« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫نل.
‫چیه؟ آخه چه…
‫یه کاری باید برام بکنی.
‫هم غیرقانونیه هم عجیب‌غریب، ‫حق هم نداری هیچ سوالی ازم بپرسی.
‫وایسا لباسامو بپوشم.
‫ریچل؟
‫[باهاش ازدواه کن] ‫]متاسفم]
[یک روز تا گفتن «بله»]
‫دفتر ثبت احوال؟
‫با خودم گفتم حتماً ‫می‌خوای فرار کنی،
‫یا مثلاً مرگت رو جعل کنی… ‫بالاخره یه کار هیجان‌انگیز.
‫مگه نگفتم هیچی نپرس، لطفاً.
‫کلمه‌ی «لطفاً» توش نبود.
‫امروز شنبه‌ست. اینجا تعطیله.
‫خب، من کلیدشو دارم.
‫تو چرا باید کلید ‫اینجا رو داشته باشی؟
‫اصلاً باورم نمیشه داریم ‫همچین غلطی می‌کنیم.
‫اول شما.
‫دلت می‌خواد دستگیر بشیم؟
‫چون واسه قال گذاشتن داماد پای سفره‌ی ‫عقد، راه‌های خیلی ساده‌تری هم هستا.
‫مثلاً اینکه فقط ول کنی بری.
ا ...
‫خب، همون‌طور که گفتم،
‫من فردا می‌میرم مگه اینکه ‫نیکی نیمه‌ی گمشده من باشه،
‫که الان اصلاً از این ‫بابت مطمئن نیستم.
‫واسه همین به این نتیجه ‫رسیدم که اگه این طلسم
‫بیشتر از ۱۰۰ سال پیش ‫به ندیده‌مادربزرگ من رسیده باشه،
‫نسل من باید بعد از ‫دو نسل منقرض می‌شد،
‫ولی نشد چون الان من اینجام،
‫یعنی یه‌سری‌هاشون ‫جون سالم به در بردن،
‫یه‌سری‌هاشون نیمه‌ی گمشده‌شون ‫رو پیدا کردن و باهاش ازدواج کردن،
‫یا… چه می‌دونم، یه ‫راه دیگه‌ای پیدا کردن.
‫خب که چی؟
‫باید بفهمم چطوری این کارو کردن.
‫اگه بتونیم ته و توی اینو دربیاریم ‫که پدر و مادر مامانم کیا بودن،
‫اون‌وقت می‌تونیم ریشه‌ی ‫این نفرین رو پیدا کنیم و…
‫حالا کلیدش دست منه.
‫وقتی کلید رو دزدیده باشی، ‫بازم ورود غیرقانونی حساب میشه.
‫در جریان هستی که اگه واسه مهمونی مجردی ‫دیر برسیم، «پورشا» خونمون رو می‌ریزه.
‫- می‌خوای بدونی تم مهمونی ‫چیه؟ - نه، اصلاً دلم نمی‌خواد بدونم.
‫باید بهش بگم اون ‫رقصنده رو کنسل کنه.
‫وای خدا، تو رو خدا ‫بگو داری شوخی می‌کنی.
‫شوخی کردم بابا.
‫عمراً هیچ‌چیزی بتونه باعث ‫بشه اون رقصنده رو کنسل کنه.
‫ای کیرتوش.
‫خب، اول از همه باید سند ‫ازدواج پدر و مادرم رو پیدا کنیم.
‫خب، دادگاه، دادگاه، دادگاه… ‫فوتی‌ها، فوتی‌ها. متولدین.
‫ازدواج‌ها.
‫خب، «الکساندرا ‫هارکین» و «جی هولمن».
‫اونا توی تاریخ ۱۳ ژانویه ۱۹۹۷ با ‫هم ازدواج کردن. این مال سال ۲۰۱۳ ـه…
‫بدون اغراق ده‌ها ‫هزار تا پرونده اینجاست.
‫خب، پس بهتره دست‌به‌کار بشیم، مگه ‫اینکه بخوای رقصنده‌مون رو از دست بدی.
‫اون واقعاً جفتمون ‫رو زنده نمی‌ذاره.
‫فقط یه بهونه‌ای براش جور کن، بگو ‫رفتیم مانیکور کنیم یا همچین چیزی.
- ‫اوهوم. - باشه.
خیلی خب.
‫ریچل؟
‫عه…
‫سلام بابا.
‫داری چیکار می‌کنی؟
- ‫دارم واسه روباه‌ها ‫تله می‌ذارم. - آها.
‫بعید می‌دونم روباهی ‫این دور و بر باشه.
‫خوشحالم می‌بینم حس ‫شوخ‌طبعیت با نامزدت نذاشته بره.
‫گذاشت رفت؟ کجا… اصلاً ‫می‌دونی کجا رفت؟
‫نه. وسایل زیادی با خودش نبرده، ‫واسه همین… به نظرم قصد داره برگرده.
‫خیلی هم عالی بابا. ‫دستت درد نکنه.
‫واقعاً مایه‌ی آرامشه.
‫راستی، دیشب عجب حرفای جالبی زد.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد ‫راجع‌بهش حرف بزنم، باشه؟
‫یه گندی زدم، الانم دارم ‫سعی می‌کنم جمعش کنم.
‫هوم. حداقلش اینه که پیش نلی‌ـه. ‫نلی دو کلمه حرف حساب تو کله‌ش می‌کنه.
‫آره جون خودت، فکر کردی ‫اکسم قراره نامزدم رو قانع کنه
‫که من یه آشغال دروغگو نیستم؟
‫اگه یه نفر دیگه باشه که ۵ ٪ ‫ با من تفاهم بیشتری داشته باشه
‫و یکی دیگه که ۵% ‫بیشتر با اون بسازه، چی؟
‫ما دوتایی از کجا باید ‫همچین چیزی رو بفهمیم؟
‫البته، فکر کنم اگه پای سفره‌ی ‫عقد بمیرم، قشنگ دستگیرم بشه.
‫به نظرم داری الکی ‫قضیه رو پیچیده می‌کنی.
‫آهان. خیلی خب، پس بی‌زحمت ‫خودت برام ساده‌ش کن.
‫نه، ببین، می‌دونم… فقط منظورم اینه ‫که همه‌ی اینا نسبی و سلیقه‌ایه، مگه نه؟
‫کائنات که برات سیگنال نمی‌فرسته.
‫فقط خودتی که یه ‫اتفاقی رو می‌بینی
‫و بعدش سبک‌سنگین می‌کنی کدوم ‫جزئیاتش مهمه و کدومش نیست
‫و بعدشم خودت معنی‌اش می‌کنی.
‫هیچ تضمین کیهانی‌ای وجود نداره ‫که ازدواجت قراره ختم به خیر بشه.
یالا، یالا دیگه.
‫برو لباساتو عوض کن. می‌خوام ‫تا دیر نشده تله‌ها رو کار بذارم.
عه، تو… تو ازم ‫می‌خوای باهات بیام؟
‫معلومه که آره! قدیما عاشق ‫تله گذاشتن واسه روباه‌ها بودی.
‫والا مطمئن نیستم ‫عاشقش بودم یا نه.
‫گذشته از این، گشت‌وگذار تو ‫دل طبیعت خیلی… خیلی می‌چسبه.
‫اون دورانی که خودم به قول معروف تو ‫«برهوت» بودم، طبیعت حالمو جا می‌آورد.
‫آره. خب می‌دونی بابا، این دوره‌زمونه ‫وقتی کسی که دوستش داری رو می‌رنجونی،
جیم نمیشی بری شکار.
‫می‌شینی باهاش حرف ‫می‌زنی تا حل بشه.
‫مشترک موردنظر در دسترس نمی‌باشد.
‫می‌دونی پسرم، چیزی که تو این سال‌های ‫پرماجرای زندگی مشترکم یاد گرفتم اینه
‫که وقتی طرف جواب تلفنت رو نمیده، ‫نمی‌تونی بشینی باهاش حرف بزنی تا حل بشه.
‫خرت‌وپرتاتو بردار بریم.
- هی. مهمونی مجردی خوش ‫بگذره. - عه، تو هم که میای.
‫هی، اینجارو باش!
‫مردای خانواده‌ی کانینگهام ‫دوباره دور هم جمع شدن.
‫- شرمنده‌م بابا. من نمی‌تونم ‫با این سر کنم. - بیخیال.
‫کاری که دیروز کردی خیلی بگا بود. گند زدی به عروسیم.
‫خیلی داری پیازداغشو زیاد می‌کنی. ‫من فقط می‌خواستم بهش کمک کنم.
‫با به شک انداختنش ‫درمورد رابطه‌مون
‫اونم دو روز مونده به عروسی‌مون؟ ‫دستت درد نکنه واقعاً، خیلی کمک کردی.
- ‫من مجبورش نکردم ‫کاری کنه. - بیخیال بچه‌ها.
‫فقط می‌خواستم چشماشو باز ‫کنم تا بتونه خودش قضاوت کنه
‫که تو نیمه‌ی گمشده ‫واقعیش هستی یا نه.
‫هیچ‌کس ازت نخواسته ‫بود همچین غلطی بکنی.
‫پای مرگ و زندگی در میونه.
‫بابا، شاید الان وقت ‫مناسبی واسه این کار نباشه.
‫قدیما عاشق این قسمتش ‫بودی، اینکه تله‌ها رو کار بذاری.
‫آره، همون موقع‌هایی که ما رو تو جنگل ‫گروگان می‌گرفتی تا با هم صمیمی بشیم،
‫و آخرشم همه‌مون رقت آور ‫و یخ‌زده برمی‌گشتیم.
‫باید یه فکری به حال یه ‫سری مشکلات جدی بکنیم.
‫می‌خوای راجع‌به ‫مشکلات جدی حرف بزنیم؟
‫این دیگه آخر خط ‫وضعیتیه که توشیم.
‫مادرتون که بره، ‫همه‌چیز قراره عوض بشه.
‫ما طبق قوانین اون پیش میریم. اون ‫همونیه که ما رو کنار هم نگه داشته.
‫به‌زودی باید یه تصمیمی بگیریم.
‫یا اینکه بیخیال همدیگه بشیم،
‫یا یه دلیل جدید واسه ‫موندن کنار هم پیدا کنیم.
‫ولی خب، شما دیگه ‫واسه خودتون مردی شدین.
‫من که نمی‌تونم ‫به‌جاتون تصمیم بگیرم.
‫یه کم غرورتون رو بذارین کنار.
‫وایسا ببینم.
‫کتی هارکین.
‫کتی هارکین، مارک الیس.
‫تاریخ ازدواج ۲۲ ‫آگوست ۱۹۹۷.
‫اینا دیگه کی‌ان؟
‫چه می‌دونم. لابد از فک‌وفامیلان.
‫صبر کن.
‫خیلی عجیبه.
‫چرا باید بقیه‌ی اعضای خانواده‌م ‫پاشن بیان اینجا ازدواج کنن؟
‫امم… شاید چون خانواده‌ی ‫تو هم اصالتاً مال همین‌جان.
‫یا شایدم
‫اینجا یه تله‌ی مرگ شیطانیه که ساخته شده تا ‫ما رو بکشونه اینجا و همه‌مون رو نفله کنه.
‫یا اینکه کلاً یه تصادف ساده‌ست.
‫آها!
‫پیداش کردم! اینم یه گواهی فوت.
‫ها؟
‫گواهی فوت، کتی هارکین.
‫وایسا. عه، ۲۲ آگوست.
‫یا خدا.
‫خب، این… این یعنی چی اونوقت؟
‫همون روزی که شوهر کرده، مرده.
‫این دیگه اتفاقی نیست.
‫خیلی خب.
‫باید دنبال گواهی‌های ‫فوت و تولد هم بگردیم.
‫شاید بازم از اینا پیدا کنیم.
و ‫این‌طوری شاید بتونیم… چه ‫می‌دونم، یه شجره‌نامه درست کنیم.
‫باشه.
‫این مال پدر و مادرته.
‫اینم یه فوتی دیگه. ‫اسمشم راجر هارکینه.
‫- نهم اکتبر، ۱۹۴۱. ‫- عالیه.
‫- وایسا، راجر هارکین. همین الان دیدمش. عه… ‫- اوهوم.
‫آها. راجر هارکین. خب. راجر ‫هارکین. راجر هارکین. راجر هارکین.
‫راجر هارکین، علت مرگ… ‫خون‌ریزی. دقیقاً مثل مامانم.
‫تو همون تاریخ نهم اکتبر ازدواج کرده.
‫تاریخ مرگ هم نهم ‫اکتبر ۱۹۴۱ـه.
‫بابا، اون…
‫ده ساله که پاکم، بابا.
‫آره.
‫شرمنده.
‫مشکلی نیست.
‫خب، من برم یه دستشویی. ‫تو حواست به اوضاع باشه.
‫باید قضیه‌ی مامان ‫رو بهم می‌گفتی.
‫مثلاً چند ماه پیش.
‫تلاشمو کردم.
‫ولی خودت که می‌دونی ‫مامان چقدر روت حساسه.
‫در هر صورت باید بهم می‌گفتی.
‫آره جون خودت، انگار حاضر ‫بودی رو حرف مامان حرف بزنی.
‫دیگه حالم به هم می‌خوره از بس تو این ‫خانواده با من مثل بچه‌ها رفتار می‌کنن.
‫آره.
‫داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫خب، خودتم باید قبول کنی که ‫تو پذیرفتن واقعیت‌ها مشکل داری.
‫نمی‌تونی قبول کنی که ‫همه‌چیز بی‌نقص نیست.
‫- همیشه باید شور قضیه رو دربیاری. ‫- باشه.
‫تا می‌بینی یه چیزی اون‌طور که دلت ‫می‌خواد پیش نمیره، سریع جا می‌زنی.
‫دروغه مگه؟ یه عمره می‌شناسمت. همیشه باید ‫همه‌چیزت شبیه یه قصه‌ی بی‌عیب‌ونقص باشه.
‫یه… یه آشنایی رویایی ‫واسه یه عشق افسانه‌ای.
‫انگار خودت اصلاً ‫پیازداغ قصه‌تو زیاد نکردی.
‫خب، اون اولش دوست من بود.
‫دوست جفتمون بود! من حال‌وحوصله‌ی ‫بحث کردن سر این موضوع رو ندارم.
- ‫خودت سر بحثو باز ‫کردی. - خودت شروع کردی!
‫مشکل اینه که تو همه‌چیز ‫رو به خودت ربط میدی.
‫من که نرفتم با اکس تو ازدواج کنم.
‫من با زنی ازدواج کردم ‫که از ۲۱ سالگی عاشقش بودم.
‫تو اون‌موقع‌ها اصلاً عاشقش نبودی. ‫اینا رو میگی که این‌طوری جلوه بدی که…
- ‫مثل روز روشن بود. - … من ‫یه چیزی رو ازت دزدیدم.
‫- تو همیشه باهاش بدرفتاری ‫می‌کردی. - آره، چون عاشقش بودم.
‫من نتونستم بیام عروسیت
‫چون داشتم در حق یه ‫آدم نیازمند لطف می‌کردم.
‫ولی فقط به این خاطر این کارو کردی ‫که قصه‌ی قشنگی از توش درمی‌اومد.
‫این‌طوری نیست.
‫همین‌طوره. تو شیفته‌ی ‫قصه‌هایی، نه آدما.
‫خیلی راحت می‌تونستی شماره‌شو ‫بگیری و بعدشم پا شی بیای عروسی من.
‫ولی نه، حتماً باید یه حرکت ‫رمانتیک اغراق‌آمیز می‌زدی.
‫خفه شو بابا. تو که اونجا ‫نبودی. بهترین کار همون بود و…
‫دیگه کلمه‌ای راجع‌به این موضوع باهات حرف ‫نمی‌زنم.
از الان به بعد جفتمون خفه خون می‌گیریم.
[باشه، خیلی‌خب.]
‫تقصیر تو نیست.
‫راستی، این… اینا تقصیر تو نیست. ‫تقصیر… تقصیر مامان و باباست.
‫اونا… اونا این خزعبلات رو راجع‌به ‫بی‌نقص بودن تو سرت فرو کردن،
‫رابطه‌ی رویایی،
نیمه گمشده و این کصشعرا.
‫اونا خیلی چیزا رو از ‫ما سه تا مخفی کردن.
‫ولی بیشتر از همه از تو.
‫فقط حواست جمع باشه. دلم نمی‌خواد ‫مثل همیشه گند بزنی به همه‌چیز.
‫دیشب که خودت همه‌چیزو خراب کردی.
‫پسر، من باید مطمئن می‌شدم ‫که کل ماجرا رو می‌فهمه.
‫داشت باورش رو روی ‫یه دروغ بنا می‌کرد.
‫باشه، می‌دونم. ‫دارم درستش می‌کنم.
‫باید یه کاری کنی باورش ‫بشه که تو نیمه گمشده اونی.
‫این تنها شانسیه که ‫ممکنه زنده بمونه.
‫یا خدا، فهمیدم دیگه. ‫مگه نگفتم دیگه نمی‌خوام حرف بزنم.
‫در ضمن عمراً از تو یکی ‫مشاوره‌ی رابطه‌ی عاطفی بگیرم.
‫فکر کردم قرار شد دیگه حرف نزنیم.
‫تو و نلی عین بچه‌ها می‌مونین ‫که دارن با هم تنیس بازی می‌کنن.
‫حداقلش اینه که من و ‫نلی با همدیگه روراستیم.
‫شماها دیگه زیادی با ‫هم بی‌رحمانه روراستین.
‫این که بهتر از محافظت کردن ‫از کسی که دوستش داری نیست.
‫وای خدای من. منم همینو دارم میگم دیگه. این… ‫این همون کاریه که مامان و بابا با ما کردن.
‫تو این کارو باهاش نکن. باهاش صادق باش.
‫من و ریچل رابطه‌ی ‫فوق‌العاده‌ای داریم.
‫اصلاً نیازی نمی‌بینم بخوام ‫رابطه‌م رو پیش تو توجیه کنم.
‫پس واسه چی داری توجیهش می‌کنی؟
‫«تنیس.»
‫برو در کونتو بذار.
- ‫یا خدا. روباه. یه روباه ‫اونجاست. - چی؟ بابا رو صدا کن.
‫قرار بود چی داد بزنم؟ هوتی‌هو؟
- ‫ووپی‌دی‌وو؟ - ووپی‌دی‌وو.
‫هوتی‌هو بود، احمقا.
‫آها، آره. آره.
‫نیکی، اون تله‌ی توئه.
‫خودت زحمتش رو بکش.
‫ضامنش کشیده‌ست. تا وقتی ‫نرسیدی پایین تپه بازش نکن.
- ‫چیزی نیست. چیزی نیست. - باشه.
‫لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫اینم از تو.
‫اینم گواهی تولدت.
عه، مرسی.
‫خب، انگار این نفرین اولین ‫بار وارد شجره‌نامه‌ی من شده…
‫از طریق «ماریان» ‫و «توماس هارکین».
‫و مثل اینکه سه تا بچه هم داشتن.
‫دوتاشون بچه‌های نامشروع داشتن،
‫و یکیشون هم ازدواج کرده.
‫اونم «کری هارکین‌ـه». تاریخ ‫ازدواج: ۲۷ آوریل ۱۸۷۰.
‫تاریخ فوت: همون ۲۷ آوریل ‫۱۸۷۰. علت مرگ: خون‌ریزی.
‫و… «ویرجینیا هارکین». تاریخ ‫ازدواج: اول نوامبر ۱۹۴۷.
‫و تاریخ فوتشم همون اول نوامبر ‫۱۹۴۷. علت مرگ: خون‌ریزی.
‫یعنی اگه ازدواج نکنی، ‫نفرینه منتقل میشه؟
‫فقط در صورتی که خواستگاری رو قبول کرده ‫باشی. وگرنه کسی رو نداره… که بهش منتقل بشه.
‫فکر کنم همه‌ی این آدما، حتماً ‫از قضیه‌ی نفرین خبر داشتن…
‫و تصمیم گرفتن کلاً دور ‫ازدواج رو خط بکشن.
‫مثل… مادربزرگم… آدری.
‫آدری، اون… مامانم رو ‫نامشروع به دنیا آورد، درسته؟
‫پس تابلوئه که ‫می‌دونسته نباید نامزد کنه.
‫ولی خواهرش، لوری…
‫…۱۰ فوریه ازدواج کرده ‫و همون ۱۰ فوریه هم مرده.
‫اوهوم.
‫اوضاع برای اینا ‫هم همین‌طوری بوده…
‫…کتی و راجر…
‫و ویرجینیا و اون کری لعنتی.
‫مُرده، مُرده، مُرده، مُرده، ‫مُرده، مُرده، مُرده، مُرده، مُرده.
‫همه‌شون دقیقاً تو روز ‫عروسی‌شون به فنا رفتن و مُردن.
‫و همین‌جوری میاد جلو…
‫…تا می‌رسه به من.
‫یعنی فردا.
‫- یه جای کار… یه ‫جای کار می‌لنگه. - ها؟
‫امضای شاهد تو همه‌شون یکیه.
- ‫اصلاً امکان نداره. - آره.
- ‫هیچ‌کدوم اینا با عقل جور ‫درنمیاد، ولی بازم… - نه. نه.
‫اگه این‌طوری باشه، یارو باید… دست‌کم ‫چه‌می‌دونم، یه ۲۰۰ سالی عمر داشته باشه.
‫آره. دقیقاً.
‫همون کسیه که این نفرین رو ‫انداخته تو شجره‌نامه‌ی من…
‫چون با نامزد خودش ازدواج نکرده،
‫و حالا مجبوره شاهد تموم این ‫عروسی‌های نفرین‌شده باشه…
‫به‌عنوان مجازات ‫یا یه همچین کوفتی.
‫تو اینا رو از کجا می‌دونی؟
‫خودش بهم گفت.
‫- همون مرد ۲۰۰ ساله ‫اینا رو بهت گفت؟ - آره.
‫آره.
‫حالا حرفم رو باور می‌کنی؟
کیرتوش.
‫بابا، فکر کنم بهتره بیخیالش ‫بشیم. عمراً بتونیم پیداش کنیم.
- کلاً سه تا پا داره. ‫- یه‌کم دیگه هوا تاریک می‌شه.
‫صداتون رو بیارین پایین. ‫این‌طوری فراریش می‌دین.
‫فراریش بدیم؟ حیوون پای خودش رو ‫جویده. از ترس داره قالب تهی می‌کنه.
‫این‌قدر می‌دوئه تا ‫قلبش از کار بیفته.
‫خب، برنامه‌ت چیه؟
‫کل شب رو بگردیم دنبالش، فقط برای اینکه ‫کار طبیعت رو راحت کنیم و خلاصش کنیم؟
‫پس چی؟ اینکه ولش کنیم تا آروم‌آروم ‫خون‌ریزی کنه و بمیره از نظر تو بهتره؟
‫چی می‌شه اگه فقط فرار کنی و بری؟
‫گور بابای همه‌چی. «شرمنده نیکی». برگرد ‫خونه. اصلاً هم پشت‌سرت رو نگاه نکن.
‫آره، اگه این کار رو بکنم، ‫نفرینه می‌افته تو شجره‌نامه‌ی اون.
‫آره، ولی این دقیقاً یعنی چی؟ ‫یعنی نفرینه می‌افته به جون نیکی؟
‫فکر کنم معنیش اینه که…
‫مجبوره با این مصیبتی که تا آخر عمر ‫یقه‌ی خودش و بچه‌هاش رو می‌گیره…
‫…سر و کله بزنه، واسه همین…
‫ولی…
‫اصلاً راه نداره.
‫اون حقش این نیست.
‫تو هم حقت نیست.
‫ولی دیگه یقه‌م رو گرفته، پس…
‫فکر کنم تنها راه خلاصی… ‫نشستن پای سفره‌ی عقده.
‫یا زنده می‌مونم یا ‫می‌میرم، وسلام.
‫وسلام.
‫چطوری تو این‌قدر ‫می‌کشی و توهم نمی‌زنی؟
‫توهم می‌زنم که.
‫هوم؟
آوا‌مــووی
‫و، فقط برای اینکه مطمئن بشم، تو واقعاً ‫حرف اون مرد نامیرا رو باور کردی؟
‫آره. مو به موی حرفاش راست بود.
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫اون پدرسوخته‌ی کوچولو ‫الان ممکنه هر جایی باشه.
- تف‌توش! - خب؟
‫از هم جدا می‌شیم.
‫عالی شد. من می‌رم ببینم ‫راه‌شو سمت خونه کج نکرده باشه.
‫شکار خوبی داشته باشی. نیکی؟
‫نه؟
‫باشه. بعدش حتماً یه سر ‫بیا اتاقم تا برام تعریف کنی…
‫چطوری روباهه رو پیدا کردی و ‫پنجه‌ش رو دوباره بهش بخیه زدی،
‫و بعد روباهه زل زد ‫تو چشمات و گفت:
‫«یک دنیا ممنون نیکی، که جونم ‫رو نجات دادی. تو قهرمان منی.»
‫بابا.
‫عاشق این سفرای دونفره‌مونم. ‫هرچند که زیاد هم با هم وقت نگذروندیم،
‫واسه همین… می‌خوام یه خبر داغ بهتون ‫بدم. من و نلی داریم از هم طلاق می‌گیریم.
- ‫چی؟ - آره.
‫- جولز. - چی؟ ‫برگه‌ها رو امضا کردین؟
‫هنوز نه.
‫خدا خودش بهم رحم کنه، وای به ‫حالت اگه این قضیه رو به مادرت بگی.
‫معلومه که نمیگم. خدا نیاره اون روزی رو ‫که تو این خونه کسی با آدم روراست باشه.
‫شب خوش.
‫واسه پیروزی ‫غرورآفرینتون دعا می‌کنم.
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا.
‫آرلین هارکین، درسته؟
‫متولد ۱۹۰۰.
‫ازدواج تو سال ۱۹۲۲.
‫هیچ تاریخ فوتی براش ثبت نشده.
‫خب، الان دیگه باید مرده ‫باشه. همه‌شون مردن.
‫مُرده، مُرده، مُرده، ‫مُرده، مُرده، مُرده، مُرده.
‫یه جورایی انگار یه ‫شست پا رو سقفه.
‫اگه چشماتو ریز کنی.
‫ببین.
‫تو سال ۱۹۷۹ مرده.
‫پس… ۵۷ سال زندگی مشترک داشته.
‫چی؟
‫- یعنی چی؟ ‫- هی!
‫وایسا، وایسا، وایسا. آخه…
‫چطوری این کار رو کرده؟
‫نمی‌دونم، ولی جای ‫امیدواری هست، مگه نه؟
‫باید باهاش حرف بزنیم.
‫آره، ولی اون مرده.
‫باید باهاش حرف بزنیم.
‫اون مرده.
‫ما باید باهاش حرف بزنیم.
‫باشه. اوه…
‫تو لباست رو عوض کن. منم پورشا رو ‫راضی می‌کنم، بعدش تو اتاق نشیمن می‌بینمت.
‫باهاش راه بیا، وگرنه ‫کمکمون نمی‌کنه.
کیرتوش! از دست تو، پورشا.
‫دیر کردی، عوضی.
- ‫ببخشید… - شما دوتا کل ‫روز چیکار می‌کردین؟
‫تو آرایشگاه داشتین ‫به همه حال می‌دادین؟
‫اوه.
‫اینا خیلی خوب شدن. امیدوارم به اون بچه‌ی ‫کوری که اینا رو درست کرده انعام هم داده باشی.
‫شرمنده‌م…
‫من آدم روراستی‌ام، ریچل. تو ‫هم می‌تونی باهام روراست باشی.
‫یه عالمه انرژی منفی ‫داره ازت ساطع می‌شه،
‫و فکر کنم خودت می‌دونی ‫این عروسی چقدر برای…
‫برادرم، مامانم، و ‫بقیه‌ی خانواده‌مون مهمه.
‫می‌دونی، نه؟
‫هوم. نلی بهم گفت همه‌ی اون کصشعرای ‫عجیبی که دیشب گفتی واقعیت داره.
‫و اصلاً هم برام مهم نیست که یه ‫نفرین خونی شیطانی با خودت داری.
‫چون با این وجود، ‫برادرم عاشقت شده،
‫و منم عمراً بذارم این ‫عروسی رو به هم بزنی.
‫من خودم تقریباً پای ‫سفره‌ی عقد ول شدم،
‫واسه همین تو وگاس با یه یاروی رندوم ‫ازدواج کردم. به مامان‌بابام چیزی نگو.
‫و نمی‌ذارم یه همچین ‫اتفاقی برای نیکی هم بیفته.
‫می‌خوای دل برادرم رو بشکنی و آرزوهای ‫مادرم رو نابود کنی؟ راستش رو بگو.
‫خوبه.
‫حالا، می‌میری اگه بیای…
‫یه بازی باحال، نرمال و جذاب … مهمونی ‫مجردی که من برنامه‌ریزی کردم رو انجام بدی…
‫قبل از اینکه دوباره ‫همه‌چیز خراب بشه…
‫اونم به خاطر اصرارت ‫برای… یه کابوس مرموز بودن؟
‫می‌میری؟
‫ریچل.
‫اینو الکی نمیگم.
‫تو خیلی، خیلی، خیلی ‫شانس آوردی که منو داری.
‫چون من می‌دونم چطوری ‫مرده‌ها رو احضار کنم.
‫هوم؟
‫اوهوم.
‫ما این فضا رو پاکسازی می‌کنیم ‫تا ارواح خبیث رو دور کنیم.
‫شر…
‫…اینجا جایی نداره.
‫ما اینجا جمع شدیم، تو ‫آخرین شب آزادی ریچل…
‫تا ارتباط برقرار کنیم با…
‫کی؟
‫خاله‌بزرگم.
‫درسته. برای گرفتن ‫مشاوره‌ی ازدواج از اون دنیا.
‫این شمع رو با دست چپت روشن ‫کن، دستی که تو رو به نور وصل می‌کنه.
‫آره. و بعد، همون موقع…
‫خیلی خب. و بعد، همون ‫موقع، با دست راستت،
‫به یکی از وسایل مرحوم دست بزن.
‫دست راست، رو به سوی تاریکی.
‫این کار ارتباطت رو برقرار می‌کنه، ‫و بعد می‌تونی سوالاتت رو بپرسی.
‫آرلین هارکین.
‫من یه روز قبل از عروسیم ‫اومدم پیشت تا ازت راهنمایی بگیرم.
‫باید بدونم چطوری مطمئن شدی که ‫شوهرت، دیوید، مرد رویاهات بوده.
‫حالا همه دستاشون رو بیارن وسط.
‫امم…
‫شاید بهتره یه جور دیگه بپرسی.
- ‫یعنی چی یه جور دیگه؟ - ریچل.
‫باشه. آرلین، اگه اونجایی،
‫لطفاً بهم بگو چطوری ‫جون سالم به در بردی.
‫شاید بهتر باشه با یه ‫چیز ملایم‌تر شروع کنی.
‫وای خدای من! تکون خورد!
‫- فکر می‌کردم قبلاً این کار رو ‫کردی! - قبلاً هیچ‌وقت جواب نداده بود!
- ‫این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- خب. الان باید چیکار کنم؟
- ‫باهاش حرف بزن. ‫- باشه. امم، آرلین…
‫آرلین.
‫چطوری روز عروسیت زنده موندی؟
‫دوباره بپرس.
‫آرلین، از کجا فهمیدی که ‫دیوید نیمه‌ی گمشده‌ت بوده؟
‫وای خدای من.
‫وای خدا!
‫وای خدای من! یه چیزی بهم ‫خورد! واقعاً یه چیزی بهم خورد!
- ‫خیلی بد شده؟ - چی شد یهو!؟
‫نه! اصلاً!
‫- نه، اصلاً چیزی نیست. - بالاخره ‫یه روزی خوب می‌شه.
‫حالا دیگه یه بهونه داری ‫که بری دماغت رو عمل کنی.
‫وای، نلی! جاش می‌مونه؟ یعنی ‫قراره رو صورتم جای زخم بمونه؟
- ‫شاید. - کیرتوش!
‫نل.
[مرده‌ی زنده]
کیرتوش!
‫ببخشید، بابا. من…
‫بابا؟
‫هی.
‫بابا؟
‫من باید در قبال اتفاقات ‫دیشب کمی مسئولیت‌پذیر باشم.
‫نه، نه. دیشب…
‫کاملاً تقصیر من ‫بود. منظورم اینه که…
‫گوش کن.
‫بعضی وقتا عیبی نداره واسه محافظت از کسایی که ‫دوستشون داریم، رازهایی رو پیش خودمون نگه داریم.
‫ولی خب برادرت هم بیراه نمیگه.
‫اوه.
‫آره، تو… تو شنیدی که داشتیم ‫در موردش حرف می‌زدیم.
‫حقیقت داره.
‫مادرت همیشه می‌خواست شما ‫رو از واقعیت‌های تلخ دور نگه داره.
‫ولی الان می‌بینم که این ‫کار چه بلایی سرتون آورده.
‫این از بی‌مسئولیتی ما بود که ‫یه داستان بی‌نقص تحویلتون بدیم،
‫یه استاندارد خیلی بالا ‫از اینکه ازدواج چیه.
‫واسه همین…
‫مادرت زن خوبیه،
‫اون عشق زندگی منه، و ‫شماها رو خیلی دوست داره.
‫اینو می‌دونم.
‫ولی رابطه‌ی ما اون‌طوری که ‫تو فکر می‌کنی نیست، نیکی.
‫من به مادرت قول دادم ‫که اینو هیچ‌وقت بهت نگم،
‫ولی الان می‌بینم که باید بدونی.
‫آرلین، برگرد.
آرلین، مرده‌ی زنده معنیش چیه؟
‫معنیش چیه؟
‫خواهش می‌کنم،
‫جواب بده.
‫اوه.
‫وای خدای من!
- ‫بعد اون ماجرا بازم داری امتحانش ‫می‌کنی؟ - ببخشید… حالش… حالش خوبه؟
‫آره، آره. خوبه. فقط به ‫خاطر کبودیه حسابی ترسیده،
‫ولی یه قرص کلونوپین بهش ‫دادم و فرستادمش تو تخت.
‫تو از اینا آوردی تو خونه؟
‫حتماً کار پورشاست ‫که یکیشو جا گذاشته اونجا.
‫حالم ازش به هم می‌خوره. ‫خیلی مورمورکننده‌ست. می‌خوام…
‫فقط یه بار دیگه.
‫اینجایی؟
‫دیگه عقلم به جایی قد نمیده.
‫اصلاً نمی‌دونم چیکار کنم دیگه.
‫یه چیزی…
‫اون‌تو یه اتفاقی افتاد، و…
‫باید یه کمکی بهم بکنی.
‫من…
‫نمی‌دونم… یعنی…
‫…من و نیکی ‫نیمه‌ی گمشده‌ی همیم…
‫چون بیشتر وقتا می‌تونیم ‫خواسته‌های همدیگه رو پیش‌بینی کنیم،
‫یا… اصلاً نیمه گمشده هم نیستیم چون…
‫اون عوضی… درباره‌ی ‫هواپیما دروغ گفت؟
‫درمورد اون هواپیمای ‫لعنتی دروغ گفت.
‫و…
‫پدرم چی؟
‫اون بابامو دعوت کرده.
‫لعنتی، انگار…
‫اصلاً منو می‌شناسه؟
‫گفتی باید باورت بشه که ‫اون نیمه‌ی گمشده‌ته، مگه نه؟
‫آره.
‫خب چی باعث می‌شه باورت بشه؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫دردسرم همینه دیگه.
‫خب، پس واقعاً فکر می‌کنم تنها کاری که ‫از دستت برمیاد اینه که تصمیمتو بگیری…
‫که اون نیمه‌ی گمشده‌ت هست یا نه، و بعدش ‫پای هر اتفاقی که می‌افته وایسی.
‫اتفاقی که قراره بیفته…
‫…مرگه.
‫ولی می‌دونی، اگه جات بودم، به ‫اون روی خودم اعتماد می‌کردم…
‫که سه سال عاشقش ‫بوده و بله رو بهش گفته،
‫نه اون رویی که پنج ثانیه پیش یه ‫چیزی درباره‌ی نفرین نیمه‌ی گمشده شنیده.
‫حتماً وقتی قبول کردی زنش بشی، ‫حس می‌کردی که تو رو می‌فهمه، نه؟
‫آره؟
‫آره، فکر کنم.
‫آره. این…
‫این… قضیه‌ی نفرین…
‫کلاً دیدت رو به واقعیت خراب کرده.
‫کاملاً گند زده به همه‌چی.
‫باعث شده به همه‌چیز شک کنی.
‫و تنها راهی که جلوی ‫این شک رو بگیری…
‫…اینه که تصمیمت رو ‫بگیری، اون‌وقت متوجه می‌شی.
‫پس فقط…
‫گور بابای این نفرین، برگرد ‫به دنیای واقعی خودمون.
‫- فردا روز عروسیته. - اوهوم.
‫هوم؟
- ‫امشبم مهمونی مجردیته. - اوهوم.
‫فردا که بیدار شدی ‫تصمیمت رو بگیر. به سلامتی.
‫سهمم فقط همینه؟
‫به سلامتی.
‫باید تو چشمام نگاه کنی.
‫نگاه کردم. تو ‫حواست جای دیگه بود.
- ‫آخرین شب آزادیته. - اوهوم.
‫هر جوری که دوست داری بگذرونش.
‫و می‌دونی، شاید بهتره واقع‌بین ‫باشی. ما که نمی‌تونیم، مثلاً…
‫نمی‌دونم…
‫بریم چتربازی.
‫دیگه تو که منو می‌شناسی. عمراً ‫این کارو بکنم. اگه چتره باز نشه چی؟
- ‫اوهوم. - ممنون. مرسی.
‫من و جولز داریم طلاق می‌گیریم.
‫چی؟
‫اوهوم.
‫آره.
‫خب، قصدش رو داریم. هنوز ‫برگه‌ها و اینجور چیزا رو امضا نکرده.
‫امم…
‫به کسی نگو.
‫چی؟
‫مامان؟
‫مامان.
عه، سلام عزیزم. بیا.
‫بیا اینجا.
‫امم…
‫باید بدونم این قضیه ‫راسته یا نه، مامان.
‫وقتی بچه بودم، به ‫بابا خیانت کردی؟
‫یا قبل از به دنیا اومدن من؟
‫نه.
‫نه، عزیزم. این…
‫اونجوری… اونجوری ‫که فکر می‌کنی نبود.
‫کی بود؟
‫اون… امم،
‫یه هوس گذرا نبود.
‫من بابات و بو رو ‫تقریباً تو یه دوره دیدم.
‫جفتشون رو… دوست داشتم.
‫بابات رو انتخاب کردم. ‫از این بابت… پشیمون نیستم.
‫بعدش چی، همین‌طوری… ‫زدی زیر قولت یا…
‫بو رو هم دوست داشتم.
‫گور بابای بو! ‫چرا اینو بهم نگفتی؟
‫چون اصلاً به تو هیچ ربطی نداره.
‫تو گذاشتی با این باور بزرگ بشم که ‫می‌شه… یه ازدواج سی‌ساله‌ی پایدار داشت،
‫که توش فقط به ‫یه نفر پایبند باشی.
‫خب این فوق‌العاده نیست؟ این که ‫تونستی با این باور زندگی کنی قشنگ نیست؟
‫نه وقتی که همه‌ش دروغ باشه.
‫دروغ نیست. این موضوع ‫چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫گند می‌زنه به تمام ‫اون چیزایی که من…
‫دیگه چی؟ دیگه چیو ‫دارین… ازم قایم می‌کنین؟
‫من نمی‌ذارم… نمی‌ذارم این راز ‫رو با خودت به گور ببری. من…
‫برام مهم نیست که ‫می‌خواین ازم محافظت کنین.
‫همین… همین الان بهم میگی، از چه ‫چیزای دیگه‌ای دارین ازم محافظت می‌کنین.
‫مامان.
‫مامان؟
‫مامان. مامان. مامان. ‫مامان. مامان. مامان.
- کیرتوش! - وای! اون چی بود؟
‫تو منو کشوندی اینجا، مگه نه؟
- ‫ولم کن! - داری چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی!
‫یه چیز زنده. یه چیز ‫مرده. پورشا، تمومش کن!
‫یه چیز دزدی.
‫یه چیز قرمز.
[یه اتفاق خیلی بد قراره بی‌افته]
‫چه بلایی سرم آوردی؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]