاتون رو ‫واسه مسابقه آماده کنین.
‫اوه. عاشق شب های مسابقه ام.
‫هرچند که کلا فقط توی موسیقی ‫و پرنده شناسی واردم.
‫منم تو تاریخ تخصص دارم،
‫و یه خرده هم اطلاعات ورزشی دارم.
‫البته راستش رو بخوای، ‫وقتی پیشنس رو داریم دیگه...
‫اصلا نیازی نیست ما اینجا باشیم.
‫هی.
‫اوم، من همین الان اسم ‫تیممون رو واسه مسابقه نوشتم.
‫امیدوارم اوکی باشه.
‫آره. حله.
‫من، اوم...
‫واقعا از گردنبندت خوشم میاد.
‫ممنون. خودمم دوسش دارم.
‫سوال اول.
‫میگن عروس سرخ پوش ‫شب ها کجا پرسه میزنه؟
‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez