« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫خب، شبِ آخرت تو فلوریدا‬ ‫چیکار کردی؟‬
‫خیلی چسبید. رفقا برام‬ ‫یه مهمونیِ خداحافظیِ کوچیک گرفتن‬
‫چون تا کریسمس برنمی‌گردم.‬
‫- رفقات؟‬ ‫- آره.‬
‫- رفقات کی‌ان؟‬ ‫- خودت می‌دونی دیگه.‬
‫رفقام دیگه.‬
‫سم. کلیف.‬
‫نورم.‬
‫همون بازیگرایِ سریالِ «چیرز»‌‌اند.‬
‫نمی‌دونستم این سریال رو می‌شناسی.‬
‫بچه‌‌های سریال کوچ هم بودن؟
‫متأسفانه سریال کوچ تموم شده.‬ ‫فصلِ سه.‬
‫متأسفم.‬
‫این خونه‌ای که بهم دادن رو ببین.‬
‫
‫اوه! سبدِ هدیه.‬
‫ازم پرسیدن نوشیدنیِ‬ ‫موردعلاقه‌ت چیه.‬
‫اوه! ممنون عزیزم.‬
‫من نخریدمش، فقط جوابِ یه پیام رو دادم.‬
‫خب، یادت بود دیگه.‬
‫اوه.‬
‫اینجا برای یه نفر خیلی بزرگه.‬
‫بابا، من نمیام با تو زندگی کنم.‬
‫- من همچین فکری نمی‌کردم.‬ ‫- چرا، می‌کردی.‬
‫آره، می‌کردم.‬ ‫خیلی بهمون خوش می‌گذشت!‬
‫اوه، عاشق این میشی.‬
‫نظرت چیه؟‬
‫- آره.‬ ‫- می‌تونم این رو زیرِ کت بپوشم؟‬
‫- اصلاً این کار رو نکن.‬ ‫- نه؟‬
‫بابا، باید درباره‌ی یه چیزی حرف بزنیم.‬
‫اوه!‬
‫ذرتِ بوداده با طعمِ خیارشور؟‬ ‫مالِ همین منطقه‌ست؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫یه مدتی طول کشید تا‬ ‫از زیرِ سایه‌ی مامان بیام بیرون.‬
‫و حالا تو اینجایی.‬
‫- آره.‬ ‫- که به نظرم خیلی هم عالیه.‬
‫اوه! چه تغییرِ مثبتی.‬
‫داشتم سعی می‌کردم‬ ‫از این وضعیتِ تکراری درت بیارم‬
‫از وقتی تو و مامان جدا شدین،‬ ‫و این دقیقاً همون کاره.‬
‫- آره.‬ ‫- ولی با این اوضاعِ داغونِ ازدواجم‬
‫و تعلیق شدنم...‬
‫به ‌زور می‌تونم از پسِ خودم بربیام.‬
‫پس اگه حس کنم باید مراقبِ تو هم باشم، من...‬
‫ما باید به همدیگه‬
‫- یکم فضا بدیم، می‌فهمی؟‬ ‫- آره.‬
‫یا خدا! خب بخورشون دیگه.‬
‫ببخشید. مزه‌ی خیارشورِ ترد می‌دن.‬
‫آره.‬
‫
‫- باشه. ببخشید.‬ ‫- باشه.‬
‫- من زندگیِ خودم رو دارم...‬ ‫- صبر کن. یکی دیگه.‬
‫- داشتی می‌گفتی.‬ ‫- باشه.‬
‫- من اینجا زندگیِ خودم رو دارم.‬ ‫- آره.‬
‫نمی‌تونم بذارم همه ‌جا دستم رو بگیری.‬
‫فهمیدم. می‌تونی تنهایی بجنگی.‬
‫و اگه نتونستی تنهایی بجنگی،‬ ‫با هم می‌جنگیم، دست تو دستِ هم.‬
‫- شوخی بود.‬ ‫- آره. من دیگه میرم.‬
‫- باشه.‬ ‫- شکلاتِ توبلرون رو هم با خودم می‌برم.‬
‫و عزیزم، بابتِ این ممنون.‬
‫در ضمن، در موردِ با هم زندگی کردن جدی نبودم.‬
‫اوه، واقعاً؟ داشتم فکر می‌کردم‬
‫که خونه‌ی اون مربیِ هاکیِ خدابیامرز‬ ‫یکم دلگیره،‬
‫و شاید بد نباشه اینجا بمونم
‫- واسه یکی دو هفته...‬ ‫- حتماً این کار رو بکن!‬
‫پیتزا سفارش بده، منم یه...‬
‫اوه، اصلاً کارِ خوبی نکردی.‬
‫- اصلاً کارِ قشنگی نبود.‬ ‫- دوستت دارم.‬
‫منم دوستت دارم.‬
‫اوه، سلام! سلام همسایه‌ی جدید!‬
‫خیلی عجیبه. یادته؟‬
‫قرار بود دوستت توی این خونه زندگی کنه.‬
‫یادمه.‬
‫آروم باش. از دستت عصبانی نیستم.‬
‫ممنون. خدایا شکرت.‬
‫می‌تونم باهات بیام؟‬
‫استرسِ روزِ اول رو دارم و نمی‌دونم‬
‫- چی به چیه.‬ ‫- بیا بریم.‬
‫ممنون.‬
‫این کفش‌ها چیه پوشیدی؟‬ ‫داری میری جشنِ فارغ‌التحصیلی؟‬
‫اوه، می‌دونستم خیلی برق می‌زنن.‬
‫- اوه.‬ ‫- خوبی؟‬
‫- آره، خوبم.‬ ‫- باشه.‬
‫هی، یه دقیقه وقت داری‬ کمکم کنی؟
‫آره، حتماً. هر چی باشه.‬
‫- باشه.‬ ‫- اوه! چه باحاله.‬
‫تو هم باید یکی بگیری.‬
‫باید کارِ کارآموزیِ تابستونم رو قطعی کنم.‬
‫فکر نکنم بدونی چقدر دارم سکته می‌کنم.‬
‫راستش صدات اون‌قدرها هم‬ ‫مضطرب به نظر نمیاد.‬
‫چرا یکم با شور و حالِ بیشتری بهم نمیگی؟‬
‫- چه حسی داری؟‬ ‫- خواب ندارم.‬
‫- اصلاً؟ استرس داری!‬ ‫- استرس دارم!‬
‫- بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها، لطفاً.‬
‫دارم سعی می‌کنم اینجا روی کتابم کار کنم.‬
‫وای خدای من، واقعاً ببخشید‬ ‫که دارم توی آپارتمان خودم حرف میزنم.‬
‫ازش متنفرم.‬
‫- صدامون رو میاریم پایین.‬ ‫- ممنون.‬
‫یه استاد راهنما می‌خوام که نفوذ داشته باشه.‬
‫باید از خودِ رئیس مَن بپرسم.‬
‫- اون که همش باشگاهه.‬ ‫- راست میگی!‬
‫اوه، تو و والت.‬
‫این واقعاً...‬ ‫به نظرم خیلی خوب نیست.
‫خیلی خوب برای تو؟‬
‫آره.‬
‫اجازه هست رک حرف بزنم؟‬
‫کات کنین. بیاین تمومش کنیم. برو خونه!‬
‫فقط مسئله اینه که این اواخر‬
‫خیلی توی چشم بودم و فکر می‌کنم‬
‫شاید به ازای اینکه توجه بیشتری رو جلب کنیم...‬
‫تا گفتم «به ازای» برام چشم‌غره رفت.‬
‫آدم‌های تحصیل‌کرده میگن «به ازای»، مو.‬
‫ویراستارم هر روز بهم زنگ می‌زنه‬ ‫و صفحه‌های جدیدِ این کتاب رو ازم می‌خواد.‬
‫این کتاب فقط برای من نیست،‬ ‫برای آینده‌ی بچه‌مونه، باشه؟‬
‫پس فکر می‌کنم به نفعمونه شرایطی رو‬
‫فراهم کنیم که بتونم توش موفق بشم.‬
‫والت، اون خاله زنک‌ترین آدمِ کلِ دانشگاهه، خب؟‬
‫و آخرین چیزی که لازم داریم اینه که اون مرد‬
‫توی زندگی‌مون سرک بکشه.‬
‫باشه، قبول. نمیگم بهش.‬
‫ممنون.‬
‫پس فکر می‌کنی درسته که استخدامش کنی،‬ ‫با اینکه قبلاً قولِ‬
‫پستِ نویسنده‌ی مقیم رو ‫به دوستم روبی داده بودی؟‬
‫اگه منظورت از کمک کردن این بود، اصلاً خوشم نیومد.‬
‫استخدامِ گرگ فرصتی بود ‫که فقط یه بار پیش میاد.‬
‫دوستت می‌تونه ترمِ بعد این کار رو انجام بده.‬
‫شاید اینطوری وقت کنه چیزی بنویسه‬ ‫که حداقل یه نفر اسمش رو شنیده باشه.‬
‫روبی جایزه‌ی بیلی گیفورد رو ‫برای کتاب‌های غیرداستانی برده.‬
‫- همه‌مون رزومه داریم.‬ ‫- ببین.‬
‫والت گفت یا باید این کار رو قبول کنم‬ ‫یا کیتی کارش رو از دست میده.‬
‫و ممنون می‌شم اگه این موضوع بین خودمون بمونه،‬
‫- چون کیتی من رو می‌کشه.‬ ‫- البته.‬
‫مواظبِ پشتِ سرت باش گرگ،‬ ‫چون ممکنه از پشت بهت خنجر بزنه.‬
‫می‌فهمی که این اصلاً ربطی به دوستش نداره.‬
‫بحث سرِ مجله‌ی ریویو هست.‬
‫نمی‌دونم ریویو چیه.‬
‫- حرفِ خیلی مزخرفی بود.‬ ‫- پس حرفم رو پس می‌گیرم، می‌دونم چیه.‬
‫قرار بود با هم دوست باشیم والت،‬ ‫ولی تو همه‌چیز رو انداختی دور.‬
‫باید کارت رو با ظرافت و حساسیتِ بیشتری انجام بدی.‬
‫می‌دونی چرا اینقدر جذبِ گرگ شدم؟‬
‫لازم نیست... نیازی نیست بگی.‬
‫چون اون تنها کسیه که این دور و براست‬
‫و واقعاً چیزی از من نمی‌خواد.‬
‫اینم یه ویولنِ خیلی کوچولو.‬
‫می‌خواستم بپرسم چیه.‬
‫- واقعاً کوچیکه.‬ ‫- اگه اجازه بدین،‬
‫باید به گرگ کمک کنم دفترِ جدیدش رو پیدا کنه.‬
‫بیا. از این طرف.‬
‫خداحافظ.‬
‫خب، اینم از این.‬
‫فکر کنم خودم می‌تونستم پیداش کنم.‬ ‫باید از دیلن معذرت‌خواهی کنم؟‬
‫اوه، ما هیچ کارِ اشتباهی نکردیم.‬ ‫اون باید از ما معذرت بخواد.‬
‫بذار بهترین بخشِ این چیدمان رو بهت نشون بدم.‬
‫تو هم مثلِ من عاشقشی؟‬
‫پس دفترِ تو وصله به...‬
‫هر وقت خواستی می‌تونی بیای‬ ‫و یه سلامی بکنی.‬
‫- خوش می‌گذره.‬ ‫- فردا شب مسابقه‌ی هاکی داریم.‬
‫یه مربیِ جدید استخدام کردیم. دوست داری بیای؟‬
‫من زیاد اهلِ هاکی نیستم.‬
‫کاش بهم گفته بودی‬ ‫که دارم جایِ دوستِ دیلن رو می‌گیرم.‬
‫مطمئنم دوستِ دیلن هم‬ ‫آرزو می‌کرد بهش می‌گفتیم.‬
‫- کریستل!‬ ‫- بهش ایمیل زدم و یه جعبه گلابی هم براش فرستادم.‬
‫- ساکِ ورزشی.‬ ‫- ممنون.‬
‫اوه، دمپاییِ حموم.‬
‫در باز باشه یا بسته؟‬
‫باز باشه خوبه، ممنون.‬
‫انتخابِ خوبیه.‬
‫باورت میشه؟‬
‫این وروجک‌ها تمامِ مدت توی ساکم بودن.‬
‫- سه سوته برمی‌گردم.‬ ‫- باشه.‬
‫می‌بینمت.‬
‫چرا مجبورم می‌کنی این کار رو بکنم؟‬
‫اینجا مثلِ اردوگاهِ کارِ اجباریه.‬ ‫جهنمه.‬
‫- حالت خوبه.‬ ‫- نه نیستم، باور کن.‬
‫الان برمی‌گردم. رئیس ریگز؟‬
‫من سانی سالوسکی هستم،‬ ‫توی کلاسِ زیستِ تکاملی‌تونم،‬
‫و می‌خوام که استاد راهنمایِ من بشید.‬
‫اوه، اول برام یه نوشیدنی بخر.‬
‫دنبالِ یه دوره‌ی کارآموزی می‌گردم‬
‫توی بیوتکنولوژی با تمرکز‬ ‫روی سلامت و تندرستی.‬
‫ببین، به نظر دانشمندِ جوان و زیبایی میای ‫ولی نمی‌تونم.‬
‫دلم می‌خواد بیشتر توضیح بدم ‫ولی وکیلم بهم گفته که این کار رو نکنم.‬
‫موفق باشید.‬
‫- بریم یه سیگار بکشیم.‬ ‫- خسته نباشی.‬
‫خانمِ جوان، اگه اجازه بدی.‬
‫استادِ راهنمات رو بر اساسِ چیزی که فکر می‌کنی‬
‫می‌تونن برات انجام بدن، انتخاب نکن.‬
‫باید کسی باشه که باهاش‬ ‫یه ارتباطِ واقعی داری.‬
‫ممنونم، قربان.‬
‫به پیش.‬
‫اوه، باید همون موقع ازش می‌پرسیدم.‬
‫همین الانشم داشت بهم مشاوره می‌داد.‬
‫نه، نه. نه عزیزم، نه نه نه.‬ ‫داشت استراقِ سمع می‌کرد‬
‫و خودش رو وسطِ مکالمه‌ی شما جا می‌کرد.‬
‫والت دقیقاً همین‌طوریه، باور کن.‬
‫ببین، خب.‬ ‫یه بار، همین‌طوری الکی، خب؟‬
‫به کریستل گفتم که شاید یه روزی ‫دلم بخواد سگ داشته باشم.‬
‫چشم باز کردم دیدم والت توی پذیراییِ خونه‌مه‬
‫اونم با راسکو.‬
‫اسمش رو هم گذاشته بود راسکو.‬
‫من بودم راسکو صداش نمی‌‌کردم.
‫یه اسمِ فانتزی‌تر براش انتخاب می‌کردم،‬
‫مثلاً جوزپه.‬
‫خب، الکی نگو عاشق اون سگ نیستی.‬
‫خودم دیدم داشتی با دهنِ باز می‌بوسیدیش.‬
‫خودش این‌طوری دوست داره، آخه ایتالیاییه.‬
‫ببین، ریگز من رو دوست داره. ‫باهاش حرف می‌زنم.‬
‫راضیش می‌کنم نظرش رو عوض کنه.‬ ‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫دارم برات یه تحقیق درباره‌ی مدفوعِ‬
‫توی دهنِ سگ‌ها می‌فرستم.‬
‫عمراً بخونمش.‬
‫خب، می‌تونی از این ‫یادداشت‌ها درباره‌ی
‫امپرسیونیست‌ها به عنوانِ ‫یه راهنمای کلی استفاده کنی.‬
‫ببخشید بابتِ لکه‌ی سسِ پیتزا.‬ ‫دیشب تا دیروقت بیدار بودم.‬
‫تا حالا ریک و مورتی رو دیدی؟‬
‫- با در زدن به حریمِ خصوصی احترام می‌ذارم.‬ ‫- بگیرش، بگیرش.‬
‫بگیرش.‬
‫سلام، سلام، سلام، سلام، سلام.‬
‫فقط می‌خواستم ببینم اون‬
‫طرحِ درسی که ایمیل کردم رو نگاه کردی یا نه.‬
‫سلام... اوه، ببخشید. مزاحم شدم؟‬
‫صد در صد.‬ ‫این لیلیه، دستیارمه. سیگار می‌کشه.‬
‫- آره! عاشقشم. ایول!‬ ‫- ایول.‬
‫دارم آماده‌ش می‌کنم که به جای من سرِ کلاس‌ها بره.‬
‫اوه. باشه، می‌تونم منتظر بمونم.‬
‫ولی کلاسِش ساعتِ چنده؟‬ ‫چون کلاسِ من ۲۵ دقیقه‌ی دیگه شروع میشه.‬
‫باشه بابا، خیلی خب.‬
‫می‌دونی، نگاهش کردم، ‫و این برنامه‌ریزیش خیلی فشرده‌ست.‬
‫من رو یادِ زمانی می‌ندازه که مربیِ‬
‫تیمِ فوتبالِ زیرِ ۸ سالِ من بودی و ‫اون زونکنِ بزرگِ نقشه‌ها رو داشتی.‬
‫- واقعا؟‬ ‫- وای، آره، باید یکم شل بگیری.‬
‫- باشه، قبول.‬ ‫- خب، یادت میاد
‫وقتی که بالاخره بیخیال شدی و بهمون گفتی‬
‫فقط به توپ ضربه بزنیم و خوش بگذرونیم؟‬
‫آره، یادمه.‬
‫درسته، اولین بازی‌ای بود که بردیم.‬
‫خب، دروازه‌بانِ تیمِ مقابل کلاً چهار سالش بود.‬
‫عزیزم، عزیزم، من خیلی استرس می‌گیرم‬
‫که جلوی بقیه حرف بزنم، مگه اینکه برنامه داشته باشم.‬
‫و من مثلِ تو یه استادِ خفن و درجه‌یک نیستم.‬
‫در حالِ حاضر،‬ ‫من اصلاً هیچ‌جور استادی نیستم.‬
‫باشه.‬
‫می‌دونی چی حالت رو خوب می‌کنه؟‬
‫فردا شب یه مسابقه‌ی هاکیه. ‫می‌خوای مثلِ قدیم‌ها با هم بریم؟‬
‫حتماً بابا.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- حالا هرچی.‬
‫انتظارِ این جواب رو نداشتم.‬
‫خب، من باید برم سرِ کلاس.‬
‫- باشه. حله.‬ ‫- دوستت دارم. لیلی؟‬
‫سیگار نکش، برات خوب نیست.‬
‫چشم.‬
‫اوم!‬
‫چه راه مخفی باحالی.‬
‫وای!‬
‫اوه، چه راه مخفی خطرناکی.‬
‫خیلی‌خب.‬
‫- سلام! سلام به همگی.‬ ‫- واق!‬
‫انگار استون هیل حسابی از خجالتت دراومده.‬
‫آره، کفشای نو، یادم رفت کفِشون رو ‫یکم زبر کنم، چیزِ مهمی نیست.‬
‫از پات داره خون میاد.
‫آره، ولی درد نداره.‬
‫خب، مطمئن نیستم‬ ‫چند نفرتون با کارهای من آشنایی دارید.‬
‫آه، میامی آمور.‬
‫اون کتابِ پرطرفداریه.‬ ‫ولی بعید می‌دونم هیچ‌کدوم از کتابام‬
‫توی قفسه‌های این مؤسسه‌ی مقدس باشه.‬
‫- نیستن.‬ ‫- اوه، سلام، تو رو می‌شناسم.‬
‫آه، خب.‬ ‫به اینا می‌گن کتاب‌های لبِ ساحلی.‬
‫و آره، معمولاً می‌تونید‬ ‫توی فرودگاه پیداشون کنید.‬
‫ولی اگه یه خوبش رو انتخاب کنید،‬ ‫نمی‌تونید زمین بذاریدش.‬
‫به هنرِ ورق زدنِ سریع خوش اومدید.‬
‫- بریم تو کارش!‬ ‫- اوه، آره.‬
‫خب، قراره شروع کنیم.‬
‫می‌خوام درباره‌ی یه سری از نویسنده‌هایی حرف بزنم‬ ‫که باعث شدن بخوام داستان بگم.‬
‫آدم‌هایی مثل گرگ مک‌دونالد،‬ ‫یا سو گرافتون، یا کارل هایسن.‬
‫مالِ من زیدی اسمیت بود.‬
‫آره. واقعاً عاشقشم، حالا چه زن باشه چه مرد.‬
‫یا اصلاً غیرجنسیتی.‬
‫می‌دونم اینجا یکم فضا خشک و رسمیه،‬ ‫واسه همین می‌خوام...‬
‫که من رو گرگ صدا بزنید.‬
‫- داداش، نوشتی گ‌رگ.‬ ‫- هوم؟‬
‫روی تخته. نوشتی گ‌رگ.‬
‫اونم با ماژیکِ غیر وایت‌برده.‬
‫کلِ سال همین گ‌رگ اونجا می‌مونه.‬
‫- آقای روسو؟‬ ‫- بله، بفرمایید سؤال‌تون رو.‬
‫این قراره شما باشی؟‬ ‫چون اگه اینطوریه، دمت گرم، عجب شکمِ شش‌تیکه‌ای داری.‬
‫نه، نه، نه، این من نیستم.‬
‫من اصلاً هیچ دخالتی‬ ‫توی این طرح‌های هنری ندارم.‬
‫ولی من خوندم که شما همه‌ی‬ ‫طرح‌های روی جلدتون رو تأیید می‌کنید.‬
‫- واقعاً، رانی؟ خوندی؟‬ ‫- اوهوم.‬
‫خب. می‌دونید، من...‬
‫واسه همه‌تون طرحِ درس رو ایمیل کردم‬
‫با جزئیاتِ اینکه هر جلسه چطوری‬ ‫پیش میره، دقیقه به دقیقه.‬
‫ای بابا.‬ ‫مرد، طوری حرف می‌زدی که انگار قراره خوش بگذره.‬
‫اصلاً خوش نمی‌گذره.‬
‫من هیچ‌کدوم از این نویسنده‌ها رو نمی‌شناسم.‬
‫مطمئن نیستم این ادبیات‬ ‫اصلاً به دردم بخوره.‬
‫اوه، حالا صبر کن رانی.‬ ‫تو قراره والِ سفیدِ من باشی.‬
‫توی این مؤسسه، ما اصلاً مسخره کردنِ‬ ‫هیکلِ بقیه رو تحمل نمی‌کنیم.‬
‫باور کنید، من مسخره‌ش نکردم.‬
‫داشتم به یه کتابِ خیلی معروف اشاره می‌کردم‬ ‫که البته خودم نخوندمش.‬
‫- موبی‌دیک.‬ ‫- در ضمن،‬
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد.‬
‫رانی اندامِ خیلی خوبی داره.‬ ‫نه، نه. اصلاً. اصلاً. اصلاً.‬
‫اگه اجازه بدید. زندگی پیچیده‌ست.‬
‫همه‌مون سوتی میدیم.‬ ‫توی کارمون سوتی میدیم.‬
‫توی رابطه‌هامون گند می‌زنیم.‬
‫ولی مگه همه‌مون تمامِ تلاش‌مون رو نمی‌کنیم‬ ‫که از پسِ پیچیدگی‌های این زندگی بربیایم؟‬
‫فلاخن‌ها و تیرهای‬ ‫بختِ ستیزه‌جو.‬
‫این جمله‌ی هملته، گرگ.‬
‫شخصاً فکر می‌کنم‬ ‫که سریع‌ترین راه...‬
‫واسه بخشیده شدن اینه که این حقیقت رو قبول کنیم‬
‫که تهِ دلمون...‬
‫آدم‌های خوبی هستیم.‬
‫تو آدمِ بدی هستی و من ازت متنفرم.‬
‫من با یه تذکرِ شفاهی موافقم.‬
‫- اوه، خداروشکر.‬ ‫- تشریف بیارید آقای روسو.‬
‫پسرِ بدی شدی.‬
‫ده سال پیش،‬ ‫این مدرسه حتی...‬
‫- کمیته‌ی انضباطی هم نداشت.‬ ‫- هوم.‬
‫- الان دیگه مچ‌گیری مد شده.‬ ‫- آخرین چیزی که می‌خوام اینه که...‬
‫- یه زنِ جوان رو ناراحت کنم.‬ ‫- منم همین‌طور.‬
‫با این حال جفت‌مون مدام این کار رو می‌کنیم.‬
‫آره. چی؟‬
‫خب، اوضاع چطوره؟‬ ‫راه و چاه رو یاد گرفتی؟‬
‫اصلاً، ابداً.‬
‫می‌دونی چیه گرگ،‬ ‫امشب بیا پیشِ من.‬
‫آمارِ همه چی رو بهت میدم.‬
‫می‌تونیم دم ورودی خونه مست کنیم.
‫نمی‌دونی چقدر دلم می‌خواد ‫این کار رو بکنیم.
‫یه بطری ویسکیِ خفن دارم.‬
‫پس قرارمون ویسکی توی ایوان.‬
‫- به شدت مشتاقم.‬ ‫- باشه.‬
‫- می‌بینمت.‬
‫مامانِ تو نیست! شیرِ تو هم نیست!‬
‫سکوت دیگه بسه! ‫به خشونتِ مسلحانه پایان بدید!‬
‫زویی، این همه سروصدا برای چیه؟‬
‫منطقه‌ی آزادیِ بیان رو‬ ‫به دو گروه دادن،‬
‫واسه همین این طرف گیاه‌خوارها هستن‬ ‫و اون طرف هم مخالف‌های سلاح.‬
‫- تو کدوم طرفی؟ ‫- والا من تصمیم نگرفتم
‫چون از یه طرف،‬ ‫دلم می‌خواد توی سلف تاکوی جک‌فروت بدن،‬
‫ولی از طرفِ دیگه، از فکر تیر خوردن‬ ‫هم خوشم نمیاد.‬
‫انتخابِ سختیه.‬
‫منطقه‌ی آزادیِ بیان‬ ‫که اون طرفِ تالارِ کبات بود.‬
‫چرا الان اومده جلوی دفترِ من؟‬
‫گمونم یکی جابه‌جاش کرده.
‫بگذریم، فقط می‌خواستم دوباره‬ ‫بابتِ قبول کردنِ سانی ازت تشکر کنم.‬
‫یه مولیک ولنی محصولِ 1986!‬
‫حتماً معشوقه‌ات رو خیلی دوست داری.‬
‫خب...‬
‫باید با هم حرف بزنیم.‬
‫احضار شدم. فقط یه دقیقه بهم وقت بده.‬
‫تو منطقه‌ی آزادیِ بیان رو‬ ‫آوردی جلوی دفترِ من؟‬
‫باید ازم تشکر کنی.‬
‫معمولاً وقتی بقیه پیشِ والت‬ ‫ازم شکایت می‌کنن، کارهای بدتری می‌کنم.‬
‫وای خدا جون!
‫اینقدر آدم حقیری هستی؟
‫جوابِ سؤالت رو‬ ‫با یه سؤالِ دیگه میدم.‬
‫بله؟‬
‫میشه آب بدی به من، لطفاً؟‬
‫نه!‬
‫مرتیکه‌ی ازخودراضی.‬
‫تو یه عتیقه‌ی متحرک از گذشته هستی،‬
‫و وقتی بری هیچکس ‫دلش برات تنگ نمیشه.‬
‫داری شوخی می‌کنی؟‬ ‫از روی صندلیت لیز نخور!‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫ریگز!‬
‫- زنگ بزن به اورژانس!‬ ‫- چی؟‬
‫- کریستل!‬ ‫- وای خدا!‬
‫خدایا، چرا همش اتفاقات بد‬ ‫واسه من میفته؟‬
‫اورژانس، بفرمایید؟‬
‫سلام، بله،‬ ‫از کالج لادلو تماس می‌گیرم.‬
‫یه آقایی اینجاست که فکر کنم‬ ‫شاید بیهوش شده.‬
‫خب، من دکتر نیستم،‬ ‫ولی اوضاعش اصلاً خوب به نظر نمیرسه.‬
آوا‌مــووی
‫اوضاع خرابه. تو رانندگی کن.‬
‫ممنون.‬
‫سکته‌ی قلبی بود.‬
‫ولی سوزان میگه زنده می‌مونه.‬
‫خوشبختانه یه دوست‬ ‫اونجا پیششه.‬
‫خوبه، خوبه.‬
‫چیزی نگفتن که اگه یه جرعه آب...‬
‫- می‌خورد فرقی می‌کرد؟‬ ‫- چی؟‬
‫من کارهای کلاس‌های این هفته‌ش رو ردیف کردم،‬
‫ولی یه رئیس دانشکده‌ی موقت نیاز داریم.‬
‫- باشه.‬ ‫- همین امروز.‬
‫- حله.‬ ‫- پس لفتش نده، انجامش بده.‬
‫تو همونی هستی که داری جلوی من رو می‌گیری تا...‬
‫- کاری که می‌خوای رو انجام ندم.‬ ‫- باشه.‬
‫کار نباید زمین بمونه.‬
‫پستش مال توئه.‬
‫- نه.‬ ‫- از پسش برمیای.‬
‫- تبریک می‌گم دیلن!‬ ‫- نه. نه، نه، نه.‬
‫من آدم این کار نیستم. نه، ممنون.‬
‫خب، این یه قانونیه که برمی‌گرده‬ ‫به زمان گلادیاتورها.‬
‫اگه کسی رو بکشی، شغلش به تو می‌رسه.‬
‫من که نکشتمش.‬
‫خب، تکنسین‌های اورژانس گفتن‬ ‫سه دقیقه تموم کرده بود،‬
‫تو هم که اون حرفِ آب رو زدی‬ ‫که مشکوک بود.‬
‫تازه، می‌تونی بهم نشون بدی چطوری با ظرافت‬ ‫و حساسیت همه‌ی این کارها رو انجام بدم.‬
‫می‌فهمم داری چیکار می‌کنی.‬
‫باشه، قبول.‬
‫باز هم تبریک میگم، دیلن!‬
‫- دمت گرم.‬ ‫- آ باریکلا.‬
‫طرف سگ‌‌جونه.‬ ‫تا به خودت بیای برمی‌گرده.‬
‫تا حالا دیده بودی این‌قدر آروم باشه؟‬
‫نه.‬
‫واقعاً برای دوستی با تو ارزش قائل بود.‬
‫آره.‬
‫وی. ریگز. بهترینه.‬
‫- دیگه باید برم.‬ ‫- نه. لطفاً بمون.‬
‫به خاطر وینسنت بمون.‬
‫وینسنت.‬
‫رئیس ریگز، که من وینسنت صداش می‌کنم‬ ‫چون دوستم بود.‬
‫می‌دونی، حس می‌کرد‬ ‫که من یکم سردرگم‌ام،‬
‫و بهم کمک کرد.‬
‫می‌خوای اون یکی دستش رو بگیری؟‬
‫باشه.‬
‫از همتون می‌خوام چشم‌هاتون رو ببندید‬ ‫و یه چیزی رو تصور کنید.‬
‫بفرمایید، می‌تونید چشم‌هاتون رو ببندید.‬ ‫چشم‌هاتون رو ببندید. خب.‬
‫سال ۱۹۲۹ـه.‬
‫- چشم‌هاتون بسته‌ست؟‬ ‫- آره، بسته‌ست.‬
‫استالین، یه جورایی تبدیل به‬ ‫یه جور اسطوره میشه.‬
‫مثل فرشته‌ی دندون،‬
‫البته اگه فرشته‌ی دندون‬ ‫چندین پاکسازی خشونت‌آمیز رو رهبری کرده بود.‬
‫فرقه‌ی شخصیت استالین‬
‫به یه اندازه از قدرت‬ ‫و به یه اندازه از ترس ساخته شده بود.‬
‫ترس...‬
‫- اوه!‬ ‫- وای خدا، خیلی معذرت می‌خوام.‬
‫وای. بیا، ببخشید.‬ ‫یه نوشیدنی طلبت.
‫نه... نه. معذرت می‌خوام.‬
‫احتمالاً بدون اون همه قر و فر‬ ‫سریع‌تر پیش میره.‬
‫- پروفسور شپرد.‬ ‫- ممنون.‬
‫شنیدم الان دیگه شدی رئیس شپرد.‬ ‫تبریک میگم.‬
‫- بله، ممنون.‬ ‫- خواهش می‌کنم.‬
‫من اخیراً یه طرح پیشنهادی‬ ‫برای برنامه‌ی درسی جدید فلسفه‌ام فرستادم.‬
‫در واقع چند هفته پیش بود،‬ ‫واسه همین باید جوابش رو بگیرم،‬
‫لطفاً در اسرع وقت.‬
‫عجب! یه وضعیت اضطراریِ فلسفی.‬ ‫از این موردها زیاد نداریم.‬
‫من که دارم.‬
‫بذارید چند روز به رئیس شپرد وقت بدیم‬
‫- تا راه بیفته.‬ ‫- اوم، یاد دادن به جوون‌ها که...‬
‫چطوری فکر کنن.‬
‫می‌تونم از این قدرت در ‫راه خیر استفاده کنم،‬ یا
‫می‌تونم برای یه کارِ نه ‫چندان خوب ازش استفاده کنم.‬
‫همشون یه چیزی می‌خوان، ‫پس هیچوقت وقتت رو به کسی نده‬
‫- مگه اینکه مورد اضطراری باشه.‬ ‫- اوهوم.‬
‫سلام. چه خبر دکتر؟ نه، چی؟‬
‫ببخشید. آخه... می‌دونم یه خونه رو آتیش زدم. آه!‬
‫ولی اگه کار نداشته باشم و تو خونه بشینم،‬
‫فکرم میره سمت جاهای تاریک‬ ‫و دیوانه‌وار.‬
‫داری تهدید می‌کنی که دوباره اعتصاب می‌کنی؟‬
‫نه، نه، نه. نه.‬
‫- باید یکم بهش زمان بدم.‬ ‫- آره، فکر کنم این بهترین کار باشه.‬
‫- بیا بریم دفترم.‬ ‫- با کمال میل.‬
‫- باشه.‬ ‫- ببخشید.‬
‫خب، تموم شد.‬
‫گذاشتم بخوابی.‬
‫تقریبا خوشگل شده بودی.
‫صبحه؟‬
‫وای، نه، نه! دیرم شد، دیرم شد!‬
‫آه!‬
‫به خودم گفتم امروز اومدم دانشگاه‬
‫- چون دلم برای اینجا تنگ شده بود.‬ ‫- اوهوم.‬
‫ولی اومدم درس دادنِ آرچ رو ببینم.‬
‫ببخشید، نمی‌دونم چرا دارم این رو بهت میگم.‬
‫ما حتی همدیگه رو اون‌قدر خوب نمی‌شناسیم.‬
‫اشکالی نداره. بخشی از کارمه.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- نمی‌دونم.‬
‫دو هفته بعد از اینکه تدریس رو اینجا شروع کردم، ‫با آرچی آشنا شدم.‬
‫من واقعاً دوستِ صمیمی برای خودم ندارم.‬
‫الان بابات اینجاست. اون می‌تونه دوستت باشه.‬
‫نه. خبر دارم.‬
‫- اشتباه از من بود.‬ ‫- فکر کنم فقط به یه موفقیت نیاز دارم.‬
‫خب، راهی هست که تعلیقم رو لغو کنی؟‬
‫بازم میگم، نمی‌دونم روالِ کارم چطوریه،‬
‫- ولی تلاشم رو می‌کنم.‬ ‫- ممنون.‬
‫باید امروز توی کلاس می‌دیدیش،‬
‫با کلی شادی بالا و پایین می‌پرید.‬
‫چرا اون مثلِ من به مشکل نخورده؟‬
‫سلام عزیزم. هی.‬
‫- خوبی؟‬ ‫- آره.‬
‫داشتم عکس‌های قدیمیِ راسکو رو نگاه می‌کردم.‬
‫فکر کردم قراره بدیش به ریگز.‬
‫متأسفانه هیچ‌وقت فرصتش پیش نیومد.‬
‫خب، من به یه مشاور نیاز دارم که بتونه خودش نفس بکشه.‬
‫واسه همین یه لیست از نامزد‌های ‫احتمالی درست کردم‬
‫و روابطِ حرفه‌ایشون رو هم در نظر گرفتم‬
‫نسبت به اینکه چقدر احتمال داره بمیرن.‬
‫اسمِ دو تا چاق و یه سیگاری رو خط زدم.‬
‫این خیلی وحشتناکه.‬
‫آخه سانی، هنوز اکتبره.‬
‫- عجله چرا؟‬ ‫- عجله چرا؟‬
‫یه بلوبری توی شکمم دارم‬
‫که قراره اندازه‌ی یه ‫هندونه‌ی کوفتی بزرگ بشه.‬
‫پس به نفعمه که یه دوره‌ی کارآموزی پیدا کنم‬
‫قبل از اینکه شکمم بیاد جلو، ‫چون شرکت‌های بیوتکنولوژیِ خیلی کمی‬
‫کسی رو می‌خوان که با شکمِ ‫حامله‌اش بشرها رو بندازه.‬
‫خب، اون... هی.‬
‫اونا واقعاً نمی‌تونن به خاطرِ این ‫موضوع علیه‌ت تبعیض قائل بشن.‬
‫- غیرقانونیه.‬ ‫- عالیه.‬
‫هزار تا بازداشتِ شهروندی انجام میدم.‬
‫تو هم می‌تونی برگردی و ‫با عکس‌های سگِ نفخ‌کرده‌ات حال کنی.‬
‫صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید!‬
‫اومدم. نه، نه. بشینید، بشینید.‬ ‫بشینید، هنوز کلاس داریم.‬
‫طرحِ درسم همراهم نیست.‬
‫کسی می‌تونه بره توی ‫اینترنت و سرفصل‌های درس رو چک کنه؟‬
‫ساعت ۱۰:۴۶ دقیقه‌ست.‬
‫اونجا چی نوشته که الان باید انجام بدیم؟‬
‫پنج دقیقه بحث و گفتگوی پرشور.‬
‫خب، نوشته در موردِ چی؟‬
‫تأمل در موردِ چیزهایی که تا الان بحث کردیم.‬
‫هوم.‬
‫می‌دونید چیه؟ بیخیالش.‬
‫بیاین یکم با هم گپ بزنیم و خوش بگذرونیم.‬
‫- کسی نمی‌دونه منظورت چیه.‬ ‫- این یه استعاره‌ی دیگه بود، رونی.‬
‫درست مثلِ نهنگِ سفید، ‫که البته منظورم شخصِ خاصی نیست.‬
‫خیلی خب، قضیه از این قراره.‬
‫من توی دانشگاه واحدهای نویسندگیِ زیادی نگذروندم،‬
‫یه دلیلش اینه که اصلاً دانشگاه نرفتم.‬
‫- ایول.‬ ‫- من ۱۱ تا کتابِ پرفروش نوشتم،‬
‫و فکرِ تدریس کردن اینجا واقعاً وحشتناکه.‬
‫همتون من رو می‌ترسونید. به جز اسپونر.‬
‫- نوکرم گرگ.‬ ‫- ولی می‌دونید چیه؟‬
‫فکر کنم یه وجهِ اشتراک‌هایی با هم داریم.‬
‫هممون عاشقِ داستان تعریف کردنیم.‬
‫چرا؟‬
‫چرا می‌خوایم بنویسیم؟‬
‫خب، فکر کردم که این‌همه آسیب‌پذیری‬
‫شاید یخِ مجلس رو آب کنه، پس خودم اول شروع می‌کنم.‬
‫بهترین چیز در موردِ کتاب‌های روستر...‬
‫اینه که اون هر کاری که من آرزو دارم رو انجام میده.‬
‫توی بار دعوا راه می‌ندازه، یا دلِ دخترها رو می‌شکونه.‬
‫راستش، من می‌نویسم چون بعضی وقت‌ها،‬
‫آرزو می‌کنم کاش جای یکی دیگه بودم.‬
‫وقتی دبیرستان می‌نوشتم، انگار تنها زمانی ‫بود که احساس می‌کردم باهوشم.‬
‫ممنون، تامی.‬
‫کسِ دیگه‌ای هست؟‬
‫من بعد از اینکه پدر و مادرم از هم جدا شدن، ‫نویسندگی رو شروع کردم.‬
‫خب.‬
‫الان کلی داستانِ غم‌انگیز در موردِ اسب‌هایی ‫می‌نویسم که بچه‌هاشون رو دوست دارن.‬
‫زیبا بود! خلاقیتت عالیه، مایا!‬
‫اوه!‬
‫خیلی خیلی معذرت می‌خوام.‬
‫تقصیرِ کفش‌هامه.‬
‫راستش انداختمشون دور.‬
‫- خوبه. خیلی برق می‌زدن.‬ ‫- اوه.‬
‫تا حالا از این جلسه‌ها برگزار نکردم.‬
‫خب، بعدش چی میشه؟‬
‫باید شکایت رو بررسی کنیم.‬
‫خب، اینجا نوشته که دستت رو...‬
‫محکم دورِ سینه‌اش حلقه کردی؟‬
‫فکر کنم محکم یه جور اغراقه.‬
‫بیشتر شبیه یه لمسِ نرم و آروم بود.‬
‫چرا اینطوری گفتم؟‬
‫خانمِ ساموئلز قبول داره‬ ‫که اتفاقی بوده.‬
‫آره. داشتم جلوی افتادنم رو می‌گرفتم،‬
‫و از شانسِ بد، سینه‌هاش‬ ‫تکیه‌گاهم شدن.‬
‫باشه. دیگه تکرار نشه.‬
‫من رفتم. خیلی خب.‬
‫ممنون از همگی. لطف کردید.‬
‫والتر؟‬
‫سلام، درود. ببخشید، یه لحظه وقت داری؟‬
‫چیزی توی زندگیت هست که با وجود مشکل‌ساز بودنش،‬ ‫هنوز بهش علاقه داشته باشی؟‬
‫مایکل جکسون؟‬ ‫وودی آلن؟ نی‌های پلاستیکی؟‬
‫برای من احتمالاً رولد دال باشه.‬
‫با دوستای یهودیمون زیاد خوب نبود، ولی خب...‬
‫تئاتر موزیکال ماتیلدا؟! بابا بیخیال.‬
‫گوش کن، می‌دونم فقط دانشجوهایی رو‬ ‫برای راهنمایی قبول می‌کنی...‬
‫که حس کنی یه جور ارتباطِ خاص باهاشون داری.‬
‫اگه فقط... سانی؟‬
‫میشه یه لحظه بیای اینجا، لطفاً؟‬
‫سانی یه نامزد فوق‌العاده برای علوم اعصابه،‬
‫که تمرکزش به‌طور خاص روی‬ ‫تناسب اندام و سلامتیه.‬
‫اگه اشتباه نکنم، دو تا از علایقِ شدیدِ خودت هم هستن.‬
‫یعنی... گوش کن، می‌دونی، می‌تونی...‬
‫می‌تونی جلساتِ مشاوره‌ت رو ‫توی سونا برگزار کنی.‬
‫- می‌دونی که؟‬ ‫- مگه باردار نیستی؟‬
‫توی کشورهای نوردیک، این کار در طول بارداری‬ ‫کاملاً عادیه.‬
‫در بدترین حالت هم،‬ ‫دما رو زیر ۷۵ درجه نگه می‌داریم.‬
‫می‌دونی، همیشه می‌بینم که نوشیدنیِ پروتئین دستته،‬
‫و من خودم درستشون می‌کنم.‬
‫اگه...‬
‫طعمِ پروتئینِ نخودفرنگی و یه ذره...‬
‫گیلاسِ خشک‌شده رو برای طعم و ‫آنتی‌اکسیدان حس می‌کنی.‬
‫فوق‌العاده‌ست.‬
‫تنهاتون می‌ذارم.‬
‫مطمئنی مشکلی نداری که من از نزدیک شاهدِ...‬
‫درامای روابطِ بین شما باشم؟‬
‫راستش خیلی دلم می‌خواد نظرِ یه نفرِ سوم رو بدونم.‬
‫اوه، فکر کنم قراره کلی با این موضوع خوش بگذرونیم.‬
‫نترس تکونش بده!‬ ‫نترس تکونش بده!‬
‫خیلی‌خب.‬
‫اوه، ببخشید.‬
‫- سلام بابا.‬ ‫- هی، کجایی؟‬
‫باید پاشی بیای اینجا.‬
‫مربیِ جدید داره آبجو می‌خوره،‬
‫و توی وقتِ استراحتِ قبلی،‬
‫داشت آهنگِ «سوییت کارولاین» رو ‫برای خودش می‌خوند.‬
‫راستش آخرش با لی‌لی و چند تا از دوستاش اومدم بیرون.‬
‫پس نمیای؟‬
‫ای وای! خب، ‫ذوق داشتم که درباره‌ی کلاس بهت بگم.‬
‫اون کارِ تو رو امتحان کردم.‬ ‫همون توپ‌بازی و اینا.‬
‫چقدر عالی. میشه بعداً بهت زنگ بزنم؟‬ ‫راستش الان داره بهم خوش می‌گذره.‬
‫حتماً. منم تنهایی بازی رو تماشا می‌کنم.‬
‫شاید اینجا دختری باشه که باباش پیشش نیست.‬
‫لطفاً بابتِ اینکه پیشت نیستم بهم عذابِ وجدان نده.‬
‫تو این کار رو بدونِ اینکه نظرِ من رو بپرسی قبول کردی.‬
‫این کار رو برای خودت کردی.‬
‫آره، برای خودم کردم.‬ ‫من یه آدمِ خودخواهم. گرگِ خودخواه.‬
‫خب، با لی‌لی خوش بگذرون.‬
‫و عزیزم، یادت باشه چی درباره‌ی دودِ دستِ دوم می‌گن.‬
‫حتی از خودِ سیگار کشیدن هم بدتره.‬
‫باشه. دوستت دارم.‬
‫برین جلو آبی‌ها!
‫پالوسو، بیا اینجا.‬
‫آه، بالاخره یه چهره‌ی آشنا.‬
‫حالا که حرف از چهره‌ی آشنا شد،‬ ‫این یاروی خوشحال کیه؟‬
‫اوه، این لباسِ تیممه، مالِ وقتی که‬ ‫توی لیگِ دسته‌ دوی هاکی بازی می‌کردم،‬
‫توی تیمِ انتاریو ایندینز.‬
‫وو-وو-وو! رئیس عاشقِ هاکیه.‬
‫وای خدا،‬ ‫باید درش بیارم، نه؟‬
‫- من اگه بودم در میاوردم.‬ ‫- اوه. اوه، لعن... باشه.‬
‫وای خدا.‬
‫مگه چقدر سخته که‬ ‫دست از توهین کردن به بقیه برداری؟‬
‫سخت‌تر از اونیه که فکر می‌کنی.‬
‫بیا.‬ ‫هنوز پرهاش معلومه. لعنتی.‬
‫ده دقیقه پیش توی تختم بودم، کلاهِ خوابم سرم بود و داشتم چای می‌خوردم.‬
‫و بعدش بهم زنگ زدن و ‫گفتن به عنوانِ بخشی از شغلِ جدیدم،‬
‫باید پاشم بیام اینجا و ‫مربیِ مستِ هاکیمون رو توبیخ کنم.‬
‫خب، شاید مست نباشه،‬ ‫ولی قطعاً شنگوله.‬
‫بیا اینجا، زود باش.‬ ‫باید یه چیزی بهت بگم.‬
‫بهتر بازی کن! بهتر بازی کن!‬
‫- مسته.‬ ‫- نمی‌خوام مثلِ پلیس‌ها باهاش رفتار کنم.‬
‫نمی‌خوام مثلِ پلیس‌ها با تو رفتار کنم.‬
‫التماست می‌کنم، خواهش می‌کنم.‬
‫خودت رو جمع‌و‌جور کن.‬
‫دارم سعی می‌کنم، ولی آخه‬ ‫هیچی اینجا با عقل جور در نمیاد.‬
‫دخترم نمی‌خواد دور و برش باشم.‬
‫همش هم دارم از تپه‌ها میفتم پایین.‬
‫دستیارِ والت داره حالم رو بد می‌کنه.‬
‫- واسه این چیزها وقت ندارم. ‫- نه.‬
‫چون سرت شلوغه،‬ ‫و من بهت حسودیم میشه.‬
‫اون‌قدر وقتم آزاده‬
‫که نشستم اون کتابی که‬ ‫دوستت روبی نوشته بود رو خوندم.‬
‫و اصلاً با سلیقه‌ی من جور نیست، عزیزم.‬
‫بشکن نزن گرگ.
‫می‌دونی، همه میگن دانشگاه‬
‫بهترین دورانِ زندگیه،‬ ‫ولی به نظرِ من که افتضاحه.‬
‫دلم می‌خواد برم خونه.
‫مثلِ سال‌اولی‌های دانشگاه حرف می‌زنی.‬
‫آره، خب.‬
‫ولی نیستی.‬
‫تو ۶۰ سالته.‬
‫می‌خوای بری؟ برو.‬
‫من ۵۷ سالمه. خیلی هم بدجنسی.‬
‫یالا! برو دیگه!‬
‫آره! آره!‬
‫عالیه! بچه‌ها! عالیه!‬
‫خیلی خوبه!‬
‫اه، شماها واقعاً ریدین!‬
‫اوه، لعنتی، کی اهمیت میده؟ ادامه بدین!‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫خداحافظ.‬