‫اسکارپتا.‬
‫یکی دیگه پیدا کردیم.‬
‫توی راهم، دارم میام.‬ ‫«آنچه در اسکارپتا گذشت»
‫ایشون همسرشه، مت پیترسن.‬
‫آقای پیترسن، ‫ایشون رئیسِ پزشکی قانونی‌مون، دکتر اسکارپتا.‬
‫بابت فقدانتون بهتون تسلیت میگم.
‫ببخشید.‬
‫مأمور بنتون وسلی. از دیدنتون خوشبختم.‬
‫اوه!
‫انگشت‌های یه جراح ‫همین‌طوری اتفاقی نمی‌شکنه.‬
‫یا یه ویولن‌زن.‬
‫ راستش رو بخوای، ‫مت پیترسن نگرانم می‌کنه.‬
‫چطور می‌تونی قتلِ یه زن توسطِ شوهرش رو‬
‫به اون سه تا قتلِ اول ربط بدی؟‬
‫انگار تد باندیِ خودمون ‫الان یه دستگاهِ دروغ‌سنج برای خودش خریده.‬
‫دکتر کی اسکارپتا.‬
‫اوه! می‌دونم کی هستی، رئیس.‬
‫و من یکی که از برگشتنت خوش‌حالم.‬
‫به نظرت اگر شوهرت بود بابت ‫اینکه دست‌هاش... قطع شده چی میگفت؟
‫تبریک میگم، دکتر اسکارپتا.‬
‫- دکتر ردی، مگی.‬ ‫- یه چیزی برات آوردم.‬
‫دکتر اسکارپتا، می‌خوام براتون کار کنم.‬
‫- چی؟‬ ‫- می‌تونه چشم و گوشِ شما باشه.‬
‫از لوسی خبر داری؟‬
‫سالِ خیلی بدی رو گذرونده.‬
‫- این‌قدر پیازداغش رو زیاد نکن، کی.‬ ‫- هر کسی که توی سالِ گذشته زنش رو از دست داده باشه‬
‫حالش خوب نیست. فکر می‌کنی اون نباید‬
‫- با من زندگی کنه؟‬ ‫- به نظرم اصلاً مهم نیست‬
‫کدوم گوری زندگی می‌کنه، تا وقتی که‬
‫تمامِ روز داره با اون هوشِ مصنوعیِ «جنت» حرف می‌زنه.‬
‫از اینجا برو، لوسی.‬
‫حرف زده بودی که ‫می‌خوای یه دفترِ کارآگاه خصوصی‬
‫- با پیترِ من راه بندازی.‬ ‫- سلام.‬
‫جلسه چطور بود؟‬
‫خب، یه جورایی مثلِ یه...‬
‫سورپرایزِ «به اف‌بی‌آی خوش اومدی» بود.‬
‫بهت نیاز دارم. ‫نظرت درباره‌ی «متخصصِ عملیاتِ پزشکی قانونی» چیه؟‬
‫من پایه‌ام، دکتر.‬
‫کی اینجا زندگی می‌کنه؟‬
‫گوئن هینی، ۳۳ ساله.‬
‫- مهندسِ زیست‌پزشکی توی آزمایشگاه‌های ثور.‬ ‫- اثرِ انگشت‌های روی وزنه‌ی کتل‌بل‬
‫- با یه اسم مطابقت داشت.‬ ‫- خب؟‬
‫مت پیترسنه.‬
‫آدمِ اشتباهی رو گرفتیم.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫«میامی، سال 1978»
‫ایناهاش، کیِ کوچولویِ زیبایِ من.‬
‫به سینیورا میلاتزو سلام کن.‬
‫- سلام، خانمِ میلاتزو.‬ ‫- ای جان.‬
‫آره. میگه خیلی خوشگلی، و راست هم می‌گه.‬
‫متشکرم، ممنون.
‫خداحافظ بلا.
‫اومدم لیستِ موجودی رو چک کنم، بابا.‬
‫مشق‌هات رو نوشتی؟‬
‫البته.‬
‫داشتنِ دختری که از یه مرد باهوش‌تره...‬
‫بزرگ‌ترین هدیه‌ایه که خدا می‌تونست بهم بده.‬
‫- دخل رو باز کن.‬ ‫- اون پولِ لعنتی رو بده به ما!‬
‫- زود باش، پولِ لعنتی رو بده!‬ ‫- بلند شو!‬
‫پول‌هایِ لعنتی رو بیار بیرون. یالا!‬
‫- بلند شو! همین الان.‬ ‫- مسخره‌بازی درنیار لعنتی!‬
‫شوخی ندارم، مرد. همین الان بلند شو.‬
‫یالا، بلند شو لعنتی! پول‌ها رو بیار بیرون!‬
‫- همین الان!‬ ‫- خواهش می‌کنم.‬
‫- بلند شو! یالا!‬ ‫- خواهش می‌کنم، نه.‬
‫- خواهش می‌کنم.‬ ‫- پول‌هایِ لعنتی رو بردار!‬
‫- منتظرِ چی هستی؟‬ ‫- یالا بریم!‬
‫یالا!‬
‫هی!‬
‫- فرار کن! زود باش!‬ ‫- یالا، یالا!‬
‫باید بریم!‬
‫برو!‬
‫بابا، خواهش می‌کنم!‬
‫نه!‬
‫خواهش می‌کنم، نه! بابا!‬
‫نه، خواهش می‌کنم! نه!‬
‫«اسکارپتا»
‫«بر اساس رمان‌های پارتیشیا کورن‌ول»
‫«سازنده: لیز سارانوف»
‫«تهیه‌کننده: دیوید گوردون گرین»
‫اصلا نرفتی خونه؟‬
‫نه.‬
‫صبح بخیر، مگی.‬
‫صبح بخیر. یه پیام از طرفِ فابیان دارم. ‫هیچ اثرِ انگشت‬
‫یا دی‌ان‌ای روی اون سکه‌ای که ‫روی ریلِ قطار پیدا کردی نیست.‬
‫تاریخِ دقیقش ناخواناست ‫ولی داره روش کار می‌کنه تا درش بیاره.‬
‫باشه.‬
‫داری... داری توی سردخونه کالبدشکافی می‌کنی؟‬
‫این انگار پیوند پوست داشته.
‫موقعِ کالبدشکافی متوجهش نشدم چون...‬
‫رنگش کاملاً یکی بود.‬
‫ولی الان بدنش داره تجزیه می‌شه.‬
‫درسته.‬
‫بقیه‌ی بدنش سریع‌تر از این تیکه‌ی ‫کوچیکِ مربعی تجزیه می‌شه، برای همین...‬
‫تفاوتش بیشتر به چشم میاد.‬
‫رئیسی که تمامِ شب رو کار می‌کنه و ‫اشتباهاتِ خودش رو یادداشت می‌کنه؟‬
‫همچین چیزی رو فکر نمی‌کردم ‫توی عمرم ببینم.
‫می‌تونی این رو ‫برای آزمایش سریع دی‌ان‌ای بفرستی؟‬
‫دی‌ان‌ایِ خودش نیست؟‬
‫احتمالاً.‬
‫«شوهری: مارینو الان اومد توی اتاق خوابمون ‫در حالی که من لخت مادر‌زاد بودم، باز تا کی قراره اینا بمونن؟»
‫بـ... باید یه ماه دیگه هم اینجا بمونیم؟‬
‫می‌دونم. می‌دونم. هیس، آروم باش.‬
‫پیمانکار می‌گه خونه ‫تا یه ماه دیگه تموم میشه.‬
‫- می‌دونم، خیلی رو مخه.‬ ‫- من...‬
‫بهت گفتم وقتی ‫برگشتن باید از اینجا می‌رفتیم.‬
‫حالا تا وقتی خونه آماده بشه، باید دنبال ‫«ایر بی‌ان‌بی» یا یه چیزی بگردیم.‬ ‫(شرکت برای اقامت کوتاه مدت)
‫ولی اینجا خیلی بزرگه. ‫مجانی هم هست.‬
‫ولی من همین الان بنتون رو لخت دیدم. ‫ هیکلش هم خوب بود.‬
‫ببین، باید از اینجا بزنیم بیرون.‬
‫- من حریم خصوصی می‌خوام.‬ ‫- عزیزم،‬
‫ما یه بخش کامل از این عمارتِ لعنتی رو...‬
‫- واسه خودمون داریم.‬ ‫- می‌دونی چیه، باید دیگه...‬
‫- به اینجا نگی عمارت.‬ ‫- چرا؟‬
‫چـ... چون وقتی میگی، ‫می‌بینم که بنتون قیافه‌اش یه جوری می‌شه‬
‫انگار بهش برخورده، خب؟‬
‫اون تو این خونه بزرگ شده. ‫احتمالاً اصلاً نمی‌دونه اینجا یه عمارته.‬
‫- شازده کوچولو.‬ ‫- گوش کن چی می‌گم.‬
‫- ببین...‬ ‫- «حسِ بدی دارم.»‬
‫با این نزدیکیِ بیش از حد راحت نیستم. خب؟‬
‫و بین من و تو این چهار دیوار بمونه،
‫- دارم یکم کلافه می‌شم.‬ ‫- از این اصطلاحت خوشم اومد.‬
‫به قول جوون‌ها، دارم از بی‌سکسی وحشی می‌شم.‬
‫آره؟ منم یکم وحشی شدم.‬
‫- جدی؟‬ ‫- آره.‬
‫- هی، می‌دونی چی خوبه؟‬ ‫- بذار یه چیزی بهت بگم پیتر.‬
‫بیا... خب.‬
‫اول از همه، صبر کن.‬
‫ما دوتا آدمِ بالغیم که با هم توافق داریم،‬
‫- و زن و شوهریم.‬ ‫- می‌دونم.‬
‫پس هر وقت دلمون بخواد ‫می‌تونیم سکس داشته باشیم.‬
‫می‌دونم.‬
‫- ولی مسئله اینجاست.‬ ‫- چی؟‬
‫و از حرفم بد برداشت نکن.‬
‫خب؟ ولی وقتی بحثِ لذت وسط میاد،‬
‫ممکنه خیلی پر سر و صدا باشی، ‫منظورم اینه که صدات خیلی می‌ره بالا.‬
‫- خب؟ که من در حالت عادی عاشقشم.‬ ‫- که عاشقشی.‬
‫- بدجوری عاشقشی.‬ ‫- عاشقشم، ولی فقط تو چهاردیواریِ...‬
‫- خونه‌ی خودمون.‬ ‫- عاشقشی دیگه.‬
‫- نه...‬ ‫- بیخیال بابا.‬
‫گوش کن. بهت قول می‌دم،‬
‫مثل قبر ساکت باشم.‬
‫حتی یه کلمه هم ازم نمی‌شنوی.‬
‫چه جذاب.
‫خوب خوابیدی عزیزم؟‬
‫آره. من رو که می‌شناسی، فقط...‬
‫دوره‌های متناوبِ فرسودگی.‬
‫چه طرز فکرِ عالی‌ای.‬
‫داری با چنگ و دندون تحمل می‌کنی و ‫خونسردی به خرج می‌دی،‬
‫یا فقط فکر و خیال می‌کنی؟‬
‫بیشتر فکر و خیال.‬
‫پس فعلاً خبری از وضعیت قرمز نیست.‬
‫در ضمن، تو واقعاً می‌خوابی.‬
‫خودم دیدم. حتی گاهی صداشم شنیدم.‬
‫من خرناس نمی‌کشم.‬
‫چرا، می‌کشی.‬
‫عمراً.‬
‫ولی می‌کشی دیگه.‬
‫بذار یه چیزی بهت بگم، ‫اگه دوباره بشنوم، صدات رو ضبط می‌کنم.‬
‫ولی اون‌موقع دیگه خودت نمی‌خوابی.‬
‫این واقعاً بده.‬
‫برم یکم از اون چیزای خوبِ «کِی» بردارم؟‬
‫خیلی بدمزه‌ست.‬
‫منم با خودت می‌بری؟‬
‫همیشه.‬
‫دیدی؟‬
‫- با چشمات ببین، نه با دستات.‬ ‫- اوه.‬
‫بابت چند ساعت پیش معذرت می‌خوام.
‫- آخه...‬ ‫- که اون‌طوری لخت دیدمت.‬
‫آره، می‌دونم داری به چی... منظورتو فهمیدم.‬
‫- آخه...‬ ‫- لختِ مادرزاد.‬
‫حینِ ارتکابِ جرم.‬
‫شومبولت رو دیدم. لعنتی.‬
‫ببین، من حتی قبلاً ندیده بودم ورزش کنی.‬
‫به هر حال، من و دوروتی، داریم...‬
‫بعد از عید شکرگزاری دنبال یه جای ‫اجاره‌ایِ کوتاه‌مدت می‌گردیم.‬
‫خب، لازم نیست ‫بخاطر من این کار رو بکنید.‬
‫نه، نه، بی‌خیال بابا. ‫اینجا دیگه هر دومون آدم بزرگیم.
‫حالا که حرف از آدم‌بزرگ‌ها شد، همین الان با ‫عیال تو اتاق خواب یکم مشغول بودیم،‬
‫گفتم اگه یه وقت صداهای مشکوکی شنیدی ‫که شبیه ناله بود، بدونی جریان چیه.‬
‫نکته اینجاست که... همه‌مون به فضای ‫شخصی نیاز داریم، مگه نه؟‬
‫به فضای خودمون نیاز داریم.‬
‫مخصوصاً حالا که دوباره ‫داریم با دکتر همکاری می‌کنیم.‬
‫- چی؟‬ ‫- داری با «کِی» کار می‌کنی؟‬
‫آره، چیزِ مهمی نیست، فقط یه جورایی موقتیه،‬
‫تا بتونم قانونی ‫سرِ صحنه‌های جرم باشم.‬
‫و، می‌دونی، کالبدشکافی و این‌جور چیزا.‬
‫دقیقاً با چه سمتی آخه؟‬
‫خب، فک کنم اون این‌طوری تعریفش می‌کنه،‬
‫متخصص عملیات پزشکی قانونی؟‬
‫- ختم کلام.‬ ‫- پس تو یه متخصصی، پیتر؟‬
‫تو یه کارآگاه بازنشسته‌ای.‬
‫چی... باورت می‌شه؟‬
‫- نه.‬ ‫- تو می‌دونستی؟‬
‫- باورم نمی‌شه.‬ ‫- صبح بخیر.‬
‫تو به شوهرِ من کار دادی؟‬
‫آره.‬
‫چرا همچین کاری کردی، کی؟‬
‫- چون به... کمک نیاز داشتم.‬ ‫- هی.‬
‫ولی چرا اون؟‬
‫چون توی اون اداره دورم پر از آدمای هفت‌خطه،‬
‫و به کسی نیاز دارم که بتونم بهش اعتماد کنم.‬
‫آره.‬
‫می‌شه لطفاً همه‌مون یادمون بیاد
‫شغلِ... چی بهش می‌گن... قبلیِ من بود؟‬
‫پس اون کار کارآگاه خصوصی چی می‌شه‬
‫که قرار بود با لوسی راه بندازی، پیتر؟‬
‫چطوری می‌خوای اون کار رو شروع کنی‬
‫وقتی که الان داری، چی، با اون همکاری می‌کنی؟‬
‫و... لازمه بهت یادآوری کنم،‬
‫ما بخاطر لوسی اینجاییم!‬
‫دهنتو دورتی!
‫تمام شب بیدار بودم.‬
‫یه قهوه می‌خوام، بعدش می‌تونم برگردم اونجا‬
‫و سرِ اینکه «کی بیشتر بخاطر ‫لوسی اینجاست» بحث کنیم.‬
‫- هی، هی. کجا داری میری؟‬ ‫- یعنی هیچکس نمی‌تونه اسپرسو درست کنه؟‬
‫بگذریم.‬
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.‬
‫خدایا، چقدر آدم توی این خونه زندگی می‌کنن.‬
‫خب، پیت همین الان گفت که بعد از عید ‫شکرگزاری دنبال یه خونه‌ی اجاره‌ای می‌گردن.‬
‫خدایا... شکرت.‬
‫آره. آره.‬
‫کی، کارِ درستی بود‬
‫که مارینو دوباره باهات کار کنه؟‬
‫خب، طبقِ نظرسنجیِ این خونه، ظاهراً نه.‬
‫ولی امروز روزِ مهمیه.‬
‫امروز روزِ مهمیه؟‬
‫کاش می‌تونستم کنارت باشم.‬
‫فقط یه سوگندِ دیگه‌ست.‬
‫برمی‌گردم پیشِ فدرال‌ها.‬
‫آره، ولی یه واحدِ جدیده.‬
‫آره، دیگه خبری از قاتل‌های سریالی ‫برای این آدم توی جرایم سایبری نیست.‬
‫توی بوستون خوشحال‌تر بودیم؟‬
‫- شک نکن. ‫- آره.
‫پس نباید این کار رو قبول می‌کردم تا تو ‫هم مجبور نشی کارِ خودت رو قبول کنی؟‬
‫البته که نه.‬
‫چقدر که دروغگویی.
‫خب، اون جسدِ مجهول‌الهویه
‫که روی ریلِ قطار بود، ‫در واقع مهندس زیست‌پزشکی بود‬
‫که توی آزمایشگاه‌های ثور کار می‌کرد.‬
‫- گوئن هینی.‬ ‫- مجهول‌الهویه معمولی نبود.‬
‫مارینو میگه فکر می‌کنی ‫مت پیترسن ممکنه دست داشته باشه.‬
‫فقط در این حد که اثرِ انگشتش‬
‫روی آلتِ قتل بود.‬
‫می‌دونم، همون خطِ سومِ کده.‬
‫بهت گفتم، باید یه جورِ دیگه ریستش کنی.‬
‫هی، هی، هی، هی. نه، نه، نه، نه.‬
‫- اشکالی نداره. می‌دونم، می‌دونم. نه، من...‬ ‫- مالِ منه. نه، نه. نه. مالِ منه.‬
‫- ممنون. ممنون که درست کردی.‬ ‫- مالِ منه. مالِ منه.‬
‫- خیلی ممنون.‬ ‫- هی.‬
‫هی. آره، می‌خواستی چی بدونی؟‬
‫- بی‌ادبی. خیلی بی‌ادبی.‬ ‫- خیلی دوستت دارم.‬
‫و حالا باید یکی دیگه درست کنم.‬
‫شاید بهتر باشه سعی کنی یکم بخوابی.‬
‫- نمی‌تونم. نمی‌تونم.‬ ‫- خیلی وقته بیداری.‬
‫باشه.‬
‫اولین پرونده‌ی بزرگم، همونی که ‫کلِ سابقه‌ام و اعتبارم رو روش ساختم،‬
‫همه‌چیز. تو هم مثلِ من خوب می‌دونی‬
‫- که نمی‌تونم اشتباه کرده باشم.‬ ‫- آره، می‌دونی چیه؟‬
‫همه‌چیز درست می‌شه.‬
‫خب؟‬
‫- هر چی تو بگی.‬ ‫- آدمِ درست رو گرفتی.‬
‫- آره.‬ ‫- باشه؟‬
‫- لعنتی.‬ ‫- لوسی بود؟‬
‫- آره.‬ ‫- لوسی بود؟‬
‫آره. اومد، قهوه‌ام رو برداشت و فرار کرد.‬
‫کی، من نگرانشم.‬
‫می‌دونی داره با کی حرف می‌زنه؟ جنت.‬
‫- کی.‬ ‫- می‌دونم. می‌دونم.‬
‫الان دیگه هر روزه، ۲۴ ساعته.‬
‫- چرا نمی‌ذاری راحت عزاداری کنه؟‬ ‫- جدی، اون چیزی که توی گوششه؟‬
‫- بذار همون‌طوری که...‬ ‫- با اون چیزی که توی گوششه،‬
‫- داره با سرعتِ تمام پسرفت می‌کنه.‬ ‫- اون می‌خواد عزاداری کنه.‬
‫نه اگه داره بهش صدمه می‌زنه.‬
‫ببین،‬
‫من اون‌قدر محتاجِ محبتش نیستم که بخوام ‫رفتارهای ناسالمش رو تأیید کنم.‬
‫- و رفتارهای خطرناک.‬ ‫- چی؟ من تاییدش نمی‌کنم.‬
‫- چطور دارم تـ...؟‬ ‫- می‌دونی چیه؟‬
‫نمی‌خوام... نه، ‫الان نمی‌خوام این کار رو بکنم.‬
‫چرا، دقیقاً داری همین کار رو می‌کنی.‬
‫این تعریفِ کلاسیکِ‬ ‫وابستگیِ متقابله.‬
‫«میشه از اینجا گورمون رو گم کنیم؟»
‫- ببخشید داد زدم.‬ ‫- وقت کاره.‬
‫یه جای کار می‌لنگه.‬ ‫داره با یه روحِ لعنتی حرف می‌زنه.‬
‫- نرو. من تازه تمـ...‬ ‫- من دیگه می‌رم.‬
‫اگه جرئت داری جلوم رو بگیر.‬
‫بیا دیگه.‬
‫مثلا داریم با هم حرف می‌زنیم!
‫- زنت.‬ ‫- می‌دونم.‬
‫باید همه‌چیز رو کنترل کنه،‬ ‫همه‌کس و همه‌چیز رو‬
‫- همیشه. دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.‬ ‫- می‌دونی، ممکنه که ما...‬
‫خب، اینکه دیشب یه مقدار غرقِ‬ ‫حرف زدنمون شدم‬
‫و کلاً یادم رفت که‬ ‫دارم این کار کارآگاه خصوصی رو راه می‌ندازم‬
‫- با لوسی.‬ ‫- پیت، بیخیال. بیخیال.‬
‫- فقط می‌گم، شاید حق با اون باشه.‬ ‫- اگه نفهمیم‬
‫چه اتفاقی برای گوئن هینی افتاده،‬ ‫و اگه مت پیترسن دست داشته باشه‬
‫- توی هیچ‌کدوم از اینا، هیچ‌کدومش...‬ ‫- می‌دونم، می‌دونم.‬
‫- اون‌وقت داریم نبشِ قبر می‌کنیم...‬ ‫- می‌دونم.‬
‫آره.‬
‫خونِ زیادی ریخته شده.‬
‫خیلی زیاد.‬
‫- این سربالایی لامصب سُره.‬ ‫- آره.‬
‫آره سربالایی لامصب سُره ‫و یه عالمه توی زمین مینه.
‫خیلی زیاد.‬
‫- بیخیال.‬ ‫- بیخیال. می‌دونی که سعی دارم نکشم.‬
‫فقط، فقط، بگیر، بگیر.‬
‫می‌دونستم هیچ‌وقت نباید‬ ‫برمی‌گشتم اینجا. هیچ‌وقت.‬
‫اگه می‌دونستم ردی بازنشسته‬ ‫نمی‌شه، می‌کشیدم کنار.‬
‫واقعاً این کار رو می‌کردم.‬
‫خب، می‌دونی، فرصت‌های دوباره‬ ‫توی سن و سالِ ما‬
‫مقاومت در برابرشون سخته، نه؟‬
‫این یه فرصتِ دوباره‌ست،‬
‫یا فقط دنبالِ اینم که‬ ‫دوباره گند بزنم به خودم؟‬
‫«رزرو شده برای دکتر ارشد کالبدشکافی»
‫صبح بخیر. من دکتر اسکارپتا هستم.‬
‫صبح بخیر. فکر کنم هنوز‬ ‫رسمی با هم آشنا نشدیم.‬
‫وین‌گو صدام کن.‬
‫دارم کلی رنگِ بنفش می‌بینم، وین‌گو.‬
‫بله، رئیس.‬
‫تستِ اسپرم مثبته.‬
‫بیشترِ مایعات‬ ‫بیرونِ بدن پیدا شدن.‬
‫- ملحفه‌ها، پشتِ ران‌ها.‬ ‫- درسته.‬
‫نمونه‌های مقعدی و دهانی، همگی مثبتن.‬
‫مثلِ برندا و پتی و سسیل.‬
‫جالبه. ما اونا رو نمی‌شناسیم.‬
‫ولی چرا، می‌شناسیم.‬
‫پلیس‌ها دارن دی‌ان‌ای رو می‌برن نیویورک؟‬
‫زیاد طول نمی‌کشه که‬ ‫دی‌ان‌ای رو توی پایگاهِ داده ذخیره کنیم،‬
‫و دیگه کسی مجبور نیست ‫رانندگی کنه یا منتظر بمونه.‬
‫البته اگه اتحادیه‌ آزادی‌های مدنی ‫مخالفتی نداشته باشه.‬
‫این مالِ چاقوی شکاری‌ایه که‬ ‫کارآگاه مارینو پیدا کرد؟‬
‫بله.‬
‫الیاف با لباسِ خوابِ مقتول‬ ‫همخوانی دارن.‬
‫پس لباسش رو با چاقوی شوهرش‬ ‫از تنش بریدن.‬
‫یه چاقو؟‬
‫آره، از نوعِ شکاری.‬
‫سنگِ چاقوتیزکن توی غلاف،‬ ‫قطب‌نما توی دسته.‬
‫آره.‬
‫پستی خریدمش.‬
‫آخرین بار کجا دیدیش؟‬
‫- فکر کنم روی دراور بود.‬ ‫- دستِ چپت رو بده به من.‬
‫یادمه لوری ازش‬ ‫برای باز کردن نامه استفاده می‌کرد.
‫خب، پس چاقو رو دراور دیدی،‬
‫شاید شنبه یا یکشنبه‌ی قبل،‬
‫همون موقعی که توریِ شکسته رو‬ ‫توی حمام عوض کردی؟‬
‫چرا صبر نمی‌کنی تا وصلم کنن‬
‫- به دستگاه بعد بپرسی؟‬ ‫- دستت رو بذار روی میز.‬
‫فقط به این خاطر می‌پرسم چون چاقوت رو‬ ‫توی یه کشو پیدا کردیم،‬
‫که بینِ چندتا پلیور و کاندوم‬ ‫قایم شده بود.‬
‫برام سوال بود... چرا کاندوم؟‬
‫وقتی زنت قرصِ ضدبارداری مصرف می‌کرد؟‬
‫- هی، اون... رو امتحان کردی؟‬ ‫- لیزر رو؟‬
‫من این روش رو با چسبِ گوریلا ترجیح می‌دم.‬
‫می‌دونستی این یه نژادِ ماری‌جواناست؟‬
‫ماری‌جوانا. نه، فکر نکنم چیزی بدونم.
‫برای نژادهای ترکیبی محبوبه.‬
‫در هر صورت، چسب بهمون جزئیاتِ‬ ‫خطوطِ برجسته‌ی سفت، سفید و دائمی می‌ده.‬
‫منم از خطوطِ برجسته‌ی سفت خوشم میاد.‬
‫آره. مگه کسی هست که خوشش نیاد؟‬
‫مارینو تا الان دو بار‬ ‫برای این اثرانگشت‌ها زنگ زده.‬
‫زنگ زده؟‬
‫اون کاندوم‌های لعنتی برای چی بود؟‬
‫خوبه که آدم دمِ دست داشته باشه.‬
‫می‌دونی، اینکه من و تو‬ ‫اینقدر خوب با هم کنار میایم
‫کاملاً به این بستگی داره که من‬
‫حرف‌های گاهی اوقات‬ ‫خیلی احمقانه‌ای که می‌زنی رو نشنیده بگیرم.‬
‫چرا؟‬
‫چرا ابی تورنبول‬ ‫همیشه پاپیچِ ما می‌شه؟‬
‫اون یه مزاحمه، آقای دادستان، یه واقعیته.‬
‫آره، خب، سخته که یه پرونده‌ی قتل رو پیش برد‬
‫وقتی شوهرش از قبل توی روزنامه‌ها محکوم شده.‬
‫امیدواریم این دروغ‌سنج تبرئه‌اش کنه.‬
‫تورنبول داره مردمی رو می‌ترسونه ‫که خودشون وحشت‌زده‌ان.‬
‫اگه این یارو قبول بشه، ‫باید خیلی سریع دست از سرش برداریم.‬
‫لطفاً بی‌حرکت بمونید.‬
‫دروغ‌سنج کامپیوتری الان داره‬
‫فعالیت‌های فیزیولوژیک بدنتون رو ثبت می‌کنه.‬
‫هاروارد درس خوندی؟‬
‫بله.‬
‫داری کاری می‌کنی که توی ‫این آزمایش تقلب کنی یا نتیجه رو تغییر بدی؟‬
‫نه.‬
‫چاقوی شکاری داری؟‬
‫بله.‬
‫همسرت رو کشتی؟‬
‫نه.‬
‫چشم‌های تیزبینم میگن که با هم جور درمیان.‬
‫چاقوی اون بود. ‫احتمالاً اثر انگشتش روش باشه.‬
‫اثر انگشت ناقص دیگه‌ای نیست.‬
‫که خودش عجیبه اگه ‫زنش ازش استفاده کرده باشه.‬
‫توی سیستم شناسایی اثر انگشت چکشون می‌کنم.‬
‫مزاحم شدم، مدیر؟‬
‫چطوره همون رئیس صدام کنی؟‬
‫فهمیدم. رئیس اسکارپتا...‬
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم، دکتر ردی؟‬
‫چیز خاصی نیست، فقط،‬
‫اسمم از یه سری مدارک حذف شده‬
‫که قبلاً برام می‌اومد‬
‫- به عنوانِ...‬ ‫- منظورت به عنوان رئیس موقته؟‬
‫خب، این قطعاً توصیف‌کننده‌ی‬
‫نقشیه که با کمال میل پذیرفته بودم، بله.‬
‫و حالا شاید برات سخته که کنار بکشی،‬
‫حتی شده یه ذره، تا اجازه بدی بقیه‬
‫جای پاشون رو محکم کنن؟‬
‫می‌دونم این شغل رو می‌خواستی، دکتر ردی.‬
‫پس من و شما باید یه ‫راهی پیدا کنیم که با هم کنار بیاییم.‬
‫هی، دکتر.‬
‫اگه اجازه میدین... دکتر ردی؟
‫بله، و،‬
‫از رک‌گوییتون... ‫از رک‌گوییتون ممنونم، رئیس.‬
‫«از رک‌گوییتون ممنونم»؟‬
‫- احمقانه بود.‬ ‫- ببخشید. فکر کنم راه رو گم کردم.‬
‫میشه بهم بگید منابع انسانی کدوم طرفه؟‬
‫بذار حدس بزنم. ‫بخش منشی‌ها فرستادتت اینجا‬
‫و آدرس اشتباه بهت دادن؟‬
‫انگار همین‌طوره.‬
‫یه لحظه صبر کن.‬
‫این مثلاً رسمِ ورودشونه؟‬
‫برای غیرنظامی‌های تازه‌وارده.‬
‫بیشترشون از آسانسور اون‌ورتر نمی‌رن.‬
‫به خاطر بو.‬
‫پولیپ دارم. اصلاً بویی حس نمی‌کنم.‬
‫انگار یه قدرت ماورایی داری، خانم جوان.‬
‫مگی کات‌بوش هستم.‬
‫- از دیدنت خوشحالم، دکترِ...؟‬ ‫- ردی.‬
‫دکتر الوین ردی.‬
‫و می‌تونم بپرسم قراره پشت میزِ کی بشینی؟‬
‫دکتر کی اسکارپتا. رئیس جدید؟‬
‫عالیه.‬
‫اینجا جاییه که پتی لوئیس زندگی می‌کرد.‬
‫قربانی شماره دو.‬
‫پتی چیکاره بود؟‬
‫نویسنده‌ آزادکار بود.‬
‫بیشتر برای مجله‌ی هارپرز می‌نوشت.‬
‫قرار بود پاییز یه رمان منتشر کنه.‬
‫از پنجره اومده تو.‬
‫اینجا پنکه سقفی داره، ولی کولر نداره.‬
‫خب، پس با پنجره‌ی باز می‌خوابیده.‬
‫آره. ترجیح دادنِ راحتی به امنیت، در بیشتر مواقع،‬
‫همون چیزیه که باعث می‌شه خیلی از زن‌ها آسیب ببینن.‬
‫مردهای خشن، بیشتر از هر چیز دیگه‌ای،‬
‫باعث کشته شدنِ زن‌ها می‌شن.‬
‫تو چیکار می‌کردی، پیت؟‬
‫اگه تو بودی؟‬
‫میام دمِ خونه‌اش تا چیزی بفروشم.‬
‫گل بیارم، یا سوسک‌های لعنتی رو بکشم.‬
‫میام دمِ در.‬
‫می‌بینمت.‬
‫و بعد می‌شنومش، صدایی که توی سرمه‬
‫«خودشه، خودِ خودشه.»‬
‫خریدهام رو خالی می‌کنم، ‫یه شام ساده درست می‌کنم.‬
‫عادت‌هات رو زیر نظر می‌گیرم و یاد می‌گیرم.‬
‫من به کارهای روزمره‌ام می‌رسم، ‫در حالی که با خوش‌خیالی؛ بی‌خبرم‬
‫من رو زیر نظر داری.
‫چرا اون؟‬
‫از بین تمام زن‌های دنیا، چرا اون؟‬
‫شاید بهم بی‌احترامی کرده،‬
‫انگار که مثلاً ‫در حدش نیستم یا یه همچین چیزی.‬
‫شاید همه‌شون بهم بی‌احترامی کردن.‬
‫و حالا قراره آدمشون کنم، بهشون نشون بدم‬ ‫قدرت واقعاً دست کیه.‬
‫زود می‌خوابم.‬
‫ماشینم رو توی پمپ‌بنزین اکسان کنار ‫خواربارفروشی می‌ذارم،‬
‫بقیه‌ی راه رو پیاده می‌رم.‬
‫ماشینش جلوی دره.‬ ‫قلبم یه لحظه وایمیسته.‬
‫خونه‌ست.‬
‫همه‌ی چراغ‌ها خاموشه جز ایوون.‬
‫خوابیده.‬
‫عجله نمی‌کنم.‬
‫اوضاع رو می‌سنجم.‬
‫میرم تو.‬
‫جیغ بزنی، می‌کشمت.‬
‫اگه جیغ بزنی، می‌کشمت.‬
‫دیگه چی؟‬
‫دیگه چی بهش میگی؟‬
‫هیچی.‬
‫یعنی، هیچی.‬
‫پس تکلیف ماسک اسکی چی می‌شه؟‬
‫اگه قرار نیست زنده بمونه که شناساییت کنه؟‬
‫مو، عرق. احمق که نیستم.‬
‫شاید یه سرهمی کامل روی لباسام پوشیدم.‬
‫احتمالاً کتاب‌های جرم‌شناسی رو ‫واسه تفریح می‌خونم.‬
‫ولی مایع منی از خودت به جا می‌ذاری.‬
‫شاید می‌دونی که ترشحی نداری.‬
‫قطعاً هم که کاندوم نمی‌پوشی.‬
‫آره، موها خیلی... شخصی‌ترن.‬
‫شاید نمی‌خوام ببینی پوستم چه رنگیه.‬
‫روزی که جسدش پیدا شد، یعنی سسیل تایلر،‬
‫سومین و تنها قربانی سیاه‌پوستمون،‬
‫قرار بود با رفیقش بابی بره خرید.‬
‫بابی ماشین سسیل رو ‫توی ورودی خونه پیدا می‌کنه،‬
‫اما وقتی زنگ زد یا تلفن کرد، کسی جواب نداد.‬
‫واسه همین بابی که نگران شده بود، ‫میره دم نزدیک‌ترین پنجره.‬
‫سسیل؟‬
‫از لای پرده‌هایی که یکم باز بودن،‬ ‫داخل رو نگاه می‌کنه.‬
‫سسیل رو پیدا می‌کنه.‬
‫- بابی... ‫- اون سفیده، می‌دونی که.‬‬
‫دوست سسیل؟
‫آره، همون سلیطه‌ی پولداری که ‫با کوروت قرمزش جسد رو پیدا کرد.‬
‫می‌شه به زن‌ها نگی سلیطه؟‬
‫به هر حال، این دوتا ‫انگار به هم چسبیده بودن.‬
‫منظورم اینه که، بابی بلونده، ‫مدل یا یه همچین چیزیه.‬
‫همه‌اش پلاس بود خونه‌ی سسیل.‬
‫بعضی وقتا حتی شب رو هم می‌موند.‬
‫منظورت چیه؟‬
‫که شاید با هم سر و سری داشتن،‬
‫اگه متوجه منظورم می‌شی.‬
‫خب، خیلی ظریفه،‬
‫ولی دارم یه چیزایی حس می‌کنم...‬
‫باشه، من از کجا باید بدونم‬
‫که تو چقدر با این جور چیزا راحتی؟‬
‫باشه، منِ غولِ بی‌شاخ و دمِ احمق،‬
‫یکم برام سخت بود که بفهمم.‬
‫منظورم اینه که، جفتشون ‫از اون خوشگلای چشم‌درآر بودن.‬
‫آدم فکر می‌کنه واسه تور کردنِ پسرا ‫مشکلی ندارن، ولی حرفم اینه که،‬
‫شاید قاتل داشته توی محله گشت می‌زده‬
‫و بابی رو دیده که سوار کوروت قرمزش می‌شه‬
‫اواخر شب یا دمِ صبح.‬
‫و فکر کرده بابی اونجا زندگی می‌کنه؟‬
‫که معمای نژاد رو حل می‌کنه.‬
‫و بعدش به هر حال سسیل رو می‌کشه؟‬
‫بابی سفیده. بقیه‌ی قربانی‌ها هم سفید بودن.‬
‫برندا، پتی، سسیل و لوری.‬
‫لوری تنها زندگی نمی‌کرد. ‫لوری مجرد نبود.‬
‫دیگه چی فرق داره؟‬
‫سیم‌های تلفن.‬
‫بقیه‌ی قربانی‌ها رو با ‫سیمِ برقِ آباژورها بسته بودن، درسته؟‬
‫- آره.‬ ‫- پس چرا واسه لوری از سیم تلفن استفاده کرد؟‬
‫مت پیترسن حتماً اسمش رو عوض کرده، ‫چون جست‌وجوهای اولیه‌ی من‬
‫تا الان به هیچ‌جا نرسیده.‬
‫و هیچ‌کسی توی اداره نیست ‫که بتونی ازش بپرسی؟‬
‫نه بدون اینکه کسی رو مشکوک کنم.
‫گوئن هینی روی پاش پیوند پوست داشت.‬
‫منظورم اینه که، احتمالاً به خاطر یه زخم بوده‬
‫یا یه سوختگی، ولی نمی‌دونم.‬
‫به نظر نمی‌رسید پوستش واقعی باشه، ‫واسه همین فرستادمش واسه آزمایش سریع دی‌ان‌ای.‬
‫منظورت چیه که نمی‌دونی ‫پوستش واقعی بوده یا نه؟‬
‫خب، هیچ زخمی روی بدنش نداشت‬
‫که از اونجا بافت رو واسه پیوند ‫برداشته باشن، واسه همین...‬
‫- خب که چی؟ از کجا اومده؟‬ ‫- پس احتمالاً از یه جسد بوده‬
‫- یا اینکه... یا اینکه با پرینتر سه‌بعدی چاپ شده.‬ ‫- جسد؟‬
‫چی؟ این دیگه ‫چه مسخره‌بازیِ فرانکنشتاینی‌ایه.‬
‫چاپ سه‌بعدی؟‬
‫- بله.‬ ‫- داری شوخیِ کثیفی باهام می‌کنی.‬
‫- همه‌جا دارن این کار رو می‌کنن.‬ ‫- بیخیال بابا. مگه چی زدی؟‬
‫اگه از جسد باشه، ‫مثل یه پیوند پوستِ معمولیه‬
‫و با دی‌ان‌ایِ گوئن یکی درنمیاد.‬
‫اما اگه با پرینتر سه‌بعدی چاپ شده باشه ‫باید از سلول‌های خودش‬
‫واسه جوهرِ زیستی استفاده کرده باشن، ‫و این یعنی با دی‌ان‌ایِ گوئن یکی می‌شه.‬
‫پاک عقلت رو از دست دادی.‬
‫- ممنون.‬ ‫- منظورم... لعنتی، لوسیه.‬
‫سلام لوسی، سلام. صدات روی اسپیکره.‬
‫مامان همین الان بهم گفت که‬ ‫پیش خاله‌ام مشغول کار شدی.‬
‫قرار بود با هم ‫یه کسب‌وکار راه بندازیم، پیت.‬
‫- می‌دونم.‬ ‫- هی، خاله‌‌‌ت اینجاست.‬
‫ببین، ببخشید. لوسی، ‫بابت همه‌ی اون اتفاقات متاسفم.‬
‫منظورم اینه که ‫اوضاع داره از کنترل خارج می‌شه.‬
‫مادرت داره زنگ می‌زنه.‬
‫هی، بعداً بهت زنگ می‌زنیم.‬
‫- سلام عزیزم. وای، چقدر زیبا شدی.‬ ‫- سلام. سلام. خواهرم اونجاست؟‬
‫- فکر کن نیستم. آره، همین‌جاست.‬ ‫- آره. آره.‬
‫- من اینجام. سلام.‬ ‫- حدس بزن چی شده. لوسی می‌دونه.‬
‫می‌دونه و اصلاً هم خوشحال نیست.‬
‫- شنیدیم.‬ ‫- شنیدید.‬
‫درسته. خب، واقعاً نمی‌تونستی‬
‫زمان بدتری رو برای ول‌گشتن‬ ‫و زنده کردن دوران جوونیت انتخاب کنی.‬
‫- صدات قطع و وصل می‌شه. ببخشید. خداحافظ.‬ ‫- این کارو نکن. عزیزم؟‬
‫- داری چیکار می‌کنی؟‬ ‫- خداحافظ.‬
‫- اون اصلاً خوشحال نمی‌شه.‬ ‫- بهش بگو تماسمون قطع شد.‬
‫اون... اون می‌دونه که تماسمون قطع نشد.‬
‫- وقتی اومدی جلو، صورتت خیلی بزرگ شد.‬ ‫- آره، خب،‬
‫- برام مهم نیست.‬ ‫- باشه، دوباره داره زنگ می‌زنه.‬
‫- آره. نه، نه، نه.‬ ‫- بیخیال.‬
‫الان حوصله‌اش رو ندارم.‬ ‫می‌شه به لوسی زنگ بزنی؟‬
‫- به گوشی دست نزن.‬ ‫- ما باید... دست نمی‌زنم.‬
‫هی لوسی. دوباره ماییم.‬
‫- باشه.‬ ‫- به کمکت نیاز داریم. خیلی مهمه.‬
‫یه مظنون به قتل داریم که ‫غیبش زده و ردی ازش نیست.‬
‫- می‌تونی کمکمون کنی؟‬ ‫- چرا خودتون نمی‌تونید پیداش کنید؟‬
‫خب، چون من دیگه پلیس نیستم.‬
‫بهت نیاز داریم.‬
‫و دوستت داریم.‬
‫- و تو واقعاً...‬ ‫- دیگه داری زیاده‌روی می‌کنی.‬
‫خواهش می‌کنم؟‬
‫باشه. کمک می‌کنم.‬
‫اسمش رو بهم بگو.‬
‫- مت پیترسن.‬ ‫- مت پیترسن.‬
‫- من، بنتون وسلی...‬ ‫- من، بنتون وسلی...‬
‫- رسماً سوگند یاد می‌کنم...‬ ‫- رسماً سوگند یاد می‌کنم...‬
‫که از قانون اساسی ایالات ‫متحده حمایت و دفاع کنم...‬
‫که از قانون اساسی ایالات متحده ‫حمایت و دفاع کنم‬
‫در برابر تمام دشمنان،‬ ‫چه خارجی و چه داخلی،‬
‫که از دستورات رئیس‌جمهور ‫ایالات متحده اطاعت کنم،‬
‫که این تعهد رو آزادانه می‌پذیرم،‬
‫بدون هیچ‌گونه تردید ذهنی،‬
‫و اینکه به خوبی و با وفاداری‬
‫وظایف این مقام رو انجام بدم‬
‫که در شرف تصدی ‫اون هستم. خداوندا مرا یاری کن.‬
‫«خداوندا مرا یاری کن» واقعاً درسته.‬
‫- تبریک می‌گم.‬ ‫- ممنون.‬
‫این چه وضعیه، بنتون؟‬
‫فکر نمی‌کردم دوباره‬ ‫تو این ساختمون ببینمت.‬
‫باورش اینقدر سخته؟‬
‫خب، فکر کنم اگه انتخاب‌ها ‫بین خانه‌دار بودن باشه‬
‫در حالی که خانمت داره ‫به دوران اوجش برمی‌گرده‬
‫یا داشتن جایی که هر روز بری و ‫تا حدی بهت احترام بذارن...‬
‫شاید دومی رو انتخاب می‌کردی.‬
‫- بله خانم.‬ ‫- سوگند یاد کرده؟‬
‫چون باید باهات صحبت کنم.‬
‫فکر کنم با همکارت،‬ ‫سیرا پاترون، آشنا شدی؟‬
‫توی جلسه‌ی توجیهی ‫خیلی کوتاه همدیگه رو دیدیم. سلام.‬
‫هویت زنی که از آزمایشگاه‌های ثور ‫تعقیبش می‌کردیم رسماً شناسایی شد‬
‫همون زن مجهول‌الهویه توی قطار بود.
‫در واقع، توسط همسرش شناسایی شد.‬
‫دکتر اسکارپتا.‬
‫و مطمئنم دکتر اسکارپتا به پلیس خبر داده؟‬
‫آره. پس حالا همشون ‫می‌خوان برن سراغ گوئن هینیِ ما.‬
‫خیلی خب، در جریان ‫جزئیات پرونده‌ی گوئن قرارش بده.‬
‫باشه.‬
‫تئوری من اینه که اون گوئن رو بیهوش کرده،‬
‫بعد ماشین رو آورده داخل.‬
‫حتما خونریزی شدیدی داشته. ‫اون وزنه‌ی کتل‌بل‬
‫پوست سرش رو شکافته، اما نکشتش.‬
‫پیچوندتش لای چیزی و حملش کرده. ‫باید آدم قوی‌ای بوده باشه.‬
‫آوردتش اینجا، جایی که صندوق‌عقب ماشین بوده.‬
‫ماشین داشت؟‬
‫نه. با ماشین بقیه می‌رفت.‬
‫تاکسی. هیچ سابقه‌ای از اوبر نداره.‬
‫نه کارت اعتباری، نه شبکه‌ی اجتماعی، ‫هیچ اثر آنلاینی نداره.‬
‫و هنوز گوشیش رو پیدا نکردیم.‬
‫گوئن هینی.‬
‫اون عمیقاً درگیر پروژه‌ی مدارگرد ثور بود.‬
‫چاپ سه‌بعدی اعضای بدن انسان در فضا؟‬
‫در کنار چیزای دیگه. ما از حدود ‫یک سال پیش زیر نظر داشتیمش.‬
‫مطمئن بودیم که بحث جاسوسی در میونه،‬
‫اگه چیز دیگه‌ای نباشه، ‫حداقل جاسوسی صنعتی بوده.‬
‫اون کارهای فوق‌العاده حساسی ‫برای شرکت‌های زیادی‬
‫و دولت‌های مختلف، ‫از جمله دولت خودمون انجام می‌داد.‬
‫پس رازهای زیادی رو می‌دونست.‬
‫خب، به نظر می‌رسه حتی ‫اینجا رو مبله هم نکرده بوده.‬
‫انگار اصلاً اسباب‌کشی نکرده بوده اینجا.‬
‫و میگی سه ماه جلوتر رو‬ ‫نقد حساب کرده؟‬
‫به نظرت عجیب نیومد؟‬
‫نه، به نظرم فرصت خوبی بود.‬
‫آخه اینجا هنوز کامل آماده نشده بود.‬
‫درسته، و به جز تو ‫هیچ‌کس دیگه‌ای کلیدِ یدک نداره؟‬
‫خب آره، چون من مدیرِ اینجام.‬
‫- آره، حتماً.‬ ‫- صبر کن.‬
‫- منظورم اینه که تو...‬ ‫- نه، نه، آروم باش کلیف. مشکلی نیست.‬
‫به نظر آدمِ حسابی میای، خب؟‬
‫فقط یه کم برام سؤاله که‬
‫تو تنها کسی هستی که کلید داره،‬
‫و از قضا کلِ برنامه‌ی ‫دویدنِ صبحگاهیش رو هم می‌دونی.‬
‫نه، نه، نه، من فقط گفتم یه روز صبح دیدمش.‬
‫درسته، ولی بازم مجبورم برم پیشِ سرکار فروژ‬
‫و ازش بخوام برای بازجوییِ بیشتر بیارتت،‬
‫شاید حتی تستِ دروغ‌سنجی.‬
‫دروغ‌سنج؟ ببین، من فقط مدیرِ اینجام.‬
‫ببین، شاید یکی دیگه هم بوده‬
‫که مخفیانه به کلید دسترسی داشته.‬
‫جدی؟‬
‫کی می‌تونه باشه؟‬
‫یه دوست‌پسر داشت.‬
‫این دوست‌پسرش، جینکس اسلیتر،‬
‫سابقه‌ی خشونت داره؟‬
‫طبق گفته‌ی یکی از همسایه‌ها، ‫وقتایی که به هم می‌زدن،‬
‫کارهای... آزاردهنده‌ای ازش سر می‌زد.‬
‫- مثلاً چی؟‬ ‫- زنگ زدن‌های مداوم.‬
‫یه بار یه خرسِ تدیِ خفه شده ‫گذاشته بود دمِ درِ خونه‌اش.‬
‫- رفتارهای تعقیب‌گرانه.‬ ‫- تا حالا به پلیس گزارش داده؟‬
‫نه، نداده. ‫شاید همش راست نباشه. کی می‌دونه؟‬
‫خب، شایدم راست باشه.‬
‫گوش کن، نمی‌دونم چطوری ‫بگم که حقِ مطلب ادا بشه.‬
‫خب، رک و پوست‌کنده بگو.‬
‫می‌دونی که نباید هیچ‌کدوم ‫از اینا رو به زنت بگی، مگه نه؟‬
‫منظورت زنمه،‬
‫همون پزشکِ قانونیِ ارشدی که ‫مسئولِ این پرونده‌ست؟‬
‫تهِ دلم می‌گه اون یه نقشه‌هایی داشته.‬
‫به اون همه تکنولوژی و راز دسترسی داشت.‬
‫یعنی حتماً هر چی دستش ‫ می‌رسیده رو... می‌فروخته.‬
‫هیچ وسیله‌ای نداشت، نه مبلی، ‫نه وسایلِ شخصی، هیچی.‬
‫نه، اون اینجا زندگی نمی‌کرده.‬
‫خب، یه عالمه پول هم نقد داده بود.‬
‫دوباره می‌پرسم ‫چی می‌فروخته؟
‫فکر می‌کنی همه‌ی اینا باعثِ مرگش شده؟‬
‫تهِ دلم هنوز در این مورد مطمئن نیستم.‬
‫وقتی دستت رو گذاشتی روی انجیل،‬
‫اینم بخشی از چیزی بود که بهش قسم خوردی.‬
‫آره، می‌دونم به چی قسم خوردم.‬
‫ولی داری می‌گی من... نمی‌تونم‬
‫به زنم بگم موبایلی که قراره‬
‫کلِ روزش رو دنبالش بگرده، الان دستِ منه؟‬
‫نه.‬
‫گندش بزنن.‬
‫ببخشید. فکر نمی‌کنم اینطوری جواب بده.‬
‫فکر می‌کنی جواب نمی‌ده ‫چون نمی‌تونی بری خونه‬
‫و موقعِ شام با زنت در موردش حرف بزنی؟‬
‫- مأمور وسلی.‬ ‫- هی، فیبی.‬
‫ببخشید دوباره کشوندمت اینجا، ‫ولی فکر کنم یه چیزِ جالب پیدا کردم.‬
‫خب.‬
‫درست قبل از اینکه بمیره،‬
‫موقعِ بیرون اومدن از پارکینگ، ‫یه ماشین بغلِ ماشینِ برندا وایستاده
‫و توی اورژانس تحتِ درمان قرار گرفت.‬
‫توی وی‌ام‌سی؟‬
‫لوری پیترسن اون شب شیفت بود؟‬
‫بله، دقیقاً.‬
‫- ممکنه همدیگه رو دیده باشن؟‬ ‫- خیلی احتمالش زیاده.‬
‫وای! ‫حتماً یه رابطه‌ای بینِ این زن‌ها هست.‬
‫- کلیدِ معما همینه.‬ ‫- دکتر اسکارپتا؟‬
‫می‌تونم ببینمتون؟‬
‫چرا؟ اصلاً شما کی هستی؟‬
‫من مگی کات‌بوش هستم، ‫منشیِ جدیدتون.‬
‫متأسفانه یه موضوعِ فوری پیش اومده.‬
‫آره، باشه، حتماً.‬
‫اون خانمِ بخشِ کامپیوتر ‫پرسید که آخرِ هفته واردِ سیستم شدید یا نه،‬
‫چون یکی وارد شده ‫و مطمئنه که شما نبودید.‬
‫من نبودم. نه. این یعنی چی؟‬
‫یعنی یکی سعی کرده از ‫راهِ دور واردِ کامپیوترتون بشه‬
‫و پرونده‌ی پیترسن رو چک کنه.‬
‫چی؟ هک شدم؟‬
‫بله. دقیقاً همون کلمه، «هک».‬
‫دهنتو. ‫نگفت کی بوده؟‬
‫نمی‌دونست. و همین‌طور...‬
‫نمی‌دونست بارِ اول بوده یا نه؟‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫متأسفم که دیر اومدم و ‫برای شام نرسیدم.
‫توی دفترم یه وضعیتِ اضطراری ‫برای کامپیوتر پیش اومد.‬
‫و فکر کنم افتادم توی...‬
‫دردسرِ بزرگ، یه دردسرِ واقعی.‬
‫چرا؟‬
‫چون اطلاعاتِ دفتر‌ام خیلی حساسه،‬
‫و اگه کسی... مثلاً،‬ ‫یکی از روزنامه...‬
‫بهش دسترسی پیدا کنه... کارِ من نبوده.‬
‫نمی‌گم که بوده.‬
‫خب، نبوده دیگه.‬
‫قسم می‌خورم کارِ من نبود.‬ ‫کار من لامصب نبوده!‬
‫لعنتی.‬
‫هی، لوس؟‬
‫لوس؟‬
‫هی.‬
‫خوبی؟‬
‫مامان زنگ زد گفت رفته هاوایی‬
‫و با اون مَردی که واسه ‫کتاب‌هاش نقاشی می‌کشه ازدواج کرده.‬
‫- چیکار کرده؟‬ ‫- با اون مَرده ازدواج کرد‬ه
‫که توی وایکیکی واسه‌ش نقاشی می‌کشه.‬
‫وای خدا! لوس... واقعاً متأسفم.‬
‫اشکالی نداره. اصلاً برام مهم نیست.‬
‫خوبی.‬
‫گیرت آوردم، مادر جنده.‬
‫آره.‬
‫هی، سرت شلوغ بوده؟‬
‫آره، یه چیزی واسه پیته.‬ ‫باید برم نشونش بدم.‬
‫هی.‬
‫دوست دختر خودمی!
‫اوخی.‬
‫بس کن.‬
‫برمی‌گردم.‬
‫شیطون شدی. خوشم اومد.‬
‫این خوبه.‬
‫- بیا عزیزم.‬ ‫- مرسی عشقم.‬
‫گوشیِ گوئن کجاست؟‬
‫خب، لابد قاتل برده‌اش.‬
‫خسته‌کننده‌ست. می‌شه لطفاً‬ ‫درباره‌ی هر چیزی جز اون حرف بزنیم؟‬
‫حرفِ حساب می‌زنی.‬
‫- هی.‬ ‫- ببخشید.‬
‫سس چطوره؟‬
‫داری شوخی می‌کنی دیگه.‬ ‫الان برمی‌گردم.‬
‫خوبه.‬
‫- هی.‬ ‫- نه، نه... خوبه.‬
‫خوبه. خوبه. خوبه.‬
‫بارها بهت گفتم‬
‫منو درگیرِ این مدل‬ ‫ارتباطات نکنی.‬
‫وظیفه‌ی شاگرده که‬ ‫استادش رو‬
‫کشان‌کشان بکشونه‬ ‫به قرنِ حاضر.‬
‫تازه هنوز سراغِ موسیقی نرفتیم.‬
‫می‌بینمت.‬
‫خب حتی نمی‌تونم از دست ‫این چیزه خلاص بشم.
‫هی. هی. بدشانسیِ بزرگیه.‬
‫منظورت کدوم فرصت واسه‬ ‫شاد شدن از بدبختیِ بقیه‌ست؟‬
‫سعی نکن با کلماتِ قلمبه‌سلمبه ‫از من جلو بزنی، خواهر.‬
‫من یه نویسنده‌ام که کتاب‌ام چاپ شده.‬
‫آره. کتابِ کودکان.‬
‫منظورم اولین پرونده‌ت ‫توی اون قدیما بود‬
‫که انگار دوباره داره‬ ‫زیرِ سؤال میره.‬
‫دردسرِ بزرگیه که‬ ‫اصلاً دلم نمی‌خواد سرش باز بشه.‬
‫یه لکه‌ی ننگ روی‬ ‫اعتبارِ بی‌نقصت.‬
‫اوه. نگاهِ غضب‌آلود.‬
‫سخت نگیر، کی.‬
‫خیلی خب، گوش کن.‬ ‫این دوست‌پسرِ، جینکس اسلیتر؟‬
‫هکره، خارج از سیستمِ پلیس عمل می‌کنه‬
‫که من الان توش محدودیت دارم،‬ ‫اگه متوجهِ منظورم می‌شی.‬
‫صبر کن. داری می‌گی به یکی احتیاج داری‬
‫خارج از پروتکل‌های پلیس‬ ‫که کمکت کنه پیداش کنی؟‬
‫نمی‌گم که نمی‌گم.‬
‫هی.‬
‫خوبی؟‬
‫روزِ بدی داشتی؟‬
‫فقط خسته‌ام.‬
‫خب، نخوابیدی، کی.‬ ‫باید مراقبِ خودت باشی.‬
‫بهم حسِ امنیت می‌دی.‬
‫- می‌دونی چه حسی بهم می‌دی.‬ ‫- حسِ دیده شدن.‬
‫می‌خواستم بگم حسِ عادی بودن.‬
‫- ما با هم عادی‌ایم.‬ ‫- آره.‬
‫اشکالی نداره. هی، هی.‬
‫هی، اشکالی نداره. طوری نیست.‬
‫بوی سس واقعاً خوبه.‬
‫هیچ‌وقت نمیگی سس گریوی؟‬
‫هیچ‌وقت.‬
‫- طوری نیست. طوری نیست. گرفتم‌اش.‬ ‫- الان می‌ندازی‌اش.‬
‫این چه کاری بود، عزیزم؟‬
‫وای خدا!
‫ببخشید!‬
‫- خوبیم. ردیف‌اش می‌کنیم، باشه؟‬ ‫- ببخشید!‬
‫دوست‌ت دارم.‬
‫گرسنمه.‬
‫- آره، بوش عالیه.‬ ‫- بفرمایید، اینم از این.‬
‫- ببخشید، بفرمایید.‬ ‫- خوشمزه‌ست.‬
‫- آره. آره.‬ ‫- ممنون.‬
‫- خوب بود.‬ ‫- عالی بود. مرسی.‬
‫- من از اونا استفاده نمی‌کنم.‬ ‫- ممنون.‬
‫یاما متیو پیتر؟
‫این اسمِ جدیدِ مت پیترسنه.‬
‫همون پسره که می‌خواستی پیداش کنم.‬
‫یاما دیگه چه کوفتیه؟‬
‫یاما خدایِ هندوهاست،‬ ‫خدایِ رستاخیز.‬
‫مت پیترسن.‬
‫لوسی پیداش کرد.‬
‫آره، خب، داره یه جورایی یه فرقه‬
‫معنویِ من‌درآوردی ‫توی یه مزرعه‌ی سبزیجات اداره می‌کنه.‬
‫با عقل جور در میاد.‬
‫آره، دمت گرم.‬
‫اونقدرها هم سخت نبود. با تجهیزاتِ درست‬
‫میشه هر کسی رو پیدا کرد.‬
‫نه بابا، ناسا هم تجهیزاتِ تورو نداره عزیزم.‬
‫چرا باید همه‌چیز رو ‫یه جوری بگی که زشت به نظر بیاد؟‬
‫هی لوسی، وقتی وقت کردی‬
‫باید یه نفرِ دیگه رو هم برام پیدا کنی. باشه؟‬
‫خب، این یارو یه هکرِ حرفه‌ایه،‬ ‫واسه همین یه ذره چالش‌برانگیزتره.‬
‫بعید می‌دونم.‬
‫باشه، خب، اسمش جینکس اسلیتره.‬
‫دوست‌پسرِ قدیمیِ همین گوئن هینیه که جسدش رو‬
‫روی ریلِ قطار پیدا کردیم.‬
‫به هر حال، این کار واقعاً ‫به سرکار فروژ کمک می‌کنه.‬
‫ولی خب، بعد از اینکه غذات رو خوردی.‬
‫بازم سس گوشت گریویت بی‌نظیره دکتر.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]