« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫مرسی که منو رسوندی و بقیه چیزا
‫خب، حالا می‌خوای چه غلطی بکنی؟
‫می‌خوام امشب سر ‫شام عروسی لبخند بزنم...
‫و از فردا که روز عروسیمه ‫جون سالم به در ببرم، می‌دونی...
‫و تا آخر با شادی زندگی کنم چون...
‫نیکی نیمه گمشده‌مه
‫آره. خب، فکر کنم توی ‫حالت انکاری
‫صد درصد مطمئنی که اون نیمه گمشده‌ته؟
‫آره. دست سرنوشت پشت ماست
‫خب، کاملا دست سرنوشت بوده ‫که ما همدیگه رو دیدیم و...
‫کلی چیزهای دیگه
‫رابطه خیلی خوبی داریم، پس ‫آره، مشکلی برام پیش نمیاد
‫فقط یه درصد بهم بده
‫75 یا 80؟
‫هی، تو مجبورمون کردی دور یه عروسک ترسناک ‫چوبی بایستیم و از احساساتمون بگیم
‫92
‫- باشه ‫- باشه
‫پس سوار هواپیما میشی ‫و اگه خلبان بگه...
‫خوش اومدین، خانم‌ها و آقایون
‫92 درصد احتمال داره که ‫به مقصدمون برسیم
‫به غریزه‌م اعتماد دارم و به نیکی هم ‫و خوب می‌دونم چطوریه. مطمئنم
‫می‌دونی، شاید بد نباشه ‫به صد برسونیش...
‫قبل از اینکه توی مراسم حاضر بشی
‫آره. عالیه. مرسی. باشه
‫- باشه. ‫- قرار نیست بمیرم
‫باشه
‫- شب خوش ‫- صبح شده دیگه
‫کجا بودی؟
‫به نفرین و طلسم باور داری؟
‫اوهوم
‫خواب دیدم یه رتیلی و ‫از دستم عصبانی شدی
‫و بعدش...
‫دوباره خودت شدی و ‫بازم خیلی، خیلی ازم عصبانی بودی...
‫و بعدش...
‫توی محراب ولم کردی
‫هیچوقت چنین کاری باهات نمی‌کنم
‫اوهوم
‫ولی می‌خوای به یه ‫عنکبوت بزرگ تبدیل بشی؟
‫تمام سعی‌مو می‌کنم این کار رو نکنم
‫تو تنها آدم درست منی
‫فقط تو
‫معلومه. منم همین حس رو دارم
‫نه، جدی میگم
‫اوهوم
‫چیزی که مامانت در موردت گفت، ‫در مورد روحت...
‫خیلی پاک و بی‌نقصه
‫هرگز نمیذارم اتفاقی براش بیافته ‫چون روح تو مال منه...
‫و روح من مال تو، باشه؟
‫خوبیم. شگفت‌آوریم. ‫بهترین زوج دنیاییم
‫اوهوم
‫- تو چت شده؟ ‫- موافق نیستی؟
‫- نه، کاملا موافقم. ‫- باشه، پس چرا...
‫خوشم میاد. تو...
‫- خیلی داری... ‫- چی؟
‫- رمانتیک ‫- روراست؟
‫اوهوم
‫نیمه گمشده همیم
‫پس مهم نیست
‫چی مهم نیست؟
‫ غیرممکنه
‫ به خورشید بگی از آسمون بره
‫ آخه غیرممکنه
‫ غیرممکنه
‫ از یه بچه بخوای گریه نکنه
‫ آخه غیرممکنه
‫ میشه بغلت کنم
‫ بهم نزدیکتر باشی
‫ و تو رو درونم حس نکنم؟
‫ ثانیه‌ای نمی‌گذره
‫ که بهت فکر نکنم
‫ چقدر غیرممکنه
‫ ممکنه نذاشت اقیانوس
‫ به ساحل نرسه؟
‫ آخه غیرممکنه
‫ اگه تو رو داشتم
‫[ ممکن بود چیز بیشتری بخوام؟ ] ‫[دو روز مانده به بله گفتن]
‫ غیرممکنه
‫ و فردا
‫ اگه ازم دنیا رو بخوای
‫ یه طوری جورش می‌کنم
‫ حتی روحم رو می‌فروشم
‫ و ازش پشیمون نمیشم
‫ چون زنده بودن بدون عشقت
‫ آخه غیرممکنه
‫ میشه نذاشت اقیانوس
‫ به ساحل نرسه؟
‫- نگاش کن! ‫- چقدر خوشگلی تو
‫بعد از ظهر بخیر، خونواده دوست‌داشتنی ما
‫بهتون خوشامد میگیم، اونایی ‫که از راه دور و نزدیک اومدن
‫بله
‫تا برای پسرمون، نیکی ‫و عروس قشنگش، ریچل جشن بگیرن
‫- آخ‌جون! ‫- نیکی!
‫مایلم از این فرصت استفاده کنم ‫تا یه داستان در مورد...
‫عشقی که شما بوجود اوردین بگم...
‫چون هیچکدوم شما اینجا نبودین ‫اگه تو و من نبودیم
‫برخی تمام عمر از خودشون ‫می‌پرسن که...
‫چی باعث میشه دو نفر ‫نیمه گمشده هم باشن؟
‫با قطعیت تمام می‌تونم ‫اینو بهتون بگم
‫خیلی شانسی نیمه گمشده‌مو پیدا کردم
‫برخی حتی بهش میگن سرنوشت
‫اون موقع کارآموز بودم
‫راستش، یه شیفت ‫30 ساعته رو تموم کرده بودم...
‫که یه چیزی بهم گفت ‫نباید هنوز برم
‫یه چیزی بهم گفت باید برگردم ‫و از رفیقم بو خداحافظی کنم...
‫که تازه شیفتش رو توی ‫اورژانس شروع کرده بود
‫یه صدای عصبانی رو شنیدم که ‫سرم داد می‌زد
‫برگشتم...
‫و خوشگل‌ترین زنی که دیده بودم ‫بهم زل زده بود
‫و این زن خوشگل چی می‌گفت؟
‫می‌گفت...
‫می‌تونی برش گردونی؟
‫و چه منظره‌ای. این زن ‫زیبا اونجا وایستاده بود...
‫حوله خونین دور ‫انگشتش پیچیده شده بود...
‫و می‌گفت تقریبا انگشتش رو قطع کرده ‫و تمام شب اونجا منتظر بود
‫بله، برگشتیم به اورژانس ‫و با خودم می‌گفتم...
‫این مرد اصلا اینجا کار می‌کنه؟
‫و می‌دونی، خودمو قانع کردم ‫چون نشون بیمارستان رو داشت...
‫و لباس دکتری تنش بود
‫پس گفتم شاید حداقل دکتر باشه
‫خب، آره، ولی دکتر اورژانس نبودم...
‫با اینکه دور آموزش ‫در پزشکی اضطراری دیده بودم...
‫پس به مغزم فشار می‌اوردم که ‫الان باید چی کار کنم
‫بردمش اتاق معاینه
‫شروع کردم به چسبوندن انگشت ‫که به طرز باورنکردنی خوب پیش رفت
‫خیلی درد داشت...
‫و با خودم گفت، این یارو واقعا ‫کارشو بلد نیست
‫ولی موندی
‫خب، بامزه بودی و منم خونریزی داشتم
‫مدت کوتاهی بعد...
‫همون انگشت رو گرفتم ‫و توش حلقه کردم
‫ولی هنوزم نمی‌تونم نوک انگشتم رو حس کنم
‫اینو بهشون نگو!
‫اشکالی نداره
‫همین معامله رو بارها و ‫بارها می‌کردم تا تو رو داشته باشم
‫آخی!
‫پس ما اینجاییم
‫همه‌تون اینجایین!
‫و امشب دوست دارم ‫دانش خودتونو...
‫با جدیدترین سربازمون ‫در مسیر جنگ به سوی تاهل درمیون بذارین
‫لطفا بهم ملحق بشین...
‫و لیوانی رو به افتخار ‫این زوج شاد بردارین، به نام سرنوشت...
‫و وانمود کنین کاری ازتون برمیاد...
‫حتی اگه برنمیاد، ‫به شرطی که به نام عشق باشه
‫به سلامتی
‫باشه، لطفا، بیاین از مهمونی ‫لذت ببریم
‫عاشق اون داستانم
‫مادرم بهم گفت قبل از ازدواج ‫با یکی بهترین کار...
‫اینه که با هم یه اتفاق ‫ناگوار رو پشت سر بذارین
‫وگرنه چطوری می‌تونی بفهمی ‫طرف واقعا کیه؟
‫ضروریه
‫ولی اگه هیچ اتفاق ناگواری نیافته چی؟
‫یا از دستی با هم یه ‫چیز ناگوار رو تجربه کردین؟
‫نه، لازم نبود. مادر فرانک ‫جلوی ما مُرد
‫کسی جلوی تو مُرده؟
‫اه..
‫یه جورایی
‫تو و نیکی با هم چی؟
‫نه، هیچکس جلوی ما نمرده
‫خب، دو روز وقت دارین
‫- ببخشید. ‫- ریچی! ریچی!
‫تو اینجایی
‫ببخشید. دخترعموم کیکی رو دیدی؟
‫کلی زاناکس خورده. کیکی!
‫ایناهاش!
‫عاشق لباستم. خیلی شیکه
‫مرسی
‫ریچل روانکاو ـه
‫- نه، من... ‫- جدی؟ من چی دارم؟
‫ببخشید، یعنی چی تو چی داری؟
‫نظرم یکی دیگه رو می‌خوام
‫مجبور نیستی جلوی ‫همه بیماری‌شو تشخیص بدی
‫می‌تونی بعدا خصوصی بهش بگی
‫ایشون شوهرمه، داگ. ‫از بچگی عاشق بودیم
‫- توی کلمبیا همدیگه رو دیدن ‫- سلام
‫- چطوری با نیکی آشنا شدی؟ ‫- داستانش خیلی خوبه
‫تقریبا مثل داستان پدر و مادرم. ‫یه جور سرنوشت جهانی بوده
‫باشه
‫داستان رو براشون بگو
‫باشه
‫خب، چند سال پیش داشتم ‫در سرتاسر کشور سفر می‌کردم...
‫و برای کارشناسی ارشد مصاحبه می‌رفتم
‫و آخرین مصاحبه‌م در دانشگاه آستن بود
‫و تمام روز حس خیلی بدی داشتم...
‫ولی خودمو مجبور کردم به مصاحبه برم...
‫ولی این حس همینطوری ‫بیشتر و بیشتر شد...
‫و انگار داشت خفه‌م می‌کرد
‫بگذریم، وقتی به فرودگاه رسیدم، ‫دیگه تمام وجودم رو گرفته بود
‫جلوی در بودم و توی صف ‫تا سوار هواپیما بشم
‫و یهو برام روشن شد
‫این این حس بدیه
‫اگه سوار هواپیما بشم یه اتفاق....
‫[خیلی بد قراره بی‌افته]
‫از کجا می‌دونستی؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم. فقط می‌دونستم. ‫و بعدش خیلی هول کردم
‫پس دیدم همه دارن سوار هواپیما میشن و...
‫کاملا فلج شدم
‫در نهایت، فقط من مونده بودم...
‫و مامور فرودگاه پشت بیسیم گفت...
‫درست بهم زل زد...
‫آخرین هشدار برای سوار شدن ‫تمام کسانی که بلیط دارن
‫ولی تو آخرین نفر نبودی، نه؟
‫نه
‫یه نفر دیگه هم بود
‫یه پسر. یه پسر بانمک
‫و با خودم گفتم، گندش بزنن...
‫خیلی حیف میشه که این ‫پسر بامزه...
‫با بقیه در این پرواز محکوم ‫به فنا پرپر بشه
‫برای آخرین بار اعلام شد
‫و در این لحظه 20 دقیقه‌ای می‌شد ‫که اصلا تکون نخورده بودم...
‫و مامور حسابی عصبانی شد ‫و این پسر بانمک متوجهم شد...
‫و به سمت جایی اومد که وایستاده بودم ‫و گفت، خوبی؟
‫و معمولا میگم آره، خوبم
‫میگم برو پی کارت
‫ولی یه جور حس اعتماد ذاتی ‫نسبت بهش پیدا کردم
‫واقعا بهش نگاه کردم و گفتم ‫شاید به نظر دیوونه بیام...
‫ولی حس می‌کنم اتفاق ‫بدی قراره بیافته...
‫و نمی‌تونم بیشتر از این توضیح بدم ‫ولی سوار اون هواپیما نمیشم
‫و بهم نگاه کرد...
‫و با یه لبخند کوچیک ‫و بی‌نقص گفت، به جهنم
‫بیا ماشین بریم
‫- نه ‫- آره
‫- آره. همینطوری. به جهنم ‫- آره
‫بیا با ماشین بریم
‫در همون لحظه بدون هیچ سوالی ‫به احساساتم اعتماد کرد
‫عجب، انگار جادوییه
‫تاز این بهترین قسمتش نیست
‫- ریچل... ‫- خدای من. بهترین قسمتش رو بهشون بگو
‫اینقدر جولز نباش، جولز
‫اون قسمتش رو بگو
‫پس، در بسته شد...
‫و به طور رسمی با هم ‫این سفر رو شروع کردیم...
‫و ازش تشکر کردم که ‫داره این کار رو می‌کنه...
‫و بهم نگاه کرد و گفت...
‫فکر کنم جونمو نجات دادی
‫اوه...
‫- اشکم دراومد ‫- می‌دونم
‫کی بود؟
‫سه سال پیش
‫- دقیقا کی بود؟ ‫- عجیبه. فوریه
‫چرا اهمیت داره؟
‫- پس، هواپیما واقعا سقوط کرد؟ ‫- کی اهمیت میده، داگ؟
‫ریچل. ریچل
‫- می‌خوای به یکی معرفیت کنم. ‫- باشه
‫- شرمنده. ‫- خداحافظ. از دیدن هر دو خوشحال شدم
‫از همین طرف بیا
‫تو...
‫- خوبی؟ ‫- آره
‫اوهوم
‫راستش به کسی معرفیت نمی‌کنم
‫به نظر می‌اومد یکی باید نجاتت بده. نه؟
‫نه. راستش خوب داشتم پیش می‌رفتم
‫- جدی؟ واقعا؟ باشه ‫- آره
‫- می‌خوای در موردش حرف بزنی؟ ‫- در مورد چی؟
‫- الان چند درصد شدی؟ ‫- نمی‌دونم منظورت چیه
‫بهش گفتی؟
‫نه، لازم نیست بدونه اگه ‫قرار نیست مشکلی باشه و نیست
‫چون نیمه گمشده کار سرنوشته
‫درسته؟ روح‌هامون بهم وصلن و بعد ‫جدا شدن و دوباره همدیگه رو دیدیم...
‫آخه مگه چقدر احتمال داشت
‫از بین این همه آدم و شرایط...
‫یعنی واقعا نیمه گمشده وجود داره...
‫و بله، نیکی نیمه گمشده‌ی منه
‫باشه
‫و چون عاشقشم
‫باشه
‫باشه. مجبور نیستی حرفمو باور کنی
‫اوهوم
‫- تو به خودت باور داری؟ ‫- آره، دارم
‫- داری؟ باشه. ‫- دارم
‫خب، لازم بود یه نگاه به ‫دنیای کوفتی بندارم...
‫تا تایید بشه نیکی نیمه گمشده منه، ‫تا در محراب نمیرم...
‫ولی بله، دارم
‫اوهوم...
‫نمیاد
‫بامزه‌س
‫- یه نوشیدنی چطوره؟ ‫- آره
‫وقتی به فرودگاه رسیدم این ‫حس داشت منو خفه می‌کرد
‫نتونستم خودمو راضی کنم ‫سوار هواپیما بشم
‫می‌دونستم یه اتفاق خیلی بد...
‫مامور فرودگاه گفت آخرین هشدار، ‫تمام مسافرانی که بلیط دارن سوار بشن...
‫و کاملا فلج شدم
‫یعنی 20 یا 25 دقیقه تکون نخوردم
‫و یه پسر بامزه، خیلی حیف می‌شد...
‫که با بقیه در این پرواز محکوم ‫به فنا پرپر بشه
‫عجب
‫و به مامور فرودگاه نگاه کردم ‫و اونم بهم نگاه کرد...
‫و حسابی عصبی شد ‫و متوجه یه پسر شدم، پسر بامزه و...
‫به جهنم. بیا با ماشین بریم
‫ببخشید، اینو برات گفتم. ‫دارم تکراری میگم
‫فکر کنم جونمو نجات دادی. ‫فکر کنم جونمو نجات دادی.
‫فکر کنم جونمو نجات دادی
‫عجب، چقدر شگفت‌انگیز
‫پس سرنوشت همینه؟
‫این داستان، ملاقات از پیش ‫تعیین شده شما...
‫به این دلیل فکر می‌کنی ‫نیکی نیمه گمشده‌ته؟
‫بله، شهری که هیچکدوم ‫توش زندگی نمی‌کنیم
‫اتفاقی در یک پرواز بودیم...
‫و وحشت غیرقابل توضیحم رو درک کرد ‫اینقدر که منو با ماشین ببره اونطرف کشور
‫راستش، خیلی رمانتیکه. ‫انگار واقعا داستان یه فیلمه
‫ولی یه جورایی هم ترسناکه. ‫خب، طرف غریبه بوده، نه؟
‫عزیزم. اصلا ترسناک نیست
‫اگه ازدواج نمی‌کردین ترسناک می‌شد
‫- ولی دارن می‌کنن، پس رمانتیکه ‫- چرا اصلا نیکی توی آستن بوده؟
‫فکر کنم رفته بود دیدن یه ‫دوست از کالج
‫- کدوم دوست؟ ‫- کی اهمیت میده؟
‫یه چیزی جور در نمیاد
‫چی جور درنمیاد؟
‫میشه اینقدر مشکل توی داستان ‫پیدا نکنی؟ داستان خوبیه
‫- شما دو تا همدیگه رو کجا دیدین؟ ‫- سلام
‫- سلام
‫- حرفش شد
‫خاله ولریم خیلی دلش می‌خواد تو رو ببینه
‫گفتش چند تا توصیه ‫ازدواجی خیلی مهم برامون داره، پس...
‫- توصیه ازدواجی؟ باشه ‫- آره
‫- از دیدن‌تون خوشحال شدم ‫- باید بدزدمش
‫خداحافظ. از دیدنت خوشحال شدم
‫خدای من، خدای، من. ‫اینو می‌بینی؟
‫پشت سرم، این یارو که غذا میده رو می‌بینی؟
‫همونی که توی استراحتگاه منو زد
‫- همونی که بچه‌شو گذاشت توی ماشین ‫- صبر کن...
‫- چی؟ ‫- آره، می‌دونم
‫انگار با یه دبستان می‌رفتیم
‫راستش، نه، آدم خوبیه
‫باشه، زود باش
‫جدی میگی؟
‫و هر بار جواب میده
‫پس دعواتون میشه و ‫هر دو دلسرد میشین...
‫و به یه بن‌بست می‌رسین
‫خیلی خوب جواب میده ‫چون حقیقت رو میگه
‫جایی نداری که قایم بشی. ‫خیلی ساده‌س
‫اینطوریه
‫پنج دقیقه ارتباط چشمی بدون وقفه
‫باشه، آره، به نظر میاد...
‫موثر باشه
‫- منم همینو گفتم. ‫- زود باشین. می‌بینین
‫- وسط مهمونی؟ ‫- حتما. آره، آره. پنج دقیقه
‫فقط ارتباط چشمی. ‫بدون حرف زدن. به اطراف نگاه نمی‌کنین
‫- عالیه. ‫- زمان می‌گیرم، باشه؟ حاضرین؟
‫- باشه. ‫- سه، دو، یک، شروع
‫وقتی با هم آشنا شدیم ‫توی آستن دیدن کدوم دوست رفته بودی؟
‫هم‌اتاقی کالج، کریس
‫کریس رو دیدی. همونی که ‫به همه چی حساسیت داره
‫دارین با حرف زدن خرابش می‌کنین
‫- حرف نزنین. فقط ارتباط چشمی ‫- باشه
‫- به من نگاه نکن. ‫- باشه
‫باشه، از اول شروع کنین
‫شروع می‌کنیم. سه، دو، یک
‫شروع
‫چیه؟ چی شد؟
‫بیا برقصیم. آره
‫- می‌خوای برقصی؟ ‫- آره
‫- ولی فقط دو دقیقه گذشت. ‫- بلد نیستم چطوری با این آهنگ برقصم
‫خب، نباید یاد بگیریم ‫چطور درست برقصیم؟
‫- هیچوقت درست نمی‌رقصیم. ‫- اونا همین کار رو می‌کنن
‫برام مهم نیست بقیه چی بهت بگن
‫همه چی به سکس برمی‌گرده
‫باید اون جرقه رو زنده نگه داری
‫هر کاری لازمه بکن. ‫و یعنی هر کاری
‫چند نفر رو اضافه کن
‫چند نفر رو کم کن، می‌دونی
‫در زمونه‌ای زندگی می‌کنیم که ‫بین آدم‌ها جدایی افتاده
‫خیلی خوبه آدم یادش باشه ‫اصل همه چیز چیه
‫- عشق ‫- لطفا حرفمو قطع نکن
‫- متاسفم. ‫- سوال چی بود؟
‫داشتی راز یه ازدواج ‫شاد رو بهمون می‌گفتی
آوا‌مــووی
‫چطور آزادی می‌تونه بوجود ‫بیاد مگه با عشق
‫متوجه میشم که چطور یه نفر ‫ممکنه هوشمندانه بدونتش...
‫می‌دونم قراره تا آخر عمر ‫شاد و خوشبخت باشین
‫هیچکس دوست نداره ‫به طلاق بد و زشت فکر کنه
‫ولی عشق هست ولی ‫نادیده گرفتنم هست
‫اینقدر سیاه و سفید نیست، عزیزم
‫اصلا نیست. همه چی اینطوریه
‫ تو سرنوشت منی
‫ تو همین چیزی برام هستی که هستی
‫ تو شادی...
‫داری پدربزرگت رو توی ‫اون دنیا شاد می‌کنی؟
‫وای خدا...
‫درسته
‫آره، یعنی امیدوارم
‫کی می‌خوای برامون این داستان ‫مشهوری که همه‌ش می‌شنویم رو بگی؟
‫- داستان اینکه چطوری با نیکی آشنا شدی؟ ‫- آره
‫خب، چند سال پیش داشتم ‫به اونطرف کشور پرواز...
‫چی کار می‌کنی؟
‫توی اینستاگرام دنبال یکیم
‫کی؟
‫سعی دارم دوست نیکی رو پیدا کنم. ‫تقریبا مطمئنم طرف اهل آستن بود
‫کی؟
‫دوست‌دختر نیکی، می‌دونی؟
‫دوست‌دختر نیکی که بعد از مالی بود ‫و قبل از ریچل
‫چرا؟
‫یه چیزی جور درنمیاد. ‫فامیلش چی بود؟ یادته؟
‫- یادته؟ ‫- باهام بیا
‫- نه ‫- چرا
‫نه. هی
‫چرا اینقدر گیر دادی به این داستان؟
‫چون ریچل بدبخت طلسم شده
‫این چه ربطی به اون داره؟
‫مشخصه فکر می‌کنه این داستان ‫مسخره رمانتیک ثابت می‌کنه...
‫که قرار بوده با هم باشن ‫و اینطوری جونش نجات پیدا می‌کنه
‫ولی فکر کنم بیشتر از این حرفهاست ‫و باید ثابتش کنم. باید...
‫چرا؟
‫- تا نمیره ‫- ببخشید. پشت سرتونم
‫تا مثل مادرش نمیره
‫ولی چرا مشکل توئه؟
‫چون مادر در حال مرگش ‫بهم گفت نذارم...
‫چنین اتفاقی براش بیافته، ‫پس مجبورم تلاشمو بکنم
‫نباید وظیفه تو باشه
‫ولی اونجا بودم
‫- ولی نباید می‌بودی ‫- ولی بودم
‫شاید به یه دلیلی اونجا بودم، می‌دونی؟
‫الان همه چی منطقیه
‫یه داستان الکی ترسناک نیست. ‫یه چیز واقعی ترسناکه
‫چیزی که اون موقع دیدم...
‫داغونم کرد
‫می‌خواستی یه کاریش بکنم
‫حالا می‌تونم یه کاریش بکنم
‫و همین کاره
‫مشکلی نیست که ‫باورش نمی‌کنی
‫ولی با چشمهای خودم دیدمش
‫دوست‌دختر نیکی فامیلش ‫استوارت بود، فکر کنم
‫فقط سعی کن مهمونی رو ‫با به گند کشیدن عشقت خراب نکنی
‫فقط من موندم
‫مامور فرودگاه پشت بیسیم ‫بهم زل زد و گفت...
‫آخرین هشدار تمام مسافرانی ‫که بلیط دارن سوار بشن و...
‫پسر بامزه رو فراموش کردی
‫- درسته. ‫- ممنونم
‫بله، شرمنده، من و این پسر بامزه
‫و مامور فرودگاه همینطوری اسمم رو...
‫بارها و بارها و بارها صدا زد
‫و بعدش این پسر بامزه اومد...
‫چرا اسم اونو صدا نمی‌زدن؟
‫- ها؟ ‫- تو...
‫مدام میگی که شما دو تا ‫آخرین مسافرها بودین...
‫ولی فقط داشتن اسم تو رو صدا می‌زدن
‫اونو ولش کن. ادامه بده. ‫پس اون اومدش و گفت...
‫من...
‫تا حالا بهش فکر نکرده بودی؟
‫نه، جولز. ‫هیچوقت بهش فکر نکرده بودم
‫خب، همینجاست. می‌تونیم ‫الان ازش بپرسیم
‫چی...
‫- الان چی کار می‌کنی؟ ‫- جولز، میشه بذاریش برای بعد؟
‫فقط سعی دارم داستان رو بفهمم
‫متوجه نمیشم که چرا ‫اسم تو رو صدا نمی‌زدن
‫عجیبه. نمی‌دونم چرا
‫ولی منطقی نیست
‫- بیا بریم نوشیدنی بخوریم ‫- وایستا، وایستا
‫هی، نوشیدنی دارم. وایستا
‫چی؟ می‌خوام بدونم
‫نیکی
‫باشه. پونزدهم فوریه بود، نه؟ ‫روزی که همدیگه رو دیدین؟
‫- بله. ‫- رفیق
‫- بس کن. بذار حرفشو تموم کنه ‫- خدای من
‫خب، گیج شدم چون فکر کردم ‫شما همدیگه در مارس دیدین...
‫ولی بعد ریچل گفت فوریه، ‫که بیشتر گیجم کرد...
‫چون فکر می‌کردم در فوریه 2023 ‫با نیکی دختر دوست بودی
‫پس اینستاگرامش رو نگاه کردم...
‫و آره، اون سال در ‫روز ولنتاین ازت پست گذاشته
‫و تازه، با نیکی دختر دوست بودی...
‫چون می‌خواستی اونو ‫به ازدواج ما بیاری
‫که در پونزدهم فوریه بود
‫ازدواجی که اصلا نیومدی، تو ‫به کجا پرواز می‌کردی؟
‫شیکاگو
‫شیکاگو نبود. توی کالیفرنیا بود
‫پس حساب و کتابش رو می‌کنم ‫و حدس می‌زنم...
‫اون روز با نیکی دختر توی آستن بودی
‫و اون یا روز ولنتاین ولت کرده ‫یا یه روز بعدش
‫- کافیه ‫- پس حتما قبلش ولت کرده
‫هر دو قرار بود با هواپیما ‫بیاین اینجا به مراسم ما...
‫و سوار هواپیما نشدی
‫شاید چون زیادی خجالت می‌کشیدی ‫که تنها بیای مراسمون
‫نمی‌دونم
‫ولی حتما تمام روز توی اون فرودگاه نشستی...
‫گریه و زاری کردی، ‫دنبال یکی گشتی که نجاتت بده...
‫چون اینقدر وابسته‌ای که نمی‌تونی ‫بیشتر از دو دقیقه مجرد بمونی
‫و بعدش اونو پیدا کردی، ‫یه دریچه فرار
‫این همه مدت، فکر می‌کردم ‫به مراسم من نیومدی...
‫چون آنفلونزای گوارشی داشتی ‫و یه ماه بعد با ریچل آشنا شدی
‫ولی راستش به هر دوی ما دروغ گفتی
‫برای همین اسمش رو صدا نمی‌زدن
‫چون توی اون پرواز نبوده
‫نیمه گمشده‌ت دروغگوـه
‫الان چقدر مطمئنی؟
‫15 درصد؟
‫می‌خوای از سرنوشت حرف بزنی؟ ‫طوری که من و تو آشنا شدیم چی؟
‫- باشه. دیگه خفه شو، جولز. ‫- موقع تولدت
‫خفه شو
‫نیکی. چرا ریچل رو نمی‌بری ‫دایی لی رو ببینه؟
‫همینطوری میگم. اون سرنوشته، نه این
‫- ممنونم، جولز. ‫- فکر کنم من جونتو نجات دادم
‫نیکی!
‫- خفه خون بگیر، جولز! ‫- بابا، یه کاری بکن!
‫خیلی متاسفم
‫اون چه کوفتی بود؟
‫خیلی متاسفم. بهت دروغ گفتم
‫- نباید... ‫- در مورد خیلی چیزها بهم دروغ گفتی
‫متاسفم. نباید اون کار رو می‌کردم. ‫باید روراست می‌بودم
‫امروز بهم دروغ گفتی، نیکی
‫ازت پرسیدم چرا توی آستن بودی
‫گفتی رفتی دیدن ‫رفیق کوفتی کالجت
‫می‌دونم، ولی در اون سفر اونم دیدم
‫ریچل، واقعا اهمیت داره که ‫قرار نبوده توی اون هواپیما باشم؟
‫هنوزم بهترین ماجرا رو داشتیم. ‫آشنا نمی‌شدیم
‫وگرنه، الان اینجا نبودیم. ‫دو تا غریبه می‌شدیم
‫کی اهمیت میده توی ‫پرواز بودم یا نه؟
‫اهمیت داره، نیکی! اهمیت داره!
‫چون بالاخره فکر کردم یکی رو ‫دیدم که مثل من یه حسی داره
‫ولی نه!
‫معلوم شد که فقط ‫غمگین و تنها بودی...
‫و یه دختر وحشت‌زده توی فرودگاه ‫دیدی و گفت، آها، خوش‌گذرونی! ماجراجویی!
‫خب، من یه ماجراجویی کوفتی ‫نیستم که باهاش بازی کنی
‫بیخیال، ریچل. داریم ازدواج می‌کنیم
‫دیگه اهمیت نداره تحت ‫چه شرایطی با هم آشنا شدیم
‫نیکی، بابامو به مراسم دعوت کردی؟
‫بهم دروغ نگو
‫- ولی اهمیت نداره. جواب نداد ‫- چرا؟
‫- نمیاد
‫- چرا این کار رو کردی، نیکی؟ ‫- لعنتی. ببخشید
‫بلافاصله پشیمون شدم، ‫ولی هیچکس رو نداشتی که بیاد!
‫و پدر و مادرم مرتب ازم می‌پرسیدن...
‫ترسیدم که یه روزی به عقب نگاه کنی ‫و آرزو کنی ای کاش اینجا بود
‫پدر روان‌پریش کوفتیم که ‫یازده ساله باهاش حرف نزدم؟
‫اشتباه خیلی بزرگی کردم، باشه؟ ‫می‌دونستم اشتباهه. متاسفم
‫ریچل، فقط دلم می‌خواد با تو باشم
‫متاسفم. خیلی ببخشید. متاسفم. ‫خیلی گند زدم. شرمنده
‫حقیقت داره روزی که با هم ‫آشنا شدیم رابطه‌ت بهم خورد؟
‫خب که چی؟ من...
‫یه جایگزینم
‫- تو جایگزین نیستی ‫- مثل یه جایگزینم
‫ریچل، داریم ازدواج می‌کنیم
‫تو جایگزین نیستی
‫هنوزم ازدواج می‌کنیم
‫درسته؟
‫اوهوم
‫واقعا داری هر اتفاقی که ‫بعد از اون روز افتاد رو می‌ریزی دور؟
‫اون همه عشق و اعتمادی که الان داریم رو...
‫به خاطر اینکه وقتی دیدمت ‫فکر نمی‌کردم هواپیما سقوط می‌کنه؟
‫شاید نباید اون روز جونتو نجات می‌دادم
‫آره، خب، ندادی. ‫هواپیمای کوفتی اصلا سقوط نکرد
‫سلام!
‫خیلی ببخشید مزاحم شدم، ‫ولی شام با نور شمع سرو میشه
‫خیلی رمانتیکه
‫شاید یه کم حال شما رو جا بیاره
‫قیافه‌تو شاد نشون بده، ریچل. ‫تی‌شرت تنت کردی
‫- نباید اونو بپوشی ‫- اصلا برام مهم نیست کثافت!
‫خدای من! چقدر بی‌ادبه!
‫به نظر فقیر میاد
‫- پورشا، نباید این حرفو بزنی ‫- صبر کن. چرا؟
‫مرسی
‫سلام!
‫می‌خواستم از طرف خودم ‫و نامزدم برای اتفاقی که افتاد...
‫عذرخواهی کنم
‫واقعا خوشحالیم که همگی اینجایین...
‫و قصد نداشتیم چنین نمایشی ‫به راه بندازیم ولی هی، مجانی بود
‫می‌خواستم سریع یه داستان ‫دیگه بگم، یه داستان متفاوت...
‫خب، قراره یکشنبه بمیرم
‫شوخی نیست. واقعی میگم
‫یه نفرین کوفتی وحشتناک هست ‫که قرنها خاندانم رو گریبانگیر کرده...
‫و اگه تا غروب‌آفتاب یکشنبه ‫با نیمه گمشده‌م ازدواج نکنم، می‌میرم
‫و اگه ازدواج نکنم، ‫نفرین به خاندان طرفم منتقل میشه...
‫که یعنی همه شما
‫شرمنده، جولز
‫فکر نکنم این قسمت رو بهت گفته باشم
‫خب، خودتونو بذارین جای من. ‫با چنین فردی ازدواج می‌کردین؟
‫- داره چی کار می‌کنه؟ ‫- مست کرده. می‌خوای جلوشو بگیرم؟
‫ولی نگران نباش، چون ‫چنین کاری باهات نمی‌کنم
‫- کافیه. کافیه. ریچل. ‫- برای مادرم اتفاق افتاد
‫ازدواج کرد و همونجا مُرد، راستش...
‫اونطرف این جنگل. ‫تازه فهمیدم همینجا به دنیا اومدم...
‫که راستش یه جورایی عجیبه ‫چون به نظر میاد...
‫قراره همینجا هم بمیرم، پس...
‫بله، راست میگی. راستش واقعا ‫یه جور سرنوشت جهانیه، پورشا
‫پس برای جواب دادن به احساس ‫شما دکتر کانینگهام، اینو میگم
‫به افتخار سرنوشت
‫این هواپیمایی بود که سقوط کرد
‫لطفا به خوردن ادامه بدین
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]