« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
مامان، چی شده؟
فکر می‌کنی خلم؟ فکر می‌کنی منو خر فرض کردی؟
وقتی بچه بودم،
یه قدرتی تو خواب‌هام داشتم که می‌تونستم پرواز کنم.
هوا مثل آب بود، می‌تونستم توش شنا کنم.
هی بالاتر، بالاتر، از کوه‌ها رد می‌شدم می‌رفتم یه زندگی جدید.
و عجیب اینه که یه جوری واقعاً این اتفاق افتاد.
قدرت و پول شوهرم بود که منو برد یه دنیای دیگه.
و هر سال یه مهمونی سال نو می‌گرفتم که جشن بگیریم.
یه جور اعلام پیروزی بود روی گذشته خشنم.
با گل صدتومنی‌ها و شامپاین گرون‌قیمت قشنگ می‌شد.
هجده سال این مهمونیارو هی قشنگ‌تر و بهتر کردم، تا شبیه کمال شده بودن.
تو هیچ ایده‌ای نداری من کیم.
اصلاً نمی‌دونستم این مهمونی آخرین بارمه.
ولی برای اینکه بگم چطور رسیدم اینجا، باید برگردم عقب.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
هی.
یه مهمونی سال نو باید بچینم، ولم کن حواسم نپره.
تو داری حواسمو پرت می‌کنی.
لعنتی چقدر سکسی‌ای.
می‌خوای دیوونه‌م کنی؟ نه.
می‌خوام این تزئین وسط‌ میزها رو تموم کنم.
هی.
چی شده؟
می‌دونی… امروز… امروز روز مهمیه برام.
اوه، ننس.
بابا بیخیال، اولین مهمونی‌مونه بعد ازدواج.
اولین قدمم تو جمع پولدارای هنسی.
هی. اگه خوب از آب درنیاد چی؟
تو زنمی. تو عالی‌ای.
اگه زیادیه، کنسلش می‌کنیم.
نه نه. فقط بگو تمومه.
نه. آره دیگه.
فقط برام تو مهمی.
باشه.
کم‌کم مردم دارن می‌رسن.
پس بذار یه چیزی ببینن که یادشون بمونه.
رابرت اون روزا یه جوری دیوونه‌وار عاشقم بود.
از اون عشقای اول رابطه که سنگینه.
وقتی اون‌قدر عشق بینتونه که انگار هر مشکلیو محو می‌کنه
و هر زخمیو آروم می‌کنه.
حتی قدیمی‌ترین و عمیق‌ترین زخم‌ها رو.
اون روزای اول حس می‌کردم کنار اون امن‌ترین جای دنیاس.
ولی هجده سال بعد، قصه خیلی فرق داشت.
عزیزم، نظرت چیه؟
چیدمانو عوض کردم امسال، همیشه باید نوآوری باشه.
فکر کنم این ماه قبض کارت‌مون حسابی زجرمون بده.
یکم زوده برای غرغر، نیست؟
بابا مهمونیه دیگه. کیت هم داره میاد.
فقط می‌خواستم قبل از اومدن مهمونا یه ذره کارای کاری رو چک کنیم.
جدی؟ امروز روز سال جدیده.
همین یه هفته پیش اون جلسه‌ی گنده رو داشتین. دیگه چی مونده؟
چی مونده که بگین؟
تو دفترم می‌بینمت.
ببخشید، فکر کنم داری اشتباه جا رو می‌چینی.
باید هر تغییریو با مسئول مراسم چک کنی،
فقط زمان درستشو انتخاب کن.
چون این مهمونی برا اون آدمای هنسی مثل قله‌ی سالشونه.
نَنسی هنسی. شما کی هستی؟
اخراجی؟
دیوید.
دیوید، بار باید اون‌ور زیر پرگولا چیده بشه.
اون‌جوری هم سایه‌ی پیچ امین‌الدوله میفته روش
هم نمای باغ رز رو داره.
این نقاشیو تو کشیدی؟ بدک نیست.
لازم نیست چاپلوسی کنی، اخراجت نمی‌کنم.
وقت ندارم یکی دیگه جایگزینت کنم.
خانم هنسی.
بله؟ خانم هنسی، خبر بد دارم.
چی شده؟
کیسه‌ هدیه‌هاست.
به‌جای روبان صورتی و قرمزی که سفارش داده بودم، سیاه‌وسفید زدن روش.
قرار بود با تم رُز پارید ست بشه.
یه ساعته پشت خطم که جایگزین بگیرم،
ولی همهٔ فروشنده‌ها تعطیلن.
کارولین، نفس بکش عزیزم، وقت داریم.
من یه زنگ می‌زنم کمک می‌گیرم.
باشه، ممنون.
قهرمان من. بیاید تو دخترها.
بیاید بیاید.
آفرین. آخ قربونتون.
خب ببین، باید اینو با زاویه ۴۵ درجه ببری،
که سرش تمیز و یکدست دربیاد.
می‌خوای کامل دربیاد، یا فقط می‌خوای انجام بشه؟
نمیشه هر دوشو داشته باشم؟ نه.
رابرت فکر می‌کنه این مهمونی رو زیادی… گنده‌بازیاش کردم.
به نظرم راست می‌گه.
دخترها، چندتا از این کیسه‌ها رو ببرید جلو،
مثل اونایی که پاپیونشون آماده‌ست.
آره عالیه. دوتا دوتا بردارید. آفرین، عالی.
مرسی واقعاً.
چه خوشگل شدن.
نَنسی، گوش کن. تو داری قشنگ‌ترین مهمونی سال نو رو می‌گیری
برای همهٔ آدمایی که دوستشون داری.
و فکر کنم همه‌مون امروزم به یه دلیل برای شاد بودن احتیاج داریم.
مارکسه؟
هاوارد ـه.
بازم ساعت‌های تدریسشو کم کردن، الان فقط چهار ساعت در هفته‌س.
چی؟ می‌دونم.
واقعاً نمی‌دونم چیکار کنیم.
من کمک می‌کنم.
نه نه نه، منظورم این نبود… نه.
تو همین الانشم زیادی بهم لطف کردی. دیگه یه قرونم ازت نمی‌گیرم.
و نمی‌خوام درباره‌ش به هاوارد دروغ بگم.
خب نگو. ببین، اگه انتخاب بین غرورِ شوهرت
و گذاشتن غذا جلو بچه‌ته، خب…
باشه، یعنی… فقط غرورش نیست. اصول داره.
دانشگاه می‌خواد کارای لوس بکنه، مثل اینکه
«سقوط روم» رو از دید تیک‌تاک درس بده، بعد…
می‌دونی، اون… هیچ‌وقت استانداردهاشو زیر پا نمی‌ذاره.
بابا، سال جدیده، مگه نه؟
فرصتا وقتی می‌رسن که فکرشو نمی‌کنی.
دوستم، مری، یه جورایی تو کلیسای خوش‌بینی ابدی دعا می‌کرد.
راست می‌گه.
به‌خصوص وقتی درباره خانوادش بود.
خاله نَنسی، می‌تونیم با عروسکای کورا بازی کنیم؟
نه. خاله نَنسی هزار تا کار داره.
یه مهمونی خفن باید بندازه. نگاه کن.
اون خیلی مهم‌تره. میرم از خودش بپرسم، باشه؟
تشکر… بگو مرسی. مرسی. مرسی.
همین ویژگی‌شو دوست داشتم. لازم داشتم تو زندگیم.
مری مثل مادری بود که هیچ‌وقت نداشتم و هیچ‌وقت نتونستم باشم.
چی؟
این پیرهنِ بابا نیست؟
خودش گفت می‌تونم داشته باشمش. چی می‌خوای مامان؟
فقط اومدم یه سر بزنم.
راستی بچه‌های مری پرسیدن می‌تونن عروسکای امریکن گرلِتو قرض بگیرن؟
اشکالی داره؟
نه، اصلاً برام مهم نیست.
می‌تونن همونو بردارن، اگه اصلاً پیدا بشه.
یه زمانی عاشق اون عروسکا بودی، می‌دونی؟ یه زمانی.
آره.
کورا.
این لباس مهمونیه‌ته.
حالا باید دوباره بخارش کنم. بهتره یه کم به وسایلت برسی.
نه، نمیام مهمونیت.
دوستام تو هایلند پارک یه مهمونی خودمونی دارن.
چی؟ کی تصمیم گرفتین؟
بابا گفت اوکیه.
واقعاً؟
چرا اینجوری رفتار می‌کنی؟
هیچ‌کس برای این مهمونیِ تو ذوق نداره جز خودت.
خب الان داری بی‌ادبی می‌کنی.
من بی‌ادبی‌ام؟
یه هفته‌ست برگشتم خونه، دو کلمه باهام حرف نزدی.
با اون یکی که غذا میاره بیشتر حرف می‌زنی تا با دخترت.
حتی یه بار پرسیدی اوضاع زندگیم چطوره؟
می‌دونی اصلاً تو زندگیم چی می‌گذره؟
عزیزم، می‌دونم سرم شلوغ بوده، من— نه، ولش کن. برام مهم نیست.
فقط می‌گم بی‌ادبیِ من نیست این وسط.
باشه، وقتی این مهمونی تموم شد، می‌شینم برات وقت می‌ذارم.
به خدا قسم، فقط از اتاقم برو بیرون، لطفاً.
خب اگه فقط یه سر بزنی خیلی خوشحال می‌شم، باباتم همین‌طور.
فکر نکنم بدونی بابا دیگه به چی اهمیت می‌ده.
حرفای کورا دلمو شکوند، ولی حق داشتا.
اون تو دنیای عروسکای گرون و لباسای شیک بزرگ شده بود.
ولی من همیشه حس می‌کردم
که یه غریبه‌م که اتفاقی افتادم تو این خونه گنده.
یه دختر بدبخت از بیکرزفیلد که فقط لباس قشنگ پوشیده.
همیشه یه قدم با رسوا شدن فاصله داشتم.
دارم سعی می‌کنم همه چی تا حد ممکن کم‌دردسر باشه.
جدی بابی؟ چقد خرج این مهمونی کردی؟
کت، درباره خرج با من چرت نگو.
از بابا به اندازه کافی تو مخمه.
خودم درستش می‌کنم. فقط… یه کم وقت لازم دارم.
وای نَنسی.
اومدم شوهرمو ببینم، همین.
فکر نکنم حال دیدن کسیو داشته باشه. خودم می‌فهمم، مرسی.
به من گفت مهمون.
آره.
هی عزیزم، چی شده؟ ما مشکل مالی داریم؟
نه. فقط…
بابا سر خرجامون رو مخمه، همین. چیز خاصی نیست.
که باعث شده سومیین لیوان اسکاچتو قبل از ظهر بزنی، هان؟
بیخیال.
ربطی به اون جلسهٔ نیویورک داره که همتون رفتین؟
هی. همه چی خوبه.
فقط… کلی کار ریخته روم، همین.
خب…
می‌دونی چجوری حواستو پرت کنم.
فکر می‌کنی کار خوبیه؟ مهمونا همین الان می‌رسن.
بذار یه چیزی ببینن که حال کنن.
آره؟
هی.
ببخشید بابت اون لحظه.
هی.
من فقط… خیلی وقته اینجوری‌ای.
می‌خوای بگی چی شده؟ آره… نه… یعنی…
می‌شه فعلاً فشار روم نذاری؟
خیلی چیزا تو سرمه.
امروز ترکوندی بچه.
تمام مدت حواسم بهت بود.
معلوم بود. انگار داشتی فقط واسه من می‌رقصیدی.
قبل اینکه یادم بره.
این باید خرج کلاس‌هات برای دو ماهو پوشش بده.
می‌تونم یه جفت کفش پوآ جدید بگیرم.
تو دقیقاً دختر پَتی هستی.
سلام.
سال نو مبارک عزیزم. همچنین.
بابا داشت از باغ رز تعریف می‌کرد.
به‌نظر میاد باغبونا خوب رسیدگی کردن.
واقعاً خودم باغبونی می‌کنم. آره، برام مثل یوگاست، آرومم می‌کنه.
فکر می‌کنم خیلی هم عالیه.
بچه‌های من باید دو تا چیز از تو یاد بگیرن.
همه‌چی رو از من به ارث بردن جز اخلاق کاری.
فکر نکنم انصاف باشه.
فکر می‌کنم رابرت کلی وقت واسه تو می‌ذاره.
خرجامو که خوب ازم می‌گیره، آره.
تو خونوادهٔ من خشونت همش تو چشم بود…
- بیا یه چیزی بخوری. - …ولی تو خونوادهٔ رابرت،
خشونت یه جور زرنگ‌بازی منفعلانه بود.
خوش اومدین.
و هیچ‌کس نمی‌فهمیدش اگه رفقام نبودن.
همین‌جا باشین یه لحظه. برمی‌گردم.
سلام، خوش اومدین. ممنون که اومدین.
- خوبی؟ - آره.
- اون صحنه… جالب بود. - بود.
بابای رابرت دوباره داشت باهات لاس می‌زد؟
اون با من لاس نمی‌زنه.
وای، شاید هم می‌زنه.
نمی‌دونم، یه زبان رمزی دارن که من هیچ‌وقت نمی‌گیرم.
هی دخترا، فقط مواظب اوناباشین، باشه؟
از کل خونه‌مون گرون‌ترن.
اشکالی نداره. کورا دیگه به اونا اهمیت نمی‌ده. به منم نمی‌ده.
- بیخیال، چرا می‌دی؟ - نَنسی!
اووه، خدا. از این زن متنفرم. بای.
سلام خوش اومدی.
ببخشید.
آوا‌مــووی
- ال! - سلام! سال نو مبارک.
لازم نبود سفر تو نیمه‌کاره بذاری بخاطر من.
شوخی می‌کنی؟ هیچ‌جای دیگه‌ای نمی‌خواستم باشم.
وای خدا، کی بعد از پرواز ۱۶ ساعته این شکلیه؟
واضح نگفتم؟ ودکا. ورموث. زیتون. همین الان تو دهنم.
خوش‌شانسیا که بارمنو می‌شناسی
محشره، مرسی.
خودت هم کم نداری.
- این یکی دردسره. - می‌دونم.
- سلام. - سلام.
- چطوری؟ خوبم. - خوب. تو خوبی؟
- یکی از اینا می‌خوام. - جدی؟
تو از کی مارتینی می‌خوری؟
دو هفته نبودی. من کلاً آدم دیگه‌ای شدم.
واو!
- نَنسی، عالیه. بی‌نقصه. - مرسی.
دمت گرم. شوهرخونه کجاست؟
- آره. رابرتو ندیدم. - یه کم کار داره.
- امروز کار می‌کنه؟ - بعله.
یا این یه رمز برای اینه که قبل مهمونی با هم ور رفتین و…
- نه. - …الان داره ریکاوری می‌کنه؟
- چی؟ - آره، این کاریه که اینا می‌کنن.
- نیست، نه! نیست. - چرا.
- قبلاً بود. - کی… بعد چی شد؟
یه مدت اوضاع بینمون خوب نبود.
نمی‌دونم، امروز خودم پیش‌قدم شدم ولی حالشو نداشت.
فهمیدم چی گفتیا.
کاملاً طبیعیه. زندگی زناشویی همیناست.
الی، بهش بگو طبیعیه.
- من که نمی‌دونم… - هست؟
…من مجردم یه دلیل داره.
تو که هزار ساله ازدواجی، بگو هیچ‌وقت شده شوهرت کم بیاره؟
واو. خدایا.
یعنی مشکلات داشتیم، فقط… از اون نوعش نه.
من… منظورم اینه که
شاید به‌خاطر اینه که باباش کلی فشار روش گذاشته.
- شایدم مالیه، نمی‌دونم. - همون…
- استرس؟ - صد درصد.
آره، مشکل نتراش وقتی مشکلی نیست.
- ال. - هوم؟
من…
- یکیو باید بهت معرفی کنم. - نه. نه. نه.
- چرا. چرا چرا. آره. - وکیل مطلقه‌ست.
نه وکیل طلاق، وکیلیه که خودش مطلقه‌ست.
با رابرت تنیس بازی می‌کنه ولی دمکراته.
- گفتیم دیگه قرار معرفی نداریم - آره.
این قرار نیست، فقط یه آشناییه.
- تازه، بیانسه رو هم می‌شناسه. - نه بابا.
چرا، باهم یه مراسم خیریه گذاشتن.
تو اینو قایم کرده بودی، نه؟
- اد، سلام. - بیانسه؟
ببخشید.
- اینم خودش. - سلام.
یه سال دیگه، یه برد دیگه.
- چه مهربونی. - خوشگله‌ها.
این النوره. همونی که بهت گفته بودم.
- النور، باعث افتخاره. - همچنین.
- سال نو مبارک. - سال نو تو هم مبارک.
نَنسی می‌گفت اهل بوستونی.
من واسه دانشکده حقوق کمبریج بودم.
- واو! - آره.
هاوارد، فکر کنم باید…
- یادمون رفت… - چی؟
- به هاوارد یه نوشیدنی بدهکاریم. - نه.
- چرا. - واقعاً؟
آره.
چه بامحبت. پسره نازه.
- خوشگل هم هست، نه؟ - آره.
یه لطفی کن. اون چیزی که درباره کار هاوارد گفتمو نگو.
خیلی ناراحت می‌شه اگه بدونه گفتمش.
- معلومه، یه کلمه نمی‌گم. - مرسی.
میرم به چند نفر سلام کنم.
- باشه من همینجام. - باشه.
امروز اگه بالانچین بود اولین نفری می‌شد که کنسلش کنن،
یا حداقل یه برچسب «مشکل‌دار» بهش می‌زدن.
ولی واسه اون، همون‌طور که واسه من،
رقص نه قرارِ تماشاگرارو آروم کنه نه هنرمندا رو.
قرار تحریک کنه. به‌هیجان بیاره.
و وقتی تو فرمانیو دست می‌گیری، فیل، همیشه همین‌جوری می‌شه.
و ما هیچی از اینا رو نمی‌تونستیم انجام بدیم
اگه حمایت اعضای سخاوتمند هیئت مدیره، مثل خانم هِنِسی، نبود.
می‌شه یه لحظه رهبر ارکستر رو بدزدم؟
معذرت می‌خوام.
فکر کنم یه نفر کاملاً مناسب پیدا کردم که یادداشت‌های برنامه تولید جدیدمونو بنویسه.
استاده، کلی هم اعتبار داره،
و شاید لطف کنه یه کم برنامه‌شو خالی کنه.
سلام مری، هاوارد، این فیل دلاوینیه از باله متروپولیتن لس‌آنجلس.
داره یه کار تازه و هیجان‌انگیز شروع می‌کنه به اسم «آریادن».
حیطهٔ توئه، نه هاوارد؟ اسطوره‌های یونان؟
آره. اون… اون استعارهٔ «هزارتو»
سال‌هاست که واسه هنرمندای تفسیری وسوسه‌کننده‌ست.
فکر کنم اولین نفری نیستم که سراغش می‌رم البته.
امیدوارم برداشت من یه چیز تازه باشه.
هنرمندا حق دارن که…
عادت داشتم تو حرفای خونوادهٔ رابرت حس بیگانگی کنم.
هممون این تجربه رو داریم که…
ولی این یکی دربارهٔ قایق بادبانی یا تکنیک گلف نبود.
یه چیز جدی‌تر زیرش بود.
…توی یه ساختار که کار دست بشره.
ببخشین یه لحظه.
خب، ولی قبول داری که هزارتو واقعاً… یه چیز ساختگیه.
هارلن. خوشحالم اومدی.
مگه می‌شد نیام، دختر. دیدنت عالیه.
لینا چطوره؟
فکر می‌کردم رابرت گفته باشه. من و لینا…
عزیزم، سلام. گفتی سری می‌ریم و درمیایم.
رفیقام دارن تو نوبو منتظرمون می‌مونن.
پایپر، این نَنسیه. زن رابرت، موکل من. و میزبانمون.
خیلی خوش‌بختم.
خونه‌تون خیلی گنده‌ست.
مرسی.
پایپر، یه دقیقه می‌ذاری باهم حرف بزنیم؟
با ما تو شرکت کار می‌کنه.
هارلن، تو همیشه کلی کمکم کردی
تو بالا و پایینای این خونواده.
سعی کردم باشم. هر مدیر مالی درست‌حسابی وظیفه‌شه که واسه موکلش…
تو اون جلسهٔ نیویورک چی شد؟
باید… باید از رابرت بپرسی.
پرسیدم. دهنشو قفل کرده.
- من به موکلم تعهد دارم. - تعه—
تو داری با منشی ۲۵ ساله‌ت ور می‌ری.
بی‌خیال این کد اخلاقی الکی و دروغی.
بحث اخلاق نیست. بحث حفظ خودته.
پس برو از شوهرت بپرس.
آ و ا‌ مـ ـو و ی
این چیه؟
فکر کردم شاید به کارت بیاد.
دقیقاً آخرین چیزیه که الان لازم دارم.
یعنی تشخیصش درسته، داروش اشتباهه.
حس تو رو می‌فهمم.
خالکوبیت خیلی باحاله. گُله؟
نه، فراکتاله. یه چیز تو مایه‌های هندسه‌ست.
الگوهای پیچیده که هی تکرار می‌شن ولی هیچ‌وقت عوض نمی‌شن.
هرچقدر زوم کنی، نزدیک شی یا دور شی، همیشه همون داستانه.
همه‌جا یه چیزن.
- همیشه اهل ریاضی بودی؟ - راستش،
تا وقتی خالکوب‌کار توضیح نداد نمی‌دونستم چی هست.
تو ویترین یه جا دیدمش اسمش «معدن زغال‌سنگ» بود و…
صبر کن، «معدن… معدن زغال‌سنگ» همون که تو پوتوماک پارکه؟
لعنتی، باکویی هستی؟
من روبروی سن لورن بزرگ شدم.
نه بابا. من ویستا وِست می‌رفتم.
واو.
می‌دونستم یه چیزی تو تو هست. آخرین بار کی برگشتی اون‌جا؟
من برنمی‌گردم.
چون فکر می‌کنی ازش بهتری؟
نه، برعکس.
می‌ترسم اگه برگردم، بفهمم هیچ فرقی نکردم.
که همون آدم قدیمی‌م. دقیقاً همون.
خب، چه ایرادی داره؟
خطرناک بود.
مرسی، اسکات.
باید برم تو.
- شاید الان بیدار شده باشه. - هی.
یه گیلاس شامپاین، رفیق.
خب، این هاوارد… استاد ادبیات یونان؟
باسواد به‌نظر می‌رسه. یه کم شهرستانی.
دوست عزیزمه، یه فرصت لازم داره.
خب تو بهتر از هرکی بودجهٔ محدود بالهٔ مترو رو می‌دونی.
شاید بتونیم کمک‌هامونو بیشتر کنیم؟
که بتونیم حقوقشو بدیم. فقط باید با شوهرم حرف بزنم.
- سلام. قدت خوب بلنده. - هی.
جزایر بریتانیا خیلی خوشگل‌ان.
- ولی غذاش… - وای خدا. رسماً لو رفتم.
چند روزه دارم پیشش ازت تعریف می‌کنم.
فکر می‌کردم حداقل یه گپ می‌زنین.
سعی کردم، واقعاً. ولی مرده خیلی کِسِل‌کننده‌ست.
- نه! - چی رو از دست دادم؟
آره. این زن عزیزتون، خدا حفظش کنه، می‌خواست منو با رفیقت اد ست کنه.
اد هالکام؟
- ببین چه‌جوری اسمشو می‌گه؟ - چی؟
به تِیپش نمی‌خوره.
- تو از کجا می‌دونی؟ - بابا چیکار داری؟
زندگی عاشقانهٔ من مشکلی نداره که بخواد درستش کنین، باشه؟
- من واقعاً استقلالمو دوست دارم. - ما فقط می‌خوایم خوشحال باشی.
من خیلی خوشحالم. من شما دوتارو دارم. تو و مری. شما جفت‌روحای مني.
و خب یه سری رفیق بازی‌هامم این‌ور اون‌ور دارم.
- اوه خدای من، یکی داره میاد. - نَنسی.
بابا یه‌کم هنگ کرده بود از این همه نوشیدنیِ عجیب‌غریب.
فکر می‌کنی می‌شه فقط یه فنجون قهوه ساده براش بیاری؟
البته.
دیدم داشتی با هارلن حرف می‌زدی.
آره، با دوست‌دختر جدیدش آشنا شدم. داشتیم گپ می‌زدیم.
درباره چیِ دیگه باهاش حرف زدی؟
هیچی بهم نگفت.
یه‌سری بخشای کارای خونوادگی هست که پیچیدن،
و بهتره تو قاطیش نشی.
منم جزو این خونواده‌م، کیت.
خب، امیدوارم منظورمو رسونده باشم.
مشکل‌ت با من چیه دقیقا؟
من فقط همیشه سعی کردم باهات رابطه بگیرم.
به خاطر اینه که پدرت این خونه رو به ما داد نه به تو؟
اگه بخوای می‌تونم باهاش حرف بزنم اگه--
فکر می‌کنی کی منو فرستاد اینجا ؟
می‌خوای بدونی مشکل من با تو چیه؟
اینکه هر کاری می‌کنی یه بوی معامله و حساب‌کتاب می‌ده.
از همون اولشم همین بود، فقط بابی تازه داره می‌فهمه.
به میزبانمون می‌گم اطلاعات تماست رو برام بفرسته.
- یه کار بهتر برات می‌کنم. - چه بامزه.
وای خدای من! وای خدای من!
- ببخشید! - تقصیر تو نیست. من متأسفم.
- حالت خوبه؟ - آره، خوبم.
- داری خون میای. - نه نه نه، واقعا خوبم.
ببخشید… خوش بگذره.
عزیزم؟
می‌تونم؟
چی می‌خوای؟
گم شدی؟
این‌همه دستشویی هست، همونا رو برو.
نه، نه. گم نشده بودم.
معلومه که نه. تو قبل ما اینجا زندگی می‌کردی.
من اینجا بزرگ شدم.
روی زمینی که پدربزرگم جنگلشو خالی کرده بود برای پرتقال و چاه نفت.
پدر بهترین تیکه‌ها رو نگه داشت که ما خونواده‌هامونو اونجا بسازیم.
یه حوله می‌دی لطفاً؟
من و جین هیچ‌وقت نیاز به دو تا سینک حس نکردیم.
چون با هم خوب بودیم.
ما وقتی خونه رو بازسازی کردیم سینک دو‌تا گذاشتیم.
می‌دونم نگران خرج‌کردن ما هستی.
بابی اینو بهت گفته؟
می‌خوام مطمئنت کنم که خودم حواسم هست، و می‌خوام کمتر خرج کنم
مخصوصا مهمونیا
من مهمونیاتو دوست دارم.
حیفه اگه سال دیگه برگزار نشه.
هر چی هم سختی کشیده بودم، این مهمونی همیشه باعث ریستم بود.
یه فرصت برای اینکه ژست قوی بودن بگیرم.
برای ثابت کردن اینکه این واقعا زندگی منه.
ولی دیگه اینطوری حس نمی‌شد.
وقت این بود بفهمم شوهرم چی ازم قایم می‌کنه.
مامان، چی شده؟
فکر می‌کنی من کودنم؟ فکر می‌کنی من احمقم؟
- بس کن… مامان، بس کن.
مامان، چی شده؟
مامان.
فکر می‌کنی من احمقم؟
مامان، بس کن! نگه دار ماشینو.
داداش…
باورم نمی‌شه این شکم واقعیه. وحشتناکه.
کورا، این چیه؟
ما داریم می‌ریم بیرون. منم همون‌طور که خودت گفتی، یه سر زدم و رفتم، پس--
نه، این چیه؟
تم مهمونی «آشغالای ته‌خط»ه.
صبر کن، نگاه کن.
نگاش کن، محشره نه؟
جوسی چی صداش کرد؟
- «پِکِروود پاتلاک». - نمی‌تونی اینو بپوشی.
- آروم باش. داریم می‌ریم. - همین الان درش بیار.
- مامان، جدی نیستی الان. - داری مسخره‌م می‌کنی.
دختر خودم؟
چی داری می‌گی؟
اصلا ربطی به تو نداره. داریم خوش می‌گذرونیم.
با دوستای پولدار بشینی نقش فقیرارو بازی کنی، فان نیست. تهوع‌آوره.
همون‌قدر تهوع‌آور که چند ده‌هزار دلار خرج برانچ کنی
فقط که پستش کنی تو اینستا
- که دوستات حسودیشون بشه؟ - باشه باشه، ببخش.
- با خودت روراست باش، مامان. - برید. کورا نمی‌تونه بیاد.
- دارم می‌رم. ولم کن. - همین‌جا می‌مونی.
تو یه آدم دو رو و چرندی.
هیچی از من نمی‌دونی.
کجا بودی؟
استودیو امروز باز بود. رفتم تمرین کنم.
اسکات کجاست؟
رفته قدم بزنه.
بیا بریم یه دور بزنیم.
- فکر می‌کنی من کودنم؟ - نه.
- فکر می‌کنی احمقم؟ - نه!
اوه! مامان!
تو قربونی نیستی، پس نقش بازی نکن!
- …acquaintance be forgot - مامان! بس کن!
And never brought to mind…
مامان!
Should auld acquaintance be…
- نَنسی، لطفاً. - نَنسی، بس کن. خواهش می‌کنم.
- اوه خدای من. - نَنسی.
- اوه خدای من، عزیزم. - به خدا یادم رفت.
یادم رفت کجام.
- باشه. آروم باش. - یادم رفت کی‌ام.
- خوب می‌شی. آرومی. - داره شروع می‌شه.
چی؟
داره شروع می‌شه. دارم شبیه مامانم می‌شم.
- نه. نه نه نه. - نه نه نه.
قرارش همین بود همیشه.
- کاری از دستم برنمیاد. - اینو نگو.
مامانت می‌خواست بکُشتت نَنسی. اون یه چیز دیگه‌ست.
تو اون زن نیستی.
- من هیچ‌وقت کورا رو نزده بودم. - فقط یه اشتباهه، باشه؟
- فقط یه اشتباهه. - نفس بکش.
درستش می‌کنی. بشین. بیا. همه چی درست می‌شه.
آفرین… آرومه.
- رابرت چی؟ - چی یعنی چی؟
اون همین‌جوری داشت ازم دور می‌شد.
فکر نکنم الان بتونم برگردم تو.
لازم نیست.
- لازم نیست برگردیم اون‌جا. - نه.
اگه بری اون‌جا، تنها نیستی. ما باهاتیم.
پشتتیم، باشه؟ کاملاً پشتتیم.
یه دست‌اندازه، نه تصادف.
فقط نفس بکش.
چند تا دختر تو مهمونی دانشگاه می‌بینی و می‌شن رفیقات.
قهرمانات.
کسایی که تا مغز استخونت می‌بیننت و بازم دوستت دارن.
زیباست
من از کجا باید بدونم؟ اون هیچی نمی‌گه.
هر وقت درباره گذشته‌ش می‌پرسم، شوکه میشه
و می‌گه نمی‌خوام درباره گذشته حرف بزنم.
- خب، آره… - مادر خودمه
ولی هیچی درباره‌ش نمی‌دونم.
تقصیر تو نیست.
هی.
الان وقتش نیست نَنسی.
باشه عزیزم… من… من خودم نبودم.
ببخشید بابت چیزی که گفتم.
عزیزم. بیا بریم.
چی؟
من نیازی ندارم تو بیای بین من و دخترم صلح برقرار کنی.
ببین، اینجوری درست نمی‌شه که یه لیوان شیر گرم بدی بغلش کنی.
این صحنه رو تا آخر عمرش یادش می‌مونه.
برای همین الان مهم‌ترین چیز معذرت‌خواهیه.
نه. باید بهش فضا بدی.
- چی شده؟ - ناراحته.
بین ما چی داره می‌گذره؟
نگو همه چی خوبه. می‌دونم نیست.
کی می‌خوای باهام حرف بزنی؟
الان وقت این بحث نیست.
وقتی بچه بودم، تو خوابام یه قدرتی داشتم که می‌تونستم پرواز کنم.
هی بالا، بالاتر، از روی کوه‌ها تا یه زندگی کاملاً جدید.
سلام.
ببین، خیلی خوشحال شدم امروز دیدمت.
فکر می‌کردم شاید اگه خواستی یه قهوه یا یه نوشیدنی بزنیم…
خیلی لطف داری.
ولی نمی‌تونم. ببخش اگه باعث برداشت اشتباه شدم
آره.
آره، شد.
ولی نمی‌تونستم از گذشته‌م فرار کنم، همچقدر که نمی‌تونستم با دستام پرواز کنم.
همیشه باهام می‌موند مثل زخم‌های روی بدنم.
و همیشه می‌کشیدم عقب، جوری که خودمم کامل نمی‌فهمیدم.
سلام.
می‌شه؟ اون کتِ جوناس.
بیا.
می‌دونی، وظیفه‌مه بابت پیشنهاد کاری تشکر کنم.
می‌دونم فقط چون مری یه چیزی گفته بود.
آره. زن من اون جاسوس‌بازی‌ای که فکر می‌کنه نیست.
این لطف نبود. تو به درد تولید می‌خوری.
تو دروغ‌گو خوبی نیستی. ولی نه، فیل به من کار داد.
خب فکر کنم اون کارو به دیوید پیشنهاد داده بود.
فکر می‌کنم منو با بارتِندِره اشتباه گرفت.
آره، این دقیقا فیل‌ه. هر چقدر هم اصلاحش کنم،
- هنوز بهم می‌گه لوییس. - لوییس؟
از کجا آورده اینو؟
فکر کنم تنها اسم پیرزن‌طور دیگه‌ای بوده که به ذهنش رسیده.
- تو فکر می‌کنی اسمت پیرزن‌طورِه؟ - خودم می‌دونم که هست.
اسممو گذاشتن رو اسم یه عمه پیر مُرده یا همچین چیزی.
خب نَنسی اصلاً پیرزن‌طور نیست.
یه جور… نه قافیه، ولی یه نجوا و ریتم رقص توشه.
تو که رقاصی، نه؟
بودم. آره.
نمی‌دونم. فکر کنم لوییزو ترجیح می‌دم.
باشه، تو باله می‌بینمت، لوییس.
اون‌جا می‌بینمت، دیوید.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]