« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ چه عروس زیبایی
‫ میشی تو
‫ یه روز باهام ازدواج می‌کنی
‫ چون راحت میشه دید
‫ خیلی ساده میشه دید
‫ چه عروس زیبایی ‫[چهار روز مانده تا بله گفتن]
‫ میشی تو
‫ خب، خیلی جوونیم
‫ می‌دونم
‫ صبر ندارم ببینم
‫می‌خوام چند کلمه حرف بزنم...
‫تا اعلام کنم این ‫هفته عشق شما رو جشن می‌گیریم
‫و خیلی مایه افتخارمه که ‫تصمیم گرفتین اینجا ازدواج کنین...
‫در سامرهاوس...
‫همونطور که خواهرهام و من ‫قبل از شما این کار رو کردیم
‫و خیلی هیجان دارم و خوشحالم ‫که این سنت رو به...
‫پسر نازنین و قشنگم انتقال بدم
‫پسر کوچولوی من
‫به دنیا اومدی تا دوست داشته بشی
‫همیشه کسی بودی...
‫که با روحش می‌بینه به جای چشمهاش
‫حتی وقتی خیلی کوچولو بودی...
‫شبهایی بود که ‫تمام دنیا ساکت بود...
‫و فقط تو و من توی تاریکی بودیم
‫و با یه گریه دوست‌داشتنی ‫از خواب بیدارم می‌کردی...
‫انگار که داشتی منو صدا می‌کردی...
‫نه چون یه چیزی ازم می‌خواستی...
‫بلکه می‌خواستی یه ‫چیزی رو با هم سهیم بشی
‫و همون موقع بهت قول دادم که ‫همیشه از این حالتت محافظت کنم
‫این...
‫وجود پاک و خالصت رو
‫پس می‌خوام به هر دوی ‫شما یه چیزی بگم
‫در یه ازدواج...
‫باید قول بدین...
‫تا روحی که الان می‌بینین رو...
‫به عنوان مهمترین و مقدس‌ترین ‫چیز درنظر بگیرین
‫چون زمان یک نیروی توقف‌ناپذیره
‫و هر کاری از دستش بربیاد ‫انجام میده تا شما رو نابود کنه
‫و در نهایت...
‫برنده میشه
‫پس فدا می‌کنی، آره، ‫چیزهای سطحی رو فدا می‌کنی...
‫حال و احوال روزانه...
‫ترجیحات کوچیک...
‫به نفع عمیق‌ترین و خالص‌ترین ‫قسمتها فدا میشن
‫اشتباه‌های همدیگه رو ‫می‌پذیرین و می‌بخشین
‫نذارین هیچ چیز شما ‫رو از هم جدا کنه...
‫مهم نیست چقدر وحشتناک باشه
‫باید عشق زندگی‌تون به ‫همین معنا باشه
‫عشق زندگی‌تون
‫پس حالا بنوشیم!
‫به افتخار پسر قشنگم، نیکی...
‫و نامزدش، ریچل که ‫ازمون قایمش کرده بود
‫الان وظیفه‌ی توئه تا از ‫روحی که جلوته محافظت کنی
‫ازدواج یه ادغام قدرتمند از روح‌هاست
‫انگار که روح‌ها بهم دوخته میشن
‫و اگه این پیوند اشتباه باشه...
‫ممکنه این حس رو داشته باشی ‫که به یه کشتی شکسته زنجیر شدین...
‫که ته اقیانوسه
‫ولی اگه این پیوند درست باشه...
‫ممکنه حس بشه...
‫فناناپذیر شدین
‫- به افتخارش فناناپذیری ‫- به افتخارش
‫- به افتخارش
‫- خیلی قشنگ بود، مامان. وای ‫- به افتخارش. به افتخارش
‫- به افتخارش، مامان. ‫- چه خوشگل
‫این چه کوفتی؟
‫[باهاش ازدواج نکن]
‫- و نمی‌دونی اینو کی فرستاده؟ ‫- نه. با پست اومد
‫عجب
‫تا حالا نامه تنفر‌آمیز نگرفته بودم
‫- شاید از طرف جس باشه؟ ‫- نه
‫مگه نگفت می‌خواسته ‫آپارتمانتو به آتیش بکشه؟
‫نه، سعی کرد خودشو توی ‫آپارتمانم آتیش بزنه
‫- ریچل... ‫- چیه؟
‫سلیقه ترسناکی داری
‫باشه، خب، شاید، شاید ‫از طرف یکی از دوست‌دخترهای سابق توئه
‫- نه ‫- آره
‫شاید یه دوست‌دختر سابق خاص ‫که اتفاقی اینجا هم هست
‫- یعنی... ‫- بیخیال! نل؟
‫آره، شاید. اگه یکی ‫بخواد اذیتم کنه چی؟
‫خونواده‌ت اصلا منو نمی‌شناسن
‫منو می‌شناسن، خب؟ و با علاقه ‫خاصی در موردت حرف می‌زنم
‫انگار که تا حد مرگ عاشقتم
‫آره، ولی تو برای اونا مثل یه خدایی
‫آخه ببین مادرت چطوری در موردت ‫حرف می‌زنه. پسر بی‌عیب و نقص
‫چرا باید بذاره پسر بی‌عیب و نقصض ‫با دختری که اصلا ندیده ازدواج کنه؟
‫هیچکس لازم نیست بهم اجازه بده. ‫می‌خوام باهات ازدواج کنم
‫نیکی
‫و تو می‌خوای باهام ازدواج کنی
‫درسته؟ مگه همین مهم نیست؟
‫باشه
‫خب، اگه این یادداشت چیزی باشه... ‫بذار ببینمش
‫داره میگه من برای تو کافی نیستم، باشه؟
‫با اون پسر ازدواج نکن. ‫یعنی من. خیلی ضد منه
‫کی اهمیت میده یه عوضی ‫ناشناس چی فکر می‌کنه؟
‫آره، باشه، قبوله، ولی برام ‫مهمه که مادرت چه فکری می‌کنه
‫خب، به اندازه کافی از روحت محافظت می‌کنم؟
‫نمی‌دونم یعنی چی
‫یعنی این آدمی که هستی ‫رو دوست دارم؟
‫یا تو رو از کسی که هستی ‫دور می‌کنم تا اینکه یه روز...
‫میگی خودمو نمی‌شناسم. ‫افسرده شدم. می‌خوام ترکت کنم
‫ریچل. چنین اتفاقی برامون نمی‌افته. ‫ما از اون آدمها نیستیم
‫گندش بزنن، لباسم کو؟
‫چی؟ همونجاست
‫اونجا نیست؟
‫نه
‫قسم می‌خورم امروز صبح اینجا بود
‫همینجا کنار کت‌شلوارت آویزون شده بود
‫باشه، خونه هانا و چد جا گذاشتیمش؟
‫چون بیرون اوردیمش تا ‫بهشون نشونش بدیم
‫یادت میاد که دیشب اورده باشیش؟
‫فکر کنم. شاید توی ماشین ‫جا گذاشتمش
‫شاید یکی برش داشته
‫قسم می‌خورم چنین کاری نمی‌کنن. ‫هیچکس قصد نداره ازدواج‌مونو خراب کنه
‫باشه، خب، 99 درصد مطمئنم که ‫لباس رو جا نگذاشتیم
‫خب، می‌تونم دوباره برم ماشین رو بگردم
‫فقط فکر نکنم کسی برش داشته باشه
‫باشه، پس کجاست؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم
‫هی، یه تیم هستیم، باشه؟
‫باشه، بیا بغلم. هی، خوبی؟
‫از همه می‌پرسم دیدنش یا نه، باشه؟
‫تمام خونه رو می‌گردیم، باشه؟ ‫پیداش می‌کنیم
‫یه جایی همینجاست. باشه؟
‫- همینجاست. پیداش می‌کنیم ‫- باشه
‫ته و توشو درمیاریم، باشه؟
‫و گور بابای این آشغال، خب؟
‫حتی نگفتن جواب بده
‫[یه اتفاق خیلی بد قراره بی‌افته]
‫اصلا نمی‌دونم دیشب ‫چی ممکنه....
‫جلوی نامزد نیکی گفته باشه
‫خب، فکر کنم وقتی رسیدم ‫که هنوز چیزی نگفته بود...
‫ولی نمی‌تونم مطمئن باشم
‫متاسفم. فکر نمی‌کنی نیکی باید بدونه...
‫تا بتونه آماده بشه؟
‫نه!
‫اینطوری نقشه‌مون به کلی خراب میشه. ‫داریم این کار رو برای ویکتوریا می‌کنیم
‫- می‌دونم. ‫- همینو می‌خواد
‫اگه نیکی بفهمه ویکتوریا ‫حسابی نابود میشه
‫پس از طرف من مراقب همه ‫باشه، به خصوص نامزد نیکی
‫سعی می‌کنم. به من بسپارش، باشه؟ ‫حواسم هست
‫سلام، جود
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫خون
‫خون ریخته. ببین
‫خون، خون
‫خون، خون، خون
‫ای لعنتی
‫مال توئه؟
‫آره، یه خون‌دماغ بود
‫ای لعنتی
‫نه، نه، نه. اون کلمه رو نگو
‫مرد متاسف تو رو می‌کشه
‫- بابا! ‫- نه، نه، نه، نه
‫جود، جود، جود، جود. وایستا، صبر کن، نه
‫فکر نکنم چنین چیزی واقعی باشه
‫از کجا می‌دونی؟
‫فکر کنم عمه پورشا این داستان ‫رو ساخته تا ما رو بترسونه
‫اصلا هیچی از اتفاقاتی ‫که اینجا می‌افته نمی‌دونی
‫- چی؟ ‫- بابا!
‫جود، داد نزن
‫توی این خونه داد نمی‌زنیم. ‫تو که می‌دونی
‫می‌خوای بهم بگی چرا داد می‌زدی؟
‫ریچل با خونش مرد متاسف رو ‫احضار کرد. حالا میاد اونو می‌کشه
‫نه، شرمنده. دیشب خون‌دماغ کردم...
‫و گمونم روی زمین ریخته
‫شرمنده، بابا. نمی‌دونم چطوری...
‫نمی‌خوام بشنوم
‫صبح‌بخیر، دکتر کانینگهام
‫صبر کن
‫تو هم. وایستا
‫صبر کن
‫منو ببین
‫نمی‌خوام دیگه چیزی بشنوم. ‫می‌فهمی؟
‫متوجه میشی؟
‫چی سرش میاد؟
‫با عمو نیکی ازدواج می‌کنه
‫بعدش چی؟
‫نیازی نیست نگران اونش باشی، خب؟ خب؟
‫هی، هی، هی. ‫وایستا، جود، کجا میری؟
‫- داد نمی‌زنیم توی این خونه. ‫- ولی باید غذا بخوری
‫نلی برام پنکیک درست کرده
‫- چه جورش؟ ‫- شکلاتی
‫نیکی بهت گفته بابامونو ‫دکتر کانینگهام صدا کنی؟
‫نه، فقط خواستم مودب باشم
‫می‌دونی، منم دکتر کانینگهام هستم
‫درسته
‫شرمنده. می‌خوای تو رو ‫اینطوری صدا کنم؟
‫البته
‫باشه
‫اه...
‫کجاش خنده‌داره؟
‫نمی‌تونم بفهمم داری شوخی می‌کنی یا نه
‫هی، مگه عروس‌ها نباید لباس سفید بپوشن؟
‫منظورت چیه که خبری از لباس نیست؟
‫فکر می‌کنی امکانش باشه ‫که یکی لباس رو بر داشته باشه؟
‫ریچل، چطور تونستی لباس ‫عروسی رو فراموش کنی؟
‫پورشا
‫چیزی نیست، عزیزم. ‫یه فکری براش می‌کنیم
‫وای خدایا. باید در بزنی. ‫ممکن بود لخت باشیم
‫همه‌تون؟
‫چرا تصورش می‌کنی؟
‫- نمی‌کنم. ‫- پیداش کردی؟
‫فکر کنم جاش گذاشتیم، ریچ
‫لباس رو توی شیکاگو جا گذاشتی؟
‫- توی شیکاگو نیست. اوردیمش. ‫- فکر کنم خونه هانا و چد جاش گذاشتیم
‫هانا و چد کین؟
‫دوستامون که توی کلیولند پیششون موندیم
‫- دوستانی در کلیولند دارین؟ ‫- بهشون زنگ زدی که بپرسی؟
‫آره. خب، هر دو سر کارن، ‫ولی خونه‌شون کلید یدک داره
‫پس تا اونجا میرم
‫- نه، نه، دیوونگیه ‫- چقدر رمانتیک
‫- ببخشید، مگه با ماشین هشت ساعت راه نیست؟ ‫- نباید تنها بری
‫- چرا می‌دونی اینقدر دوره؟ ‫- می‌خوام برم، باشه؟ مهمه
‫ولی نیست. اصلا اشکالی نداره
‫خب، می‌تونم یه چیز دیگه بپوشم
‫برای عروسیت لباس ‫عروسی لازم داری، ریچل
‫نمی‌تونی اونو بپوشی. ‫به درد خاکسپاری می‌خوره
‫آره، خب، یه چیز دیگه ‫دارم که می‌تونم بپوشم
‫به نظر من که کارش رمانتیکه، نه؟
‫- باشه. می‌بینمت ‫- باشه. مطمئنی؟
‫چی؟ آره، معلومه
‫خوبه. فرصت پیدا می‌کنی ‫بقیه رو بهتر بشناسی
‫باشه
‫چرا لباس منو امتحان نمی‌کنی؟
‫فکر خیلی خوبیه!
‫خدای من، خانم کانینگهام، ‫خیلی لطف دارین. من...
‫وای
‫بهتر نیست ببینیم ‫نیکی می‌تونه لباس رو پیدا کنه یا نه...
‫و می‌تونیم فردا بدیم اندازه‌ش کنن؟
‫ولی فردا اصلا وقت نیست
‫فردا کلی کار داریم. ‫شام عروسی جمعه‌ست
‫مهمونی مجردی هم شنبه‌س. ‫یکشنبه هم روز بزرگه
‫امروز برای اندازه کردن لباسه
‫به نظر من که ممکنه اندازه‌ت بشه
‫ها؟
‫آره
‫باشه، خوشحال میشم. لطفا. مرسی
‫ میری کلیسا و ‫ قراره ازدواج کنیم
‫ میری کلیسا
‫ و می‌خوایم ازدواج کنیم
‫عزیزم... ‫فکر کنم باید دنباله‌شو ببُریم
‫و آستین‌ها رو. ‫آستین‌ها رو می‌برم
‫مطمئنی؟
‫باید کمرش تنگتر بشه
‫مادرم چنین کمری داشت. خب ‫منم قبلا چنین کمری داشتم
‫مامان، بس کن. خیلی هم خوشگلی
‫می‌دونی چی کمر رو خراب می‌کنه؟
‫موهاتو بالا می‌خوای یا پایین؟
‫- پایین ‫- نه، بالا
‫بچه‌دار شدن
‫مامان، ترجیح می‌دادی منو ‫داشته باشی یا یه کمر باریک؟
‫خب، البته که تو عزیز دلم. ‫ولی خوب می‌شد هر دو رو می‌داشتم
‫مامان، قول دادی که ‫دستبند الماس مامان‌بزرگ مدلین رو بهم بدی
‫- من نیازی... ‫- پورشا. بعدش می‌تونی داشته باشیش
‫اوه...
‫مهم نیست. بسته نمیشه
‫خب، خیلی قشنگه
‫نل؟
‫متوجه گردنبند شدم
‫اوه، نه. صبر کن...
‫به نظرت عمه نورا عصبانی میشه؟ ‫عاشق دنباله نبود؟
‫خب، مهم نیست. برای اون که نیست
‫راست میگی. برای ماست
‫اوهوم
‫خب، این حلقه مال ‫مادر مادربزرگم، النور بوده
‫- خیلی قشنگه ‫- بله
‫یعنی، به جای...
‫یه ذره بزرگه...
‫ولی اگه زیاد با دستهات ‫حرف نزنی در نمیاد
‫آره، ولی اون حلقه رو نیکی بهم داد
‫و بسیار زیباست
‫معناش این نیست که باید ‫روز عروسیت دستت باشه
‫ببخشید، ولی...
‫رایجه که به زنهای ‫قدیمی خونواده احترام بذاریم...
‫وقتی ازدواج می‌کنی، ریچل
‫باشه. ببخشید
‫اوهوم
‫اه
‫اه...
‫آره، یه چیزی درست نیست
‫شرمنده. از اشتیاقت خیلی ممنونم
‫حس می‌کنم که این ‫کارها زیادم لازم نیست...
‫اگه فقط قراره ما ‫برای مراسم ازدواج باشیم
‫ریچل، صد نفر میان
‫- صد نفر میان؟ ‫- نه، نه، حدود 90 نفر، نه؟
‫درسته، ولی فقط خونواده، ‫همونطور که می‌خواستین
‫فکر می‌کردم فقط خونواده یعنی ‫شماها و شاید پدربزرگ و مادربزرگ
‫می‌دونی خونواده چطوریه. خدای من
‫پاک یادم رفته بود. ‫تو خونواده نداری
‫فکر کردم پدر داره
‫خب، زیاد حرف نمی‌زنیم. صد نفر...
‫خب، پیچیده‌س، باشه؟
‫چون اگه خاله ولری رو دعوت کنی ‫و مجبور میشی خاله ولری رو دعوت کنی...
‫اونوقت باید هر چهار برادر ‫و خواهرشو با همسراشون دعوت کنی...
‫و بچه‌هاشون، پس ممکن نیست...
‫اونقدر که می‌خواستین کوچیک باشه، ‫ولی بازم یه مراسم کوچیکه
‫نیکی خبر داره؟
‫خبر ندارم نیکی می‌دونه یا نه. نلی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- بندهاشه
‫همیشه با تور زیادی شلوغش می‌کردن
‫خیلی شلوغه
‫باید گردنبند بی‌نقصی پیدا کنیم
‫راستش، می‌خواستم گردنبندی ‫رو که انداخته بودم داشته باشم...
‫چون حلقه نامزدی مادرم توشه
‫همه چی معرکه میشه ‫و اصلا متوجه نمیشی...
‫که پدر و مادر نداری تا بدرقه‌ت کنن
‫نگران نباش
‫همه چی عالی از آب درمیاد
‫- بیا اینو باز کنیم! ‫- نه، خودم می‌تونم
‫- نه، چیزی نیست، از پسش برمیام. ‫- پورشا، لطفا!
‫- کمک لازم ندارم! ‫- به طرف ما نگیرش
‫- نمی‌گیرم ‫- خدای من! پورشا!
‫لعنتی!
‫خدای من
‫خیلی متاسفم
‫چرا تو متاسفی؟
‫نه، چیزی نیست. حواسم هست. ‫نیا. نباید روی لباست خون بریزه
‫- یه لحظه صبر کن و نفس بکش ‫- نلی!
‫فکر نکنم بتونم. نمی‌تونم ‫باهاش همچین کاری بکنم
‫بله، می‌دونم
‫مادر مادربزرگم...
‫اینو به مادربزرگم در روز ازدواجش داد
‫فکر می‌کرد مرواریدها تقلبین
‫می‌دونی چطوری باید مروارید ‫اصل رو تشخیص بدی؟
‫باید اونا رو روی دندونت بمالی
‫و اگه نرم باشن، تقلبین
‫و اگه سخت باشن، مثل سمباده...
‫اصلن
‫البته که مادربزرگم دندونهای ‫تقلبی داشت، پس نمی‌تونست تشخیص بده
‫مادرش...
‫زنده به گور شد
‫چی؟ چرا؟
‫تصادفی بود
‫شاید...
‫این بتونه قرض تو باشه
‫قرار بوده که از طرف مادر به دختر برسه
‫تا بدشانسی در ازدواج رو دور کنه
‫تقریبا مطمئنم که مروارید ‫برای ازدواج بدشانسی میاره
‫مروارید تقلبی چی؟
‫می‌خوای اینو به دندونهام بمالم؟
‫آره
‫واقعین
‫حتما خیلی سخت بوده...
‫که بدون مادر بزرگ شدی
‫اوهوم
‫مادر بچه‌هاشو جذب می‌کنه...
‫برعکس
‫خیلی خوشگل شدی
‫مرسی
‫حرف نداره
‫منو ببین، عسلم
‫من خیلی، خیلی، خیلی، خیلی متاسفم
‫چی؟
‫به خاطر بلایی که سر هر دوی شما میاره
‫مامان؟ مامان!
‫دارم میام، عزیزم
آوا‌مــووی
‫- هی، عزیزم اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه، خوبه
‫آخ آخ
‫آره
‫نیکی، می‌دونستی صد نفر برای مراسم میان؟
‫چی؟
‫- خدایا، فقط گفتم خونواده باشن ‫- آره
‫آره، خب اینطوری که خواهرت میگه، ‫حدود 100 نفر میان...
‫- متاسفم ‫- یه اتفاق عجیبی هم داره می‌افته
‫لباس مادرت رو تنم کردن. ‫بریدنش. اندازه‌م کردن
‫یه سری جواهرات دادن بهم ‫انگار از قبل چنین برنامه‌ای بوده
‫انگار که واقعا می‌خوان ‫مراسم رو برگزار کنن...
‫ولی اصلا براشون مهم نیست ‫کی کنارت باشه...
‫فقط کافیه یکی باشه. ‫انگار یه جور عقده عروس‌گونه وجود داره...
‫و فقط یکی رو لازم دارن تا پرش کنه
‫- نمی‌دونم چرا. ولی... ‫- ریچل...
‫همه‌شون می‌زنن زیر گریه ‫و بدجوری منو می‌ترسونه
‫همه‌ش مزخرف پچ پچ می‌کنن و ‫می‌زنن زیر گریه...
‫و یه چیزی رو ازمون قایم می‌کنن
‫صبر کن، وایستا. چی؟ ‫همه گریه می‌کنن؟
‫بله، خیلی گریه و زاری هست
‫- منظورت چیه؟ ‫- مادرت ازم عذر خواست
‫گفتش ببخشید که ‫این بلا سرت میاد
‫یعنی چی؟ آخه منظورش چیه؟
‫- صبر کن، واقعا اینو گفت؟ ‫- بله!
‫- اصلا نمی‌دونم ‫- میشه، میشه، میشه....
‫- میشه لطفا برگردی اینجا؟ ‫- آره، حتما. صبر کن. ولی لباست چی؟
‫اصلا لباس برام مهم نیست. ‫هیچوقت برام مهم نبوده
‫لباس مادرت تنمه. اصلا نمی‌خواستم بری
‫نل و پورشا و مامانت می‌خواستن بری
‫- باشه، باشه، باشه. ‫- باشه، داری برمی‌گردی؟
‫همین الان برمی‌گردم. خیلی ببخشید ‫که اونجا ولت کردم، باشه؟ زودی برمی‌گردم
‫- باشه ‫- باشه؟
‫- مرسی ‫- باشه
‫- دوستت دارم. ‫- باشه. منم دوستت دارم
‫[اجرای مراسم فراطبیعی]
‫نه، جدی میگم. چه فکری پیش خودش کرده؟
‫- متوجه نمیشم. ‫- نباید این کار رو بکنه
‫نه، و...
‫خرابش می‌کنه. می‌دونم. ‫از همون لحظه که دیدمش فهمیدم
‫و می‌خواست اون گردنبند ‫زشت رو با لباس مامان بپوشه
‫من یکی که راضی نمیشم
‫هر کاری که بهش بگن رو می‌کنه ‫اگه بدونه چی براش خوبه
‫دکتر کانینگهام؟
‫چطورین؟
‫لباس اون چرا تن توئه؟
‫من...
‫نتونستم درش بیارم
‫چرا اصلا تنت کردی؟
‫چون خانم کانینگهام بهم گفت تنم کنم
‫می‌خواستن ببینن اندازه‌م میشه یا نه
‫متاسفم
‫فکر من نبود
‫درش بیار
‫باشه
‫درمیارم
‫درش بیار
‫سلام، نیکی کانینگهام هستم. ‫گمونم در دسترس نبودم
‫لطفا پیام بذارین یا بفرستین
‫[پنتوباربیتال سدیم]
‫سلام
‫چیز خوبی پیدا کردی؟
‫ببخشید
‫دنبال لباس عروسیم می‌گشتم
‫اوهوم
‫سردته
‫ببخشید؟
‫سردتر
‫گرمتر
‫سردتر
‫گرمتر
‫گرمای سوزان
‫زدی تو خال
‫به نظرم که همون لباس عروسیه
‫لباس من نیست. لباس مادرته
‫اوه
‫می‌خوای تا چهار روز ‫آینده همین لباس تنت باشه؟
‫نه
‫نمی‌تونم درش بیارم
‫کمک می‌خوای؟
‫به موزم کمک کن
‫کمکت می‌کنم
‫- سلام، نیکی کانینگهام هستم ‫- لعنتی!
‫- گمونم در دسترس نیستم ‫- لعنتی! گوشی رو بردار!
‫لطفا پیام بذارین یا بفرستین
‫سلام، نیکی کانینگهام هستم
‫مونم در دسترس نیستم ‫لطفا پیام بذارین یا بفرستین
‫هی...
‫ببین، سعی ‌می‌کنم هول نکنم
‫سعی دارم خوب و عادی باشم
‫ولی نیکی، واقعا یه خبری شده. ‫لباسم اینجاست
‫کاورش رو زیر تخت پیدا کردم...
‫و یه تیکه از لباس کوفتیم ‫بیرون اتاق پورشا بود...
‫و یکی گردنبندم رو دزدید...
‫و برادرت یه آمپول ‫کشنده توی اتاقش داره
‫پس نمی‌دونم اون برای چیه...
‫ولی اگه به زودی برنگردی اینجا، ‫از راه بزرگراه فرار می‌کنم...
‫تا اینکه پیدام کنی ‫و تا خود شیکاگو میریم
‫باشه، بهم زنگ بزن. خداحافظ
‫خیلی غم‌انگیزه، کی اهمیت میده؟
‫صدای چیه؟
‫اوه، حرفم می‌زنه
‫- کدوم صدا؟ ‫- اون صدا. چیز...
‫- تمام روز این صدا می‌اومد ‫- کدوم صدا؟
‫همسایه‌هان. از برف‌روب استفاده می‌کنن
‫ولی تمام روز روشن بوده
‫و تمام روز از برف‌روب استفاده می‌کنن؟
‫مشکلی هست؟
‫صدای نشنیدم
‫چه مرگته؟
‫نخند
‫بوریس کجاست؟
‫داره استراحت می‌کنه. ‫تمام روز حالش بد بود
‫نمی‌خوای چیزی بخوری؟
‫گرسنه نیستی؟
‫حرف نمی‌زنه. غذا نمی‌خوره
‫نگران نباش، عزیزم
‫شرمنده. نیکی زنگ می‌زنه
‫ببخشید. شرمنده، ‫برم جواب بدم. الان برمی‌گردم
‫سلام
‫نه!
‫نه! نه! صبر کن!
‫برگرد! وایستا!
‫وایستا!
‫بس کن! وایستا، وایستا
‫- برو، برو! ‫- چی شده؟ بهم بگو!
‫چه خبر شده؟ چی شده؟
‫نیکی، یه اتفاق خیلی ناجور داره می‌افته
‫نمی‌خوان باهات ازدواج کنم. می‌خوان...
‫منو برای یه شیطانی چیزی قربانی کنن
‫- فکر کنم بابات همون آدمکش مرد متاسفه ‫- صبر کن، چی؟
‫و داره یه قبر می‌کنه. ‫لطفا، باید همین الان بریم
‫- هی، هی، هی. صبر کن، وایستا ‫- لطفا! الان!
‫- نیکی. باید حرفمو باور کنی ‫- آروم باش
‫- باشه. باشه. بله. ‫- میشه فقط بریم؟
‫- باشه، من باهاتم، باشه؟ من همینجام ‫- لطفا
‫سعی می‌کنم بفهمم، باشه؟ باید ‫سر دربیارم که چی شده
‫- باشه؟ باید باهاشون حرف بزنم ‫- نه
‫- نه، نه. باید حرفمو باور کنی. ‫- باید بفهمم چطوری این اتفاق افتاده
‫- الان برمی‌گردم. ‫- میشه فقط بریم؟
‫کلیدها رو میذارم. اگه ‫می‌خوای بری، برو
‫- نه، نیکی، لعنتی! ‫- الان برمی‌گردم. الان برمی‌گردم
‫- باشه؟ ‫- گندت بزنن!
‫وای خدایا
‫خدای من. خدای من
‫خدای من
‫چی؟ نه
‫زنم داره می‌میره
‫یه تومور مغزی بسیار بدخیم داره
‫وقتی تشخیص دادیم...
‫پرتودرمانی و جراحی کردیم ‫و بازم برگشت
‫پس...
‫بعدش تصمیم گرفت که می‌خواد ‫با شرایط خودش بمیره
‫چند ماهی میشه که داریم ‫برای مرگش برنامه‌ریزی می‌کنیم
‫و بعد نیکی زنگ زد...
‫و خبر داد نامزد کرده...
‫و خیلی هیجان داشت که ‫اینجا عروسی بگیره
‫و ما...
‫فکر کردیم چقدر زیباست ‫که می‌تونیم...
‫برای آخرین بار دورهمی، ‫جشن رو با هم داشته باشیم...
‫قبل از اینکه ویکتوریا ما رو ترک کنه
‫برای همین عروسی باید بزرگ باشه، ریچل
‫آخرین مهمونی‌شه
‫می‌خواستیم بهت بگیم، نیکی
‫عزیزدلم
‫خیلی به خاطر آینده و ازدواجت ‫هیجانزده بود...
‫زمان مناسبی نبود که بهت بگیم
‫می‌دونی، از این کارها می‌کنن
‫- از نیکی کوچولو در برابر چیزای بد محافظت می‌کنن ‫- جولین، جولین
‫- مهم نیست ‫- هر کاری تونستم کردم
‫- وقتی خونواده... ‫- ولی محکوم به مرگم
‫دیر یا زود منو به کسی ‫تبدیل می‌کنه که نیستم...
‫و نمی‌خوام چنین اتفاقی بیافته
‫نمی‌خوام بچه‌هام چنین ‫چیزی رو ببینن
‫ببخشید که از کنترل خارج شد
‫نه، من متاسفم. من...
‫خیلی حس بدی دارم که ‫برنامه شما رو گند زدم. من...
‫نه، نه، فکر کنم تو دقیقا ‫چیزی هستی که این خونواده لازم داره
‫باعث میشی روراست باشیم، نه؟
‫مامان
‫- جولز ‫- زود باش. بیا
‫عشق من. خیلی متاسفم
‫خیلی متاسفم. همه چی درست میشه
‫همه چی عالی میشه
‫چیزی نیست
‫هی، اینو برات اوردم
‫نمی‌خواستم با بقیه چیزها گم بشه
‫ممنونم
‫ام...
‫فقط یه چیزو متوجه نمیشم
‫لباس عروسیم رو روی...
‫یه جور عروسک وسط جنگل پیدا کردم
‫نمی‌دونم، اونم بخشی از این ماجراست؟
‫ای لعنتی
‫عمه پورشا گفت مرد متاسف ‫عروس‌ها رو می‌کشه و برعکس‌شون می‌کنه
‫فقط برای محافظت از ریچل ‫اون کار رو کردم
‫گولش زدم تا به ریچل آسیبی نزنه
‫به ریچل بگو متاسفی که ‫لباسش رو خراب کردی و ترسوندیش
‫ببخشید، ریچل، که لباست ‫رو خراب کردم و ترسوندمت
‫اشکالی نداره
‫گوش کن، پسرم...
‫مرد متاسف واقعی نیست
‫فقط...
‫یه داستانه که وقتی مثل ‫تو بچه بودم از خودم دراوردم...
‫تا عمو نیکی و عمه پورشا رو بترسونم
‫نه، ولی تو باور داری واقعیه، بابا؟
‫نه
‫نه، ندارم. ندارم
‫ام...
‫هیچکس باور نداره
‫مامان‌بزرگ یا بابابزرگ نیست
‫نلی نیست...
‫یا نیکی یا پورشا...
‫یا ریچل
‫اوهوم
‫واقعی نیست
‫اصلا واقعی نیست. واقعیت نداره
‫برام تکرارش کن
‫مرد متاسف واقعی نیست
‫- مرد متاسف واقعی نیست ‫- مرد متاسف واقعی نیست
‫ریچل
‫مرد متاسف واقعی نیست
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]