‫آنچه گذشت…
‫مدی، حالت خوبه؟
‫می‌تونم امشب خونه‌ی شما بخوابم؟
‫جهان رو دیدم، راندا
‫وای، هی، هی
‫فقط می‌خوام بدونم ‫چه اتفاقی برای تریسی افتاده،
‫و این‌که می‌دونسته ‫من چه حسی نسبت بهش داشتم یا نه
‫کمکت می‌کنم نوازنده‌ی فلوتت رو پیدا کنی
‫مامان لیویا، مدیر کل
‫هدفش فقط جابه‌جا کردن خودمون نیست،
‫می‌خواد مدرسه‌ی قدیمی رو ‫با خاک یکسان کنه
‫توی کلیسایی که این‌‌جا بوده
‫‏۹ نفر مُردن، ‏۸ تاشون بچه بودن
‫و حالا یاد و خاطره‌ی هر اتفاقی که افتاده…
‫این‌جا گیر افتاده
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ترجمه از «امــیــررضــا»
‫صبر کن. اون‌طوری اون اتفاق افتاده؟
‫طبقه‌ی بالا چه خبر بوده؟
‫چی به زمین خورده؟
‫یه جسد؟
‫خیلی گیج شدم
‫هر چیزی که دیدم رو بهتون گفتم
‫چیزیه که اون نشونم داد
‫یه داستان قبل خواب نبود، بچه‌ها
‫سر سایمون رو گرفت و مجبورش کرد…
‫به چشم‌های سفیدش نگاه کنه
‫و بعدش… اون رو منتقل کرد. ‫مثل ارتباط ذهنی بود
‫چرا گذاشتی آقای «چشم سفید» ‫اون‌قدر بهش نزدیک بشه؟
‫بهتون گفتم، یهویی گرفتش
‫اما مگه نگفتی خیلی پیر بوده؟
‫آره، خیلی پیر بود، ‫اما مثل «سرهنگ ساندرز» نیست ‫(بنیان‌گذار رستوران‌های زنجیره‌ای کِی‌اِف‌سی)
‫باشه؟ سریعه و مثل یه تی‌رکس بلنده
‫- مطمئنی حالت خوبه؟ ‫- آره
‫چیه؟ خوبم
‫بعد از «ارتباط ذهنی» چی شد؟
‫یعنی دود شد رفت هوا؟
‫نه. می‌شه از این اصطلاح استفاده نکنیم؟
‫به محض این‌که سایمون رو ول کرد،
‫سریع زدیم به چاک
‫اما چرا اون داستان رو منتقل کرده؟
‫خب، می‌دونیم ۸ تا بچه
‫و ۱ بزرگ‌سال توی اون سیل مُردن
‫پس «چشم سفید» یا هر اسمی که داره
‫همون بزرگ‌سالیه که غرق شده؟
‫اون… «آلفرد ون هایت»ـه؟
‫خیلی‌خب، مشخصاً این داستان ‫خیلی طولانی‌تره،
‫و اگه نریم اون پایین ‫امکان نداره بفهمیم چی به چیه
‫- داوطلب می‌شی؟ ‫- من؟ نه
‫- نه، می‌تونم منتظر بمونم ‫- اوه. باشه
‫سایمون؟
‫می‌شه ما این مسئله رو حل کنیم ‫و تو خودت رو درگیر نکنی؟
‫- بهم آسیب نزد ‫- هنوز نزده
‫بعضی حیوون‌ها دوست دارن قبل ‫از خوردن شکارشون، باهاش بازی کنن
‫به نظرم همه‌مون باید بریم
‫هر چقدر بیشتر باشیم بهتره
‫و اگه تی‌رکس بتونه ‫واقعاً پرده رو کنار بزنه…
‫باید انجامش بدیم
‫من که نمیام
‫این یه بار می‌خوام از دور تماشا کنم
‫من با کمال میل حاضرم این‌جا پیش سایمون بمونم که تنها نباشه
‫- هوم ‫- چیه؟ گفت طرف خیلی بزرگه
‫باشه؟ از آدم‌هایی که قدشون ‫بالای ۱۸۰ سانتی‌متره
‫خاطره‌های خیلی خوبی ندارم
‫سایمون؟
‫« ارواح مـدرسـه »
‫♪ Long Gone - Anna Waronker ♪
‫سلام، تریسی. ‫ممنون که تماس گرفتی
‫مشکلی نیست. ‫برای تمرین‌ها زنگ زدی؟
‫چه تمرین‌هایی؟
‫فلوت
‫کی بهت گفته به من زنگ بزنی؟
‫نه، نه، نه، نه
‫فقط می‌خواستم راجع به یکی ‫از دوست‌های گروه موسیقی قدیمیت سوال بپرسم،
‫کایل جنسن، و…
‫تریسی؟ صدام رو می‌شنوی؟
‫نمی‌خوام در موردش حرف بزنم
‫اما تو و کایل…
‫ببخشید، الان نمی‌تونم
‫توی دبیرستانم ‫و کلاسم داره شروع می‌شه
‫اوه. توی جشنواره‌ی برداشت محصول؟
‫اگه بلیت رایگان می‌خوای،
‫با انجمن تاریخی تماس بگیر
‫یعنی چی؟
‫کی بود؟ تریسی بود؟
‫حتی خداحافظی هم نکرد
‫خب، همون اول رفتی ‫سراغ تصادف اتوبوس؟
‫نه، فقط اسمش رو گفتم
‫ولی اصلاً فایده‌ای نداشت
‫خب، شاید بهتر باشه همون اول ‫با خاطرات خوب شروع کنی
‫اتفاقی که قبل از تصادف افتاده باشه
‫درسته
‫- هی، حال سایمون چطوره؟ ‫- خوب نیست
‫والی گفت توی خاطره‌ی کلیسا ‫یه موجود غول‌پیکر
‫سایمون رو با دست‌هاش گرفته
‫صبر کن، صبر کن. ‫سایمون چی شده؟
‫ساعت چند شروع می‌شه؟
‫جشنواره‌ی برداشت محصول؟ ‫آم… ظهر
‫به‌خاطر این‌که خونه‌ی ما خوابیدی ‫که هول نکردی، درسته؟
‫چون اون مسواک کاملاً نو بود، ‫قسم می‌خورم
‫نه، این‌که تنها خونه نبودم ‫خیلی خوب بود. ممنون
‫تونستی اصلاً بخوابی؟ ‫یا فقط غلت می‌زدی؟
‫فقط غلت می‌زدم
‫آره، مشخص بود
‫امروز صبح که اومدی توی آشپزخونه
‫انگار خیره شده بودی به یه آکواریوم
‫و ما آکواریوم نداریم
‫بیا بریم. باید با کایل حرف بزنی
‫چرا لباس‌هام از وقتی ‫اومدم این‌جا بیشترن؟
‫شاید چون اون تاپ آبی ‫و دامن جین مال من هستن؟
‫- شاید بهتر باشه یه‌کم آروم باشی ‫- به‌خاطر سایمون این کار رو می‌کنم
‫یه اهرم فشاره
‫اون ناپدریته
‫چرا اهرم فشار نیاز داری؟
‫اگه فکر کنه قصد دارم ‫برم خونه، حرف می‌زنه
‫اون‌وقت می‌تونیم برنامه‌شون رو بفهمیم
‫و می‌دونیم دقیقاً کِی می‌خوان ‫مدرسه رو خراب کنن
‫اما قراره توی جشنواره ببینیش، ‫پس چرا داری وسیله جمع می‌کنی؟
‫باید یه ساک توی ماشین باشه
‫تا بدونه دروغ نمی‌گم
‫به راحتی گول نمی‌خوره
‫مامانت هم قراره بیاد؟
‫روز یک‌شنبه؟ بیخیال
‫احتمالاً دنبال جوان‌سازی پوستشه
‫عجب. واقعاً خودمون دو تا
‫توی دو سیاره‌ی مختلف متولد شدیم، نه؟
‫راستی واقعاً مدل موهات رو دوست دارم
‫ممنون
‫وقت تغییر رسیده بود
‫دست‌هام دارن می‌لرزن ‫یا دارم خیلی سریع پلک می‌زنم؟
‫کلر، هر اتفاقی امروز بیُفته، ‫خودم هوات رو دارم، باشه؟
‫ممنون
‫اما نمی‌تونی جوراب‌های قرمزم رو ببری،
‫سلیطه‌ی دست‌کج. ‫عاشق این جورابم
‫چیکار می‌کنی؟
‫فقط می‌خوام چند تا عبارت ‫ساده‌ی فنلاندی یاد بگیرم
‫مثلاً: «لطفاً بهت دست نزن، جونور»
‫هی، خیلی وقت نشد راجع به…
‫می‌دونی، اون اتفاق توی راهرو ‫حرف بزنیم وقتی من…
‫آره، نیازی نیست
‫خب، می‌دونم این‌که ‫سعی کردم ببوسمت
‫شاید یه‌کم نسنجیده به نظر می‌رسیده…
‫ببین، درک می‌کنم. ‫نشئه بودی
‫فکر می‌کردی انگشت‌هات چوب بستنی‌ان
‫اون قضیه مربوط به دیروز بود، ‫دیگه گذشته
‫لعنتی. دندون کافی ‫برای فنلاندی حرف زدن ندارم
‫پس یه فلش انگشت‌مانند ‫پر از فیلم ترسناک توی کمدت نگه می‌داری؟
‫و همه‌شون رو هم دیدی؟
‫چند تاشون رو مدی انتخاب کرده
‫دانلودشون کرد تا من رو شکنجه بده
‫همه‌شون برای شکنجه مناسبن
‫دنبال چی می‌گردیم؟
‫فیلمی در مورد یه روانی ‫که افکار شیطانیش رو
‫به مغز روان‌شناسش منتقل می‌کنه
‫اسمش رو یادم نمیاد. ‫تو نمی‌دونی چی بود؟
‫نه، نه. ‫من خیلی فیلم ترسناک نمی‌بینم
‫توی ذهن خودم به اندازه‌ی کافی ‫مسئله‌ی ترسناک هست
‫لازم نیست برای یه خوش‌بگذرونی ‫دنبال مسائل ترسناک دیگه بگردم
‫نیازی به اون نداریم
‫همون بار اول که گفتی شنیدم
‫اگه می‌خوایم اطلاعات جمع کنیم،
‫نباید باعث رنجشش بشیم
‫ببخشید. چی توی جعبه‌هاست؟
‫وسیله. طناب، چراغ‌قوه
‫تبر یه وسیله نیست، والی. ‫یه سلاحه
‫- تبر برای چیمونه؟ ‫- باید آماده باشیم
‫روش درستی برای گرفتن جواب نیست
‫خشونت، خشونت میاره
‫واقعاً داری بهم هشدار می‌دی؟
‫تو؟ بین این همه آدم؟ ‫خودت اون پایین بودی
‫اون دست کوچولوهای ترسناک ‫تو رو هم کشیدن زیر آب
‫حرفش درسته، والی. ‫وقتی خودمون از قبل مردیم
‫- چه اتفاقی می‌خواد برامون بیُفته؟ ‫- نمی‌دونیم، یوری!
‫نمی‌دونیم! چشم سفید ‫ممکنه بی‌خطرترین موجود اون پایین باشه!
‫ممکنه ۲۰ تای دیگه ازش اون پایین باشه! ‫ممکنه بزرگ‌تر باشن!
‫اصلاً نمی‌دونیم توی اون خاطره چه خبره
‫باشه؟ اگه بریم توی اون سوراخ ‫و سوراخ رو ببنده
‫و تا ابد اون‌جا گیر بیُفتیم چی؟
‫وای. اگه فکر می‌کنی ‫این‌طوری باید روحیه بدی
‫تیمت رو از دست می‌دی، مربی
‫می‌خوایم بریم توی آتشفشان، ‫باید بهترین عملکردمون رو داشته باشیم
‫چرا داریم رنده‌ی پنیر می‌بریم؟
‫خوراکی هم آوردیم
‫خیلی‌خب. ‫می‌خوایم بریم اون پایین یا نه؟
‫یوری، چراغ‌قوه
‫ممنون
‫«فرستنده». پیداش کردم! ‫فیلم «فرستنده»
‫اوه. عالیه
‫قبل از این‌که خفه بشه
‫و موش‌ها از دهنش بیان بیرون ‫بهت هشدار می‌دم
‫صبر کن. شوخی کردی، درسته؟
‫می‌خوای بریم صبحونه بخوریم؟
‫می‌دونم غذای بیمارستان رو ‫خیلی دوست داری
‫وسوسه‌کننده‌ست. اما نه
‫یه ژله‌ی سبز برات می‌گیرم
‫[ سندرم آلیس در سرزمین عجایب ]
‫مدی؟
‫چطوری؟
‫دکتر کن هستم. ‫هفته‌ی پیش قبل از مرخص شدنت
‫ارزیابی روانیت رو انجام دادم
‫- درسته ‫- امیدوار بودم
‫بعدش یه جلسه با هم صحبت کنیم
‫- برای همین این‌جایی؟ ‫- نه، نه
‫من… اوضاعم خیلی خوبه
‫اضطرابت رو چطور مدیریت می‌کنی؟
‫نمی‌کنم. یعنی من…
‫دارم برمی‌گردم به روال قبلی زندگیم
‫توی روال قبلی زندگیت ‫افکار مزاحم هم داری؟
‫یه مراجعه‌کننده دارم
‫که انداختن یه کش دور مچ دستش ‫بهش کمک می‌کنه
‫وقتی وحشت‌زده می‌شه ‫اون کش رو می‌کشه
‫باعث می‌شه واقعیت رو ببینه،
‫نه چیزی که توی سرشه
‫اگه دچار توهم و این چیزها باشی
‫کار ساده‌ای به نظر می‌رسه
‫مراقب خودت باش، مدی. ‫برای اون جلسه که گفتم
‫باهات در تماس خواهم بود
‫[ مامان: می‌شه لطفاً امروز ‫باهات تصویری حرف بزنیم؟ ]
‫گندش بزنن!
‫منظورت چیه که نمی‌خواست ‫راجع به من حرف بزنه؟
‫شوهرش پیشش بود؟
‫اصلاً شوهر داره؟
‫اون مردک آشغال کیه؟
‫وای! هی، هی، کایل. ‫آروم باشه
‫همون توی مرحله‌ی «سلام» قطع کرد
‫تریسی اسمت رو شنید
‫- و رفت توی لاک دفاعی ‫- عالیه
‫پس هیچ جوابی ندارم ‫و هیچ‌وقت هم به جواب نمی‌رسم
‫ببین، من تسلیم نمی‌شم،
‫فقط یه راه بهتر برای ‫به حرف آوردنش نیاز دارم
‫شاید چیزی که صمیمانه‌تر ‫و دلنشین‌تر از تصادف اتوبوس باشه
‫فکر کن، رفیق
‫هیچ‌وقت سر یه امتحان تقلب نکردید؟
‫یه نوار آهنگ براش درست نکردی؟
‫ازش خواستم باهام بیاد ‫به جشن فارغ‌التحصیلی
‫درست قبل از این‌که سوار اتوبوس بشیم
‫این خیلی خوبه
‫یه‌کم شوکه شده بود
‫الان دیگه خیلی خوب نیست
‫خیلی وقت بود با هم دوست بودیم،
‫فکر کنم خیلی سریع ‫مسیر رو عوض کردم
‫گفت تا فردا بهم خبر می‌ده. اما…
‫فردایی وجود نداشت
‫خب، الان وجود داره
‫بهت قول نمی‌دم، اما بذار ‫یه بار دیگه امتحان کنم
‫- باشه؟ ‫- آره
‫اگه دیگه برنگردی ‫می‌فهمم جواب چی بوده
‫برمی‌گردم!
‫باید حرف بزنیم
‫[ مامان: می‌شه لطفاً امروز ‫باهات تصویری حرف بزنیم؟ ]
‫هر چیزی که دیدم رو بهتون گفتم
‫چیزیه که اون نشونم داد
‫- نمی‌تونی نجاتم بدی ‫- بس کن
‫- نمی‌تونی نجاتم بدی ‫- بس کن، بس کن
‫- نمی‌تونی نجاتم بدی ‫- تمومش کن، بس کن
‫- بس کن، تمومش کن! ‫- نمی‌تونی نجاتم بدی!
‫نمی‌تونی نجاتم…
‫مدی؟ مدی؟
‫مدی؟
‫قضیه چیه؟
‫هیچی
‫من و کایل یه نقشه‌ای ریختیم
‫انگار منم قراره برگردم ‫به جشنواره‌ی برداشت محصول
‫وقتی داشتم می‌اومدم ‫بابات سر راهم ظاهر شد
‫ازم قول گرفت که این رو بهت بگم
‫برای کمک کردن به خودمون و سایمون ‫خیلی تحقیق کرده و…
‫و چی؟
‫مثل این‌که قبلاً این‌جا ‫یه کارخونه‌ی ریخته‌گری بوده
‫دقیقاً همین‌جایی که هستیم. ‫خیلی وقت پیش
‫خراب شده
‫ارواح زیادی هم توش بودن،
‫اما وقتی ساختمونش خراب شده…
‫دیگه هیچ‌کدوم نتونستن ‫به دنیای بعدی برن
‫تا ابد گیر افتادن
‫بهشون می‌گن «فراموش‌شدگان»
‫وقتی ساختمونی که ارواح داخلشن ‫خراب می‌شه
‫اون اتفاق براشون می‌افته
‫ببین، اگه می‌خوای موقع خبر دادن ‫به سایمون، منم پیشت باشم…
‫نه، خبر نمی‌دیم. هنوز نه
‫همین‌الانش هم رفتارش عجیب شده
‫- اما مدی… ‫- نمی‌خوام اخبار بد بیشتری
‫به اون یا بقیه بگم
‫اونم بدون این‌که بتونم ‫بهشون امیدی بدم!
‫باید بفهمم چی باعث شده ‫اون‌جا گیر بیُفته و بیارمش بیرون
‫- باشه؟ ‫- باشه
‫یه نفر توی اون جشنواره ‫بهتره چیزی در مورد اون کلیسا بدونه
‫نه. لطفاً نکن. ‫فقط رانندگی کن
‫سیاه
‫قرمز
‫هر ۱۰ تا رو اشتباه گفتی
‫می‌دونی احتمال چنین چیزی چقدره؟
‫حدوداً هزار به یک
‫دقیقاً همون‌قدر که ممکنه ‫هر ۱۰ تا رو درست بگی
‫مردم ذهنت رو می‌خونن. ‫افکارت رو فکر می‌کنن
‫رویاهات رو می‌بینن
‫دردت رو حس می‌کنن
‫شاید خودشون نخوان اعتراف کنن، ‫اما حقیقت داره
‫نمی‌خوام بهت آسیب بزنم
‫ها؟ صبر کن. ‫مثلاً اون روان‌شناسه؟
‫یه روان‌شناس اون‌قدر درآمد نداره ‫که بخواد اون‌طور کت گرونی بخره!
‫نمی‌تونم
‫- نمی‌تونم این کار رو بکنم ‫- ببخشید، شرمنده
‫دیگه حرف نمی‌زنم
‫ولی انصافاً نباید ‫در مورد موش‌ها چیزی می‌گفتی
‫چرا توی خاطره‌ش ‫اون تسبیح دستش بود؟
‫داریم در مورد کی حرف می‌زنیم؟
‫چشم سفید!
‫خب، توی کلیسا بوده
‫یه سرودنامه پیدا کردی، درسته؟
‫احتمالاً شمع هم اون‌جا هست
‫یه کلیسای لوتری‌ـه
‫اونا تسبیح ندارن! ‫مال من بود
‫وقتی به فرزندخوندگی گرفتنم ‫اون تسبیح هم همراهم بوده
‫صبر کن. چی؟
‫مال مادر واقعیم بوده
‫بعد از به دنیا اومدن من ‫مامانم مُرد
‫بیمارستان تسبیح رو نگه داشته،
‫والدینم می‌خواستن اون رو داشته باشم
‫- امکان نداره اتفاقی باشه ‫- سایمون…
‫خاطرات من رو داره!
‫چرا بهشون نیاز داره؟ ‫چرا من رو این‌جا گیر انداخته؟
‫چی از جونم می‌خواد؟
‫باید ذهنم رو خالی کنم!
‫باشه
‫یا خدا
‫چشم سفید زیر اون نیمکت‌ها می‌خوابه؟
‫چرا فکر می‌کنی اصلاً می‌خوابه؟
‫این‌جا همه‌ش زیر آب بوده؟
‫شاید. انگار برعکس شده
‫بیاید کنار هم بمونیم
‫اگه یکی‌مون رو بگیره، ‫بقیه حمله می‌کنن
‫اومدیم اطلاعات جمع کنیم، ‫والی، نیومدیم بجنگیم
‫هیچ فرقی با هم ندارن
‫اون‌جا کشیده شدی زیر آب؟
‫آره. ازش فاصله بگیرید
‫اون رنده کجاست؟
‫- آم… ‫- آره
‫شرمنده
‫صدای طناب بود
‫اون چیه؟
‫یه خطبه‌ست؟
‫فکر نکنم
‫اعداد زیادی روشه ‫اما خیلی رنگ‌شون رفته
‫و حدس می‌زنم فنلاندی هم هست
‫چی بود؟
‫من بودم
‫به نظرتون کی اونا رو کشیده؟
‫بچه‌هایی که غرق شدن؟ ‫یا چشم سفید؟
‫با چی اونا رو کشیده؟
‫شبیه گِله
‫یا خون خشک‌شده
‫دارن آواز می‌خونن یا جیغ می‌زنن؟
‫کوئین، تمومش کن!
‫من نیستم!
‫بچه‌ها! بچه‌ها!
‫خیلی‌خب، همه برید! ‫بزنید بریم! بجنبید!
‫باشه!
‫گندش بزنن!
‫برو!
‫آقای مارتین، بیا بریم!
‫شما برید! من خوبم!
‫بدون ساعتت نمی‌تونی خارج بشی
‫فقط… لطفاً! ‫من رو تنها بذارید
‫والی! باید بریم!
‫بس کن! نکن! تمومش کن!
‫هی! هی! یالا!
‫کوئین، کوئین!
‫«هر شهر پرشکوه و بزرگی ‫رهبران بزرگی داره
‫که تنها هدف‌شون اینه که زندگی رو
‫برای نسل‌های بعدی بهتر کنن»
‫«اما چطور باید بهترش کرد، قربان؟»
‫«یه رویا دیدم، سیندی
‫می‌دونستم اگه رودخونه رو تقسیم کنم،
‫هر دو طرف پیشرفت می‌کنن»
‫باید یادداشت‌برداری بکنیم؟
‫هی، من فقط برای این اومدم ‫که زجر کشیدن رو عقب‌تر بندازم
‫کلر، اگه ناپدریت ‫راجع به خراب کردن مدرسه
‫چیز بیشتری می‌دونه، ‫باید ازش بپرسی!
‫- همین‌الان! ‫- دارم می‌رم، دارم می‌رم
‫اولین سیاستمدار بزرگ اِسپلیت ریور
‫آلفرد ون هایت بود
‫- خودشه. ون هایت ‫- توی مراسم تشییع جنازه‌ش…
‫همون مردیه که کنار بچه‌ها مُرده
‫و امروز به افتخار ‫آلفرد ون هایت این‌جا جمع شدیم
‫که رویاش این بود که شهرمون ‫پیشرفت کنه و شکوفا بشه
پاهولاینن
‫سیندی، اون‌قدر قدرتمند بود که برج‌ها…
‫چرا مامان سایمون داره ‫به من زنگ می‌زنه؟
‫می‌خوان با سایمون حرف بزنن
‫اون پیغام صوتی که دیروز ‫براشون فرستادی کافی نبوده
‫می‌خوان امروز باهاش ‫تصویری حرف بزنن
‫گندش بزنن. می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫«می‌خوایم این شروع ‫جدید رو جشن بگیریم!»
‫خیلی‌خب
‫از وقتی مُردم ‫این‌قدر ندویده بودم
‫ذهنت خلوت‌تر شده؟ ‫لطفاً بگو آره
‫هنوزم سوالات زیادی دارم
‫منم همین‌طور
‫مدی خیلی چیزها راجع بهت گفت
‫اما به بعضی چیزها مثل ‫سریع دویدنت اشاره نکرده بود
‫منم بعضی چیزها رو نگفتم
‫منظورت چیه؟
‫به مدی دروغ گفتم
‫بهش گفتم وقتی خواهرم پیدام کرده ‫جواب ایمیلش رو دادم
‫ندادم. حتی جوابش رو هم ندادم
‫چرا جواب ندادی؟
‫چرا جواب بدم؟
‫وقتی مادرمون مُرده ‫سابرینا ۴ سالش بوده
‫و احتمالاً از من متنفره
‫تولد من باعث مرگ مادرمون شده
‫آخه من خودمم از خودم متنفرم
‫اگه ازت متنفره ‫چرا اومده سراغت؟
‫سایمون، اصلاً با عقل جور درنمیاد
‫ببین، من یه برادر دارم
‫داشتم. آخرین بار ۳۰ سال پیش دیدمش
‫اون‌قدر توی خیال خودم باهاش ‫حرف زدم که آمارش از دستم دراومده
‫اما اگه فرصت داشته باشم ‫که برگردم و باهاش ارتباط برقرار کنم؟
‫امکان نداره خودم رو منصرف کنم
‫حاضرم هر کاری بکنم ‫تا یه بار دیگه باهاش حرف بزنم
‫باید برگردی سر زندگیت
‫تا بتونی به خواهرت زنگ بزنی
‫تنها راه خروجم از این‌جا
‫اینه که بفهمم چرا این‌جام
‫نباید بهش دروغ می‌گفتم
‫آم… یه دقیقه بهم فرصت بده، باشه؟
‫لطفاً اصلاً عجله نکن. ‫من همین‌جا می‌مونم
‫می‌خوام از آمازون ‫ریه‌ی آهنی سفارش بدم
‫شاید بار بعدی که بهتون می‌گم ‫به سلاح نیاز داریم
‫باید بهم اعتماد کنید
‫اصلاً چی شد؟
‫فقط خدا رو شکر کنید
‫که اون دست کوچولوها ‫پاهاتون رو نگرفتن
‫فکر کنم یه‌جور قرارداده
‫فکر کنم معنی این کلمات ‫می‌شه «پیشنهاد نهایی»
‫رفیق، اصلاً چطور اونا رو می‌بینی؟
‫ذره‌بین اگه می‌بود خیلی خوب می‌شد
‫اوه، من یکی بلدم
‫هی، من یه نفر رو اون پایین دیدم
‫‏۲ متر بود؟
‫نه، نه. یه بچه بود
‫ولی نمی‌خواست چیزی بگم
‫فکر کنم منطقیه
‫از قبل می‌دونیم
‫که ۸ تا بچه توی کلیسا غرق شدن
‫اونم احتمالاً یکی‌شونه
‫ممنون. بابت این‌که دستم رو گرفتی ‫و کشیدیم بیرون
‫فقط یه واکنش غریزی بود
‫این‌که منم می‌خواستم ‫بوست کنم هم غریزی بود
‫راندا، به‌خاطر نشئه بودن ‫اون کار رو نکردم
‫خیلی وقته دلم می‌خواد بوست کنم
‫سایمون این‌جاست؟
‫چی؟ نه، نه. ‫قرار بود پیش تو باشه
‫بود. ولی شروع کرد به دویدن
‫بعدش مدی رو دید. ‫و بعدش دوباره شروع کرد به دویدن
‫واقعاً سعی کردم دنبالش برم
‫ولی بعد از ۲ دقیقه ‫گمش کردم. شرمنده
‫تو واقعاً بدترین پرستار بچه‌ی دنیایی
‫چرا می‌خواست مدی رو ببینه؟
‫می‌خواست یه چیزی رو بهش بگه
‫همه‌ی اتفاقاتی که اون پایین ‫افتادن رو بهمون نگفته
‫صبر کن، چی؟ ‫چی رو نگفته؟
‫ببخشید، من نزدیک بود دوباره ‫توی کلیسای جهنمی بمیرم،
‫اون‌وقت بهم می‌گی ‫یه سری چیزها رو بهمون نگفته؟
‫آخرین بار کجا دیدیش؟
‫توی جشنواره
‫صبر کن! منم همراهت میام
‫آقای مارتین چی؟
‫نباید یکی‌مون برگرده پایین؟
‫آره، احتمالاً یکی‌مون باید برگرده
‫اما اصرار داشت خودش تنها ‫بفهمه چی به چیه،
‫که دیوونه‌واره، ‫اما کوتاه نمیاد
‫چطوره تو پیش یوری بمونی
‫و اون برگه‌ها رو رمزگشایی کنید؟
آوا‌مــووی
‫بچه‌ی عزیزم
‫چطور یه نفر می‌تونه…
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫- بچه‌ی بیچاره‌م ‫- صبر کن، صبر کن
‫صبر کن! نکن!
‫تو این کار رو کردی؟
‫تو ۸ تا بچه‌ی معصوم رو کشتی؟!
‫به سلامتی مرد مهم این دوران
‫و تنها هزینه‌ای که براش داشت ‫یه میراث خانوادگی بود
‫از کجا معلوم، شاید هنوز وقت باشه
‫تا بتونی رشوه‌ی باارزشت رو پس بگیری
‫بهتره عجله کنی
‫قبل از این‌که سد بشکه
‫مدی. مدز
‫نمی‌خوام چیزی بفرستم
‫هی!
‫سلام، نیکول
‫مدی
‫نمی‌دونستم قراره بیاید. ‫اونم با هم
‫وای، نه، ما…
‫با هم نیومدیم
‫این‌جا همدیگه رو دیدیم
‫جلوی غرفه‌ی یخ در بهشت
‫امسال غرفه‌ی یخ در بهشت نداریم
‫واقعاً؟ چقدر بد. ‫هوا خیلی گرمه
‫[ انجمن تاریخی اِسپلیت ریور ]
‫این ادامه داره؟ ‫در مورد تاریخ شهرمون؟
‫عزیزدلم، لیو،
‫می‌شه بری توی ماشینم ‫و پایه‌های رومیزی رو بیاری؟
‫- آره ‫- ممنون
‫خب، از دیدنت خوش‌حالم، نیکول
‫مدی
‫شرط می‌بندم دوست داری ‫دوباره سال اولی باشی
‫هوم؟ اصلاً توی خوابت هم ‫می‌دیدی دبیرستانت
‫زمین مینی‌گلف ‫و سونای بخار داشته باشه؟
‫در واقع من می‌خوام اطلاعات ‫بیشتری راجع به آقای ون هایت کسب کنم
‫اصلاً اسمش این‌جا نوشته نشده
‫مرد درشت‌هیکل و بلندقدی بوده؟
‫من از کجا بدونم؟
‫خب، اون نقش اصلی نمایش‌تون بود
‫پس گفتم شاید داستانش ‫ادامه داشته باشه
‫من یه تاریخ‌دان نیستم، عزیزم
‫فقط یه راوی جذابم
‫اگه چه اتفاقی بیُفته راضی می‌شید ‫مدرسه رو تخریب نکنید؟
‫من؟ کل جامعه چنین چیزی رو می‌خوان
‫نمی‌تونی جلوی پیشرفت رو بگیری
‫کِی؟ کِی تخریبش می‌کنن؟
‫زمان زیادی برای خالی کردن کمدت داری
‫تازه، به نظرم تو خیلی خوش‌حال می‌شی ‫مکانی تخریب بشه
‫که هنوز سوال‌های بدون جواب ‫در مورد غیبتت رو یادآوری می‌کنه
‫خب، اگه اجازه بدی ‫باید برم از مردم استقبال کنم
‫- سلام! ‫- سلام!
‫فکر نکنم ناپدریش ‫از برگشتنش خوش‌حال باشه
‫اوه. مدی اون‌جاست
‫آره، اما سایمون این‌جا نیست
‫و نه، نمی‌تونی از مدی بپرسی. ‫این‌جا ارواح رو نمی‌بینه
‫اما اگه بره توی گل‌خونه چی؟
‫یه نفر اون‌جا داره فال می‌گیره
‫مطمئنی می‌خوای بهش بگی ‫سایمون رو گم کردی؟
‫یا خدا. مدرسه‌ی جدید ‫پیست اسکیت روی یخ داره
‫و اسموتی‌فروشی هم داره. چی؟
‫یه پیام دیگه می‌فرستیم
‫پیام فرستادن بیهوده‌ست، نیکول
‫- می‌خوان قیافه‌ش رو ببینن! ‫- چرا این‌قدر عصبانی هستی؟
‫چون بابام بهم گفت ‫اگه مدرسه رو تخریب کنن،
‫ارواحی که این‌جا هستن ‫تا ابد گیر می‌افتن!
‫- فراموش‌شدگان! ‫- چی؟
‫- سایمون می‌دونه؟ ‫- نه! و نباید بفهمه
‫نمی‌خوام باعث بشه ‫کار عجولانه‌ای انجام بده!
‫و فقط سایمون هم نیست، باشه؟ ‫همه توی خطرن!
‫چطور باید به کسایی ‫که دوست‌شون دارم
‫بگم که کاملاً عاجزن؟
‫تنها راهی که دارن اینه ‫که برن به دنیای بعدی
‫و حتی کنترل اون موضوع هم ‫دست‌شون نیست!
‫♪ Hush - The Marías ♪
‫گندش بزنن
‫چیه؟ کیه؟
‫- مامان سایمون ‫- اصلاً ول‌کن نیست
‫بگیر، باید جوابش رو بدی
‫چی می‌خوام بهش بگم؟ ‫خودت جواب بده
‫من می‌خوام چی بگم؟
‫سلام؟
‫اوه، سلام
‫- سلام ‫- سلام
‫چیزی در مورد تخریب نفهمیدی؟ ‫زمانش رو نفهمیدی؟
‫نه، همون اول
‫درگیر بحث این‌که من خیلی ‫مادرم رو ناامید کردم شدیم
‫الکی اون همه لباس جمع کردم
‫- داره با کی حرف می‌زنه؟ ‫- مامان سایمون
‫آره، سابرینا گفت توی خونه‌ی کنار دریاچه ‫آنتن‌دهی خیلی خوب نیست…
‫می‌خوان باهاش تصویری حرف بزنن
‫- چه چیزهای دیگه‌ای رو از دست دادم؟ ‫- چیز زیادی رو از دست ندادی
‫مامان لیویا وقتی داشت امضا می‌داد
‫یه کوچولو مدی رو تهدید کرد
‫چرا همه عاشق اون زن هستن؟
‫همه نه
‫اون زن وسط نمایش ول کرد و رفت
‫و بهش گفت «پاهولاینن»
‫نمی‌دونم معنیش چیه
‫به فنلاندی یعنی «شیطان»
‫باشه. آره، مطمئنم ‫خیلی زود برمی‌گرده خونه
‫خداحافظ
‫باید یه دوش بگیرم
‫آره، شاید وقتش رسیده از این‌جا بریم
‫هنوز نه
‫کلر! چیکار می‌کنی؟
‫این پایین چیکار می‌کنی؟
‫مطمئن نیستم
‫سوال مهم‌تر اینه ‫که تو چرا این‌جایی؟
‫وقتی صورتم رو گرفت ‫اینا رو دیدم
‫خون کیه؟
‫نمی‌دونم. اما این رو ببین
‫فنلاندیه؟ معنیش چیه؟
‫«می‌دونید من کی هستم؟»
‫تهدید کرده؟
‫این دیوارها باهامون حرف می‌زنن، سایمون
‫هر اتفاقی این پایین افتاده ‫به همه‌مون ربط داره
‫همه‌مون نه. من نه. ‫من نمردم
‫اما شاید به همین دلیل انتخاب شدی
‫کدوم دلیل؟! ‫لطفاً! اون کجاست؟
‫سلام، رفیق. ‫چطوری؟
‫- هنوزم یه روحم ‫- آره، منم همین‌طور
‫چی… به چی نگاه می‌کردی؟
‫خارج شدن مردم. ‫گل‌ها و بادکنک‌ها
‫بچه‌ها
‫می‌خواستم ببینم دوست داری ‫توی یه مأموریت کمکم کنی یا نه
‫آم… الان وسط بازی‌ام
‫‏۲۰ ساله که وسط این بازی هستی
‫- هنوز برنده نشدی؟ ‫- نه
‫اما توی این فکرم ‫که این بار تقلب کنم
‫گوش کن
‫می‌دونم حس می‌کنی انتظار ‫بدترین بخششه
‫اما نیست
‫تسلیم شدن بدترین بخشه
‫نباید تسلیم بشی
‫اگه ۲ هفته‌ی پیش یه نفر بهم می‌گفت
‫می‌تونم با دخترم حرف بزنم
‫از همون پنجره پرتش می‌کردم پایین
‫اما الان باهاش حرف می‌زنم
‫نمی‌دونی فردا چی می‌شه
‫یه‌جورایی می‌دونم
‫شبیه امروزه
‫تقلب نکن
‫بدون تقلب برنده بشی ‫خیلی کیفش بیشتره
‫مأموریت چیه؟
‫هی. هی، فکر کنم رمزش رو شکوندیم
‫انگار یه نفر می‌خواسته
‫زمین کلیسا رو بخره
‫اما امضا نشده. ‫هیچ‌کس امضاش نکرده
‫شاید نمی‌خواستن زمین رو بفروشن
‫چی شده؟
‫سایمون رو پیدا کردید؟
‫نه
‫اما شاید اون تنها کسی نباشه
‫که نیازه نجات پیدا کنه
‫- وقتی مدرسه رو نابود کنن… ‫- ما هم نابود می‌شیم
‫نمی‌فهمم
‫این زندونِ تقریباً راحتی که داریم ‫ممکنه تبدیل به جهنم بشه
‫و ممکنه چشم سفید ‫زندان‌بان جدیدمون باشه
‫منظورت چیه؟ ‫اون پایین گیر می‌افتیم؟
‫یا توی خاطره‌های خودمون؟
‫فرقی هم می‌کنه؟
‫آقای منفردو عموی مهربون نیست
‫ای خدا
‫کی فکر می‌کرد یه روزی دلم
‫برای صدای دستگاه کف‌ساب ‫آقای ساوث تنگ بشه؟
‫چطور می‌تونی مسخره کنی؟
‫خودت تازه به قاتلت گفتی «عموی مهربون»
‫آره، من داشته طعنه می‌زدم، احمق!
‫وقتی یادم می‌افته کاملاً عاجزم ‫این‌طور رفتار می‌کنم!
‫- عاجز نیستیم ‫- واقعاً؟
‫نقشه‌ی فراری داری ‫که هنوز امتحانش نکردیم؟
‫منظورم اینه که هنوز می‌تونیم ‫سایمون رو نجات بدیم
‫مهم نیست ما قراره کجا زندگی کنیم، ‫چون ما زنده نیستیم
‫سایمون هنوز زنده‌ست
‫و به مدی قول دادیم ‫که برش می‌گردونیم
‫پس بیاید اول اون کار رو بکنیم ‫و بعدش یه فکری به حال خودمون می‌کنیم
‫عالیه. عاشق اینم ‫که افسردگیم رو بذارم برای بعداً
‫ساعت آقای مارتین کجاست؟
‫اومد بالا و بردش؟
‫نه. ندیدیمش
‫سایمون چی؟
‫اومده ساعت رو برداشته ‫تا بتونه بره پیش چشم سفید؟
‫باید از همه‌ی خاطره‌هامون رد بشیم
‫تا بریم اون پایین؟
‫نه. می‌تونیم میان‌بر بزنیم
‫خاطره‌ی من دقیقاً ‫کنار خاطره‌ی آقای مارتینه
‫خیلی‌خب. فکر خیلی خوبیه. ‫بزنید بریم!
‫یور… یوری، مجبور نبودی ‫چنین پیشنهادی بدی
‫- چارلی… ‫- تقصیر منه
‫من آسون‌ترین کار دنیا رو داشتم و…
‫چارلی، مشکلی ندارم ‫بقیه بدترین خاطره‌م رو ببین
‫تمام تلاشت رو با سایمون کردی
‫طرف کلاً غیرقابل پیش‌بینیه
‫هر کسی که بخواد تو رو بپیچونه ‫مشخصاً عقلش سر جاش نیست
‫برگرد توی جشنواره
‫باشه؟ همه‌جا رو بگرد
‫هر بار فقط یه فال می‌گیرم
‫می‌خواید شما دو نفر بیرون منتظر بمونید؟
‫نه. کنار هم می‌مونیم
‫مثل یه گروه
‫خب، فقط یکی‌تون می‌تونه ‫به کارت‌ها دست بزنه
‫برای فال نیومدیم
‫چرا بهش گفتی «شیطان»؟
‫به زنی که نمایش عروسکی داشت؟
‫چنین چیزی نگفتم
‫بهش گفتی «پاهولاینن»
‫معنیش رو می‌دونم
‫چطور فنلاندی بلدی؟
‫مادربزرگم فنلاندی بود
‫بگو چرا بهش گفتی شیطان
‫منظورم اون زن نبود
‫پس کی؟
‫یه کارت انتخاب کن
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- فقط این رو
‫- کجا بود؟ ‫- اون‌جا
‫روی ظرف جمع‌آوری پول
‫شاید در مورد همین حرف می‌زد
‫شاید رشوه همین بوده
‫کارت چوب‌دستی نماد آتیش و انرژیه
‫می‌تونه نشونه‌ی شروع‌های تازه باشه
‫- پایان‌های وحشتناک چی؟ ‫- چی؟
‫ببین، اگه مادربزرگم زنده بود ‫ازش می‌پرسیدم. اما نمی‌تونم
‫می‌شه لطفاً هر چیزی که راجع ‫به آلفرد ون هایت می‌دونی رو بهمون بگی؟
‫می‌دونیم یه کلیسای فنلاندی ‫این‌جا بوده
‫من معلم تاریخ نیستم. ‫یه کارت دیگه انتخاب کن
‫معلم تاریخ من می‌گه ‫اگه گذشت رو مطالعه نکنیم،
‫دوباره همون اشتباه‌ها رو تکرار کنیم
‫چرا راجع بهش حرف نمی‌زنی؟
‫چون دلیلی وجود نداره ‫که به اون مرد احترام بذاریم!
‫اون اصلاً آدم خوبی نبود!
‫ما رو موجودات پستی می‌دونست
‫موجودات به درد نخور. ‫موجوداتی که از انسان کمترن!
‫توی اون کلیسا ۸ تا بچه مُردن
‫و همه‌ش هم تقصیر ‫آلفرد ون هایت بود!
‫اون بچه‌ها رو کشت!
‫مگه خودش هم توی کلیسا نمرده؟
‫درسته
‫نمی‌دونم چرا اون‌جا بوده،
‫اما بعضی‌وقت‌ها باید ‫به عدالت الهی باور داشته باشی
‫آلفرد ون هایت یه مرد حریص، ‫بی‌احساس و بیمار بود
‫و فقط پول و قدرت براش مهم بود
‫جامعه‌ی کوچیکی بودیم،
‫اما همون چیزهای کمی ‫که داشتیم رو هم برای خودش می‌خواست
‫زمین‌مون، خونه‌هامون، کلیسامون
‫می‌دونست اون روز ‫گروه کر توی زیرزمینه
‫فکر می‌کرد اگه بچه‌هامون بمیرن،
‫روحیه‌‌مون هم از بین می‌ره ‫و اون‌جا رو ترک می‌کنیم
‫اما اون کار رو نکردیم
‫وای
‫حقش بوده غرق بشه
‫بدتر از غرق شدن حقش بود
‫یا خدا
‫سایمون ممکنه الان توی اون خاطره
‫پیش ون هایت باشه
‫چی؟! برو!
‫یعنی بگو! بیشتر بگو
‫چیز بیشتری برای گفتن نیست
‫این تاریخ شهر ماست
‫بعضی‌ها می‌خوان پاکش کن، ‫اما بهشون اجازه نمی‌دیم
‫اگه تو من رو آوردی این‌جا ‫می‌خوام دلیلش رو بدونم
‫باید برم توی مدرسه. ‫باید سایمون رو ببینم
‫می‌خوای بهش بگی بابات چی گفته؟
‫آره، باید بدونه داره ‫با کی سروکله می‌‌زنه
‫هی
‫فکر نکنم امروز بتونم ‫با تریسی حرف بزنم
‫شما آماده‌ی رفتنید؟
‫- کاملاً آماده‌ایم ‫- صبر کنید
‫- کوله‌پشتیم کجاست؟ ‫- چی؟
‫وقتی رفتیم داخل همراهت نبود؟
‫نه، نه. حتماً یه‌جایی درآوردمش
‫باید پیداش کنیم. ‫آی‌پد سایمون داخلشه
‫باشه. ما غرفه‌ی تاریخ شهر رو می‌گردیم
‫منم بخش وسایل گم‌شده رو می‌گردم
‫منم قبل از رفتن توی مدرسه ‫می‌رم توی چادر نمایش عروسکی
‫دم در منتظرم بمونید
‫کلر
‫حالت خوبه؟
‫آره. آره، آره، خوبم
‫اصلاً تعجب نکردم که کل این شهر ‫بر اساس یه دروغ شکل گرفته
‫بیا بریم
‫اگه اون رو انداختی جلوی اتوبوس،
‫و والی رو انداختی توی کتاب‌خونه،
‫می‌تونی من رو برگردونی سر زندگیم
‫- سایمون، مراقب باش ‫- پرده‌ی لامصب رو کنار بزن
‫و بذار از این‌جا برم!
‫نمی‌تونی نجاتم بدی
‫- هی! بهش دست نزن! ‫- والی، نکن!
‫اگه داستانی برای تعریف کردن داری، ‫می‌تونی به یکی از ماها بگی!
‫بچه‌ها، ازش فاصله بگیرید! ‫اون خود ون هایت‌ـه!
‫اون از قصد بچه‌ها رو غرق کرده!
‫ولش کن!
‫نه! نزن!
‫مدی؟
‫حالت خوبه؟
‫برات آب بیارم؟
‫نه. خوبم
‫- پیداش کردی ‫- آره. آره
‫حتماً یه نفر برش داشته ‫و گذاشته‌ش توی بخش حیوانات
‫نمی‌خوام دروغ بگم، یه‌کم بوی ‫گوسفند خیس می‌ده
‫می‌شه یه لحظه بشینیم؟
‫واقعاً باید برم توی مدرسه
‫می‌دونم. نیکول بهم گفت
‫اما نمی‌تونی بری جایی ‫که سایمون رفته
‫ببین، می‌دونم این چند هفته‌ی اخیر ‫اتفاقات زیادی افتاده،
‫اما یه زمانی می‌تونستی ‫به من اعتماد کنی
‫بهت اعتماد دارم
‫نه. نه، بدجور گند زدم ‫و اعتمادت رو از دست دادم
‫اما یه‌جورایی فکر می‌کردم ‫دوباره داریم به حالت قبل برمی‌گردیم
‫زِیویر، قضیه در مورد تو نیست
‫نمی‌دونم چطور باید به آدم‌هایی ‫که بهم نیاز دارن
‫بگم نمی‌تونم کمک‌شون کنم
‫بگم ممکنه تا ابد ‫توی یه نسخه از جهنم گیر بیُفتن
‫و من باید چیکار کنم؟ ‫به زندگیم ادامه بدم؟
‫وانمود کنم خبر ندارم؟
‫مدام چیزهایی رو می‌بینم ‫که وحشتناکن
‫و نمی‌تونم فرار کنم
‫ببین، می‌دونم شرایط ‫یکسان نیست، اما…
‫همه‌مون ترس‌های داغون ‫و عجیبی داریم
‫قبل از این‌که بستری بشم،
‫حتی وقتی از کنار بیمارستان ‫رد می‌شدم هم تن و بدنم می‌لرزید
‫مثل سگ از بیمارستان می‌ترسیدم
‫اما بعدش تو اون‌جا بستری شدی
‫و متوجه شدم شاید ‫بتونم بهت کمک کنم
‫شاید بتونم به آدم‌هایی که اون‌جا ‫گیر افتادن کمک کنم
‫الان دارم اون‌جا کار می‌کنم
‫ختم کلام اینه که هیچ‌وقت نمی‌دونم
‫ممکنه چی ببینم:
‫کیسه‌های خون، ‫مُرده‌های توی سردخونه،
‫مُرده‌هایی که دارن چکرز بازی می‌کنن
‫اما هر روز خودم رو غافل‌گیر می‌کنم ‫چون برمی‌گردم اون‌جا
‫فکر کنم منظورم اینه که…
‫جایی که ازش می‌ترسیدم
‫جاییه که مردم داخلش شفا پیدا می‌کنن
‫شاید مغزت مجبورت می‌کنه ‫اون صحنه‌های ترسناک رو ببینی
‫چون در نهایت ‫می‌خواد بهت کمک کنه
‫خیلی بدم میاد ‫که این‌قدر من رو می‌شناسی
‫می‌دونی، بعضی‌وقت‌ها…
‫بعضی‌وقت‌ها به این فکر می‌کنم ‫که چی می‌شد
‫اگه وقتی توی رابطه بودیم
‫آدم‌های امروزی می‌بودیم
‫باید برم داخل
‫سلام. سایمون کجاست؟
‫هنوز اون پایینه؟
‫آم… نه. اون…
‫اون چی؟
‫چی؟ حالش خوبه؟ آسیب دیده؟
‫- من… ‫- کوئین، چی شده؟
‫- سایمون کجاست؟ ‫- توی کتاب‌خونه‌ست
‫یه‌کم کبود شده، ‫اما مشکلی نداره
‫والی مثل یه مامان مهربون بالای سرشه
‫راندا؟
‫خیلی چیزها رو باید بهتون بگم
‫- بابام… ‫- آره، شنیدیم
‫نمی‌ذارم اون اتفاق بیُفته
‫می‌دونیم، مدی. ‫می‌دونیم
‫مرحله به مرحله پیش می‌ریم، باشه؟
‫برو پیش سایمون
‫باورم نمی‌شه همه‌چیز تقصیر منه
‫تنها چیزی که ازمون خواست ‫این بود که مراقب سایمون باشیم
‫ولی من داغونش کردم
‫داغونش نکردی
‫داشتی تلاش می‌کردی ‫ازش مراقبت کنی
‫به نظرم کارت شجاعانه بود
‫اگه شجاعانه بود، ‫آدم درست رو می‌زدم
‫منظورم… اون بوسه بود
‫می‌دونم حرف‌های درشت و گنده می‌زنم
‫اما حقیقت اینه که…
‫‏۶۲ ساله کسی رو نبوسیدم
‫بعد از اتفاقی که توی مدرسه برام افتاد…
‫اجازه ندادم کسی اون‌قدر نزدیکم بشه
‫و مطمئن نبودم اجازه بدم ‫هیچ‌وقت کسی بهم نزدیک بشه
‫اشکالی نداره
‫می‌تونم منتظر بمونم
‫‏۶۲ سال دیگه؟
‫حرفشم نزن
‫♪ ana - Suzanna Son ♪
‫بمونید، بچه‌ها. ‫اون تریسیه. یه لحظه بهم فرصت بدید
‫سلام، تریسی
‫منم زیور. تلفنی صحبت کردیم
‫همون کسی هستی ‫که نمی‌خوای توی کلاس شرکت کنی
‫درسته. اما ممکنه شرکت کنم. ‫کی می‌دونه؟
‫چه سوالی در مورد کایل داری؟
‫به طرز عجیبی…
‫من رئیس کمیته‌ی برگزاری ‫جشن فارغ‌التحصیلی‌ام
‫و می‌خواستیم یاد دانش‌آموزایی رو ‫گرامی بداریم که…
‫چی؟ بهشون خوش نگذشت؟
‫یعنی من
‫اوه. پس با کس دیگه‌ای شرکت کردی؟
‫نه، با کایل شرکت کردم ‫و وحشتناک بود
‫باعث شد از جواب مثبتم پشیمون بشم
‫هر دو تامون داریم در مورد ‫یه کایل جنسن حرف می‌زنیم؟
‫دیگه مثل قبل نبود
‫بعد از تصادف اتوبوس آدم دیگه‌ای شد
‫تبدیل به یه عوضی متکبر شد
‫که مجبورم کرد پول پارکینگ رو بدم
‫حتی فکر کردن بهش هم برام سخته
‫چون یه زمانی مهربون و بامزه بود
‫الان اگه ببینم داره از روبه‌روم میاد ‫می‌رم اون‌طرف خیابون
‫یعنی کایل از تصادف ‫جون سالم به در برد؟
‫آره
‫یه لطفی بهم می‌کنی؟
‫عکس جشن فارغ‌التحصیلی‌مون رو ‫دور بنداز
‫من که انداختمش دور
‫یعنی کایل هنوز زنده‌ست؟
‫کایلی که توی بیمارستانه که زنده نیست
‫پس کی توی جسم کایله؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]