« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫« شِلزتاون، پایگاه ۱۵۵اُم تکاوران نیروی دریایی »
‫دزدان دریایی! خیلی هم قوی‌ان!
‫زود باش!
‫عجله کن!
‫قُماشِ رقت‌انگیزی هستید.
‫نازِ نفست.
‫می‌دونستم ایست بلویی‌ها ضعیفـن، ولی پشمام.
‫پاشنه‌هام تکاوری شد.
‫حوصله‌ام سر رفت.
‫اصلاً توی این پایگاه دورافتاده چی‌کار داریم؟
‫بهش میگن ارزیابی بایسته، خانم ولنتاین.
‫هوم.
‫درها رو ببندید!
‫فرمانده ریپر!
‫فرمانده ریپر، به محوطه‌ی بیرونی نفوذ کردن.
‫دزدان دریایی وارد پایگاه شدن.
‫سوگندتون رو به یاد بیارید.
‫برای برای عدالت، ‫حتماً این خط رو حفظ می‌کنیم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫هوم.
‫خیلی سلاح دارید.
‫گُلِ خوشبو.
‫حمله!
‫اه!
‫مُرده‌هاتون رو کجا نگه می‌دارید؟
‫انگار یه آقای ۷ جدید می‌خوایم.
‫یا حداقل
‫یه آقای ۳.۵.
‫- چقدر ناامیدکننده. ‫- آره، کجاش دقیقاً؟
‫شاد شدنِ روح یکی از مامورهامون؟
‫یا اینکه اون بچه پُرروی ایست بلویی قاتلش
‫دعوت شدن به بوروک وُرکس رو رد کرده؟
‫- هر دو. ‫- آقای ۰ قرار نیست خوشحال بشه.
‫نه. فکر نکنم.
‫خوب شد ما رو داره.
‫این کارِ رورونوآ زوروست، مگه نه؟
‫بای‌بای عزیزم.
‫باید پیداش کنیم.
‫اون... رفته.
‫ناخداش به پایگاه حمله کرد و آزادش کرد.
‫بعدش فرار کردن و به سمت گرندلاین رفتن.
‫داری میگی شکارچیِ دزدان دریایی ‫خودش دزد دریایی شده؟
‫چه ضایع.
‫این ناخدا کیه؟
‫مانکی دی لوفی.
‫جالب شد.
‫کجاست؟
‫چقدر تو بی‌ادبی!
‫داشتم از اون فلفل استفاده می‌کردم.
‫اوسوپ، تو ابزار خودت رو داری. ‫منـم ابزار خودم رو.
‫من نمیام کِش لاستیکی‌های تو رو بردارم
‫و بریزم توی سوفله.
‫آره، چون سوفله‌ی بدمزه‌ای ازش در میاد.
‫ولی این بمب فلفلی‌های جدید؟
‫جدیدترین و بهترین بمب‌های زرادخونه‌ی قدرتمند ناخدا اوسوپ هستن.
‫امیدوارم بمب‌هات خوردنی باشن ‫چون مواد اولیه‌ی من کم شده.
‫با وجود مقدار غذایی که لوفی می‌خوره ‫و هرکاری که تو می‌کنی...
‫نبوغِ ابتکاری رو میگی؟
‫معجزه‌ست که هنوز دارم یه چیزی واسه خوردن درست می‌کنم.
‫حالا که گفتی، فقط مواد آشپزخونه کم نشده.
‫تجهیزات نگهداریِ کشتی و کمک‌های اولیه‌مون هم
‫کم شده.
‫گرون به نظر میاد.
‫ولی واجبه.
‫بهتره با نامی صحبت کنیم.
‫نامی جون، واسه ناهار امروز، ‫اختاپوس با طعم فلفل سیاه داریم.
‫ممنون سانجی.
‫تو اختاپوس داری. من ساندویچ تخم‌مرغ زدم.
‫هوم.
‫مثل همیشه گل کاشتی، سانجی.
‫در خدمتم.
‫گرچه، با وجودی که اختاپوس با طعم فلفل سیاهه، ‫زیاد طعم فلفل سیاه رو حس نمی‌کنم.
‫فکر کنم بهترین مسیرمون به گرندلاین رو پیدا کردم.
‫خیلی ازش دور نیستیم، ‫ولی یکم مسیر خطرناکه.
‫انگار این دهانه مستقیم وارد رِد لاین می‌شه.
‫مسیریاب من نیستم،
‫ولی مگه این اقیانوسِ باز روش امن‌تری
‫نسبت به عبور از یک کوه نیست؟ ‫درست وارد گرندلاین می‌شه.
‫خب، خوب شد که تو مسیریاب نیستی،
‫وگرنه همه‌مون به فنا رفته بودیم.
‫اینجا نوار آرامشـه.
‫گمونم اسمش به خاطر مسیر آسونی که داره نیست.
‫نه. اسمش به خاطر آب ساکن و نبودِ باده.
‫اگه وارد نوار آرامش بشی، ‫بادبان‌ها فوراً از کار می‌افتن.
‫هیچ‌جوره نمی‌شه حرکت کرد.
‫توی آب می‌ایستی و می‌میری.
‫- در ضمن محوطه‌ی زاد و ولد پادشاهان دریاست. ‫- آره. بیاید نریم اونجا.
‫یه بار چندتاشون رو کشتم.
‫- باهم میونه‌ی خوبی نداریم، پس... ‫- چطوره به لوگ‌تاون بریم؟
‫به نظر جای کاملاً امن و غیرخطرناکیه.
‫خوشم اومد.
‫لوگ‌تاون بزرگترین مرکز تکاوران نیروی دریایی در تمام ایست بلوست.
‫بیاید نریم اونجا. نظرم عوض شد. ‫مستقیم بریم به سمت گرندلاین.
‫نه، باید جزایر امن‌تری این اطراف باشه.
‫به نظر نمیاد.
‫غذا و تقریباً همه‌چیزمون کمه.
‫این می‌تونه آخرین شانس‌مون واسه جمع کردن تجهیزات ‫قبل از گرندلاین باشه.
‫بدون آمادگی وارد گرندلاین شدن خطرناکه،
‫ما هم ازش خیلی دور نیستیم. ‫شاید بتونیم...
‫واسه اولین بار تو زندگیت آزادی.
‫این حق رو کسب نکردی ‫که یه چیز قشنگ واسه خودت بخری؟
‫نه. نه.
‫گول نخوری.
‫یکم خرید بد نیست.
‫- آره! ‫- چی؟! چی؟!
‫لعنت بهت، سانجی! لعنت بهت!
‫با جذبه و زاویه‌ی فَکِ تیزت و چشم‌های آبی اقیانوسیت.
‫یکی رو می‌خوایم که شما رو سر عقل بیاره... ‫زورو! زورو!
‫رفیق، یه حمایتی از من بکن.
‫سانجی و نامی می‌خوان برن به یک جزیره ‫پُر از نیروهای دریایی که خرید کنن،
‫که به نظر من احمقانه‌ست ‫چون من و لوفی دیگه تحت‌تعقیب شدیم.
‫بگو باهام موافقی.
‫هوم.
‫- خرید؟ ‫- آره. باورت می‌شه؟
‫- فکر خوبیه. ‫- چی؟!
‫دوتا شمشیر جدید نیاز دارم. ‫انگار روی فُرم نیستم.
‫بعد از دهنی که میهاک از خودت و شمشیرت سرویس کرد؟
‫- خفه شو! تو اصلاً اونجا نبودی. ‫- چیزی که لازم بود رو دیدم.
‫شرمنده اوسوپ. ‫یه رای دیگه برای لوگ‌تاون داریم.
‫- هنوز تموم نشده. لوفی کو؟ ‫- چی فکر می‌کنی؟
‫هی لوفی! جلسه‌ی خدمه.
‫« تحت‌تعقیب - مانکی دی لوفی » ‫« جایزه ۳۰ میلیون »
‫اومدم!
‫باشه. قضیه چیه؟
‫لوفی! اه...
‫من همیشه به موقعیتت به عنوان ناخدای این خدمه احترام گذاشتم.
‫الان وقتشه که جلوی این اوباش در بیای،
‫وگرنه خدا بیامرز می‌شیم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- باید یه توقفی بکنیم.
‫ولی می‌خوایم بریم گرندلاین ‫که بتونم وان پیس رو پیدا کنم...
‫و پادشاه دزدان دریایی بشم.
‫به اونجا هم میریم، لوفی،
‫ولی اول باید توی لوگ‌تاون توقف کنیم ‫که یه سری تجهیزات بگیریم.
‫- لوگ‌تاون چی داره؟ ‫- مرگ!
‫اون رو نمی‌خوام.
‫من شمشیر جدید می‌خوام.
‫خوبه. می‌تونه به مرگ کمک کنه.
‫برای مسیر پیش‌رو غذای بیشتر هم می‌خوایم.
‫چه بهتر.
‫و
‫در ضمن جاییه که گلد راجر رو اعدام کردن.
‫جایی که پادشاه دزدان دریایی به دنیا اومد و مُرد.
‫جایی که افسانه‌ی وان پیس ساخته شد.
‫می‌خوای ببینیش، مگه نه؟
‫معلومه که می‌خوام!
‫اونوقت فکر کردی قراره از لوگ‌تاون رد بشیم؟
‫باشه کلاه‌حصیری‌ها، بریم به سمت...
‫وایسا ببینم، کدوم طرفیه؟ باشه.
‫بریم به سمت لوگ‌تاون!
« وان پیس »
‫« لوگ‌تاون »
‫« روز اعدام »
‫معاون ادمیرال.
‫بابت شرایط اقامتت متاسفم.
‫خیلی در خور پادشاه دزدان دریایی نیست، مگه نه؟
‫ولی این لقب رو من نساختم، درسته؟
‫خب، مانکی دی گارپ.
‫قهرمان گاد وَلی.
‫مردی که گلد راجر رو اسیر کرد.
‫افتخار بزرگی بهت بخشیده.
‫رژه‌ی بعدی چه زمانیه؟
‫اواخر امروز.
‫یه صندلی ویژه هم مختص خودت کنار گذاشتیم.
‫از بین تمام نبردهایی که در طول سالیان داشتیم، گارپ،
‫همیشه بیشتر از جروبحث لذت بردم.
‫من که نه.
‫دهنت رو سرویس کردن تو امتداد گرندلاین،
‫موردعلاقه‌ی من بوده.
‫آره.
‫توی مبارزه از جَنَم طرف مقابلت خیلی چیزها می‌فهمی.
‫برخورد فلز.
‫حس خونش که داره از مفصل انگشتت می‌ریزه.
‫بهت میگه توی قلبش چیه.
‫توی روحش.
‫خیلی باهم گلاویز شدیم.
‫می‌شناسمت، گارپ.
‫بهت اعتماد دارم.
‫انگار که یکی از افراد خدمه‌ی خودمی.
‫واسه همین یه خواهش نهایی ازت دارم.
‫من یه پسر دارم.
‫می‌خوام پیداش کنی، بزرگش کنی و مراقبش باشی.
‫چرا این رو ازم می‌خوای؟
‫چون هیچ پسری
‫نباید به خاطر گناهان پدرش زجر بکشه.
‫چی باعث شده فکر کنی انجامش میدم؟
‫چون مرد خوبی هستی.
‫مرد خوبی که قراره تو رو به دار اعدام هدایت کنه.
‫درسته.
‫ولی مطمئنم این کار رو با پسرم نمی‌کنی.
‫شاید زندگی من به شب رسیده باشه، ‫ولی طلوع اون،
‫تازه داره شروع می‌شه.
‫برای آخرین بار نفرینم کردی.
‫تموم نشده، گارپ.
‫دوران دزدان دریایی به سر نرسیده.
‫چرا، رسیده.
‫هورا!
‫آره!
‫وای، جدی رسیدیم.
‫کلی آدم اینجاست.
‫اینجا رو باش!
‫لوگ‌تاون.
‫شهرِ آغاز و پایان.
‫همه‌چیز از اینجا شروع شد.
‫شکارِ وان پیس.
‫اینجا تاریخ اتفاق افتاده!
‫انگار یه جور جشنواره دارن.
‫برای اعدام گلد راجر.
‫جشنواره؟ ‫واسه مخفی موندن خیلی خوب نیست.
‫پس فقط باید باهوش باشیم. ‫توجه الکی به خودمون جلب نکنیم.
‫می‌خوام محل اعدام رو ببینم.
‫البته که می‌خوای.
‫سانجی، چطوره لوفی رو با خودت ببری خرید غذا؟
‫اول غذا، بعدش محل اعدام.
‫باشه! غذا نمی‌ذاره توی دردسر بیفته.
‫من میرم محله‌ی مُد و فشن.
‫زورو، تو شمشیر جدید می‌خوای، درسته؟
‫منـم پول می‌خوام.
‫باشه، به من چه؟
‫به آشپز پول دادی.
‫دارم واسه همه‌مون غذا می‌گیرم.
‫- شمشیر داشتنِ من واسه همه‌مونه. ‫- اوهوم.
‫ای خدا، حاضرم هرچی بدم ‫که یه دختر دیگه توی خدمه داشته باشیم.
‫می‌گیریش، بعداً پس میدی.
‫با ۳۰۰ درصد سود.
‫اینکه...
‫- اگه بیشتر لازم داشتم چی؟ ‫- چونه می‌زنی.
‫قیمتی که می‌خوان با قیمتی که قبول می‌کنن فرق داره.
‫چونه زدن.
‫باشه.
‫بریم وسایل‌مون رو بخریم و برگردیم کشتی.
‫من با نامی می‌مونم. ‫یه خانم جوانه که اومده یه شهر بزرگ.
‫باید ازش مراقبت کنم.
‫قهرمان منی.
‫اه.
‫باشه، وقتی کارمون تموم شد ‫همینجا همدیگه رو می‌بینیم،
‫یادتون نره، اینجا یه شهر بزرگ نیروی دریاییه، ‫پس خیلی سر و صدا...
‫- سلام بر لوگ‌تاون! ‫- لوفی، وایسا برسم.
‫...نکنید.
‫واسه چی بر و بر وایسادین؟
‫- بارم رو خالی کنید دیگه. ‫- بله، سروان اسموکر.
‫قربان... شما کوزه از دزدان دریایی یِس رو گرفتید.
‫شریکش سعادت این رو پیدا نکرد ‫که به لوگ‌تاون بیاد.
‫اه.
‫هیچ دزد دریایی از چنگ من فرار نمی‌کنه
‫- تاشیگی کدوم گوریه؟ ‫- قربان، امروز ندیدمش.
‫اون دختره...
‫این وقت از سال تمام دزدان دریایی نوپا رو ‫به لوگ‌تاون می‌کشونه. باید آماده باشیم.
‫این آشغال رو بندازید توی بازداشتگاه.
‫من میرم گشت بزنم.
‫بفرمایید خانم‌ها.
‫حس خوبیه که بالاخره یه چیزی واسه خودم بخرم.
‫آره. واقعاً خیلی چیزها خریدی.
‫نادیده گرفتن این نظر ‫واسه سلامتی خودته.
‫باید یه چیزی بگیرم ‫که هویت واقعیم رو مخفی کنه.
‫خودشه. همین کار رو در میاره.
‫کتاب باحالیه.
‫هوم؟
‫آره...
‫اطلس ایست بلوست.
‫بچه که بودم یکی عینش داشتم.
‫حداقل تا یه مدتی.
‫- باید بخریش. ‫- چی؟ نه.
‫نه، من باید نقشه‌های خودم رو بکشم. ‫نه از مال دیگران استفاده کنم.
‫باشه، ولی چیزیه که یادت بیاره ‫از کجا شروع کردی.
‫یه روز که نقشه‌ی دنیا رو کشیدی،
‫می‌تونی به این یکی نگاه کنی ‫و ببینی که مال خودت چقدر بهتره.
‫می‌دونی چیه؟ راست میگی.
‫خوبه یادمون باشه که از کجا اومدیم.
‫تو هم باید یه کاری واسه خودت بکنی.
‫یه چیزی که خونه رو یادت بیاره ‫قبل از اینکه جا بذاریمش.
‫من تو بچگی چیز خاصی نداشتم.
‫فکر نکنم چیزی واسه به یاد موندن باشه.
‫شاید یه چیز نباشه.
‫یه فرد باشه.
‫اه...
‫آها.
‫وای پسر، وای پسر، وای پسر.
‫- شرمنده بابتش. ‫- نه، تقصیر منه.
‫یکم دست و پا چلفتی‌ام.
‫کوئینا.
‫چی گفتی؟
‫هیچی.
‫فقط شبیه کسی هستی که می‌شناختم.
‫خب، ممنون بابت کمکت.
‫شاید در عوض بتونم کمکی بهت بکنم؟ ‫انگار گم شدی.
‫گم نشدم!
‫مسیریابیـم عالیه.
‫باشه.
‫اونجا.
‫میرم اونجا.
‫عجب.
‫نکنه اون...
‫زودباش.
‫خودشه.
‫خوش اومدی، دوست جوان من.
‫توی این روز خوب چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫شمشیرهای جدید می‌خوام.
‫البته. به مغازه درستی اومدی.
‫ما شمشیر قدیمی و جدید داریم. ‫بهترین شمشیرهای تمام ایست بلو.
‫هرچیز تیزی که دلت بخواد رو ‫می‌تونی اینجا بخری.
‫با این چی گیرم میاد؟
‫سطل حراجی‌ها اونجاست.
‫رفیق! وایسا.
‫شمشیری که به کمرت بستی...
‫می‌شه ببینمش؟
‫هوم.
‫آها!
‫نه، چیز جالبی نیست. ‫اشتباه کردم.
‫شرمنده.
‫ولی...
‫وضعیت افتضاحی هم نداره،
‫شاید بتونم به کمبود بودجه‌ات هم کمک کنم.
‫نظرته بابتش ۲۰۰ هزار بری بهت بدم؟
‫فروشی نیست.
‫۴۰۰ هزارتا.
‫و...
‫و می‌ذارم هر سه‌تا شمشیری که توی مغازه هست رو برداری.
‫- این می‌شه چونه زدن؟ ‫- ۷۵۰ هزارتا، آخرین پیشنهادمه.
‫یه شمشیر درجه‌یک و هرچیز دیگه که تونستی از کل مغازه ببری.
‫می‌دونستم که شناختمش!
‫وادو ایچیمانجی.
‫یکی از ۲۱ شمشیر درجه‌ی عالی.
‫- واقعاً از شمشیرها سر در میاری. ‫- یه جورایی کارمه.
‫هیچوقت تصور نمی‌کردم ‫از نزدیک یکی‌شون رو ببینم.
‫برای کلکسیونری که مشتریش باشه، ‫می‌تونه ده‌ها میلیون ارزش داشته باشه.
‫سلام ماتسو.
‫تاشیگی، مشتری موردعلاقه‌ام.
‫اومدم شیگوره رو ببرم.
‫درسته، شمشیرت. میرم بیارمش. ‫۳۰۰ بری لطفاً.
‫هفته پیش ۲۰۰‌تا بود.
‫تورم بد چیزیه، نه؟
‫ایپونماتسو بهترین خدمات شمشیرتیزکنی‌ای
‫که نیاز داشته باشی رو داره.
‫هر هفته شیگوره رو میارم.
‫بهتره که این نگهداری مهم رو ‫به یک حرفه‌ای بسپاری.
‫اه...
‫هی، حالا که اینقدر از شمشیر سر در میاری،
‫می‌خوای کمکم کنی چندتا انتخاب کنم؟
‫حتماً!
‫بذار ببینم.
‫نه، اینجا چیزی نیست که به کارت بیاد.
‫یا کُندتر از پَرن، یا قبل از اینکه بچرخونیش تَرَک برمی‌دارن.
‫ولی بهترین شمشیرها چیزی بیشتر از مصنوعاتی برای مبارزه‌ان.
‫قطعاتی از هنرن.
‫تاریخ.
‫هر کدوم یه ماجرا داره. یه شخصیت. یه هدف.
‫و یه برچسب قیمتی.
‫اون اینجا چی‌کار داره؟
‫چیه؟
‫ساندی کیتتسو.
‫- اسم باحالی داره. ‫- اون... شمشیر رو نمی‌خوای.
‫نفرین‌شده‌ست.
‫ساندی کیتتسو سومین شمشیر از رشته‌ای از ‫شمشیرهای باشکوه اما بدشگونه.
‫حتی شمشیرزنان مشهوری که کیتتسو داشتن ‫همگی به پایانی غم‌انگیز دچار شدن.
‫دختر شمشیرشناس دیوونه راست میگه.
‫اکثر شمشیرزنان این روزها جرات ندارن ‫به یک کیتتسو دست بزنن.
‫چند ساله که می‌خوام از شر اون خلاص بشم،
‫ولی می‌ترسم خودم هم نفرین بشم.
‫متاسفم پسرم، ولی نمی‌تونم بهت بفروشمش.
‫چطوره محک بزنیم که کدوم قوی‌تره.
‫اراده‌ی من،
‫یا نفرین شمشیر؟
‫اگه من بردم،
‫بهم بفروشش.
‫می‌خوای چی‌کار...
‫برش می‌دارم.
‫با یکی دیگه.
‫وایسا.
‫همونجا وایسا.
‫سانجی! باورم نمی‌شه ‫این همه غذا از ایست بلو اینجاست
‫که تا حالا امتحان نکردم.
‫می‌خوام از همه بخورم.
‫درسته، می‌فهمم. خوبه که طعم‌های خونه رو ‫قبل از رفتن بچشیم،
‫ولی به چیزهای جدیدی که امتحان می‌کنیم ‫وقتی وارد گرندلاین بشیم فکر کن.
‫نمی‌تونم بهش فکر نکنم.
‫چی؟
‫این دیگه چیه؟
‫- ماهی تن فیلی بال آبیه. ‫- آره.
‫راستش بومیِ ساوث بلوست.
‫چه تیزبین! واقعاً سر در میاری.
‫یکمی آزمایش کردم.
‫اون بهترین آشپز تمام ایست بلوست.
‫خب اگه می‌خوایدش مال شماست. ‫به هر حال آخریشه.
‫رستوران باراتیه تقریباً هرچی داشتم رو برد.
‫می‌خوان یه آیتم جدید به منوشون اضافه کنن. ‫طعم واقعی بال آبی.
‫شبیه غذاییه که درستش کردی.
‫هست.
‫پس پیر خرفت دزدیدتش ‫و گذاشتش توی منو.
‫انگار زِف دوستش داشته.
‫گمونم آره.
‫خب پس، باید بیشتر تحت تاثیر قرارش بدم. ‫پس این خوشگله رو می‌برم.
‫دیگه چی داری؟
‫بیا دنبالم.
‫لوفی، همینجا بمون.
‫بعدش کل برج فرو ریخت.
‫بعدش اهالی روستا به افتخار من مهمونی گرفتن ‫که نجاتـشون دادم.
‫مدت زیادی نیست که رفتم، ‫ولی هیچی نشده ماجراجویی‌های عجیبی داشتم.
‫وقتی این پیغام بهت برسه،
‫ما دیگه توی گرندلاین هستیم.
‫و... دست خودم نیست که یکم...
‫اضطراب دارم.
‫ولی خدمه‌ام نیازم داره!
‫کدوم ناخدایی افرادش رو ناامید می‌کنه؟
‫آره راستش، نمی‌دونم بدون من چی‌کار می‌تونستن بکنن، کایا.
‫مطمئنم دل اونـم برات تنگ شده، اوسوپ.
‫برو کنار خانم.
‫چیزی گم نکردی؟
‫کیف پولم رو پس بده، دزد.
‫دوست دارم به تو هم بگم دزد، ‫ولی فکر نکنم بهت بخوره.
‫نمی‌دونی چی داری میگی. ‫لوگ‌تاون دست منه.
‫واسه همینه که خیابون‌ها اینقدر امن هستن. ‫می‌خوای بهت یه نصیحت دوستانه بکنم؟
‫نه.
‫شاید.
‫هدف بهتری رو انتخاب کن.
‫دنبال یه احمقی بگرد ‫که حواسش پرته یا گم شده.
‫جداش کن.
‫با وعده‌ی چیزی که می‌خوان جذب‌شون کن.
‫بعدش که گاردش اومد پایین،
‫چیزی که خواستی رو بگیر.
‫برو بابا.
‫نصیحت تو رو نمی‌خوام.
‫شکار خوش بگذره!
‫- کی بود؟ ‫- یه تازه‌کار.
‫عجب.
‫چی شده؟
‫فشار هوا عوض شد.
‫توفان تو راهه.
‫یعنی چی؟ من بارون حس نمی‌کنم.
‫توفان که فقط بارون نداره.
‫فشار ایستا توی هواست. ‫باید بقیه رو پیدا کنیم.
‫بعدش بزنیم به چاک.
‫اون یوباشیریـه.
‫شاید مغازه‌ی بزرگی نباشه، ولی...
‫این بهترین شمشیریه که دارم.
‫میراث خانوادگیه.
‫شمشیر تاچی لاک مشکی ‫با تیغه‌ی الگو پهن میخک کوچک.
‫یکی از تنها ۵۰ شمشیر عالی استادکار در دنیا.
‫گفتم پول خاصی ندارم.
‫پول نمی‌خوام.
‫فقط ببرش.
‫و من رو ببخش
‫که خواستم گولت بزنم.
‫زمان...
‫زیادی گذشته...
‫از وقتی تو چشم‌های یه شمشیرزن لایق نگاه کردم.
‫و به قول معروف،
‫شمشیر
‫مالکش رو انتخاب می‌کنه.
‫و برای خوش‌اقبالی پیوسته‌ات دعا می‌کنم.
‫ممنون بابت کمکت.
‫امیدوارم دوباره یه روزی ببینمت.
‫منم امیدوارم.
‫هی، ببین. ببین.
‫ببخشید. دنبال محل اعدام می‌گردم.
‫می‌دونید محل اعدام کجاست؟
‫گمشو.
‫باشه.
‫وای.
‫تو می‌دونی محل اعدام کجاست؟
‫عیب نداره.
‫وقتی آهنگت تموم شد برمی‌گردم.
‫سلام هدف.
‫یعنی رفیق.
‫ها؟
‫احیاناً دنبال محل اعدام گلد راجر که نیستی؟
‫دقیقاً دنبال همونـم.
‫روز شانسته که. الان داشتم اون سمتی می‌رفتم.
‫اسم من بارتولومیوست.
‫و تو این شهر به خاطر مهمون‌نوازیم
‫معروفـم.
‫وای.
‫مشهور بودن چطوریه؟
‫برات تعریف می‌کنم.
‫وای.
آوا‌مــووی
‫هوم.
‫ببین! خودشه.
‫پادشاه دزدان دریایی اونجا مُرد.
‫هیچوقت اهمیتی برام نداشته.
‫فقط نیروی دریایی هر سال شلوغش می‌کنه ‫و می‌خواد قوانین رو یادمون بیاره.
‫گیر بیفتی، کارت تمومه.
‫عصر بزرگ دزدان دریایی از اینجا شروع شد.
‫واسه همین اینقدر دنبال اینجا می‌گشتی، ها؟
‫وای.
‫هر کاری کردم،
‫هر جا میرم،
‫از اینجا شروع شده.
‫فقط خواستم از نزدیک ببینمش.
‫تو رویایی نداری که بخوای دنبالش بری؟
‫اه...
‫تا حالا بهش فکر نکردم.
‫هی!
‫ها؟
‫دلت برام تنگ نشده بود، دیوث؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫بانی.
‫باگی!
‫هی، باگیـه.
‫اسمم رو خوب بلدی، پفیوز کوچولوی لاستیکی.
‫- گفتمش. ‫- باگ... باگی دلقکه.
‫این رو نگفتی. ‫خدای من، یادم رفته بود چقدر رو مخی.
‫این کیه حالا؟
‫بذار حدس بزنم. عضو جدید خدمه؟
‫حتماً آرایشگر
‫کشتی هستی؟
‫دلم می‌خواد مسخره‌ات کنم، ولی راستش از تیپت خوشم اومد.
‫- مطمئنی نمی‌خوای با ما بگردی؟ ‫- اون خودش اینجا معروفه، می‌دونی؟
‫اسمش...
‫من آدم خاصی نیستم.
‫ارتباطی به اون یا تو یا هیچ دزد دریایی دیگه‌ای ندارم.
‫- ما که رفتیم. ‫- هی، بیخیال. عجله واسه چی، رفیق؟
‫خوشحال می‌شم تماشاگر باشه.
‫اصلاً چی می‌خوای؟
‫این بار چطوری پیدام کردی؟
‫می‌دونستم میای اینجا.
‫مثل یه پروانه‌ی کثیف به یه شمع کثیف جذب می‌شی.
‫ولی نتیجه‌اش واسه پروانه خوب نیست، درسته؟
‫حالا فهمیدم!
‫شنک جون روی زانوش تکونت میده،
‫قصه‌های آخرِ عمر گلد راجر رو برات تعریف می‌کنه،
‫خیال پردازی می‌کنی
‫که یه روز بیای زیر سایه‌اش وایسی.
‫اینـم یکی از نمایش‌هاته؟
‫نه. امشب نمایش نیست.
‫امشب
‫یه درس عبرته.
‫جایی که سفر کوتاه و رقت‌انگیزت تموم می‌شه.
‫حیف شد رفقات نیستن که ببینن.
‫ولی خوش به حال تو،
‫من دوست‌های خودم رو آوردم.
‫عزیزدلم!
‫من عزیزدلت نیستم، دلقک.
‫آلویدا؟
‫اسم اون رو یادته؟
‫همه‌اش یه بار دیدیش.
‫خیلی وقته که به این لحظه فکر می‌کنم، کلاه حصیری.
‫آره... یه مدتی می‌شه ندیدمت.
‫کشتیت چطوره؟
‫آتیشش زدی.
‫درسته. وای.
‫وای.
‫بگذریم، باید برم بچه‌ها. ‫گرندلاین داره صدام می‌زنه.
‫قرار نیست زنده از اینجا خارج بشی.
‫پس دنبال دعوا می‌گردین؟
‫تهِ زورت رو بزن.
‫باشه.
‫گوم گوم...
‫هفت‌تیر!
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫شماها دیگه کی هستید؟
‫خانم زبلیه، نه؟ ‫خیلی خوش شانسم.
‫یه حقه که دوبار جواب نمیده.
‫دیگه نه.
‫من میوه‌ی سُرسُره رو خوردم.
‫هرچی سمتم پرت کنی سُر می‌خوره و میره.
‫میوه شیطانیت برام مهم نیست.
‫بازم نمی‌تونی شکستم بدی.
‫خواهیم دید.
‫من ناخدا آلویدای چماق آهنی‌ام،
‫قدرتمندترین و بی‌رحم‌ترین دزد دریایی در ایست بلو،
‫و انتقامم رو می‌گیرم.
‫تخته‌ی سُرسُره!
‫ها؟
‫اه!
‫وقتشه که بریم!
‫دستبندها رو در بیار.
‫خیلی‌خب، جا باز کنید کودن‌ها.
‫هیچ‌جا نمیری!
‫حس
‫عجیبی دارم.
‫خیلی سرم گیج میره.
‫به خاطر اینه که دستبندهای جدیدت ‫از سنگ دریا ساخته شده.
‫می‌دونی چیه؟
‫عنصریه که تمام خواص خود دریا رو داره.
‫استقامت شدیداً زیادت رو خالی می‌کنه.
‫بهترین جاش اینه که قدرت‌های میوه شیطانیت رو خنثی می‌کنه.
‫درست مثل آب دریا.
‫پس هیچ راه فرار یا مقاومتی نیست.
‫باهامون بمون، رفیق.
‫نمی‌خوای اتفاق بعدی رو از دست بدی.
‫سروان اسموکر! قربان، دزدان دریایی ‫در محل اعدام رویت شدن.
‫محوطه رو احاطه کنید.
‫- تا نرسیدم کسی کاری نکنه. ‫- بله قربان.
‫اوه!
‫قربان، خیلی متاسفیم.
‫از سروان عذرخواهی کن.
‫اه...
‫انگار شلوار من بستنیت رو خورد.
‫این بار اسکوپ‌های بیشتر بخر.
‫خدای من، ممنون آقا!
‫بریم خونه. بیا.
‫چیه؟ شما هم منتظر بستنی هستید؟
‫- برید! ‫- بله سروان اسموکر!
‫سروان!
‫دیر کردی، افسر دوزاری.
‫- شرمنده قربان، فقط داشتم... ‫- برام مهم نیست.
‫دکمه‌های کتت رو اشتباه بستی.
‫کجا میریم؟
‫کارمون رو بکنیم.
‫- اونجان. ‫- بهتر.
‫کجان؟
‫زورو!
‫اه.
‫شمشیرها رو خریدی.
‫اینـم پولت.
‫نیاز نشد.
‫- بابت‌شون که کسی رو نکشتی؟ ‫- نه.
‫چونه زدم.
‫باشه.
‫خب، بازم باید سودش رو بهم بدی.
‫انگار شمشیرهای خوبی‌ان. ‫اونوقت یکی همینجوری بهت دادشون؟
‫آره، تقریباً.
‫مشکوک می‌زنه.
‫باشه، ببینید، توفان تو راهه.
‫یه توفان بزرگ. ‫باید برگردیم به مری.
‫- سانجی! هرچی نیاز بود رو گرفتی؟ ‫- آره.
‫دادم همه‌چیز رو به مری بفرستن. ‫به جز این خوشگله.
‫اون از جلوی چشمم خارج نمی‌شه.
‫لوفی کو؟
‫فکر کردم تا حالا برگشته.
‫گمش کردی؟
‫ماهی رو یادش بود، ولی ناخدامون رو گم کرد.
‫ببینید، اگه اینجا نیست ‫می‌دونیم باید کجا باشه.
‫اگه بلایی سرش بیاد، ‫شمشیر جدیدم رو اولین نفر روی تو...
‫بسه! بسه! بسه!
‫باید پیداش کنیم.
‫بچه‌ها، همه دارن کجا میرن؟
‫ببخشید.
‫دزدان دریایی توی محل اعدام دیده شدن.
‫- قدرت‌های میوه شیطانی دارن. ‫- لوفی!
‫همتایان دزد دریایی من،
‫شهروندان لوگ‌تاون،
‫اتهاماتی که برعلیه این کودن که به نام مانکی دی لوفی شناخته می‌شه هست به این شکله.
‫کشتی من رو نابود کرده،
‫کوبی عزیزم رو ربوده،
‫و برعلیهم کرده،
‫و بدتر از همه، به خودش جرات داده ‫بگه پادشاه آینده‌ی دزدان دریاییه.
‫تنها حکم توجیه‌پذیر...
‫...مرگه.
‫آره!
‫هیس، هیس!
‫به عنوان وکیلت،
‫توصیه می‌کنم بذاری من صحبت کنم.
‫دوستان،
‫عجیب‌الخلقه‌های آدم حسابی، ‫و ساکنین لوگ‌تاون،
‫گوش بدین.
‫آیا لوفی یه احمق کودنه؟
‫هست.
‫و همگی باید شدیداً تحقیر شده باشیم
‫که اون یه جوری شده تحت‌تعقیب‌ترین دزد دریایی در ایست بلو؟
‫البته.
‫آره!
‫و آیا به طرز باورنکردنی‌ای حال‌بهم‌زنه
‫که گاهی آدم می‌خواد کلاه مسخره‌اش رو در بیاره
‫و توی حلقش فرو کنه؟
‫حتماً.
‫من که می‌خوام.
‫ولی حتی با این وجود،
‫واقعاً حقشه که بمیره؟
‫جوابش مثبته و دیگه حرفی ندارم!
‫قانون جواب میده.
‫وکیل خیلی خوبی نیستی.
‫هنوز درس عبرت رو نگرفتی، بچه؟
‫قوی‌ترین چیز دنیا سلاح
‫یا میوه شیطانی یا حتی یه رویا نیست.
‫یه قصه‌ست.
‫ولی تمام قصه‌ها تموم می‌شن.
‫از جمله قصه تو.
‫امروز!
‫آره!
‫و تمام این عزیزان دل
‫قراره شاهد باشن.
‫پسری که می‌خواست پادشاه بشه
‫قبل از اینکه از ایست بلو خارج بشه
‫نابود شد و از بین رفت.
‫لوفی؟
‫سانجی!
‫خوب شد. کلاه عنی‌ها رسیدن.
‫تو به خدمه‌ی لوف برس ‫تا من رویداد اصلی رو ادامه بدم.
‫برید کنار!
‫پس می‌خوای مثل پادشاه دزدان دریایی بشی، ها؟
‫خب، مراقب آرزوهات باش.
‫بزنیدشون.
‫ها؟
‫بالاخره،
‫مبارزه مجددمون، رورونوآ زورو.
‫واسه این کارها وقت ندارم.
‫هوم.
‫دمش گرم.
‫چطوری داری این کار رو می‌کنی؟
‫از سر تا پا لیزم. ‫وقتی شکست خوردی قبولش کنی، دختربچه.
‫نامی!
‫حمله‌ی ویژه! ستاره‌ی فلفلی.
‫اون فلفل من بود؟
‫یه تیر دیگه در زرادخونه‌ی قدرتمند ناخدا اوسوپ.
‫اونجاست! بگیریدش!
‫بریم وسط؟
‫نه.
‫بذار دزدان دریایی همدیگه رو تیکه‌پاره کنن.
‫وقتی کارشون تموم شد، هرکی مونده رو جمع می‌کنیم.
‫اون دزد دریاییه.
‫آخرین چیزی که گلد راجر دید رو نشونت میدم،
‫به جز دل و روده‌اش که ریخت بیرون.
‫آره!
‫حرف آخری نداری، ناخدا ریدمان؟
‫اسم من مانکی دی لوفی‌ـه!
‫وان پیس رو پیدا می‌کنم
‫و می‌شم پادشاه دزدان دریایی!
‫بریم بزنیمش.
‫خیلی بلند بود!
‫تو هیچی
‫از پادشاه بودن حالیت نیست.
‫می‌دونم تو هیچوقت پادشاه نمی‌شی.
‫خب، هرکه بامش بیش، برفش بیشتر.
‫پس بیا بام تو رو قطع کنیم.
‫شروع کنیم؟
‫زورو!
‫سانجی!
‫اوسوپ!
‫نامی!
‫شرمنده.
‫کارم تمومه.
‫اون لبخند.
‫لوفی!
‫اون لبخند.
‫راجر.
‫دیگه مُردم!
‫دوباره نه!
‫چه شانسی آوردم.
‫خیلی‌خب.
‫همه خوبن؟
‫ما؟
‫الان صاعقه بهت زد.
‫لوفی، باید برگردیم به کشتی.
‫صبرکنید!
‫با اختیار نیروی دریایی، همه‌تون بازداشتید.
‫اون سمت یه خروجی هست. ‫بزن به چاک!
‫ممنون.
‫ساک‌هام!
‫نذارید اون دزدان دریایی از این شهر برن!
‫- اگه جا بذارمش سانجی می‌کشتم! ‫- صبرکن! نامی و اوسوپ کجان؟
‫- گم شدن؟ ‫- نامی گم نمی‌شه.
‫- احتمالاً رسیدن به مری. ‫- این سمت!
‫- همونجا وایسید. ‫- ها؟
‫یا نه.
‫دوست‌دختر سابق عصبانیت؟
‫به کشتی برسید. این با من.
‫هوم.
‫باید زودتر می‌فهمیدم.
‫تو رورونوآ زورو هستی.
‫جایزه‌بگیزی که خودش دزد دریایی شده.
‫- پس می‌دونی که دلت نمی‌خواد این کار رو بکنی. ‫- می‌خوام.
‫می‌خوام وادو ایچیمونجی رو ازت بگیرم.
‫دوست دارم تلاشت رو ببینم.
‫نگفتی نیروی دریایی هستی.
‫نپرسیدی.
‫پس خوره‌ی شمشیر هم جنگیدن بلده.
‫از تو بهترم. آرنجت رو شکستی.
‫تو یه قلدری.
‫مهم نیست چقدر محکم بجنگی،
‫همیشه یکی هست که شمشیرزنیش بهتر از توئه.
‫هیچ‌جوره این شمشیر رو تحویل نمیدم.
‫خصوصاً به خاطر تو.
‫چرا نمی‌کشیم؟
‫تو شمشیرزن بزرگی نیستی.
‫لایق وادو ایچیمونجی یا هیچ شمشیر دیگه‌ای نیستی!
‫مانکی دی لوفی.
‫من سروان اسموکر از نیروی دریایی‌ام.
‫نمی‌ذارم جایی بری.
‫آره، شرمنده اسموکی، ‫ولی الان عجله داریم.
‫با من.
‫میوه‌ی شیطانی داره!
‫مهم نیست. کارش رو می‌سازیم.
‫گوم گوم...
‫مسلسل!
‫سانجی!
‫نیم‌وجبی‌ها.
‫مشت سفید!
‫اه!
‫تو ۳۰ میلیون بری می‌ارزی.
‫اه!
‫انگار شانست خشکیده.
‫گفتی شانسِ کی؟
‫تو.
‫ما کی باشیم که تو سفر یک فرد دیگه قرار بگیریم؟
‫دولت جهانی دنبال سرته.
‫امروز نه.
‫دنیا هنوز منتظر جواب ماست.
‫لوفی؟
‫بریم.
‫هی. زودباش.
‫یالا.
‫چه اتفاقی افتاد دقیقاً؟
‫مطمئن نیستم.
‫داره بارون می‌شه. ‫زورو، اوسوپ، بادبان‌ها رو بندازید!
‫کسی که نجاتت داد، کی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫دزد دریایی، ها؟
‫اگه این رو انتخاب کردی مشکلی نداره.
‫به پیش برو.
‫دقیقاً اون چیزی نبود که براش اومده بودی،
‫درسته پرنده کوچولو؟
‫تو کی هستی؟
‫یکی دیگه که توی قفس نگهداری شدن رو درک می‌کنه.
‫گمونم بیشتر به زخم کاغذ عادت داری ‫تا اینجور زخم‌ها.
‫با اینحال،
‫حتماً کمتر از غرورت درد گرفته.
‫نمی‌دونی داری چی میگی.
‫می‌دونم استعدادی داری که داره سرکوب می‌شه.
‫می‌دونم مهارت‌هایی داری ‫که دارن هدر می‌شن.
‫امیالی که مرتفع نمی‌شن...
‫می‌دونم قوی هستی.
‫باهوشی.
‫قشنگی.
‫این دنیا پیشکش‌های بیشتری برات داره، پرنده کوچولو.
‫و می‌تونی به همه‌شون برسی.
‫این چیه؟
‫بال برای پرواز.
‫تاشیگی.
‫سروان اسموکر.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫ممنون رائول.
‫هوم.
‫گلد راجر خیلی به این بار می‌اومد.
‫میگن حتی آخرین مشروبش رو همینجا زده ‫قبل از اینکه عازمِ گرندلاین بشه.
‫بعد از دستگیر شدن و کشته شدنش، ‫اینجا دیگه محبوبیتش رو از دست داد.
‫آدمه رو کشتن،
‫افسانه هم کشته شد.
‫اینجوری فکر می‌کردیم.
‫تمام سالگردهای مرگش رو میام اینجا ‫که یادم بیفته واسه چی می‌جنگم.
‫با چی می‌جنگم.
‫چی هست، قربان؟
‫من اونجا حضور داشتم.
‫روز اعدام گلد راجر.
‫می‌دونی وقتی با پایان خودش مواجه بود چی‌کار کرد؟
‫خندید.
‫بچه بودم،
‫ولی حتی من هم می‌تونستم تاثیر حرف‌هاش رو ببینم.
‫وعده‌ی وان پیس ‫دنیا رو وارد هرج و مرج کرد.
‫هیچ بچه‌ای نباید اینجور دیوانگی‌ای رو بگذرونه.
‫واسه همین می‌جنگم.
‫زندگیم رو وقف این کردم ‫که نذارم یه گلد راجر دیگه به دنیا بیاد.
‫اه.
‫استراحت کن. فردا راه می‌افتیم.
‫راه می‌افتیم؟ به...
‫- کجا؟ ‫- دلقکه به حرف اومد.
‫کلاه حصیری‌ها دارن به سمت گرندلاین میرن.
‫می‌خوایم شکارشون کنیم.
‫خندید، تاشیگی.
‫لوفی کلاه حصیری تو قیافه مرگ نگاه کرد و خندید.
‫با این طرفیم.
‫بچه‌ها! ببینید!
‫رسیدیم!
‫اون...
‫کوه معکوس.
‫ورودی گرندلاین.
‫سفرمون از اینجا خیلی سخت‌تر می‌شه.
‫سخت‌تر از جنگ‌سالارها؟
‫کوسه‌های قاتل؟
‫اون خانم چماقیه که معلوم نیست چی بود؟
‫آره.
‫ولی چیزی نیست که باهمدگیه
‫حریفش نشیم!
‫گرندلاین،
‫ما اومدیم!
‫هورا!
‫آره!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]