« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫میلان ۲۹ دسامبر ۱۹۸۵
‫سیستم قضایی این کشور به‌شدت و عمیقاً بیماره
‫و ما خواستار تغییر هستیم!
‫ما می‌خوایم عدالت عادلانه باشه!
‫عدالت باید عادلانه باشه!
‫شایسته‌ی کشوری که تحت حاکمیت قانونه!
‫مناسب برای یک کشور متمدن و دموکراتیک!
‫عدالت باید عادلانه باشه!
‫انزو سر حرفش موند،
‫فرار نکرد،
‫قول داد که خودش رو تسلیم ‫می‌کنه و همین کار رو هم کرد.
‫اون تا مغز استخوان یک مبارز رادیکاله،
‫اون فرصت این رو داشت که به خارج فرار کنه
‫بعد از اون محکومیت ظالمانه‌اش، ‫تا از خودش محافظت کنه،
‫و هیچ‌کس هم سرزنشش ‫نمی‌کرد اما این کار رو نکرد.
‫اون اینجا تو میلان منتظر ‫می‌مونه، تحت حبس خانگی،
‫برای جلسه دادگاه تجدیدنظرش.
‫انزو! انزو! انزو!
‫دوستان عزیز، من خلاصه‌اش می‌کنم.
‫در هفته‌های اخیر، من از ‫پارلمان اروپا استعفا دادم،
‫و از مصونیتم گذشتم.
‫این کار رو کردم تا کشوری ‫از آدم‌های جدی بسازم
‫که همون کاری رو می‌کنن که می‌گن و ‫همون چیزی رو می‌گن که انجام می‌دن.
‫در عوض، امروز ایتالیا پر از ‫آدم‌های کوریه که ادعای بینایی دارن.
‫اما اینجا، همون‌طور که مارکو همیشه می‌گه،
‫اونا نمی‌خواستن ببینن،
‫اونا می‌ترسیدن که با تایید بی‌گناهی من
‫اعتبارشون به خطر بیفته
‫اعتبار اون حمله بزرگشون علیه کامورا.
‫اونا از این می‌ترسیدن که اشتباه کرده باشن.
‫مگه یه قاضی نمی‌تونه اشتباه ‫کنه و بعد بهش اعتراف کنه؟
‫اما من، که تنها جرمم بی‌گناهیه،
‫نمی‌ترسم.
‫و اونا رو به چالش می‌کشم،
‫با تسلیم کردن خودم با میل و اراده
‫به مقامات دولتی.
‫قوی بمون، انزو!
‫انزو! انزو! انزو!
‫تو بهترینی، انزو!
‫تو قهرمان مایی، انزو!
‫- بعداً می‌بینمت؟ ‫- آره.
‫- دستبند لازمه؟ ‫- نیازی نیست، جناب.
«پورتوبلو» [قسمت ۶]
‫به نظر می‌رسه حادثه
‫در نیروگاه چرنوبیل در ‫اوکراین خیلی جدی‌تره.
‫ما اطلاعات دقیقی از این فاجعه نداریم که ‫می‌تونه تلفات زیادی به همراه داشته باشه.
‫طبق گزارش تاس، دو نفر کشته شدن.
‫نگرانی‌ها بابت ابر رادیواکتیو ‫بر فراز شمال اروپا.
‫وزرای امور خارجه و دفاع اروپای ‫غربی در ونیز دیدار می‌کنن.
‫خلع سلاح و تروریسم بین‌المللی ‫در مرکز این بحث‌ها قرار دارن.
‫۲۹ آوریل ۱۹۸۶
‫موج سرما داره به پایان می‌رسه...
‫حتی یه کلمه هم درباره ‫دادگاه تجدیدنظر نگفتن.
‫بیا واقع‌بین باشیم، پرونده ‫تورتورا دیگه خبر مهمی نیست.
‫در حال حاضر، من چیزی ‫نیستم جز یه شهروند ایتالیایی
‫که به ۱۰ سال زندان، جریمه ۵۰ میلیون لیری
‫و محرومیت از مناصب دولتی محکوم شده.
‫همیشه همون‌جاست.
‫چی؟
‫محکومیتم.
‫مارمو اینجاست.
‫صبح بخیر. همه‌چی خوبه؟
‫یکشنبه خوبی داشته باشین. سلام.
‫پس پرونده تورتورا رو دادن به تو.
‫پرونده‌ها رو دیدی؟
‫یه عالمه مدرکه. خوشحالی، نه؟
‫هنوز وقت نکردم چیزی رو بررسی کنم،
‫تازه دیروز بهم محول شد.
‫دارن مجبورمون می‌کنن دادگاه رو تو ‫زمان جام جهانی فوتبال برگزار کنیم.
‫امیدوارم زودتر تمومش ‫کنی، فقط یه تجدیدنظره.
‫به شرطی که بذارن پیش بریم.
‫تیم دفاع تورتورا درخواست داده ‫که دادگاه به میلان منتقل بشه.
‫اونا درباره صلاحیت محلی شک و تردید دارن.
‫اما من فکر می‌کنم اونا به ما اعتماد ندارن.
‫یه حرکت ناامیدانه که به جایی نمی‌رسه.
‫این تجدیدنظر همین‌جا می‌مونه.
‫و تو چی فکر می‌کنی؟
‫من این یه عالمه مدرک رو بررسی ‫می‌کنم، باید بی‌نقص باشیم.
‫میکله، رادیکال‌ها می‌خواستن من بمیرم.
‫نزدیک بود برام تیم امنیتی بذارن.
‫وضعیت خیلی ملتهبه، فقط ‫خواستم در جریان باشی.
‫اما اوضاع آروم شده، نه؟
‫خدا رو شکر.
‫تمام تلاشت رو بکن. ناهار خوبی داشته ‫باشی و یکشنبه‌ات هم خوش بگذره.
‫خداحافظ.
میکله مورلو قاضی
‫ناپل، کاستل کاپوانو بایگانی قضایی
‫- یه گربه. ‫- برای موش‌هاست.
‫اینا تمام مدارک دادگاه هستن.
‫چطوری دسته‌بندی شدن؟
‫چطوری؟ بر اساس تواب‌ها.
‫هر چیزی که بارا گفته.
‫هر چیزی که پاندیکو گفته.
‫هر چیزی که ملوسو گفته،
‫ایمپراتریچه،
‫سانفیلیپو،
‫ویلا، و همین‌طور تا آخر.
‫تواب‌های زیادی هستن.
‫- جدول زمانی اظهارات شاهدها هست؟ ‫- تا جایی که من می‌دونم نه.
‫باید انجام بشه.
‫واقعاً می‌خوای این همه ‫خرت‌وپرت رو مرتب کنی؟
‫بیا شروع کنیم.
‫کم‌کم.
‫کم‌کم...
‫بازجویی‌ها، اداره پلیس پاسترنگو
‫- کیه؟ ‫- قاضی مورلو.
‫ناپل، اداره پلیس پاسترنگو
‫عصر بخیر، جناب قاضی.
‫ما تواب‌ها و اعضای جداشده ‫رو اینجا نگه می‌داشتیم.
‫- همه‌شون سلول انفرادی بودن؟ ‫- بله، به‌جز یه سلول چهارنفره.
‫تواب‌ها زیاد بودن، یه جریان مداوم بود.
‫ما و قاضی‌ها آماده نبودیم، ‫این یه چیز جدید بود.
‫مجرمای خطرناک، که به خاطر ‫چند تا قتل بازداشت شده بودن.
‫می‌تونستن با هم حرف بزنن؟
‫اینجا اداره پلیسه، زندان نیست،
‫ما از روی ناچاری تغییرش دادیم.
‫- سلول پاندیکو کدوم بود؟ ‫- این یکی.
‫- سلول‌ها همیشه باز بودن؟ ‫- در طول روز، بله.
‫اینجا اتاق تلویزیونه.
‫اگه ناپولی بازی داشت، ‫با مأمورها تماشاش می‌کردن.
‫یا جشنواره موسیقی سانرمو،
‫مراسم عشای ربانی کریسمس، ‫معجزه خون سان جنارو...
‫اونا داشتن همکاری می‌کردن، باید ‫باهاشون خوب رفتار می‌کردیم.
‫اون زمان، بهشون امتیاز یا ‫تخفیف مجازات نمی‌دادن،
‫اما لطف‌های ویژه‌ای بهشون می‌شد.
‫اونا محافظت و راحتی می‌خواستن.
‫یه بار، قبل از یه بازجویی متقابل،
‫همون یارو که توراتلو، ‫گانگستر معروف رو کشت...
‫- پاسکواله بارا. ‫- شامپاین خواست و بهش دادن.
‫دنبالم بیا.
‫این همون اتاقیه که تورتورا ‫رو با برانکارد آوردن
‫تو فوریه ۱۹۸۴.
‫- درسته. ‫- دقیقاً همین‌جا.
‫داشتی درباره غذا و شامپاین می‌گفتی...
‫این تواب‌ها می‌خواستن خوب غذا بخورن،
‫برای همین کاپیتان به وزارتخونه زنگ زد
‫و گفت دیگه پولی برای ‫تأمین نیازهاشون نمونده.
‫دی پیترو تصمیم گرفت از ‫جیب خودش پیش‌پرداخت بده.
‫بعد، وقتی تحقیقات اولیه بسته شد
‫از وزارتخونه درخواست بازپرداخت کرد،
‫و اونا هم قاطعانه ردش کردن
‫چون مجوزی براش صادر نشده بود.
‫ایتالیا همیشه همینه: اونایی که دادن، دادن،
‫اونایی که گرفتن، گرفتن...
‫اما یه معجزه بی‌سابقه رخ داد،
‫اعضای کامورا داشتن اعتراف ‫می‌کردن، خیلی‌هاشون،
‫برای همین بهمون اجازه ‫دادن یکم مهربون‌تر باشیم.
‫با این حال، در تئوری، اما در واقعیت هم،
‫همه این تواب‌ها و اعضای جداشده
‫می‌تونستن همه‌شون روی یه داستان ‫توافق کنن که به قاضی‌ها بگن،
‫و براش برنامه‌ریزی کنن.
‫نمی‌دونم، اما قطعاً از یه ‫مقدار آزادی لذت می‌بردن.
‫آزادی؟
‫تنها چیزی که کم بود این بود که ‫بخوان برن بیرون بستنی بخورن
‫یا برن قدم بزنن تا هوا بخورن.
‫البته، بدون اینکه خیلی دور بشن.
‫اگه خوشحال بودن، بیشتر ‫تمایل داشتن حرف بزنن.
‫ذات انسانه، مگه نه؟ هدف هم همین بود.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫مورلو اینجا نیست؟
‫نه، داره از خونه کار می‌کنه.
‫این چیه؟
‫جدول زمانی بازجویی تواب‌ها:
‫چی گفتن، کِی و کجا.
‫- برای چی؟ ‫- دادگاه تجدیدنظر.
‫قاضی می‌خواد همه‌چیز رو از اول شروع کنه:
‫اظهارات، بازجویی‌های ‫متقابل، شهادت‌ها، همه‌چیز.
‫همه‌چیز رو صفر کنه.
‫برگردیم به دادگاه؟
‫ما که قبلاً دادگاه داشتیم.
‫این خلاف رویه‌ست.
‫نمی‌شه این کار رو کرد.
‫من فقط یه کارمندم، از چشم من نبین.
‫۱۰ ژوئن ۱۹۸۶، دادگاه تجدیدنظر
‫بازجویی متقابل پاندیکو - باربارو
‫آقای باربارو، جووانی پاندیکو اعلام کرد
‫که به‌عنوان واسطه بین شما ‫و انزو تورتورا عمل کرده،
‫در طول حبس مشترکتون،
‫تا درباره یه معامله مواد مخدر مذاکره کنه.
‫کدوم معامله مواد مخدر؟
‫همون رومیزی‌های معروف،
‫که طبق گفته آقای پاندیکو،
‫منظور همون محموله‌های مواد مخدر بوده.
‫نه، این یه دروغه.
‫ببخشید.
‫دارن از خانم نادیا مارزانو و ‫رناتو والانزاسکا عکس می‌گیرن.
‫می‌دونم که ممنوعه.
‫عکاس رو بندازین بیرون.
‫ادامه بدین.
‫این یه دروغه.
‫این مرد، جناب قاضی، دروغ میگه ‫و می‌دونه که داره دروغ میگه.
‫اون تجسم دروغه.
‫من دارم راستشو میگم، ‫اونه که داره دروغ میگه،
‫نه از روی بدجنسی،
‫بلکه به خاطر اینکه...
‫اون دیوونه‌ست.
‫من اون رومیزی‌ها رو با ‫دستای خودم گلدوزی کردم،
‫جلوی خودت، چون تو عقده تورتورا رو داشتی.
‫جناب قاضی، اون ازش متنفر بود،
‫خیلی حسودیش می‌شد.
‫ببخشید، «حسود» یعنی چی؟
‫حسود.
‫برای قاضی توضیح بده.
‫اون حسود بود، می‌دونید، رشک می‌برد.
‫یه روز دوست بود، روز بعد دشمن.
‫ادعا می‌کرد که با افکار ‫ارتباط برقرار می‌کنن.
‫بهم درباره تله‌پاتی و این‌جور ‫چیزای عجیب و غریب گفت.
‫می‌گفت می‌تونن از راه ‫دور ارتباط برقرار کنن،
‫از این‌جور چیزا.
‫می‌فهمم.
‫اما، آقای باربارو، برگردیم ‫به این رومیزی‌ها...
‫اونا رو برای تورتورا فرستادید یا نه؟
‫البته، و تورتورا حتی جوابم رو داد.
‫بعضیا می‌گفتن این اخاذی بوده،
‫اما رای بهم غرامت داد، و ‫شما حتی رسیدش رو هم دارید.
‫واضحه، عالی‌جناب، اونا ‫باید ظاهر رو حفظ می‌کردن.
‫اما پشت این ظاهرسازی‌ها ‫حقیقت دیگه‌ای وجود داره
‫و من برای هزارمین بار تکرارش می‌کنم.
‫شما چند محموله مواد مخدر ‫به تورتورا تحویل دادید.
‫و کی این کار رو کردم؟ من ‫حتی تو کامورا هم نیستم!
‫اون موقع، تو دهه‌های ۷۰ و ۸۰.
‫- همش دروغه. ‫- معلومه که دروغه!
‫در اون زمان، این زندانی حبس بوده.
‫در واقع، ما از آقای ‫باربارو می‌خوایم، تاریخ‌هایی که
‫که تو زندان پورتو آزورو ‫حبس بوده رو بگه.
‫اعتراض دارم. وکیل داره ‫روی شاهد تأثیر می‌ذاره.
‫دادستان کل
‫این چه ربطی داره؟
‫ما باید به ماهیت قانون ‫نگاه کنیم نه به ظاهرش،
‫به حقیقت انسانی این داستان دردناک.
‫- این همه وراجی بی‌فایده. ‫- ممنون بابت سخنرانی، پروفسور.
‫شاهد می‌تونه ادامه بده، ممنون.
‫من از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۱ ‫تو پورتو آزورو حبس بودم.
‫اگه تو زندان بودم چطور ‫می‌تونستم مواد تحویل بدم؟
‫نمی‌تونستم چیزی به کسی تحویل بدم.
‫این رو تو پرونده ثبت کنید.
‫آفرین، وکیل!
‫چون درس خوندن، فکر می‌کنن عقل کل هستن.
‫خیلی بی‌عرضه‌ان!
‫شما تو مرخصی‌های زندان به ‫تورتورا مواد تحویل می‌دادید.
‫چطوری؟ تو مرخصی‌ها همیشه همراه داشتم.
‫تو دروغگویی.
‫اون می‌تونه هر چیزی رو از خودش دربیاره.
‫دروغگو!
‫اون با دروغ ازدواج کرده،
‫در حالی که من حقیقت، خیر عمومی ‫و عدالت رو در آغوش می‌کشم.
‫تو اینجا نشستی، اما اینجا ‫نیستی، تو وجود نداری.
‫تو دیوونه‌ای!
‫صداش رو می‌شنوید؟
‫چی داری می‌گی؟
‫مخلوق تو دیگه وجود نداره، ناپدید شده.
‫اما من همین‌جام!
‫تو دیوونه‌ای! یه دروغگوی روانی!
‫- تو دیگه اونجا نیستی. ‫- تو عقلت رو از دست دادی.
‫- صداش رو می‌شنوید؟ ‫- تو ۳۰ ثانیه استقلال داری.
‫تشخیص روان‌پزشکی: «سوژه نشان‌دهنده
‫یک تصویر بالینی منطبق با اسکیزوفرنی است.»
‫«تمایلات دروغگویی بیمارگونه ‫و عقده آزار و اذیت.»
‫«اختلال در درک واقعیت.»
‫«اسکیزوفرنی.»
‫«پارانویا.»
‫«دروغگویی بیمارگونه.»
‫پسر من هیچ مزایایی نمی‌گیره...
لیوری ‫۱۹ ژوئن ۱۹۷۰
‫پسر شما ۳۰ سالشه، باید کار کنه.
‫اما حالش خوب نیست.
‫- چشه؟ ‫- نمی‌تونه صبح‌ها از خواب بیدار بشه...
‫ادب و دموکراسی: بعد از ‫۱۵ دقیقه، نوبت نفر بعدیه.
‫ببخشید، خانم، لطفاً.
‫چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫جووانی پاندیکو. یه کپی ‫جدید از شناسنامه‌ام می‌خوام.
‫اما شما که یه کپی دارید، ‫چرا یکی دیگه می‌خواید؟
‫این یکی تا خورده.
‫اینجاش مچاله شده.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫نفر بعدی.
‫بی‌کفایتی، شلختگی،
‫این غرور خسته‌کننده... می‌بینید، ‫بی‌حوصلگی برای من...
‫خانم مارزانو، شما درخواست شهادت دادید،
‫چی می‌خواید بهمون بگید؟
‫بله، می‌خوام چیزی رو بگم ‫که تو دادگاه قبلی نتونستم بگم.
‫یهو یادتون اومد؟
‫ترسیده بودم و خودم رو به دیوونگی زدم.
‫همیشه جواب می‌ده، هیچ‌کس ‫چیزی از دیوونگی نمی‌فهمه.
‫نه، تو واقعاً دیوونه‌ای!
‫ساکت!
‫عالی‌جناب، اگه این زن یه بیمار روانیه...
‫بارا، ساکت باش!
‫- باید بستری بشه! ‫- ساکت باش!
‫تو یه تیمارستان!
‫- و این دیگه چیه؟ ‫- ساکت!
‫از کی و از چی می‌ترسیدید؟
‫پاسکواله بارا...
‫اون منو تهدید کرد و گفت ‫که باهاش مخالفت نکنم.
‫مجبور بودم دقیقاً همون ‫چیزی رو بگم که اون می‌گفت
‫وگرنه منو می‌کشت.
‫آدم کشتن براش هیچی نیست.
‫یه قتل بیشتر، یا کمتر.
‫آدم کشتن براش مثل...
‫له کردن یه سوسک با کفشه.
‫یه دونه سیاهش، عالیجناب.
‫حرفم رو قطع نکن.
‫و ضمناً، همه سوسک‌ها سیاه هستن!
‫منظورم اینه که از بقیه حشرات متمایزش کنم.
‫تازه کتاب سوسک طلایی ‫اثر ادگار آلن پو رو خوندم،
‫یه کتاب خیلی خاصه.
‫- پاندیکو، بس کن! ‫- اطاعت می‌کنم، عالیجناب.
‫جناب افسر، واقعاً داستان ‫عالی‌ایه، پیشنهادش می‌کنم.
‫بنابراین، خانم مارزانو؟
‫و، بنابراین...
‫انزو تورتورا تو خونه من وارد گروه نشد.
‫سال ۱۹۷۸، من با پسرم تو مادزیمو بودم،
‫که هنوز حتی یه سالش هم نشده بود.
‫یه قرارداد اجاره برای ‫آپارتمانم تو میلان هست
‫که از سال ۱۹۷۹ شروع می‌شه.
‫قبل از اون، آپارتمان آماده نبود،
‫قابل سکونت نبود.
‫پس هیچ مراسم ورودی در کار نبود؟
‫نه تو خونه من.
‫منشی دادگاه، این رو تایپ کردی؟
‫شما وسواس گرفتید که نکنه ‫منشی دادگاه چیزها رو تایپ نکنه.
‫بله، چون تو دادگاه اول ‫این اتفاق زیاد می‌افتاد.
‫به این بهانه که خانم تو ‫وضعیت آشفته‌ای قرار داشت.
‫یه سخنرانی دیگه از طرف اساتید.
‫خانم، در کمال صحت عقل، چیزهایی ‫که تا الان گفته شده رو تایید می‌کنید؟
‫بله.
‫همه‌اش رو تایید می‌کنم.
‫ممنون، می‌تونید برید.
‫عزیزم، کار درستی کردی.
‫نگران نباش، نترس.
‫گاو عوضی.
‫بچه چی؟ بزرگ شده؟
‫مثل خودت خوش‌قیافه‌ست؟
‫آفرین، نادیا.
‫عالیجناب، مشخصه که این ‫قضیه داره به چه سمتی می‌ره:
‫دارن خبرچین‌ها رو محاکمه می‌کنن
‫به جای متهم‌ها.
‫شما حرف‌های آدم‌های زیادی رو شنیدید
‫که جا زدن یا داستانشون رو ‫به نفع تورتورا تغییر دادن.
‫می‌دونید چرا؟
‫چون می‌ترسن.
‫با من هم امتحان کردن.
‫بهم گفتن اتهامات علیه تورتورا رو پس بگیرم.
‫اما با وجود تمام فشارها،
‫من اینجام و هر چیزی که ‫قبلاً گفتم رو تایید می‌کنم.
‫به طور خاص اینکه انزو تورتورا برای ‫رئیس، فرانسیس توراتلو، کار می‌کرد.
‫از اول شروع می‌کنم، چون ‫چیزی برای از دست دادن ندارم.
‫این یه مرد واقعیه!
‫سکوت.
‫تو سلول‌ها ساکت باشید!
‫سکوت.
‫ملوسو یه قهرمانه، لایق احترامه!
‫ساکت!
‫یه قهرمان بی‌سواد.
‫متهم والانزاسکا درخواست ‫رودررویی با شما رو داده.
‫قبول می‌کنید؟
‫هر طور شما بخواید.
‫ولی اصلاً نمی‌دونم چی می‌خواد.
‫می‌خواد نشون بده دروغگویی!
‫اون من رو نمی‌ترسونه.
‫والانزاسکا رو بیارید اینجا.
‫حالا بیاید بشنویم چطور یه قاتل خشن،
‫سارق بانک و آدم‌ربا من رو تبرئه می‌کنه.
‫- بیاید بفهمیم چرا. ‫- قشنگی پخش زنده به همینه.
‫آشغال عوضی!
‫می‌کشمت!
‫این یه قول نیست، واقعاً این کار رو می‌کنم.
‫فهمیدی، رناتینو؟
‫برو گمشو!
‫تو یه بله‌قربان‌گویی!
‫خجالت نمی‌کشی با این چهار ‫تا آشغال کامورا می‌گردی؟
‫برو خودنمایی کن، احمق!
‫- رناتو، به مادرت فکر کن. ‫- سرت تو کار خودت باشه، دوروتی.
‫چه چشم‌های آبی قشنگی داری.
‫یا آبی روشنه؟ نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫خیلی جذابی، رناتو، مثل شاهزاده فرانسه.
‫- خیلی خوش‌تیپی! ‫- اون شپش رو له کن!
‫چی گفتید، آقای والانزاسکا؟
‫هیچی.
‫اونا می‌خواستن با من حرف بزنن.
‫پس با ما حرف بزن.
‫اول از همه، من هیچی ‫درباره کامورا نمی‌دونم،
‫بقیه من رو کشوندن توش،
‫مثل همین یارو.
‫اول می‌گه من تو ان‌سی‌او هستم، ‫بعد می‌گه مواد رو از توراتلو گرفته
‫و داده به تورتورا تا بفروشه. همه‌اش دروغه!
‫ملوسو اصلاً توراتلو رو نمی‌شناخت.
‫تو یه لاف‌زن عوضی هستی! ‫یه عکس ازشون با هم هست!
‫سکوت! سکوت!
‫- جانی. ‫- رناتو.
‫بگو کِی مثلاً با توراتلو آشنا شدی.
‫الان دقیقاً یادم نمیاد.
‫- من که یه روز خاص رو نپرسیدم. ‫- یادم نمیاد.
‫مثل تورتورا رفتار نکن، که رنگ ‫جوراب و کراواتم رو ازم پرسید...
‫طفره نرو.
‫با من مثل تورتورا رفتار نکن ‫چون من اصلاً شبیه اون نیستم.
‫الان جلوی همه هویج رو می‌کنم تو ماتحتت!
‫آقای والانزاسکا، مراقب حرف زدنتون ‫باشید، اینجا که چاله‌میدون نیست.
‫جانی،
‫تو کوچک‌ترین چیزی درباره ‫مواد مخدر تو میلان نمی‌دونی.
‫در میلان، نهایتش یه آفتابه‌دزد ‫بودی، یه خفت‌گیر پیرزن‌ها،
‫یه جاکش برای اون دخترای جوونی که
‫مجبورشون می‌کردی تو حومه ‫شهر کنار خیابون کار کنن.
‫تو فقط یه کلاهبردار خرده‌پایی.
‫جانیِ جذاب... جانی چا-چا-چا.
‫از جونم چی می‌خوای، رناتو؟
‫- توراتلو یه خالکوبی داشت. ‫- یه خالکوبی؟
‫روی دست چپش.
‫چی بود؟
‫این برگ برنده والانزاسکاست، یه خالکوبی؟
‫آره.
‫چه خالکوبی‌ای داشت؟
‫یادت نمیاد؟
‫من کمکت می‌کنم، لعنتی.
‫طرح یه حیوون بود.
‫تو کانون اصلاح و تربیت زده بود.
‫- برو سر اصل مطلب، تو رو خدا. ‫- بهم بگو چه خالکوبی‌ای بود.
‫بذار جواب بدم، همش نپر وسط حرفم!
‫تو هم چیزی درباره خالکوبی نمی‌دونستی...
‫چه خالکوبی‌ای بود؟ وقتم رو تلف نکن، لعنتی!
‫ازت یه سوال پرسیدم!
‫خالکوبیش چی بود؟
‫من هیچ‌وقت متوجه اون خالکوبی نشدم.
‫در واقع، تو پرونده ثبت کنید ‫که من هیچ‌وقت ندیدمش.
‫تموم شد، دیگه حرفی نیست.
‫یه خالکوبی به این بزرگی روی دست چپش،
‫و اون هیچ‌وقت ندیدتش!
‫و می‌دونید چرا؟
‫چون توراتلو از آدمایی ‫مثل تو فاصله می‌گرفت.
‫تو حتی نمی‌تونستی باهاش حرف بزنی.
‫این حقیقت نداره!
‫دقت کنید، الان طعمه رو میندازه.
‫عالی‌جناب، توراتلو یه دوست‌دختر داشت.
‫دوست‌دخترش کی بود؟
‫اسمش چی بود؟
‫قدبلند بود، قدکوتاه، بلوند، مو مشکی؟
‫چه شکلی بود؟
‫تو که خوب می‌شناختیش، نه؟ برام توصیفش کن.
‫حقیقت اینه که تو هیچ گوهی نمی‌دونی.
‫می‌دونم داری چیکار می‌کنی.
‫داری این کار رو می‌کنی ‫تا از تورتورا دفاع کنی.
‫تورتورا به تخمم هم نیست!
‫داری به عنوان یه مسئله اخلاقی این کار رو ‫می‌کنی، این ماموریت رو به عهده گرفتی.
‫- عالی‌جناب. ‫- بله.
‫ملوسو همین الان گفت که کمک به ‫دفاع از تورتورا یه مسئله اخلاقیه،
‫یه مسئله اصولیه، اصل عدالت.
‫این یه اعتراف داوطلبانه‌ست.
‫یه اعتراف، یه حقیقت.
‫ممنون، ملوسو، که گذاشتی از دهنت بپره.
‫من اینو گفتم؟
‫رناتو والانزاسکا، به خاطر عشق به حقیقت،
‫چون نمی‌تونه تحمل کنه که ‫یه آدم بی‌گناه برگرده زندان،
‫علیه یه اتهام‌زننده دروغین شهادت داد
‫و علناً رسواش کرد.
‫اما اون همین الان گفت که ‫هیچ اهمیتی به تورتورا نمیده.
‫دقیقاً گفت «به تخمم».
‫نظری ندارم.
‫اما اون توراتلو رو هم نمی‌شناخت.
‫تو خیلی احمقی.
‫عالی‌جناب...
‫دفاعیه پایانی دادستان کل
‫وکلای مدافع استدلال می‌کنن که ‫پاندیکو دیوانه‌ست و غیرقابل‌اعتماد.
‫یه آدم دیوانه غیرقابل‌اعتماده
‫اما قابل‌مجازات نیست.
‫پاندیکو هیچ‌وقت دنبال این راه در رو نبوده،
‫اون نقش خودش رو گردن گرفت.
‫اعترافاتش موقعیت شخصی خودش رو بدتر کرد.
‫پاندیکو هیچ‌وقت از دفاعیه ‫جنون استفاده نکرد.
‫اما بعدش، حتی اگه دیوانه هم بود،
‫جنون یه حالت همیشگی نیست.
‫دیوانگی تغییر می‌کنه، متغیره.
‫باید اعتراف کنیم که همه ما ‫یه رگه‌هایی از دیوانگی داریم
‫که خوشبختانه، قادر به کنترلش هستیم.
‫تفاوت تو همینه.
‫پاندیکو می‌تونست دیوانه باشه،
‫اما امروز باید بپذیریم که اون تغییر کرده.
‫اون هوشیاره و هیچ‌وقت حرفای ‫خودش رو نقض نمی‌کنه،
‫و کسایی که دروغ میگن دیر یا زود ‫حرفای خودشون رو نقض می‌کنن.
‫جووانی پاندیکو هیچ‌وقت ‫حرفای خودش رو نقض نکرده.
‫پارانوئید؟ تاریخ پر از نوابغ پارانوئیده.
‫دقیقاً همین‌طوره...
‫مثل تورکواتو تاسو که همه رو ‫تشویق می‌کنم آثارش رو بخونن،
‫یا مجسمه‌ساز بزرگ ناپلی، وینچنزو جمیتو،
‫که خودش داوطلبانه تو ‫یه تیمارستان بستری شد.
‫همه‌شون هنرمندای بزرگی بودن.
‫شاید شما هم، آقای دادستان ‫کل، کمی پارانوئید باشید.
‫حتماً، حتماً، البته.
‫منم خودم رو تو اون لیست قرار میدم.
‫پاندیکو، وسط حرف دادستان کل نپر.
‫عذر می‌خوام، دست خودم نبود.
‫و ملوسو؟
‫دیوانگی مشکل اون نیست.
‫یا حرفش رو باور می‌کنید یا نمی‌کنید.
‫درسته.
‫این واقعیت که اون جزئیات ‫ملاقات‌ها با تورتورا رو به یاد نمیاره
‫یا زندگی خصوصی توراتلو رو...
‫به حرفاش وزن بیشتری میده
‫چون اگه همه‌چیز رو از خودش ‫درآورده بود، آمادگی بیشتری داشت
‫با تمام اون جزئیاتی که افکار عمومی عاشقشه.
‫و همین‌طور قاضی‌ها.
‫و هفت خبرچین هنوز ‫اظهاراتش رو تایید می‌کنن.
‫عالی‌جناب، اعضای دادگاه،
‫انزو تورتورا
‫یک فروشنده‌ی شوم مرگ نیست،
‫این یک عنصر جدید و مهمه ‫که می‌خوام مطرح کنم.
‫اون فقط یک مهره‌ی حاشیه‌ای تو کاموراست،
‫من به خاطر این شرایط ‫مخففه‌ی مهم بهش امتیاز می‌دم.
‫اما تورتورا، دور از جون،
‫یک دروغگوئه،
‫دروغگویی تو ذاتشه.
‫تورتورا بچه‌ایه که تو تعطیلات تابستون،
‫تظاهر می‌کنه مریم مقدس رو دیده
‫تا تعطیلات رو طولانی‌تر ‫کنه، و نشون می‌ده...
‫تخیلی،
‫و اراده‌ی بی‌شرمانه‌ای داره
‫که هنوز می‌تونم تو تورتورای امروز ببینم.
‫از طرف دیگه، دروغ براش لازم بود
‫تا جایگاه شهرتش رو که بی‌شک با تلاش ‫زیاد به دست آورده بود، حفظ کنه.
‫و لازم بود
‫تا بتونه نقشش رو تحمل کنه،
‫باید با مواد شیمیایی سر پا می‌موند.
‫بنابراین، من بیشتر اون رو یک ‫مصرف‌کننده‌ی قهار می‌دونم.
‫«مثل دیوونه‌ها مصرف می‌کرد!» ‫این تو اظهارات نوشته شده.
‫اما نه مثل یک قاچاقچی مواد مخدر.
‫لطفاً جمع‌بندی کنید.
‫درخواست من اینه که
‫اون رو تبرئه نکنید،
‫چون تبرئه‌ی تورتورا به این معنیه که
‫حرف‌های پاندیکو، ملوسو ‫و بارا رو باور نکردید.
‫بنابراین،
‫تبرئه‌ی همه‌ی متهمان!
‫عالی‌جناب، یا همه رو ‫تبرئه کنید یا هیچ‌کس رو!
‫قانون برای همه یکسانه.
‫شما چاره‌ای ندارید.
‫همین‌طوره! آفرین!
آوا‌مــووی
‫سلام.
‫سلام، تولیو.
‫هفته‌ی گذشته، در مودنا، ‫مصرف سبزیجات برگ‌پهن
‫۷۰ درصد کمتر از حد معمول بود.
‫نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل ‫دارای چهار رآکتور است
‫که هر کدام ۱۰۰۰ مگاوات ‫برق تولید می‌کنند...
‫اذیتت نمی‌کنه؟
‫نه.
‫اوضاع چطوره؟
‫ما نتیجه‌گیری کردیم، حالا نوبت ماست.
‫و؟
‫تورتورا بی‌گناهه.
‫مگه عضو کامورا نیست؟
‫بارا اعتراف می‌کنه و ‫اسمی از تورتورا نمی‌بره.
‫پاندیکو اعتراف می‌کنه و ‫اسمی از تورتورا نمی‌بره.
‫اون فقط بعد از این‌که دادستان بهش ‫نشون می‌ده، این کار رو می‌کنه
‫اسم تورتورا رو تو دفترچه‌ی دوست‌دختر پوکا،
‫و حتی اسم تورتورا هم ‫نبود، بلکه «تورتونا» بود،
‫با یک شماره تلفن.
‫که مطابقت نداشت.
‫فقط بعد از این‌که پاندیکو دفترچه رو دید
‫اعتراف می‌کنه که تورتورا عضو کاموراست.
‫بارا هم ازش پیروی می‌کنه، ‫اما نه تا بازجویی هجدهمش.
‫از اونجا به بعد، بهمنی از ‫اعترافات، از ابراز پشیمانی،
‫که همه‌شون کاملاً ساختگی بودن.
‫و در واقع، حتی یک اتهام ‫هم تو دادگاه ثابت نشد،
‫حتی یک مدرک هم باقی نموند.
‫مسئله اینه که تقریباً همه‌ی قاضی‌ها
‫تو سیستم دادگستری ناپل، از جمله خود من،
‫حرف این مجرم‌ها رو که داشتن با ‫وقاحت تمام دروغ می‌گفتن، باور کردیم،
‫بدون این‌که کوچک‌ترین شکی
‫به پشیمانی‌شون داشته باشیم.
‫قاضی‌ها اون‌قدر به سکوت عادت کردن،
‫به این‌که حتی یک کلمه هم نشنون،
‫که وقتی یک قاتل کامورا،
‫ظاهراً بدون این‌که چیزی در ازاش بخواد،
‫اعتراف می‌کنه، اسم می‌ده، ‫حقایق رو بازگو می‌کنه،
‫برای یک قاضی مثل یک معجزه به نظر می‌رسه.
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫یک اعتراف ضبط شده و امضا شده
‫از یک شاهد همدست؟
‫و در کنار اون، خیلی‌های دیگه.
‫اون‌وقت راستی‌آزمایی لعنتی بی‌فایده می‌شه.
‫من باورت می‌کنم!
‫این یک عمل ایمانیه، یک تسکینه!
‫اگه تورتورا بی‌گناهه، باید تبرئه بشه.
‫این رو تو اتاق مشورت هم می‌گی؟
‫۱۲ سپتامبر ۱۹۸۶
‫- دفاعیات پایانی تموم شد. ‫- کارمون تمومه.
‫اگه کسی از دفتر دادستانی،
‫وکلا یا هر کدوم از متهمان ‫حرفی برای گفتن دارن،
‫می‌تونن الان بگن، قبل از این‌که ‫تو اتاق مشورت تصمیم‌گیری کنیم.
‫من دارم.
‫می‌شنویم.
‫- این ثبت می‌شه؟ ‫- بله.
‫تحریکشون نکن.
‫غرور قاضی‌ها حد و مرزی نداره.
‫سخنرانی نکن.
‫آقای دادستان کل،
‫یک چیز به طور خاص تو این ‫دادگاه آخر من رو آزار داد،
‫و اون آخرین تغییریه که ‫به لطف شما متحمل شدم.
‫من دیگه یک تاجر بدبین مرگ نیستم،
‫بلکه حالا یک آدم ضعیفم، یک هالو،
‫که اجازه داد گولش بزنن ‫چون پول کم آورده بود.
‫من می‌خوام برای این دادگاه روشن کنم
‫که اگه واقعاً تو یه لحظه ضعف ‫مواد مخدر معامله کرده بودم،
‫کیلوها مواد مخدر، همون‌طور که گفته شده،
‫خودم رو یه آدم ضعیف نمی‌دونستم
‫بلکه یه مجرم می‌دونستم.
‫و به همین دلیله که درخواست ‫تخفیف مجازات نمی‌کنم،
‫اگه تشخیص دادید که گناهکارم
‫پس بهم ۳۰ سال حبس بدید.
‫آقای دادستان کل، دیدم ‫که رفتید و سرک کشیدید
‫تو روزنامه‌های زرد ۳۰ سال پیش
‫و درسته، تو یه مصاحبه
‫داستانی تعریف کردم درباره اینکه ‫چطور تو بچگی، سال ۱۹۴۸،
‫من و چند تا از دوستام برای تفریح می‌گفتیم
‫که مریم مقدس رو تو یه غار دیدیم.
‫اعتراف می‌کنم که شوخی جسورانه‌ای بود.
‫برام سواله که شما هم ‫اصلاً جوون بودید یا نه،
‫به خاطر خودتون امیدوارم بوده باشید.
‫شما از این داستان یه نتیجه‌گیری کردید:
‫اگه تو بچگی وانمود کرده مریم مقدس رو دیده،
‫پس تورتورا تا ابد یه دروغگوئه، ‫پس می‌تونه عضو کامورا باشه،
‫یه آدم هزارچهره.
‫آقای دادستان کل، به نظرم خیلی کمتر جدیه
‫که تو ۱۸ سالگی برای شوخی ‫وانمود کنی مریم مقدس رو دیدی،
‫تا اینکه مثل شما باور کنی،
‫حرف‌های جووانی پاندیکو رو،
‫یه بیمار اسکیزوفرنی و یه قاتل،
‫یا حرف‌های ملوسو رو،
‫یه سارق و یه دلال محبت،
‫یا بارا، یه قاتل زنجیره‌ای بی‌رحم،
‫و این آدما رو به عنوان قهرمان نشون بدی!
‫تو این دادگاه
‫من متهمی نبودم که محاکمه بشم.
‫تو بعضی لحظات، و این رو با لرز می‌گم،
‫حس کردم دشمنی هستم که باید له بشم،
‫چون این مرد ضعیف،
‫از روز اول جرئت کرد ‫بی‌گناهیش رو اعلام کنه،
‫چون این مرد ضعیف
‫باور شما رو زیر و رو کرد
‫که بر اساس اون، یا یه ‫مجرم سرسختی یا یه تواب.
‫اما می‌شه یه بی‌گناه سرسخت هم بود.
‫من بهای سنگینی برای این تفاوت دادم،
‫با گرفتن ۱۰ سال حبس برای ارتباط ‫با کامورا، برای مواد مخدر...
‫خواهش می‌کنم، به جرم توهین به ‫ذات همایونی، دوباره بهم توهین نکنید.
‫حالا، باید با گفتن «من ایمان ‫دارم» حرفام رو تموم کنم.
‫اما من سوال رو برمی‌گردونم.
‫شما ایمان داشتید؟
‫بهتون می‌گم، من بی‌گناهم!
‫سه ساله دارم اینو فریاد می‌زنم،
‫و پرونده‌ها و حقایقی که از این جلسات ‫به دست اومده هم همین رو می‌گن.
‫من بی‌گناهم.
‫از صمیم قلب امیدوارم
‫که شما هم بی‌گناه باشید.
‫ممنونم.
‫می‌تونست از این یکی بگذره.
‫ختم جلسه دادگاه اعلام می‌شه.
‫عالیه.
‫نفر بعدی؟
‫تورتورا، انزو کلودیو مارچلو.
‫به احترام قضات قیام کنید.
‫۱۵ سپتامبر ۱۹۸۶، جلسه صدور حکم
‫به نام مردم ایتالیا، دادگاه تجدیدنظر ناپل
‫با توجه به ماده ۵۲۳ قانون ‫آیین دادرسی کیفری،
‫و در اصلاح حکم
‫مورخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۵،
‫که توسط دادستانی عمومی و متهمان ‫مورد تجدیدنظرخواهی قرار گرفت،
‫که برای رعایت اختصار نامشون رو نمی‌برم،
‫سانفیلیپو سالواتوره را به دلیل ‫عدم ارتکاب جرم تبرئه می‌کند...
‫- تبرئه‌م کردن! ‫- و ملوسو جووانی.
‫افراد دارای سابقه محکومیت زیر را تبرئه ‫می‌کند: آتراوس وینچنزو، کورینو ماریو،
‫مانداتو جراردو، مارزانو نادیا...
‫وایرانو رناتو، والانزاسکا رناتو.
‫محکومیت‌های حکم ‫تجدیدنظرخواسته را تأیید می‌کند
‫و متهمان زیر را به پرداخت ‫هزینه‌های دادرسی محکوم می‌کند:
‫آسکاریا ماریو روبرتو، دوناروما دومنیکو،
‫ماتانو فرانکو، پاندیکو جووانی...
‫«ایستگاه نهم، عیسی برای ‫سومین بار زمین می‌خورد.»
‫به دلیل عدم ارتکاب عمل و جرایم مندرج
‫در مواد ۴۱۶ و ۴۱۶-مکرر قانون مجازات،
‫و به دلیل عدم وقوع عمل مجرمانه مندرج
‫در ماده ۷۱ مواد مخدر، متهمان دارای ‫سابقه محکومیت زیر را تبرئه می‌کند:
‫کوزولینو آنیلو، کوزولینو ریکاردو، ‫مارینیلو آنا، موچا لوئیجی
‫و تورتورا انزو کلودیو.
‫ختم جلسه دادگاه اعلام می‌شه.
‫- همه‌تون عضو کامورا هستید! ‫- برو به جهنم!
‫قاضی، یه نظر درباره حکم می‌دید.
‫کسانی که حقشون بود رو محکوم ‫کردیم و بقیه رو تبرئه کردیم.
‫این حکم تاریخی نشون‌دهنده ‫عدالتیه که عادلانه است.
‫با وجود جایزالخطا بودن انسان‌ها، ‫به علم مطلق خدا ایمان دارم.
‫رضایت زیادی وجود داره، اما حقیقت اینه
‫که تورتورا عضو کاموراست!
‫خدا همین الان داره ما رو می‌بینه.
‫- صبر کنید، می‌خوام بگم که... ‫- دولت باید از ما حمایت کنه!
‫موفق باشی! موفق باشی!
‫بیا اینجا، باید یه بیانیه بدم. لعنت بهش!
‫ایتالیا به پا خاسته! آره!
‫«گریه کنید، کودکان بی‌گناه،
‫بهتر است در خواب باشید اما صادق.
‫در این سرزمین، بادی خشمگین
‫در حال نابودی بیشه‌ها و جنگل‌هاست،
‫و در آسمان خاکستری و تهدیدآمیز
‫طوفان‌های وحشتناکی در حال شکل‌گیری است.»
‫چرا می‌خندی؟
‫نه، نمی‌خندم.
‫- اون پاسکولی بود که نقل‌قول کردی؟ ‫- پاندیکو.
‫بازم یه جووانیه.
‫- تبریک می‌گم، خیلی زیباست. ‫- ممنون.
‫برای تو.
‫چی؟ این کار ممنوعه.
‫تو مرد جوون باهوشی هستی.
‫- چند سالته، ۲۵ یا ۲۶؟ ‫- ۲۴.
‫هم‌سن تو که بودم، تو زندان بودم.
‫برای اینکه بتونی این همه ‫مدت تو زندان دووم بیاری
‫باید علایق و دوستی‌ها رو پرورش بدی.
‫خواهش می‌کنم، نمی‌تونم.
‫اگه در ازاش چیزی می‌خواستم نمی‌تونستی،
‫اما من چیزی نمی‌خوام.
‫فقط می‌خوام به یه عاشق شعر پاداش بدم.
‫بگیر. بهم بی‌احترامی نکن.
‫نه، خدا نکنه. بگیرش.
‫این افسر فاسده!
‫ازم یه ساعت اخاذی کرد!
‫می‌خوام با رئیس زندان حرف بزنم! رئیس!
‫این افسر فاسده.
‫رئیس زندان رو صدا کنین! رئیس!
‫میلان ۲۰ فوریه ۱۹۸۷
‫خب،
‫کجا بودیم؟
‫می‌تونستم خیلی چیزا بگم، ‫اما فقط چند کلمه می‌گم.
‫اجازه بدین یه چیزی بگم.
‫خیلیا این دوران رو با من زندگی کردن،
‫با من رنج کشیدن،
‫تو این سال‌های وحشتناک.
‫خیلیا هر کاری از دستشون برمیومد ‫برام کردن، مثلاً برام دعا کردن،
‫و من هرگز فراموشش نمی‌کنم.
‫و این یه تشکره
‫از این آدمای عزیز و مهربون
‫و باید بهم اجازه بدین که اینو بگم.
‫خب، گفتمش.
‫و یه چیز دیگه هم اضافه می‌کنم:
‫من اینجام،
‫می‌دونم،
‫تا از طرف کسایی هم حرف ‫بزنم که نمی‌تونن حرف بزنن.
‫و تعدادشون هم خیلی زیاده.
‫خیلی زیاد.
‫من اینجام، و به اینجا بودنم ادامه می‌دم،
‫برای اونا هم که شده.
‫و حالا
‫بیایین شروع کنیم
‫دقیقاً همون‌طور که قبلاً انجام می‌دادیم.
‫ایناهاش!
‫همراه با نت‌های «مارش پیروزی» از آیدا!
‫خوش اومدی، کاپیتان.
‫با قدم‌های تند راه افتاد.
‫شاید تا الان حدس زده باشین کیه.
‫پورتوبلوی ما!
‫نماد برنامه‌ی ما.
‫پورتوبلو، می‌خوای بیای بیرون؟
‫ایناهاش. پورتوبلو برگشته.
‫دلم می‌خواد شروع کنم
‫با مهمونی که خیلی برام عزیزه.
‫اون زنیه که در گذشته،
‫نتونستم واقعاً درک کنم
‫درد عمیق توی چشماشو.
‫لطفاً با تشویق‌هاتون بهش خوش‌آمد بگین.
‫خانم‌ها و آقایان، آرورا.
‫اسمش یه فال نیک فوق‌العاده‌ست.
‫از امشب به بعد، اون مهمون ثابت ما می‌شه
‫و ما بهش می‌گیم
‫دختر گریان مرموز.
‫- انزو، زبونم بند اومده. ‫- یه لحظه صبر کن، بعدش جشن می‌گیریم.
‫ولش کنین.
‫اشکم رو درآوردی، ممنون.
‫نمی‌خوای بپرسی چطور پیش رفت؟
‫چطور پیش رفت؟
‫عالی، یه موفقیت بزرگ.
‫آنا، این واقعاً فصل آخره.
‫دیگه نمی‌تونم این برنامه رو اجرا کنم.
‫صبر کن.
‫نظرم عوض نمی‌شه.
‫و از الان می‌دونم چطور تمومش کنم.
‫یعنی چی؟
‫چیز غم‌انگیزی نیست،
‫فقط یه تغییره.
‫- انزو، همه‌چی آماده‌ست. ‫- اومدم.
‫بابا.
‫- میای؟ ‫- الان میام.
‫این‌طوری شد.
‫دیگه نمی‌تونم این بازی رو ادامه بدم.
‫رسیدیم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫خیلی ببخشید که حرفتون رو ‫قطع می‌کنم، اما ما تازه رسیدیم.
‫۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ قسمت آخر پورتوبلو
‫بچه‌هایی هستن که ‫نماینده‌ی تمام نقاط جهانن،
‫یه بارون نم‌نم که داره بند میاد،
‫تماشاچی‌های دوست‌داشتنی که امشب
‫دوربین‌های پورتوبلو رو احاطه کردن.
‫یه آغوش گرم برای مردم ‫میلان که برامون آوردن
‫حیووناشون رو، کوچیک و بزرگ، ‫برای برنامه‌ی خداحافظی ما.
‫تو این فضای غیرعادی،
‫پایین پله‌های کشتی...
‫منتظر شما بودیم تا شتر رو وارد کشتی کنین.
‫بذارین وارد بشه.
‫آروم.
‫باید از آدم‌های خیلی زیادی تشکر کنم
‫که مجبور می‌شم برنامه رو خیلی طولانی کنم.
‫اما مخاطبان بی‌شماری که سال‌هاست ‫برنامه‌ی ما رو تماشا می‌کنن،
‫درستش اینه که ازشون تشکر کنیم.
‫ممنون از آنا، خواهرم،
‫و آنجلو چیتریو که نویسنده‌های
‫این برنامه‌ی ویژه‌ی جمعه بودن.
‫ممنون از جیلیولا باربیری، از شبکه‌ی RAI 2
‫و از همه‌ی کسانی که با سخت‌کوشی‌شون،
‫جمعه به جمعه، این داستان رو خلق کردن.
‫داستانی از افراد، از مردم.
‫انزو تورتورا ۱۱ ماه بعد درگذشت.
‫در ۵۹ سالگی.
‫مترجم: اشکان هیدی
«در این روزهای سخت، بیشتر از همیشه مراقب خودتون باشید»
‫تمام اشارات به افراد و رویدادهای واقعی
‫توسط نویسندگان به لحاظ ‫هنری پردازش شده است.
‫نقش‌های مختلف برای اهداف ‫نمایشی بازآفرینی شده‌اند.
‫هرگونه شباهت با افراد زنده یا درگذشته،
‫که صراحتاً مشخص نشده باشند، تصادفی است.