« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫♪ اون تو ♪
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫پاکستانی.
‫[ومبلی]
‫صفر-دو-صفر؟
‫ای بابا... خب، خوبه، ممنون.
‫می‌فهمم چی می‌گی، واقعاً می‌فهمم.
‫فقط اینکه امروز اصلاً روز ‫خوبی برای دیدن نیست، چون عیده.
‫پس باید پیش خانواده بمونم.
‫باشه. خب، می‌تونستی ‫دیروز پیش خانواده بمونی،
‫ولی الان باید گندی که زدی رو جمع کنی.
‫واقعاً اینقدر اوضاع خیته؟
‫به نظر می‌رسید خیلیا از اون ‫حرکتای اکشنم خوششون اومده.
‫فکر کنم کمک کنه من رو تو نقش باند تصور کنن.
‫باشه. خب، حرف و حدیث زیاده.
‫یه سری فکر می‌کنن آدم‌حسابی و کله‌گنده‌ای، ‫یه سری هم فکر می‌کنن دیوونه‌ای.
‫- ممکنه این نقش رو از دست بدی. ‫- اوه، لعنتی!
‫شاجو. خیلی وقته بیرون منتظریم، چی شد--
‫مامان، فلیشا رو دیدی؟
‫- خانم لطیف! ‫- اوه، این همون مدیر برنامه‌ته؟
‫یادتونه گفتم تو ماشین منتظر ‫بمونید تا من شیرینی بگیرم؟
‫اشکالی نداره، نگران نباش...
‫خیلی طولش دادی. قبض رو ‫بده به من، پسرخاله. فلیشا.
‫ذوالفقار. چه خبرا؟
‫مثل خودت، از آقای ‫باند پرستاری می‌کنم. ببخشید.
‫- اون عمه‌ی حشری منتظرته. ‫- مایه‌ی ننگی.
‫فلیشا، قراره این کار ‫رو براش بگیری. درسته؟
‫شده به قیمت جونم تموم بشه.
‫شاجوی من برای این کار عالیه. بهت می‌گم چرا.
‫- خب. ‫- وقتی پسر کوچولو بود، همیشه می‌گفت:
‫«مامان، من مجوز قتل می‌خوام.»
‫- یادت میاد شاجو؟ ‫- اوه، چه دقیق.
‫- من که یادم نمیاد. ‫- آه.
‫اوه، ببین. شیرینی‌ها رو آورد. ‫من یه دقیقه دیگه میام، باشه؟
‫- خداحافظ فلیشا. باشه. ‫- خداحافظ خانم لطیف.
‫هیچ‌وقت بهم نگفته بودی مدیر ‫برنامه‌ت یه خانم سیاه‌پوسته.
‫- ببخشید. ‫- همم.
‫- خب تو یه خانم سیاه‌پوستی. ‫- می‌دونم.
‫- این چه کوفتیه؟ ‫- تو باید بهم بگی.
‫خب، الان اصلاً ‫نمی‌تونم به این قضیه فکر کنم.
‫خیلی‌خب، گوش کن. هیچ‌کدوم از اینا... ‫هیچ‌کدومش مهم نیست، باشه؟
‫هیچ‌کس اون اخبار لعنتی رو نمی‌خونه.
‫ولی بازم، این مشکل بزرگیه. ‫[شاه لطیف دستم رو شکست]
‫کسی که بهش حمله کردی؟
‫دستش رو شکستی و حالا عذرخواهی می‌خواد.
‫سید گفت می‌خواست ‫سر بودای غول‌پیکر رو بزنه،
‫ولی حالا با ۲۰۰ هزار تا دنبال‌کننده که ‫دارن بیشتر هم می‌شن، افتاده دنبال تو.
‫جوون و رنگین‌پوست، ‫یعنی دقیقاً طرفدارای اصلیت.
‫حمله کردم؟
‫اون مرد با یه شیء ‫فلزی به سمتم دوید، فلیشا.
‫یه قوطی اسپری رنگ بود، شاه.
‫آره، الان که فکر می‌کنم می‌فهمم.
‫خب، بدترین کاری که ‫می‌تونست بکنه این بود که روت رنگ بپاشه.
‫باشه، خیلی‌خب، فقط ازش عذرخواهی کن.
‫- باشه، خوبه. ‫- خیلی‌خب. حالا چطوری می‌خوای معذرت بخوای؟
‫اوه، نه، تو باید عذرخواهی کنی.
‫با یه ویدیو، تا آخر امروز، ‫وگرنه شکایت می‌کنه.
‫گوش کن. عیده، پس باید پیش خانواده بمونم.
‫مامانم معمولاً میزبان می‌شه،
‫ولی این دفعه گند زدم بهش، تقصیر منه.
‫پس نمی‌تونم به این قضیه برسم. ‫امروز باید پیش خانواده باشم.
‫باید جبران کنم.
‫بحث آینده‌ی کاریته، شاه.
‫اعتبارت بین هم‌کیشات...
‫برای همون آدمایی که می‌گی ‫همه‌ی این کارا رو به خاطرشون می‌کنی.
‫- دنبال‌کننده‌هاش از من بیشتره؟ ‫- شاه!
‫شاه لطیف هستم.
‫عید همه‌ی کسایی که جشن می‌گیرن مبارک.
‫می‌خوام درباره‌ی اتفاق دیشب ‫در موزه‌ی کینگ صحبت کنم.
‫شاید درباره‌ش شنیده باشید یا دیده باشیدش.
‫خب، من خودم اونجا بودم.
‫و می‌خوام بدونید که در اون ‫لحظه، اصلاً فکر نمی‌کردم.
‫فقط بر اساس غریزه عمل کردم.
‫جامعه و مردمم مهم‌ترین ‫چیز در دنیا برام هستن...
‫و همیشه قدرشون رو می‌دونم.
‫و هیچ‌چیزی برام دردناک‌تر از این نیست...
‫که بدونم ممکنه به یکی از اعضای ‫جامعه‌ی خودم صدمه زده باشم.
‫و اینکه می‌دونم ممکنه به نحوی به اعتمادتون ‫خیانت کرده باشم، عمیقاً آزارم می‌ده.
‫- خوبی، نه؟ ‫- آره، خوبم. تو چی؟
‫خوبم.
‫پس اومدی به ما روستایی‌های ‫سطح پایین سر بزنی؟
‫من بدون دعاهای شما هیچی نیستم.
‫تحصیل‌کرده‌ی آکسفورد. اما بی‌عقل.
‫چرا به اون مرد جوون حمله کردی؟
‫به حرفش گوش نده. بیا، بیا یه سلفی بگیریم.
‫و می‌خوام بدونید که قراره...
‫هر کاری از دستم برمیاد بکنم ‫تا جبران و درستش کنم.
‫- باید مشکی می‌پوشیدی. ‫- هوم؟
‫به اون قصر طلایی اون ‫زنیکه‌ی سلیطه بیشتر میومد.
‫هوم؟
‫عید روز منه.
‫مال همه‌ی مسلمون‌هاست، مامان.
‫مال منه و اون ازم گرفتش.
‫می‌دونی یه چیزی هست که اون نداره؟
‫چی؟
‫پسرش.
‫سلیم. سوگلی مامانش.
‫آقای کله‌گنده‌ی دبی.
‫همیشه سعی می‌کنه باهات رقابت کنه.
‫احتمالاً همین الان داره یه ‫فاحشه‌ی روسی رو حامله می‌کنه.
‫حرفای کثیف نزن.
‫بیشتر بگو...
‫جذابیت اصلیش رو نداره.
‫من و تو می‌تونیم ستاره‌های مجلس باشیم.
‫اگه فقط... بیا.
‫نگران اینی که نایلای شیطون چی فکر می‌کنه؟
‫- نایلای لخت! ‫- نایلای لخت!
‫وای خدای من.
‫نایلای لخت!
‫همیشه هم بدنش رو می‌ریزه ‫بیرون چون اصلاً سلیقه نداره.
‫ببین، کجاست؟
‫احتمالاً اون‌قدر سرگرم برانداز ‫کردن خودش توی آینه‌ست...
‫- که نمی‌تونه بیاد از مهمونای خودش پذیرایی کنه. ‫- عیدت مبارک!
‫خیلی خوشحالم که اومدی!
‫عیدت مبارک!
‫سمینا!
‫- عیدت مبارک! ‫- عیدت مبارک!
‫خیلی خوشحالم که اومدی.
‫تصمیم گرفتیم امسال دو تایی میزبان باشیم.
‫طاهره، این دفعه واقعاً گل کاشتی!
‫خودت که نایلا رو می‌شناسی...
‫تنهایی از پسش بر نمیاد.
‫همه‌ی این تزیینات مال پنتهاوس شاهه.
‫قرآن می‌گه ‫صدقه دادن برکت میاره.
‫غذا توی حیاطه. ‫بفرمایید میل کنید!
‫- عیدت مبارک. ‫- عیدت مبارک.
‫یعنی چی؟
‫- از کنارم تکون نخور. ‫- باشه.
‫از پیشم نرو.
‫- عیدت مبارک. ‫- ممنون که اومدی.
‫سلام خانم‌ها. عیدتون مبارک.
‫- عیدت مبارک. ‫- آه.
‫برادر پرویز، بفرما بشین.
‫- روی صندلی سعید؟ ‫- اوهوم.
‫حالا که اون فوت کرده، تو بزرگ‌تری.
‫نه، ممنون. ایستاده راحتم.
‫- بابا، همون چیزی که دوست داشتی رو برات گرفتم. ‫- اوه!
‫به مامان نگیا، باشه؟
‫این‌طوری می‌خوای در نقش باند آدم بکشی؟ ‫با بالا بردن قند خون؟
‫آره، حتماً به نویسنده‌ها می‌گم.
‫من باند بهتری می‌شدم!
‫شاید. آره، شاید.
‫- چرا توی یه فیلم پاکستانی بازی نمی‌کنی؟ ‫- یه چیزی که ماهره خان هم توش باشه.
‫نه. نه. ‫این اسکل مثل سفیدپوستا اردو حرف می‌زنه.
‫شاه! ‫برای شروع خوب بود، برای شروع خوب بود.
‫ولی باید یه ویدیوی عذرخواهی دیگه ضبط کنی.
‫اولاً که یادت رفت کلمه‌ی ‫«متأسفم» رو بگی،
‫که اصل کاری هم همینه.
‫هیکلش ردیفه، نه؟
‫- کیو می‌گه زده به سرش. ‫- آره، خیلی گرمه.
‫خیلی‌خب، ببخشید، ‫می‌شه تمرکز کنید لطفاً؟
‫این جدیدترینشه.
‫لعنتی. این یارو ازت خوشش میاد!
‫همم...
‫در ضمن، اون لباس علاءالدین ‫و شیرینی‌فروشی بالیوودی.
‫ده بار گفتی «جامعه».
‫انگار داری التماس می‌کنی.
‫شاید یکم از غلظت هندی بودنش کم کن؟
‫نمی‌فهمم. مشکل چیه؟
‫- یارو ازت خوشش میاد! ‫- اوه، خفه شو بابا! من ۲۲ سالمه رفیق.
‫واقعاً دنبال زن شدن نیستم.
‫هر چه زودتر ‫برام بفرستش.
‫این قضیه تموم‌بشو نیست.
‫سلام به همگی. شاه لطیف هستم.
‫دیشب توی موزه‌ی کینگ، ‫من و یکی از برادرا با هم درگیر شدیم.
‫نباید اون‌طوری واکنش نشون می‌دادم.
‫و اون برادرمون هم شاید ‫نباید به سمتم حمله می‌کرد،
‫اونم با یه شیء فلزی، به ‫شکلی که حمله کرد.
‫«موبا یه مجموعه‌ی جامعه‌محوره...»
‫هیچم جامعه‌محور نیست.
‫واقعیت اینه که ‫همه‌مون توی این قضیه با همیم.
‫و قول می‌دم در آینده از جایگاهم استفاده کنم،
‫نه برای پرخاشگری، بلکه برای کمک.
‫- داداش؟ ‫- «موبا برای...»
‫چای یا چیزی می‌خوای؟
‫- نه. «موبا...» ‫- داداش، با هم خوبیم؟
‫من خوبم. تو خوبی؟
‫- آره داداش، خوبم. مشکلی بینمون نیست؟ ‫- من مشکلی ندارم. تو داری؟
‫- نه، مشکلی ندارم. ‫- خب، پس خوبه.
‫- «موبا، نه اوبر...» ‫- چی کار می‌کنی؟
‫سعی دارم تمرکز کنم پسر، ‫داری حواسم رو پرت می‌کنی.
‫- خیلی‌خب. ‫- بله.
‫خب، اون‌جا از اون لادوهای کوچولو دارن...
‫با اون توپک‌های صورتی و سبز. ‫می‌خوای؟
‫بزرگ‌مرد، لطفاً. ‫الان لادو نمی‌خوام، باشه؟
‫فقط می‌خوام تمرکز کنم.
‫مگه قرار نبود دست مامان رو بگیری؟
‫آره، راست می‌گی. لعنتی. یه‌کم دیگه. باشه؟
‫واسم لادو نیار. ‫«موبا برای...»
‫سلام.
‫- السلام علیکم. ‫- السلام علیکم.
‫- خوبی؟ ‫- کجا بودی؟
‫داشتم به بابا و زلفی سر می‌زدم.
‫کثافت، قول دادی تنهام نذاری!
‫اگه همین‌طوری تک و تنها این‌جا بمیرم...
‫خواهش می‌کنم. الان این کار رو نکن.
‫- تنهام گذاشتی. ‫- معذرت می‌خوام.
‫- سلیم! ‫- جبران می‌کنم...
‫سلیم من داره میاد!
‫سلیم! بچه‌م!
‫سلیم!
‫آه.
‫آه، پسرم!
‫نگاه کن، آقای دبی.
‫- باورم نمی‌شه این‌جایی. ‫- نگاش کن. میمون رقاص.
‫اوامر کثیف مادرش رو اجرا می‌کنه. ‫فاحشه‌های روسی رو حامله می‌کنه.
‫- ببین! ‫- نه مامان، این‌طوری نیست.
‫اون فقط یه شوخی بود که کردم.
‫بیا دیگه رفیق! عیدت مبارک!
‫اوه، اون طعمه‌ی تازه رو ببین. زلفی.
‫ضعیف‌ترینمون.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم پسر.
‫نرو شاجو. داره میاد. ‫نرو.
‫شاه پسرم، می‌تونم مامانت ‫رو یه لحظه قرض بگیرم؟
‫به همکارم توی آشپزخونه نیاز دارم.
‫- باشه، ما فقط می‌خواستیم... ‫- باشه، باشه.
‫- نه، نه، بیا بریم، بیا بریم... ‫- باشه؟ خیلی‌خب.
‫واسه دسر به کمکت نیاز دارم.
‫شاخص کلیدی عملکردمون ‫جالب‌ترین بخش این قضیه‌ست. باشه؟
‫بحث حفظ مشتری‌ها بعد از ‫اون دوره‌ی تخفیفه، می‌دونی؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫مردم گزینه‌های اشتراک سفر ‫جامعه‌محور بیشتری می‌خوان.
‫آره سلیم! آره!
‫- چی می‌گی داداش؟ ‫- آره!
‫- خوبی؟ ‫- این یارو رو ببین.
‫- خوبی؟ ‫- آره! بیا پیش ما.
‫- آره، در هر صورت میومدم. ‫- سرمون شلوغه.
‫بیا، واست لادو آوردم داداش.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫ببخشید، واسه تو نگرفتم ولی...
‫- چطوری؟ ‫- خوب بودم داداش.
‫جدی؟ حسابی مشغول ترکوندن بودی.
‫منظورت چیه؟
‫- سقف‌های شیشه‌ای. ‫- ممنون.
‫- تلاشم رو می‌کنم. ‫- سقف‌های شیشه‌ای.
‫و بازوی اون یارو.
‫فقط یه شکستگیه.
‫می‌گم، برگردیم سر همون چیزی که قبل از ‫اومدنت داشتیم در موردش حرف می‌زدیم.
‫- آره. ‫- خب، می‌دونی،
‫تعداد راننده‌هامون روز ‫به روز داره بیشتر می‌شه.
‫تا ماه ژوئن توی هر پنج منطقه‌ی اصلی هستیم.
‫موبا! فکر بکریه، نه؟ ‫من از روز اول اون‌جا بودم. یادمه.
‫داداش، به این پسر افتخار ‫می‌کنم. خیلی افتخار...
‫و می‌دونی چی جالبه، اون ‫همیشه یه کارآفرین بوده.
‫تازه، تو از ‫گرم‌فروشی رسیدی به اینستاگرام.
‫فقط محض کنجکاوی، وضعیت...
‫وضعیت اعتبارت با اون ‫سابقه‌ی کیفری و اینا چطوریه؟
‫نه... اصلاً مشکلی نیست. هیچ مسئله‌ای نیست.
‫و محض شفاف‌سازی، من ‫واسه جنس‌فروشی نرفتم زندان...
‫فقط یه ذره درگیری خشونت‌آمیز بود.
‫- دفاع شخصی بود. ‫- یه جورایی تقصیر من بود.
‫اون یه رفیق شیش‌دنگه و پشتم وایستاد.
‫ولی مشکل اعتباری نداری؟
‫مشکل اعتباری ندارم، چون ‫دارم با تمام دار و ندارم میام جلو.
‫درسته؟ پس اگه اعتبار یا سرمایه ‫لازم داری، فقط با من حرف بزن.
‫ببخشید، فکر می‌کردم داریم ‫وارد مرحله‌ی پیش‌سرمایه می‌شیم،
‫نه مرحله‌ی سری آ.
‫این بحثی که این‌جا داریم رو می‌بینی.
‫این در واقع نزدیک‌ترین موقعیتیه ‫که به این کسب‌وکار داشته.
‫- درسته! ‫- باشه.
‫و در واقع، اگه باهات ‫صادق باشم، زیادی نزدیکه.
‫باشه. خب، پس دیلدوهام رو پس بده.
‫خب، می‌دونی، واسه من شخصاً،
‫مهم‌ترین ویژگی موبا...
‫در واقع کیفیت روابطه.
‫فقط وقتی دلمون بخواد کنارشون نیستیم.
‫چون این مزخرفه. الکیه.
‫- دستت رو از روم بردار داداش. ‫- نمی‌شناسمش.
‫و به هر حال، من همیشه ‫عاشق بخش خدمات به مشتریان بودم.
‫- تخصصمه. ‫- این مورد رو توی دبی یاد گرفتم.
‫ما تو این کار از همه بهتریم. مهمون‌نوازی. ‫فرهنگمونه.
‫می‌شه گفت، ‫روش مسلمونی برای کاسبی.
‫از فکرش خوشم میاد.
‫می‌رم به بچه‌ها بگم، ‫ببینم چی می‌گن...
‫چی، می‌خوای... ‫می‌خوای از دبی سرمایه بگیری؟
‫باشه، خب. باشه.
‫- تا حالا رفتی؟ ‫- نه.
‫نه، فقط می‌گم، خب، ‫دبی به درد آدمایی می‌خوره که، خب...
‫خب، مثلاً...
‫ولی آخه این یارو ‫می‌خواد تو دبی چه غلطی بکنه، مرد؟
‫اصلاً راهت نمی‌دن. ‫به نفعت بری اونجا، پسر.
‫من پاش هستم، باشه؟ این رو یادت باشه.
‫بی‌احترامی بود، ‫اونطوری درباره‌ی مدل موت حرف زد.
‫اصلاً نیازی نبود. خیلی هم خوبه.
‫شاه! دومین عذرخواهیت هم رسید.
‫خب، این یکی هم به درد نمی‌خوره.
‫اول از همه، ‫اون پس‌زمینه دیگه چی بود؟
‫اگه این رو پست کنی، ‫باید یه عذرخواهی دوم هم بکنی،
‫به خاطر اینکه یه پولدار عوضی هستی. ‫در ضمن، باز هم یادت رفت بگی متأسفم.
‫تدارکاتت حرف نداره، ‫نایلا.
‫اوهوم.
‫سال‌هاست دارم ازت یاد می‌گیرم.
‫سال دیگه، ‫عید دوباره خونه‌ی شماست، نه؟
‫اوه، حتماً، بله.
‫خیلی لطف کردی که ‫امسال زحمت کار رو کشیدی، نایلا.
‫طاهره، ‫بهت برنخوره...
‫تو خونه همه‌چی روبه‌راهه؟
‫- بله. چطور؟ ‫- اوه، هیچی.
‫فقط چون امروز... ‫داشتم به شاه نگاه می‌کردم و حس کردم...
‫نگرانشم. ‫نگران همه‌تونم.
‫فشار خیلی زیادی روشه.
‫خیلی لطف داری که نگرانی، نایلا.
‫- ولی من... ‫- یه کم از خواهرت رو توی وجودش می‌بینم.
‫شاه‌جهان ‫کسی رو داره که باهاش حرف بزنه؟
‫من رو داره.
‫رقیه هم تو رو داشت، ‫ولی اون به کمک بیشتری نیاز داشت، نه؟
‫عینی رو نگاه کن، طفلک دختره...
‫اون هیچی نمی‌دونه...
‫نایلا، خواهش می‌کنم.
‫همه‌چی مرتبه.
‫پسرم قراره جیمز باند بعدی بشه.
‫- همه‌مون خیلی بهش افتخار می‌کنیم. ‫- هوم.
‫زمانه ‫عوض شده، طاهره...
‫دیگه اشکالی نداره درباره‌ی ‫این مشکلات حرف بزنیم. واقعاً.
‫ممنون. همه‌چی مرتبه.
‫عالیه.
‫[«نه، شاه لطیف، باند رنگین‌پوست نمی‌خوایم.»]
‫[یاسمین کی 1992 - خبرنگار] ‫[این اکانت خصوصی است]
‫[سلام. می‌شه حرف بزنیم؟]
آوا‌مــووی
‫- این راسته، پرویز؟ ‫- همم...
‫خب، اون‌همه مدت توی هالیوود...
‫شاه، عذرخواهیت رو لازم داریم.
‫وقتمون داره تموم می‌شه. ‫من رسماً متنش رو برات نوشتم.
‫فقط یه اتاق ساکت و ساده پیدا کن، ‫ضبطش کن و همین الان برام بفرست!
‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه! باشه؟
‫لعنتی.
‫مزاحم چیزی شدم؟
‫آره.
‫داشتیم حرف می‌زدیم.
‫می‌شه اون در لعنتی رو ببندی، لطفاً؟
‫ممنون.
‫این، مثلاً... شما دوتا، خب...
‫- ازش خوشم میاد. ‫- به هم پیام می‌دادیم.
‫- پیام می‌دادید؟ وای. ‫- خب، صبر کن، چند وقته که این جریان ادامه داره؟
‫- سه ماه. ‫- شش ماه. سه ماه؟
‫خب، پس یعنی این هیچی نیست؟
‫می‌شه لطفاً جلوی شاه ‫این بحث رو نکنیم؟
‫- من بی‌خیالم. به کسی نمی‌گم... ‫- من اصلاً چرا اومدم اینجا؟
‫- می‌شه جلوی شاه این بحث رو نکنیم؟ ‫- من به خاطر تو اومدم اینجا.
‫ولی من هیچ‌وقت ازت نخواستم، خواستم؟
‫- ولی من از خودم خواستم... ‫- ولی من هیچ‌وقت... آروم باش.
‫من هیچ‌وقت ازت نخواستم.
‫و این بساطی که اینجا راه انداختی، دقیقاً ‫همون چیزیه که در موردش حرف می‌زنم.
‫- کل مشکل همینه. ‫- پس تو نیومدی اینجا که زلفی رو...
‫- واسه اون قضیه ببینی؟ ‫- نه. آره.
‫راستی، اون می‌دونه؟
‫- اوه، لعنت بهش! ‫- نه، من نمی‌خوام...
‫خب، آره، ‫بالاخره می‌فهمه، مگه نه؟
‫من چیزی نمی‌گم. ‫هوات رو دارم. هوات رو دارم.
‫ببین، لازم نیست ‫به کسی بگیم.
‫ولی بیا درباره‌ی چیزی که هست روراست باشیم، ‫چون این ارتباط یه چیزی هست، مگه نه؟
‫- من و تو هردومون می‌دونیم... ‫- این اصلاً یعنی چی، داداش؟
‫تو یه میلیون کیلومتر اون‌ورتر زندگی ‫می‌کنی، باشه؟ واسه خودت یه زندگی کامل داری.
‫کلید خونه داری، سوئیچ ماشین... ‫این‌همه کلید داری!
‫باشه؟ من فقط یه دونه کلید دارم.
‫من می‌تونم بهت کلید بدم.
‫من کلیدای تو رو نمی‌خوام، ‫باشه؟ کلید خودم رو می‌خوام.
‫هی، می‌تونم یه لحظه بیام وسط؟
‫شاید بتونم یه دیدگاه متفاوت ‫از تجربه‌ی پخته‌تر خودم بدم، نه؟
‫من یه جواب صادقانه ‫از هر دوتون می‌خوام، باشه؟
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫حالا، فرض کنیم... ‫فرض کنیم به هم پیام می‌دادید.
‫یه ابهام عاطفی وجود داره ‫درباره‌ی اینکه جایگاه هردوتون کجاست.
‫- خب؟ باشه؟ درک می‌کنی دیگه، نه؟ ‫- هوم.
‫یه پیام براش می‌فرستی، یه پیام دلی. ‫به جای اینکه سبز بشه، خاکستری می‌مونه.
‫این برات چه معنی‌ای داره؟
‫- یعنی بلاک شدی. ‫- بلاک.
‫- برو بابا. جدی؟ ‫- آره.
‫- بذار این رو بهت نشون بدم. ‫- خیلی‌خب، دیگه باید ازت بخوام تشریف ببری.
‫- می‌تونم سریع این رو نشون بدم؟ ‫- نه، نه، نه. هوی.
‫به کسی چیزی نگو.
‫من بی‌خیالم.
‫سلیم، آره.
‫اصلاً هم بی‌خیال نیست.
‫خب، حالا که سعید رفته، ‫کی نماز رو امامت می‌کنه؟
‫- پاشا؟ ‫- باشه.
‫اوه، اون خیلی قشنگ قرائت می‌کنه، ‫ولی فکر کنم... خب، من باید پیش‌نماز بشم.
‫- چطوری؟ نشسته؟ ‫- نشسته نمی‌خونم.
‫- پرویز داداش، بهش فکر کن. ‫- راست می‌گه.
‫بزار یکی دیگه پیش‌نماز بشه.
‫گوش کنین، عوضی‌ها. ‫من شما احمق‌ها رو می‌ذارم توی جیبم.
‫خودم امامت می‌کنم.
‫«با این تلاش مذبوحانه برای گرفتن ‫نقش باند،
‫که نماد نظام سفیدپوست‌هاست،
‫شاه لطیف داره هنر سیاسیش رو ‫با یه سرگرمی توخالی عوض می‌کنه.
‫و این‌طوری به صف طولانی ‫مردهای رنگین‌پوستی ملحق می‌شه...
‫که فکر می‌کنن با تبدیل شدن به سرکوبگرمون، ‫همه‌مون رو آزاد می‌کنن.
‫تازه روی عکس آی‌ام‌دی‌بیش هم فیلتر می‌ذاره ‫تا سفیدتر به نظر بیاد.»
‫بی‌خیال بابا.
‫الله اکبر و الله اکبر.
‫لا اله الی الله.
‫الله اکبر.
‫سلام! شاه لطیف هستم.
‫دیشب توی موزه‌ی کینگ درگیر یه اتفاقی شدم...
‫که هم مایه‌ی تأسف بود و هم می‌شد ‫جلوش رو گرفت. و من عمیقاً متأسفم.
‫واقعاً رقت‌انگیزه!
‫بسم الله الرحمن الرحیم.
‫الحمدالله رب العالمین.
‫شاه لطیف هستم.
‫دیشب توی موزه‌ی کینگ، من...
‫زدم یه یارو رو که با یه چیز فلزی ‫داشت سمتم می‌دوید داغون کردم...
‫و ظاهراً، ‫این منم که باید عذرخواهی کنم!
‫لم یلد ولم یولد ‫ولم یکن له کفواً احد.
‫الله اکبر.
‫سلام! شاه لطیف هستم.
‫واقعاً چیزی برای عذرخواهی وجود نداره. ‫دارم سعی می‌کنم حرفه و زندگیم رو نجات بدم.
‫پس لعنت به تو و اون تیک‌تاک فسقلیت، ‫مرتیکه‌ی...
‫سمع الله لمن حمده.
‫الو؟
‫آره، سلام. سید خودتی؟
‫خب، آره. سلام؟
‫سلام. شاه لطیف هستم.
‫- جدی؟ چی، واقعاً؟ ‫- آره، واقعاً خودمم.
‫می‌شه... داداش، فقط می‌خوام بگم...
‫خیلی خیلی بابت اتفاق دیروز معذرت می‌خوام.
‫هیچ بهانه‌ای ندارم. واقعاً زیاده‌روی کردم.
‫نمی‌دونم اصلاً چی شد که اون‌طوری شدم.
‫واقعاً امیدوارم بتونی توی... توی... توی دلت...
‫- راهی پیدا کنی که من رو ببخشی. ‫- آهای.
‫دمت گرم مرد. واقعاً قدر این کارت رو می‌دونم.
‫می‌خواستم به وکیلام زنگ بزنم، خب، ‫ولی همین که خودت زنگ زدی، مرد.
‫آخ داداش، تمام روز داشت... ‫تمام روز داشت خوره می‌شد به جونم!
‫نمی‌دونی این کارت چقدر برام ارزش داره، مرد. ‫جدی می‌گم.
‫خب...
‫می‌شه همین حرفایی که زدی رو برام بفرستی؟
‫مثلاً به صورت یه فایل ضبط‌شده؟
‫- چی؟ ‫- داداش، برای بازدید پیجم لازمش دارم.
‫آهان. خب، یعنی من...
‫- فکر کنم بشه. ‫- دمت گرم مرد. ایول داری.
‫خیلی‌خب. ‫اوه، بابت فالو هم ممنون رفیق.
‫فقط یادت باشه ویدیو زیر ۹۰ ثانیه باشه ‫که الگوریتم قبولش کنه، باشه؟
‫اوهوم. حتماً.
‫خیلی‌خب. فعلاً. فعلاً.
‫- پرویز. ‫- پرویز.
‫- اوه، اوه، اوه... بابا؟ ‫- ببخشید، اجازه بدین.
‫- بابا؟ خوبی؟ ‫- آره.
‫- چی شد؟ ‫- افتاد. برین کنار!
‫چی؟ چرا از اول روی صندلی نماز نمی‌خوند؟
‫- هیس. ‫- می‌خوای بشینی؟
‫- آره. ‫- بیا.
‫- آروم. ‫- بابا، نفست چطوره؟ خوبه؟
‫خوبی؟ هان؟
‫- چرا ننشوندیش؟ ‫- حالا دیگه می‌خوای نخود هر آش بشی؟
‫این دیگه چه حرفیه؟ ‫اونجا مشغول کاری بودم...
‫آره، برای خودت. به من نپر.
‫همیشه می‌خوای ادای قهرمان‌ها رو دربیاری ‫ولی هیچ‌وقت نیستی.
‫ساکت باش زلفی. ‫ساکت باش بچه.
‫- خیلی‌خب، آروم باشین. هان؟ ‫- زلفی.
‫بابا؟ خوبی؟
‫- کسی آب میاره؟ ‫- آره...
‫عمو، می‌خوای یه پتویی چیزی بیاری؟
‫چی؟ حالت خوبه داداش؟
‫داداش، حالت خوبه؟
‫- چه خبره؟ ‫- مگه احمقی؟
‫دیابت داره ‫و تو داری بهش جعبه‌جعبه شیرینی می‌دی.
‫دست‌مریزاد پسر!
‫می‌خوای دوباره ‫بذارم برم، نه؟
‫داری می‌گی وقتی من نیستم اوضاع بهتره؟
‫نه، نه، چی؟ ‫اون بابای من نیست، بابای توئه.
‫- شاجو. شاجو. ‫- چی؟
‫- فکر کردی خیلی آدم خفنی هستی، نه؟ ‫- چطور؟
‫همه‌ش «آره، مردم من فلان، مردم من...»
‫چطوری می‌خوای به مردمت کمک کنی،
‫وقتی سرگرم ‫خایه‌مالی سفیدپوست‌هایی؟
‫زلفی!
‫اشکال نداره. داره واسه اتفاقات ‫دیشب گریه و زاری می‌کنه، داداش.
‫«اومدی اینجا که مراقب من باشی؟» ‫اومدی یه وعده غذای مفتی بخوری، داداش.
‫دیدم داشتی کارت ویزیت می‌دادی ‫مثل اون راننده تاکسی‌های درب‌وداغون.
‫- ولش کن داداش. بیخیال. ‫- اون یه زالوئه...
‫راستش رو بگو. ‫تمام عمرت داشتی از من می‌کندی!
‫فقط الان داری سعی می‌کنی ‫از این احمق بِکنی!
‫داداش، اون اصلاً به ‫ایده‌های مزخرفت اهمیت نمی‌ده.
‫داره آمار خواهر کوچیکت رو می‌گیره.
‫- چی؟ ‫- فقط آمار گرفتن.
‫- من عاشقشم! ‫- خیلی‌خب! چه مرگته آخه؟
‫تو واقعاً... پاک دیوونه شدی؟
‫گوش کن، به حرفش گوش نده. ‫رسماً رد داده.
‫داشته با یه کله‌خوک ‫توی فریزر حرف می‌زده.
‫- چی؟ کدوم فریزر؟ ‫- توی گاراژ، داشته باهاش حرف می‌زده.
‫- با کله‌خوک حرف می‌زنی؟ ‫- اگه زده باشم چی؟
‫- چی؟ ‫- اگه زده باشم چی؟
‫شنونده‌ی بهتریه تا همه‌ی شماها.
‫وقتی با شماها فامیل باشی ‫همین می‌شه دیگه!
‫من اولین نفر خانواده نیستم ‫که عقلش رو از دست می‌ده.
‫- آهای! بسه دیگه! ‫- شاجو!
‫برو بیرون! ‫از همه معذرت‌خواهی کن.
‫چرا به من می‌گی... ‫برو بیرون؟
‫- شاجو. ‫- نه، نه! می‌پرسم،
‫چرا این رو به من می‌گه؟ ‫بابا، من چی کار کردم؟ چی کار کردم؟
‫دارم سعی می‌کنم یه تغییری ایجاد کنم. ‫فقط اونجا ننشستم،
‫که از همه‌چیز شکایت کنم، ‫اونم وقتی همه‌تون دارین قضاوتم می‌کنین!
‫هان؟ چرا بهم دست می‌زنی؟
‫بهم دست نزن!
‫دارم سعی می‌کنم دنیا رو عوض کنم! باشه؟
‫تا بقیه اینطوری بهت نگاه نکنن...
‫و فکر نکنن یه پاکستانی ‫بی‌ارزش و کثیف و عقده‌ای هستی!
‫از اینجا گمشو بیرون ‫تا نزدمت...
‫اوه، پس مشکل منم، نه؟ اون تو رو مقصر ‫اتفاقی که واسه مامانت افتاد می‌دونه، داداش.
‫شاجو!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]