‫آنچه گذشت…
‫در صورت تأیید آموزش و پرورش،
‫دبیرستان اِسپلیت ریور رو می‌بندیم
‫- عالیه ‫- یا خدا
‫چی؟
‫[ برنامه‌ی ردیابی ]
‫می‌خوام دشمن‌هایی ‫که دوستت بودن رو فریب بدم
‫و بفهمم چه چیزهایی ‫در مورد مدی می‌دونن
‫واقعاً؟ چشمت دنبال اون خوش‌هیکله…
‫نه، صبر کن، چارلی. ‫ممکنه نوه‌م باشه
‫بچه‌های گروه سوالات بیشتری ازت دارن
‫- داری میای؟ ‫- یه سوراخی اون‌جا بود
‫یهویی کشیده شدم زیر آب
‫اومدم بالا تا نفس بکشم ‫و نور چراغ‌های جلو کورم کردن
‫پس تو جلوی اون اتوبوس بودی
‫اما راننده‌ی اتوبوس تو رو دید
‫اون چیزی که تو رو گرفته،
‫ممکنه دلیلی باشه که این همه آدم
‫توی مدرسه مُردن؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫می‌شه یکی به من توضیح بده ‫دقیقاً منتظر چی هستیم؟
‫هر چیزی که اون پایین هست ‫پرده رو کنار زده
‫مرز بین زنده‌ها و مرده‌ها رو از بین برده
‫باعث شده یه انسان زنده ‫آقای مارتین رو ببینه!
‫واقعاً اون رو دیده
‫چطور فقط من این رو می‌فهمم؟
‫اون‌جا،
‫هر جایی که هست،
‫ممکنه دلیلی باشه که شماها ‫چندین دهه‌ست این‌جاید،
‫این‌جا گیر افتادید، شما…
‫دلیلی باشه که من این‌جام
‫باید بریم توی خاطره‌ی آقای مارتین،
‫وارد اون سوراخ بشیم، ‫و هر چیزی که اون پایین هست رو…
‫- همون ۳۰۰ بار اول که گفتی فهمیدیم ‫- می‌دونیم
‫لطفاً تمومش کن
‫خیلی‌خب. سایمون،
‫به نظرم همه‌مون دیدگاه تو رو شنیدیم
‫شاید بهتر باشه ‫نظر دیگران رو هم بشنویم
‫باشه
‫آره، من یه نظری دارم،
‫آقای مارتین چندین دهه‌ست ‫داستان‌سرایی می‌کنه
‫ممکن نیست دروغ گفته باشه؟
‫نمی‌دونم
‫واقعاً فکر می‌کنی
‫در مورد مُردن دوستش دروغ می‌گه؟
‫- یا در مورد کشتن من؟ ‫- به نظرم نه
‫آره. منم می‌گم نه
‫باشه، پس بیاید بریم سراغش ‫و ازش بپرسیم
‫یک ساعتی می‌شه که اون بیرونه ‫و داره هوا می‌خوره
‫شاید بعضی‌هامون دوست داشته باشیم
‫یه مدت اون رو نبینیم
‫اگه آقای مارتین داره حقیقت رو می‌گه،
‫پس آخرین باری که رفته توی سوراخ ‫‏۸ نفر مُردن
‫‏۹ نفر. کایل رو یادتون نره
‫- خیلی خطرناکه ‫- بگو مرگ‌باره
‫و حتی راجع به این حقیقت حرف نمی‌زنیم
‫که اون‌جا یه چیزی پاش رو گرفته
‫ممکنه توی مدرسه فقط خودمون نباشیم
‫این‌که خودش یه دلیله ‫که اطلاعات بیشتری جمع کنیم
‫لطفاً. مجبوریم اون کار رو بکنیم
‫نه، مجبور نیستیم. ‫هنوز نه، تو نه
‫دستت رو ببین، سایمون
‫تو مثل بقیه نیستی. ‫تو زنده‌ای
‫یعنی هنوز می‌تونی ‫به صورت رسمی بمیری
‫نمی‌تونم بذارم بمیری
‫اگه از این‌جا خارج نشم،
‫عملاً یه آدم مُرده نیستم؟
‫[ مامان ]
‫هنوز منتظرم زِیویر بفهمه
‫ارواح توی بیمارستان
‫چیزی در مورد گیر افتادن یه آدم زنده ‫توی این شرایط می‌دونن یا نه
‫شاید شانس بیاریم ‫و اونا راه بهتری
‫نسبت به این راه سراغ داشته باشن
‫فقط لطفاً یه‌کم بهم فرصت بده، سایمون
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ساعت از ۸ گذشته
‫- می‌دونم… ‫- بهت زنگ زدم. پیام دادم
‫قضیه‌ی چمدون چیه؟
‫اون چیه؟
‫سس کچاپه. شاید هم توی اتاق هنر ‫رنگ بهم ریخته باشه
‫یا شاید هم خون تقلبیه
‫تقریباً مطمئنم سس کچاپه
‫و منم تقریباً مطمئنم ‫اون مدرسه امن نیست
‫در واقع مطمئنم که امن نیست
‫برای همین می‌خوایم بریم
‫- بریم؟ ‫- مسواکت رو بردار
‫مامان، داری شلوغش می‌کنی
‫اگه چنین فکری می‌کنی،
‫پس روحت هم خبر نداره
‫من چه حال و احوالی دارم
‫غیبت زد!
‫و هنوزم دلیلش رو نمی‌دونم
‫فقط می‌دونم مدام اتفاقات بد برات می‌افته
‫و مدام توی اون مدرسه ‫برات اتفاق می‌افتن
‫و نمی‌خوام دست روی دست بذارم
‫تا بهت حمله کنن ‫و بهت آسیب برسونن
‫نمی‌خوام بازم سوار آمبولانس بشم!
‫اگه از این‌جا ببریم، ‫دوباره برمی‌گردم
‫دوست‌هام رو ترک نمی‌کنم
‫این مکالمه هنوز تموم نشده
‫[ پیام از طرف بابا ]
‫[ دلمون برات تنگ شده، سایمون. ‫توی شیکاگو اوضاع خوبه؟ ]
‫[ آره! همه‌چیز عالیه! ]
‫« ارواح مـدرسـه »
‫♪ Long Gone - Anna Waronker ♪
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ترجمه از «امــیــررضــا»
‫به نظرتون می‌خواد چیز دیگه‌ای ‫سمتم پرت کنه؟
‫اصلاً مامانت چطور فهمید؟
‫نمی‌دونم
‫شاید بهتره بذاری پیگیری کنه
‫من دیروز یه ساعت ‫مشغول عکس گرفتن از لیویا بودم
‫و تنها چیزی که فهمیدم
‫این بود که پسری به اسم لوک ‫نوک سینه‌هاش رو سوراخ کرده
‫صبر کن، هنوزم در مورد ‫اون موضوع حرف می‌زنن؟
‫- ظاهراً عفونت کردن ‫- خفه شو
‫چرا داریم در مورد ‫نوک سینه حرف می‌زنیم؟
‫لیویا تو رو دیده
‫تو رو نه، جنت رو دیده، ‫توی اون مهمونی دانشگاهی
‫من… جنت رو موقع ‫انجام کار دیگه‌ای هم دیده؟
‫- هنوز نمی‌دونیم ‫- آره
‫اما تو به اندازه‌ی کافی دغدغه داری
‫این‌که لیویا چی می‌دونه ‫و برنامه‌ش چیه رو
‫بسپار به ما
‫و قبل از این که باعث بشه
‫- از مدرسه اخراج بشی… ‫- آره، یا بدتر
‫- هی ‫- منظورم اینه
‫که جنت واقعاً روانی بود
‫درسته
‫من به اندازه‌ی کافی دغدغه دارم
‫پس مراقب باشید
‫باشه
‫لیویا به سادگی اسرارش رو لو نمی‌ده
‫باید قانع‌شون کنی ‫که مثل خودشونی
‫و اندازه‌ی خودش ‫از من و مدی متنفری
‫باشه. می‌تونم اون کار رو بکنم
‫مگه سلیطه بودن چقدر سخته؟
‫گندش بزنن
‫سلام. کایل بالاخره بابات رو پیدا کرد
‫اما گفتن تا حالا
‫کسی نشنیده یه آدم زنده
‫توی چنین شرایطی گیر بیُفته
‫در واقع خیلی هم ترسیدن
‫- عالیه. عالیه ‫- می‌تونم با بابام حرف بزنم؟
‫آره. بعد از مدرسه
‫- هماهنگ می‌کنم ‫- من می‌رسونمت
‫- حالت خوبه؟ آماده‌ای؟ ‫- آره
‫فکر کنم
‫مدی، زیویر، کلر و نیکول. ‫دوباره جمع‌تون جمعه
‫بیاید توی دفترم. همین‌الان
‫امروز صبح من و مدیر کل هانتر پرایس
‫مکالمه‌ی طولانی‌ای داشتیم
‫در مورد بازدید آخر شب شما از مدرسه
‫و این‌که هنوز مشخص نیست
‫اون شب واقعاً چه اتفاقی افتاده
‫اون… یعنی ما تصمیم گرفتیم
‫که فردا به جای این‌که ‫به سفر فارغ‌التحصیلی برید،
‫هر چهار نفرتون باید بیاید این‌جا،
‫و روز شنبه تنبیه می‌شید
‫ساعت ۸ صبح این‌جا باشید
‫فهمیدید؟
‫آره. فهمیدیم
‫خب، برید سر کلاس. ‫تموم شد
‫مدیر هارتمن
‫دیروز با مادرم تماس گرفتید؟
‫نه، مدی. ‫خودت گفتی تماس نگیرم
‫حس می‌کنم ازم دوری می‌کنی
‫گفتی بعداً حرف می‌زنیم. ‫الان زمان خوبیه؟
‫یادته اومدی توی خاطره‌ی من،
‫و همه‌چیز رو در مورد من فهمیدی
‫به نظرم انصاف اینه که…
‫درسته
‫تابستون قبل از سال آخر دبیرستان
‫یه نفر رو حامله کردم
‫اون موقع حاملگی رو ‫«دردسر» صدا می‌زدیم
‫فقط چند بار با هم خوابیدیم
‫می‌دونی، رابطه‌مون جدی نبود
‫بعدش هم با پاول وارد رابطه شدم
‫اِد رو می‌گی
‫نه، پاول. ‫اِد قبل از اون ماجراها بود
‫اوه. باشه
‫و یهویی جولی اومد سراغم
‫و گفت توی دردسر افتاده
‫و می‌خواد راجع بهش حرف بزنه
‫مردد بود، اما…
‫فکر کنم می‌خواست نگهش داره
‫بچه رو
‫پس بهش گفتم بعد از مدرسه ‫توی فروشگاه موسیقی می‌بینمش
‫اما قبل از این‌که برم اون‌جا، ‫رفتم توی گل‌خونه
‫می‌خواستم فکر کنم
‫هنوز اولین ماشینم رو هم نخریده بودم،
‫ولی قرار بود بابای یه نفر بشم
‫خدایا، همه‌ش به این فکر می‌کردم که…
‫«چطور از این وضعیت خارج بشم؟ ‫چطور از این وضعیت خارج بشم؟»
‫قلبم شروع کرد تند تند زدن. ‫نمی‌تونستم نفس بکشم
‫اضطرابم باعث تحریک شدن آسمم شد
‫خودت بقیه‌ش رو می‌دونی
‫بعدش اومدم این‌جا
‫و جولی چی؟
‫می‌دونی، تنهایی بچه رو به دنیا آورد؟
‫فکر می‌کرد من می‌پیچونمش؟
‫شاید می‌پیچوندمش
‫شاید من اون‌طور آدمی‌ام
‫نمی‌دونم
‫فرصت نشد بفهمم
‫اون…
‫وای. خیلی…
‫هضم کردنش خیلی برات سخته
‫آره
‫آم…
‫خیلی متأسفم که ‫اون اتفاقات برات افتادن
‫آم…
‫و به نظرم…
‫فقط یه‌کم شوکه شدم…
‫اون یه اشتباه بوده، درسته؟
‫جولی؟ اشتباه که نه. ‫اما خب…
‫الان به پسرها و دخترها که علاقه نداری؟
‫درسته؟ داری؟
‫مهمه؟
‫نه، نه، نه. فقط…
‫الان فقط به تو علاقه دارم
‫درسته، خب…
‫انتخاب‌های زیادی که نداری
‫فکر می‌کنی فقط به همین دلیل ‫باهات رابطه دارم؟
‫چون انتخاب‌های زیادی ندارم؟
‫نمی‌دونم
‫شاید
‫آخه یه نگاهی بهم بنداز
‫می‌تونی تمام زندگی عاشقانه‌ی من رو
‫روی پوست یه آدامس بنویسی
‫اما زندگی عاشقانه‌ی تو؟ ‫یه بسته‌ی بزرگ آدامس نیازه
‫مسابقه که نیست، چارلی
‫درسته. نمی‌تونه هم باشه، ‫چون من توان رقابت ندارم، پس…
‫من… باید برم ببینم
‫راندا و کوئین به چیزی نیاز…
‫بهشون گفتم سریع برمی‌گردم
‫اگه آقای مارتین ‫دقیقاً اون روز،
‫و دقیقاً اون لحظه ‫وارد اون مکان نمی‌شد…
‫اتوبوس به مقصد می‌رسید،
‫و منم پیاده می‌شدم
‫و می‌رفتم خونه پیش مامان ‫و بابا و برادرم،
‫و به حلزون‌هام غذا می‌دادم،
‫و خیلی عادی روز بعد ‫از خواب بیدار می‌شدم
‫آره. احتمالاً
‫حلزون؟ واقعاً؟
‫نگو آدم سگ‌دوستی هستی
‫ببین، شاید احمقانه باشه،
‫یه دوربین چاپ فوری ‫توی اتاق استراحت معلم‌ها پیدا کردم
‫گفتم شاید بتونم ‫عکس سال‌نامه‌ت رو بگیرم
‫همونی که سه سال ازش فراری بودی
‫نمی‌دونم
‫خیلی ظاهرم مناسب ‫عکس گرفتن نیست
‫ببین، بالاخره اسم درست رو پیدا کردی
‫چرا لباس‌های درست رو هم پیدا نمی‌کنی؟
‫نیکی!
‫با منه؟
‫آره. فکر کنم با توئه
‫- پشت سرم حرف بزن ‫- چی؟
‫از بدی من و مدی بگو. ‫فقط این‌طور موفق می‌شی
‫آم…
‫باشه، کون لقت، نیکول. برو!
‫سلام
‫سلام. سلام
‫خب؟ عکس‌ها در چه حالن؟
‫اوه، می‌تونم بشینم؟
‫حتماً
‫ممنون
‫توی کیفمه
‫بگیر. ببین
‫عالیه
‫اوه
‫خیلی خوبن. واقعاً خیلی خوبن
‫ممنون
‫می‌دونم برای سال‌نامه‌ان،
‫اما می‌تونی…
‫- چند تاشون رو برات بفرستم؟ ‫- آره
‫- حتماً ‫- ممنون
‫- آره ‫- آره
‫می‌دونی، واقعاً حس خوبی ‫بهم دست می‌ده
‫وقتی کسی از کارم تعریف می‌کنه
‫مدی قبلاً عاشق عکس‌هام بود
‫اما از وقتی برگشته،
‫اون و کلر یهویی بهترین ‫دوست‌های همدیگه شدن
‫خب، می‌تونی ماجرای زیویر رو بهش بگی
‫این‌که کلر با دوست‌پسرش خوابیده
‫آره، اون…
‫- می‌دونید چی عجیبه؟ ‫- چی؟
‫فکر کنم خبر داره، ‫ولی اصلاً براش مهم نیست
‫آره
‫ظاهراً من عجیب‌وغریبم ‫چون برام مهمه…
‫- اوه ‫- هر دو تاشون خیلی عوضی‌ان
‫امشب برنامه‌ت چیه؟
‫هیچی. چرا؟
‫یه مهمونی قراره بگیرم
‫تو هم بیا
‫اوه
‫باشه
‫- آره؟ ‫- آره
‫بابات گفته راهی برای ‫کمک کردن به من بلد نیست
‫انتظار داری چقدر دست روی دست بذارم ‫و منتظر بمونم؟
‫چند ساعت دیگه با بابام حرف می‌زنم. ‫می‌شه یه روز دیگه صبر کنی؟
‫اون‌طرف رو نگاه کن، رفیق
‫انگار دیروز توی دستشویی ندیدمت
‫که داشتی کارهای عجیب‌تری می‌کردی
‫[ مامان: بعد از مدرسه سریع بیا خونه. ‫هنوز با هم حرف داریم ]
‫- چیه؟ ‫- هیچی. مامانمه
‫مدی، چه خبره؟
‫♪ وقتی دنیا داره بهت فشار میاره ♪ ‫♪ Cruel - Paul Thomas Saunders ♪
‫♪ خیلی ظالمانه‌ست ♪
‫♪ وقتی دنیا داره بهت فشار میاره ♪
‫♪ ناراحت‌کننده‌ست ♪
‫♪ خیلی ناراحت‌کننده‌ست ♪
‫♪ اما نباید بذاری بهت آسیب بزنه ♪
‫دوباره به حالت قبل برمی‌گرده
‫خب، باید تلاشم رو بکنم
‫باید یه کاری بکنم
‫چطوره بقیه‌ی چیزهایی ‫که می‌دونی رو بهم بگی؟
‫این همه وقت،
‫اون همه پیام مرموز
‫به نظرم چیزهای بیشتری می‌دونی ‫ولی به ما نمی‌گی
‫واقعاً کاش می‌دونستم
‫اما…
‫خب، حق با جنت بود
‫نمی‌دونم چطور می‌شه ‫سایمون رو نجات داد
‫اما جنت نمی‌خواست ‫از این‌جا بره، می‌دونی
‫جنت می‌خواست بمونه ‫و به همه‌مون کمک کنه
‫و الان بدون اون…
‫بدون تو،
‫کی می‌خواد اسرار این‌جا رو بفهمه؟
‫شاید دارم به اون فرد نگاه می‌کنم
‫♪ خیلی ظالمانه‌ست ♪
‫دنبال من می‌گردی؟
‫راستی من زیویرم
‫اسم منم دِیوه
‫اما خودت می‌دونی
‫این‌جا خیلی ترسناکه
‫واقعاً یه نفر باید توی ‫فروشگاه هدیه‌فروشی بمیره
‫حتماً می‌اندازمش توی صندوق پیشنهادات
‫چرا پیدا کردنت این‌قدر سخت بود؟
‫کایل چند روز دنبالت گشت
‫ببین…
‫آخرین باری که مدی رو دیدم ‫‏۹ سالش بود
‫برای خوش‌حال کردنش فقط نیاز بود ‫لاستیک دوچرخه‌ش رو درست کنم
‫بابای قهرمانش بودم
‫جواب تمامی مشکلاتش رو داشتم
‫می‌ترسی ناامیدش کنی
‫باید یه فرصت بهش بدی
‫بخشنده‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫یعنی امیدوارم
‫می‌تونی چیز دیگه‌ای ‫در موردش بهم بگی؟
‫لطفاً
‫خیلی وقت گذشته
‫نمی‌خوام گند بزنم
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫کاغذ خط‌دار می‌خواستم
‫آقای مارتین رو دیدی؟
‫داره سنگ تمیز می‌کنه
‫آره. در حال حاضر ‫واقعاً خیلی به درد بخور نیست
‫بابای مدی هم نیست
‫و مامانش؟
‫یه‌کم دیگه مونده تا به صورت دائمی ‫از مدرسه خارجش کنه
‫خب، مدی بهش اجازه نمی‌ده
‫شاید، شاید هم نه
‫در هر صورت نمی‌تونه
‫تا ابد سال آخر دبیرستان بمونه
‫واقعاً داری چیکار می‌کنی؟
‫دلایلی برای رفتن: ‫«ممکنه آقای مارتین اشتباه کنه»
‫دلیلی برای نرفتن: ‫«سایمون واقعاً می‌میره :(»
‫آخی، ممنون که اون ‫شکلک ناراحت رو کشیدی، پسر
‫خیلی‌خب. خیلی خوش‌حال نشو
‫هیچ‌کس دوست نداره تا ابد ‫این‌جا با تو گیر بیُفته
‫این فهرست رو جدی نوشتی؟
‫چون دلایلی که برای رفتن نوشتی ‫خیلی بیشتر هستن
‫آره
‫ولی فقط خودم تنها باید برم. باشه؟
‫اگه اتفاقی برای تو بیُفته،
‫مدی هیچ‌وقت دو تامون رو نمی‌بخشه
‫و واقعاً دوست ندارم تا ابد
‫کتکت بزنم
‫بیا بریم!
‫آره! نه
‫- تو برو. من منتظر می‌مونم ‫- باشه
‫اون داره تقلب می‌کنه. ‫داره تقلب می‌کنه
‫♪ Quite Quiet - Rodes Rollins ♪
‫هیچ‌کدوم رو دوست نداری؟
‫وای
‫از بین همه‌ی چیزهایی که فکر می‌کردم ‫با گذر زمان همچنان مد باقی می‌مونن
‫اون شلوار جین یکی‌شون نبود
‫منم در مورد کلاه باکت همین رو گفتم
‫واقعاً جای تعجب داره
‫اما می‌دونی چی می‌گن، ‫مد یه چرخه‌ست
‫و از اون‌جایی که ظاهراً ‫لباس‌های دهه‌ی ۲۰۰۰ دوباره مد شدن،
‫این واقعاً می‌تونه ‫فرصت دوباره‌ی تو باشه
‫اون بچه‌هایی که اون‌جان چی؟
‫ببین، موضوع اصلی اینه ‫که می‌تونی هر چیزی رو انتخاب کنی
‫این عکس می‌تونه فرصتی باشه ‫تا به دنیا نشون بدی
‫کوئین واقعاً چه‌جور آدمیه
‫پس کوئین واقعاً چه‌جور آدمیه؟
‫- یا خدا ‫- همینه
‫امروز می‌خوای بری یا…
‫هی، خوبی؟
‫آره. لعنتی. ‫آره، خوبم
‫چی می‌بینی؟
‫خب…
‫چی اون پایین هست؟
‫هیچی نمی‌بینم. خیلی تاریکه
‫اما…
‫آم…
‫وای
‫می‌خوام برم اونورتر
‫آم…
‫یعنی چی؟
‫والی، باهام حرف بزن!
‫آره، پله‌ها رو پیدا کردم. ‫فکر کنم یه خونه‌ست
‫لعنتی
‫سای… سایمون؟
‫سایمون!
‫کمک!
‫والی؟
‫اون صدای چی بود؟
‫یا خدا
‫من که نکشتمش، نه؟
‫وقت زیادی ندارم
‫مامانم فکر می‌کنه توی راه خونه‌ام
‫خیلی‌خب. این‌جاست
‫ماجرای تو و سایمون رو هم کامل می‌دونه
‫آماده‌ای؟
‫نمی‌فهمم
‫بعد از این‌که فهمیدیم ‫واقعاً چه اتفاقی برای من افتاده،
‫چطور تونستی چنین کاری بکنی؟
‫چطور تونستی جون بقیه رو ‫در خطر بندازی؟
‫ببخشید، دقیقاً چطور این اتفاق افتاد؟
‫همون‌طور که آقای مارتین گفت
‫کشیده شدم توی یه مرداب کوفتی،
‫و بعدش یهویی سر از کتاب‌خونه درآوردم
‫و جلوی آقای ساوث بودم ‫و اون هم من رو دید
‫دقیقاً مثل راننده‌ی اتوبوس شما
‫به مدت یه لحظه من رو دید
‫اون‌قدر ترسید که از نردبون افتاد
‫خوش‌بختانه فقط نفسش بند اومد…
‫و دستش شکست
‫اگه زاویه‌ی سقوط فرق می‌کرد ‫و ارتفاعش بیشتر بود
‫ممکن بود جونش رو از دست بده
‫ممنون، یوری
‫- خیلی‌خب، بد بود ‫- آره
‫اما آقای ساوث نمرد
‫در واقع کاری که کرد
‫ثابت کرد هر چیزی اون پایینه
‫اون‌قدر قدرتمنده که تونسته ‫تا الان ۲ بار پرده رو کنار بزنه
‫باید برگردیم
‫- ببخشید. جدی می‌گی؟ ‫- آره
‫رفیق، نزدیک بود یه نفر بمیره، ‫و موضوع آقای ساوث نیست
‫اگه تو کشیده می‌شدی توی آب چی؟
‫اگه تسلیم بشیم چی؟
‫باید هوشمندانه پیش بریم
‫باید خیلی فکر کنیم
‫باید بفهمیم اون‌جا اصلاً چه خبره
‫نیاز نیست هیچ کاری بکنیم
‫اصلاً نمی‌دونی با چه چیزی سروکار داری
‫اگه می‌خوای برگردی اون پایین،
‫باید اول از ما بگذری
‫ساعت رو نگیر
‫بریم
‫هی. هی
‫می‌دونم بدجور گند زدم. ‫می‌شه لطفاً حرف بزنیم؟
‫مشکلی نیست
‫شرمنده بابت محل قرار
‫واقعاً این‌جاست؟
‫آره
‫سلام، بابا
‫می‌گه خیلی خوشگل شدی
‫اون چطور…
‫یا خودت چه شکلی هستی؟
‫همون‌طوری که قبلاً بوده
‫پیراهن خاکی
‫چکمه‌های کاری که مامان ‫کریسمس برات خریدشون
‫یادمه دیدمت قبل از این‌که بری
‫وقتی موقع خداحافظی بوسم کردی…
‫من…
‫من… بلند نشدم
‫باید بغلت می‌کردم
‫مدی
‫می‌دونم. من…
‫بابا، سایمون…
‫فکر کنم…
‫چیزی که مدی می‌خواد بگه…
‫اینه که سایمون توی دردسر افتاده
‫و اگه چیزی می‌دونی،
‫یا کسی رو می‌شناسی ‫که می‌تونه بهش کمک کنه، پس…
‫باید بدونیم
‫مدی…
‫دوستت دارم
‫و هر کاری ازم بربیاد انجام می‌دم
‫می‌گه دوستت داره…
‫و هر کاری ازش بربیاد انجام می‌ده
‫منم دوستت دارم، بابا
‫اوه، مامانه
‫ازم می‌خواد برم خونه
‫ماشین پشت ساختمونه
‫می‌تونم ببرمت خونه
‫فقط باید برم بالا امضا کنم
‫ممنون
‫مدی؟
‫آره، خوبم. ‫فقط یه لحظه زمان می‌خوام
‫تنها
‫سریع برمی‌گردم
‫خیلی‌خب، بعد از این‌که گفتم ‫چقدر بانمک و شگفت‌انگیز…
‫- و جذاب ‫- …و جذاب همه به نظر می‌رسن،
‫و خودم رو هم مسخره کردم، ‫بعدش چی؟
‫چطور کاری کنم لیویا همه‌چیز رو بگه؟
‫همون‌طوری که بهت گفتم. ‫باید پشت سر من و مدی
‫حرف‌های ناجور بزنی
اون چیزیه که براش ارزش قائلن
‫تو از بقیه بد می‌گی، ‫اونا هم بد می‌گن
‫بعدش بین اون همه مزخرف،
‫جوابی که می‌خوای رو پیدا می‌کنی
‫خیلی پیچیده به نظر میاد
‫آره
‫اما یادت باشه، ‫اگه توی موقعیت دشواری بودی،
‫یا نیاز بود چیزی بگی،
‫می‌تونی در مورد پسرها حرف بزنی
‫در موردشون؟
‫- یعنی مثلاً بسکتبال پسرها… ‫- چی؟ نیکول
‫مثلاً از کی خوشت میاد. ‫اونا از کی خوش‌شون میاد
‫و این‌که شنیدی ممکنه یه نفر ‫از یه نفر دیگه خوشش بیاد
‫درسته. باشه. فهمیدم
‫خیلی‌خب، بریم سراغ موضوع مهم آخر،
‫تحت هیچ شرایطی ‫با جیسون حرف نزن
‫صبر کن، چرا؟ ‫جیسون کیه؟
‫سلام. این‌جا چه خبره؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- مهمونی
‫خوشگل شده، نه؟
‫صبر کنید، تو داری می‌ری مهمونی،
‫- و تو… ‫- خونه می‌مونم
‫چرا؟
‫واقعاً می‌خوای بدونی؟
‫ولی خب از قبل در جریانه، نه؟
‫باشه
‫همه‌ی بچه‌های مدرسه ‫دارن مدی رو اذیت می‌کنن،
‫اما لیویا از بقیه بیشتر
‫و مدی رو توی ‫مهمونی دانشگاهی شما دیده،
‫پس می‌خوام بفهمم چی می‌دونه
‫پس باید به گروه تشویق‌کننده‌ها نفوذ کنه
‫آره، چون اگه باعث ‫اخراج شدن مدی بشه،
‫یا باعث دستگیر شدنش بشه،
‫سایمون بیچاره می‌شه
‫چون شبی که مدی ‫جسمش رو پس گرفت،
‫سایمون با این‌که زنده‌ست، ‫اما توی دنیای ارواح گیر افتاد
‫عملاً هنوز زنده‌ست
‫اما یه روح هم هست
‫می‌دونید چیه؟ ‫شرمنده که پرسیدم
‫آره، هنوز این مسئله ‫که جسم معلم زبانش رو تسخیر کردن
‫و ماشینش دزدیده شده رو فراموش نکرده
‫- منصفانه‌ست ‫- آره
‫خیلی‌خب. نصیحت دیگه‌ای ندارید؟
‫نذار مامان ببینه‌ت
‫وگرنه با حوله می‌افته دنبالت
‫باشه
‫- از پسش برمیای! آره ‫- باشه
‫- گرسنه‌ته؟ ‫- آره
‫اون اتفاقات واقعاً افتادن؟
‫این‌که مدی جسمش رو پس گرفته؟ ‫و سایمون…
‫تبدیل به یه روح زنده شده؟ ‫آره
‫آره، حتی از قبل هم عجیب‌تره
‫پدر و مادرش حتماً خیلی ترسیدن. ‫پلیس رو خبر کردن؟
‫فکر می‌کنن رفته سفر
‫- عجب سفریه ‫- آره
‫هر کاری ازمون برمیاد ‫برای برگردوندنش انجام می‌دیم
‫یعنی فعلاً باید به مدی کمک کنیم
‫برای همین نیکول رفته مهمونی
‫پس نرفته دخترهایی رو شکنجه بده
‫که خودش رو شکنجه می‌دادن؟
‫قضیه در مورد مدی و سایمونه،
‫که مشکلات خیلی ترسناک‌تری دارن
‫و اتفاقات توی مهمونی لیویا ‫اصلاً به چشم نمیان
‫♪ BEAT UP CHANEL$ - Slayyyter ♪
آوا‌مــووی
‫سلام. مهمونی باحالیه
‫اومدی عکس بگیری؟
‫نه. دعوت شدم. ‫خودت هم اون‌جا بودی
‫واقعاً صورتت رو دوست دارم… ‫یعنی آرایشت رو
‫خیلی جذابه
‫من انگار وقتی داشتم از صخره پایین می‌اومدم ‫صورتم رو آرایش کردم
‫مگه نه؟
‫- خیلی هم بد نیست ‫- نه، نیست
‫ممنون
‫یا خدا. اون جیسونه؟
‫باورم نمی‌شه
‫- جرات کرده بیاد این‌جا ‫- ماریسا خیلی عصبانی می‌شه
‫سلام. تو همون دختر ‫توی اخبار هستی، درسته؟
‫- آره ‫- اسمت…
‫- نیکول بود،‌ درسته؟ ‫- آره
‫آره. مصاحبه‌هات خیلی باحالن
‫مخصوصاً وقتی با کسی مصاحبه می‌کنی
‫که مشخصه ازش متنفری
‫چون چشم‌هات یه حالت خاصی می‌شن
‫یه‌جورایی شبیه همین‌الانت
‫در واقع، فکر کنم ‫منم قبلاً تو رو دیدم
‫دیروز موقع عکس گرفتن ‫توی کتاب‌خونه بودی؟
‫می‌دونی، زنگ پنجم؟
‫شاید با چند تا از هم‌تیمی‌های فوتبالت
‫نه، من نبودم
‫ما عکس‌هامون رو بعد از مدرسه
‫و قبل از تمرین گرفتیم
‫اوه
‫باشه
‫سلام
‫- نیکی. اومدی ‫- آره
‫تازه داشتیم می‌رفتیم داخل
‫مشروب‌های باکیفیت داخلن. میای؟
‫اگه تا ساعت ۱۰ خوبه نباشم ‫مامانم دیوونه می‌شه
‫زیویر، کاری که انجام دادی…
‫می‌دونم. متأسفم
‫چرا؟
‫فقط حس می‌کنم ‫من نباید کسی می‌بودم
‫که حرف‌های بابات رو منتقل می‌کردم
‫باید سایمون یا نیکول جای من می‌بودن
‫من فقط… امیدوارم اون لحظه ‫برات عجیب نبوده باشه، مدی،
‫یا بد…
‫عجیبش نکردی. ممکنش کردی
‫ممنون
‫مدی؟
‫مامان؟ چطور… ‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫من؟ یک ساعت پیش بهم گفتی ‫توی راه خونه‌ای
‫می‌دونم. باید یه تکلیف درسی ‫از زیویر می‌گرفتم
‫گرفتیش؟
‫آره
‫پس بیا بریم
‫همین‌الان
‫- کجا بودی؟ ‫- همین اطراف
‫چی توی ساکت داری؟
‫چرا ازم بازجویی می‌کنی؟
‫اون کیف برای کسی که نقشه‌ای نداره
‫خیلی سنگین به نظر می‌رسه
‫ببین، سایمون، ‫می‌دونم بابت اتفاقی که افتاد
‫اصلاً خوش‌حال نیستی
‫اما همه‌مون یاد گرفتیم ‫که صبور باشیم
‫باشه؟
‫با عجله انجام دادن ‫کاری که خطرناکه…
‫نمی‌خوام کسی مراقبم باشه، والی
‫و اون‌قدر که تو و مدی
‫و بقیه ازم می‌خواید ‫خطر نکنم، خودم نمی‌خوام
‫کل این ماجرا خطرناکه
‫تا ابد برای پیدا کردن یه راه فرصت ندارم
‫پس اگه اون مکان می‌تونه
‫پرده‌ی بین زنده‌ها ‫و مرده‌ها رو کنار بزنه،
‫باید راهی برای خروج از این‌جا باشه
‫هنوز نمی‌دونم چطور ‫باید ساعت آقای مارتین رو بردارم
‫بدون این‌که راندا لهم نکنه
‫از بعد از اون جلسه ‫خیلی مراقب اون ساعته
‫نظر کوئین رو درک می‌کنم
‫می‌فهمم
‫من مثل شماها نیستم
‫به این‌جا تعلق ندارم
‫می‌شه ساعت رو بدی بهم؟
‫نمی‌خوام دلیل خارج نشدنت ‫از این‌جا من باشم
‫اما اگه فکر می‌کنی ماها به این‌جا تعلق داریم ‫خیلی اشتباه می‌کنی
‫تعلق نداریم
‫لیز می‌گفت: ‫«من علاقه‌ای به وایلدر ندارم»
‫و من به این فکر می‌کردم که دختر ‫همین دو روز پیش داشتی می‌بوسیدیش
‫کی رو می‌خوای گول بزنی؟
‫چی؟ خیلی خجالت‌آوره
‫لعنتی. مگه نه؟
‫نیکی بیچاره. خیلی بی‌ادبم
‫اصلاً تو رو وارد گفتگو نمی‌کنیم
‫اما احتمالاً بهش عادی داری
‫به چی؟
‫این‌که دوست‌هات نادیده بگیرنت
‫همون‌طور که خودت می‌گفتی
‫آم…
‫درسته
‫آره، خیلی نادیده گرفته می‌شم
‫یعنی…
‫خیلی زیاد
‫احساساتم… فقط…
‫خیلی غیرمنصفانه‌ست
‫مخصوصاً وقتی تو کسی هستی
‫که اون همه مدت ‫دنبال مدی می‌گشتی
‫آره
‫تو احتمالاً یکی از آدم‌هایی هستی
‫که می‌دونی واقعاً ‫چه اتفاقی براش افتاد
‫و انتظار داره اون ماجرا رو ‫به کسی نگی؟
‫خیلی غیرمنصفانه‌ست
‫ولی منم…
‫نه، منم از همه‌چیز خبر ندارم
‫شاید. اما حتماً یه چیزهایی ‫می‌دونی، درسته؟
‫درسته
‫چون دوست منه
‫اما، می‌دونید…
‫باشه، موضوع اینه که من…
‫الان خیلی استرس دارم
‫چون به یه پسر…
‫خیلی خیلی علاقه دارم
‫واقعاً؟ کی؟
‫- اسمش چیه؟ ‫- این‌جاست؟
‫شاید بتونیم کمکت کنیم بهش برسی
‫آم…
‫در واقع… جیسونه
‫چی؟
‫- سلام. نیکول! ‫- اوه
‫فردا توی سفر فارغ‌التحصیلی می‌بینمت؟
‫شرمنده. تنبیه شدم، پس…
‫از آشنایی باهات خوش‌حال شدم، جیسون
‫جیسون؟ نه، نه. ‫جیسون اونه. اسم من «تئو»ـه
‫بخور! بخور! بخور!
‫اما می‌تونی آدرس ‫اینستاگرامت رو بهم بدی یا…
‫نه. چرا؟
‫- نه ‫- چی گفتی؟
‫ببخشید. تنها اسمی بود ‫که به ذهنم رسید
‫نزدیک بود بدجور تحقیرم کنن، کلر
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم
‫جیسون کیه؟ و چرا این‌قدر مهمه؟
‫جیسون می‌شه دوست‌پسر سابقِ ‫بهترین دوستِ دخترعموی لیویا
‫راستش رو بخوای، نیکول،
‫فکر نکنم بتونی درستش کنی
‫باید از اون‌جا بزنی بیرون
‫خب، نمی‌تونم
‫ظاهراً همه‌ی چای سردهای لیویا ‫از لانگ‌آیلند میان،
‫و منم سه تاشون رو خوردم!
‫نمی‌تونم رانندگی کنم
‫گندش بزنن. الان کجایی؟
‫فکر کنم دفتر مامان لیویا ‫[ مدیر کل دکتر دبورا هانتر پرایس ]
‫صبر کن. می‌دونستی مدیر کله؟
‫آره. تو نمی‌دونستی؟
‫برای زنی به اون خشکی و سرسختی ‫خیلی میز شلوغ و کثیفیه
‫می‌شه لطفاً روی خارج کردن تو ‫تمرکز کنیم؟
‫- من می‌رم سراغش ‫- نه. خیلی طول می‌کشه
‫- یه تاکسی بگیر ‫- باشه. دارم می‌رم. خداحافظ
‫[ مقصد: خانه‌ی مدی ]
‫[ پرداخت ]
‫[ با موفقیت انجام شد ]
‫[ زمین قدیمی مدرسه‌ی اِسپلیت ریور ]
‫یا خدا
‫[ برنامه‌ی ردیابی ]
‫[ زیویر: کِی میای؟ ] ‫[ مدی: توی راهم ]
‫[ خانه ]
‫مدی!
‫- سلام. این‌قدر داد نزن ‫- می‌دونستی مامان لیویا…
‫باشه. می‌دونستی مامان لیویا مدیر کله؟
‫- آره ‫- چی؟
‫چرا یه جوری هستی که انگار توی ‫مجموعه‌ی «جزیره عشق» هستی؟
‫- کِی فهمیدی؟ ‫- آم…
‫دارم به چی نگاه می‌کنم؟
‫لوگوی شرکت ناپدری کلر
‫اما چرا؟
‫چون مامان لیویا که مدیر کله،
‫هدفش فقط جابه‌جا کردن خودمون نیست
‫می‌خواد مدرسه‌ی قدیمی رو ‫با خاک یکسان کنه
‫و یه برج باکلاس به جاش بسازن
‫و فقط همین هم نیست، مدی
‫همه‌جا دوربین هست
‫احتمالاً الان داره نگاه‌مون می‌کنه
‫ها؟
‫قضیه چیه؟ ‫نیکول، این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫آم…
‫فکر کنم می‌خوام بالا بیارم
‫به نظرت چرا یه سنگ انتخاب کردن؟
‫قضیه‌ی والی و تغییر اسم ‫ورزشگاه رو درک می‌کنم، اما…
‫ما که…
‫موقع کوه‌نوردی نمردیم
‫به نظر می‌رسه…
‫تلاشی ناامیدانه‌ست برای بهتر کردن ماجرا
‫وقتی واقعاً نمی‌شه
‫آقای مارتین…
‫اگه واقعاً ماجرا اون‌طوری ‫که گفتی بوده،
‫همون‌طوری که والی هم گفت…
‫تقصیر تو نبوده
‫تو باعث اون اتفاق نبودی
‫شاید بعضی‌وقت‌ها اتفاقات بد ‫خود به خود رخ می‌دن
‫این نقشه‌ته؟ چند تا طناب؟
‫قول می‌دم صحیح و سالم برگردم
‫با هم از خاطره‌ی آقای مارتین ‫خارج می‌شیم
‫- بریم ‫- باشه
‫سلام. کجا بودی؟
‫آقای مارتین رو بخشیدم
‫واقعاً؟
‫همه‌مون به اندازه‌ی کافی سختی کشیدیم
‫و نمی‌خوام دیگه دلیل ‫زجر کشیدن کسی باشم
‫نه سایمون
‫و نه آقای مارتین
‫عصبانی هستی؟
‫نه
‫معلومه که نه
‫آخر سر روی اون هودی سبز ‫به توافق رسیدیم، درسته؟
‫و لباس‌هام رو هم عوض نمی‌کنم
‫ظاهرم رو همین‌طور دوست دارم
‫دیگه مجبور نیستم به اونا فکر کنم،
‫یا به حرف‌هاشون فکر کنم،
‫می‌تونم خودم باشم
‫الان عصبانی هستی؟
‫نه، کوئین…
‫من… متأسفم
‫اگه به نظر می‌رسیده ‫دوست دارم لباس‌هات رو عوض کنی
‫می‌تونی هر کاری می‌خوای بکنی
‫ببین، باید درک کنی،
‫توی دوران من دخترها ممکن بود
‫فقط به‌خاطر این‌که شلوار پوشیدن ‫محروم و تنبیه بشن
‫لباس‌ها انقلابی بودن
‫یا اعتراض یا موضع بودن
‫باور کنی یا نکنی، ‫به مدت خیلی زیادی
‫روحمم خبر نداشت ‫من چه موضعی داشتم
‫تا این‌که یه جایی رو پیدا کردم
‫باورم نمی‌شد توی اِسپلیت ریوره
‫پر بود از شعر و گفتگو…
‫و آدم‌های جالب
‫پام رو از گلیمم درازتر کرده بودم
‫اما اون‌جا بودن حس خوبی بهم می‌داد
‫بچه‌ها توی تاریکی دور خودشون می‌چرخن ‫فقط برای این‌که حس حرکت داشته باشن
‫می‌گن «خوب باش، ‫آروم باش، عادی باش»
‫اما من می‌گم «درزها رو پاره کن،
‫کاتالوگ سیرز رو آتیش بزن»
‫غزل‌واره توی داشبورد ماشینم دارم
‫ساندویچ‌هایی که طعم شورش دارن،
‫و پول بنزین کافی برای فرار ‫از اون تابوت حصاری
‫که موقع تولدم برام ساختن رو دارم
‫زوزه بکش، یاغی باش، من آزادم
‫خیلی‌خب، خیلی عالی بود
‫یه استراحت کوتاهی می‌کنیم ‫و سریع برمی‌گردیم
‫یکی می‌خوای؟
‫ممنون
‫اوه
‫فکر کنم بهتره بذارمش برای بعداً
‫تا حالا این‌جا ندیدمت
‫اولین بارمه میام
‫از مدیسن برگشتی؟
‫نه، من در واقع هنوز دانشگاه نرفتم
‫اما قطعاً به دانشگاه ‫ویسکانسین مدیسن فکر کردم
‫به نظرم بهتره نزدیک خونه بمونم
‫تو توی اون دانشگاهی؟
‫دانشگاه کالیفرنیا برکلی، الان تعطیلم. ‫اومدم دیدن خانواده‌م
‫تا حالا تور غرب کشور رفتی؟
‫فکر نکنم والدینم دوست داشته باشن
‫فرق زیادی با سفر خارجی نداره
‫مگه سفر رفتن یه زن چه مشکلی داره؟
‫من جویس‌ام
‫اسم من رانداست
‫به کالیفرنیا فکر نمی‌کنی؟
‫برکلی برای دخترهایی مثل تو جا داره
‫- نمی‌دونم ‫- می‌تونم اون‌جا تصورت کنم
‫پابرهنه، درخشان
‫در حالی که دل بقیه رو می‌شکونی
‫نمی‌دونم
‫اما شاید یه نگاهی بندازم
‫نفر بعدی جویس بال‌ـه ‫که می‌خواد یه آهنگ رو بازخوانی کنه
‫هی، راندا
‫نذار کسی گولت بزنه و بهت بگه ‫حق نظر دادن نداری
‫آدم‌ها قسم می‌خورن که دنیا مال تو نیست
‫اما اون حرف‌ها از روی ترسه
‫اگه تو بال بزنی و بری ‫براشون سوال پیش میاد
‫که چرا خودشون گیر افتادن
‫این رو یادت بمونه
‫♪ House of the Rising Sun ♪
‫♪ یه خونه ♪
‫♪ در نیو اورلینز هست ♪
‫♪ که خورشید برآمده صداش می‌کنن ♪
‫♪ و باعث نابودی ♪
‫♪ دخترهای بیچاره‌ی زیادی شده ♪
‫♪ و من، یا خدا ♪
‫♪ یکی از اون دخترها هستم ♪
‫♪ برید به خواهر کوچولوم بگید ♪
‫♪ کاری که من انجام دادم رو انجام نده ♪
‫♪ از خونه‌ی نیو اورلینز ♪
‫♪ دوری کن ♪
‫♪ که خورشید برآمده صداش می‌کنن ♪
‫همون موقع بود
‫که چیزی که همیشه می‌خواستمش…
‫ولی هیچ‌وقت درکش نکردم رو پیدا کردم
‫این‌که اگه شجاع می‌بودم ‫چطور آدمی می‌تونستم باشم
‫این‌که می‌خواستم تمام دنیا ‫من رو چطور ببینن
‫پس امروز برای تو هم ‫چنین چیزی رو می‌خواستم
‫به نظرم خیلی خوشگلی
‫لباس تنت اصلاً مهم نیست
‫می‌شه عکس کوفتی رو ‫بگیریم دیگه؟ بیا
‫♪ زیر خورشید برآمده ♪
‫در هر صورت سرمون رو قطع می‌کردم
‫- حالش خوبه؟ ‫- خوب می‌شه
‫این کاریه که تو و دوست‌هات
‫بعد از مدرسه انجام می‌دید؟
‫برنامه داشتید شما هم ‫برید مهمونی نیکول
‫- اگه من… ‫- جدی می‌گی؟
‫به‌خاطر نیکول من رو ‫متهم به مشروب خوردن می‌کنی؟
‫تو کسی هستی که از وقتی ‫من از بیمارستان مرخص شدم
‫قرص نعنایی می‌خوری
‫واقعاً فکر می‌کنی بوش رو حس نمی‌کنم؟
‫چندین هفته‌ست مشروب نخوردم
‫چیکار می‌کنی؟
‫نشونت می‌دم وقتی کسی ‫ازت جاسوسی بکنه چه حسی داره
‫- حس خوبی نداره، نه؟ ‫- اون برنامه رو نصب کردم
‫چون می‌دونستم باهام صادق نبودی
‫آره، باور کن می‌دونم چه حسی داشتی
‫هیچی پیدا نمی‌کنی، مدی
‫مدی، بس کن!
‫مدی، تمومش کن!
‫اونا قدیمی‌ان، مدی. ‫گوش کن چی می‌گم
‫فکر می‌کنی مامانی نمی‌خوام ‫که بتونه بهم کمک کنه؟
‫فکر می‌کنی مامانی نمی‌خوام ‫که بتونم باهاش حرف بزنم؟
‫دلیل این‌که اون چند هفته غیبم زده بود
‫تو بودی
‫مشروب خوردنت داشت زجرکشم می‌کرد
‫آدمی که توی اون اتاق دیگ بخار ‫بهم آسیب زد تو بودی
‫برم ببینم حال نیکول چطوره
‫کامل حق داری از دستم عصبانی باشی
‫وقتی داشتی اون ماجرا رو ‫برام تعریف می‌کردی،
‫می‌خواستم واقعاً کنارت باشم، ‫جدی می‌گم
‫اما تنها چیزی که می‌شنیدم…
‫اسم اون آدم‌هایی بود ‫که باهاشون رابطه داشتی،
‫یا می‌تونستی رابطه داشته باشی ‫اگه خودت می‌خواستی
‫و می‌دونم…
‫همه‌چیز رو به خودم ربط دادم…
‫و خیلی متأسفم
‫هیچ‌وقت نرفتم توی خاطره‌م
‫چی؟
‫آماده نبودم
‫آماده نیستم
‫نمی‌دونم کِی آماده می‌شم
‫و راستش رو بخوای، چارلی،
‫وقتی بهت گفتم
‫واکنشی که نشون دادی ‫اصلاً خوب نبود
‫واکنش من خوب نبود؟
‫جنت اون یادداشت در مورد ‫به حالت اولیه برگشتن رو
‫مخصوصاً برای تو نوشت ‫و تو حتی تلاش نکردی بری داخل خاطره‌ت؟
‫آره، فکر کنم امروز به اندازه‌ی کافی ‫با شرمم دست‌وپنجه نرم کردم
‫- ممنون ‫- یوری
‫نه، لطفاً دنبالم نیا
‫برای تو نیست
‫نگران نباش
‫برای سم‌زدایی بدنم ‫می‌خوام برم مرکز درمانی
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم بهت آسیب بزنم
‫می‌دونم
‫- مراقب باش ‫- می‌دونم
‫- و نزدیک آب نشو… ‫- والی
‫می‌دونم
‫خیلی‌خب. اون رو بنداز پشتت
‫چراغ‌قوه رو روشن کن. خیلی‌خب. ‫فکر نکن، فقط برو
‫یا خدا
‫طناب بیشتری می‌خوام!
‫سایمون؟
‫سایمون! هی!
‫سایمون!
‫چی؟
‫وای، گندش بزنن
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]