« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫[یک ساعت مانده تا بله گفتن]
‫آره. آب کافی بهش رسیده؟
‫همین الان آرام‌بخش رو قطع کردم ‫و مایعات رو بهش می‌زنم
‫- نمی‌دونی کی بیدار میشه؟ ‫- امیدوارم بزودی
‫چقدر زود؟
‫مدتی پیش بهش آرام‌بخش دادم. ‫الان وضعیتش ثابته
‫ولی نمی‌دونم در چه وضعیتی باشه
‫- باید بره بیمارستان. ‫- خودش گفت دیگه بیمارستان نره
‫- هیچوقت نمی‌خواست اینطوری بشه ‫- گفتی بیدار میشه
‫گفتی برای مراسم حالش خوبه. خب...
‫- می‌دونم. می‌‌دونم. ‫- چی شد. زیادی بهش دارو دادی؟
‫نه، تقصیر من که نیست. ‫تمام صبح تشنج داشته
‫- شروع نکن ‫- می‌تونیم لغوش کنیم
‫- چی رو لغو کنیم؟ ‫- مراسم رو
‫یک ساعت مونده
‫آخرین خواسته‌ش این بود ‫که ازدواج نیکی رو ببینه
‫اینطوری هیچی نمی‌بینه
‫- ولی شاید حالش خوب بشه ‫- شایدم خوب نشه
‫- چیزی نمونده صد نفر بیان. ‫- اصلا به یه ورم نیست
‫- مراسم رو لغو می‌کنیم. ‫- تصمیمش با تو نیست
‫مراسم رو لغو نمی‌کنیم
‫چرا دعوا می‌کنیم؟ ‫لطفا، جلوی مادرتون نکنین
‫- بیهوشه. ‫- هنوزم می‌تونه انرژی رو حس کنه
‫لغوش نمی‌کنیم، باشه؟
‫چرا شما دو تا اینقدر اهمیت میدین؟ ‫و تو چی؟
‫می‌خوای مامان رو انتخاب کنی یا اونو؟
‫پورشا!
‫حتی بهم نگاه هم نمی‌کنین
‫چون برامون بدشانسی میاره اگه ‫روز ازدواج‌مون همدیگه رو ببینیم
‫شانس بد برای آدمهاییه ‫که نمی‌تونن مسئولیت چیزی رو بپذیرن
‫چیزی به اسم شانس بد وجود نداره
‫فقط تصمیمات بد داریم. ‫و اینم یکی از اوناست
‫پورشا، جدی میگم
‫نه، من جدی میگم
‫امشب قبل از مراسم‌تون مجبورم کرد شیطان رو ‫احضار کنم تا ببینه نیمه گمشده‌ت هست یا نه
‫- نه، چنین اتفاقی نیافتاد. ‫- به نظرت چطوری صورتم زخمی شد؟
‫نه کار شیطان نبوده
‫کار یه پیرزن مُرده بود و ‫زد صورتمو داغون کرد
‫- تو احضارش کردی. ‫- نکردم. اصلا اینطوریا نبود
‫توی مهمونی مجردی چه کوفتی بوده؟
‫- چرا هیس؟ ‫- مراقب حرف زدنت باش
‫نه، بعدش که بیدارم شدم ‫دیدم کف اتاقش افتادم...
‫و نمی‌دونم چطوری سر از اونجا دراوردم
‫و خیلی عجیب و ترسناک رفتار کرد ‫و مامان هم چندین بار تشنج کرد
‫- پورشا، تقصیر ریچل نیست. تقصیر منه. ‫- به خاطر تومور مغزی تشنج کرد
‫این دختره اهریمنه و یه چیزی رو قایم می‌کنه
‫- بس کن ‫- اهریمنی نیست
‫- سعی دارم این خونواده رو نجات بدم، جولز ‫- چرا یه ذره آروم...
‫خیلی آرومم. مجبورم کرد ‫شیطان رو احضار کنم
‫پورشا، چی داری میگی؟
‫شیطان نبود. عمه‌ی بزرگم بود
‫و من چیزی رو قایم نمی‌کنم
‫با همه‌تون در مورد اتفاقاتی که ‫می‌افته خیلی روراست بودم
‫این هفته خیلی بهمون سخت گذشته
‫ولی مهم نیست چی بشه...
‫به یه مراسم ازدواج خیلی ‫زیبا، به شدت زیبا ختم میشه...
‫پس خدا به دادم برسه
‫امروز ما ازدواج می‌کنیم
‫من عاشقشم، و عاشق همه‌تونم...
‫و درک می‌کنم که این مسئله ‫برای مامانتون خیلی، خیلی، خیلی مهمه...
‫ولی مراسم ماست...
‫و نمیذارم هیچکدوم خرابش کنین
‫هر طور که شده به سمت ‫نیکی میرم و توی بغلش می‌افتم
‫مامان هم بیدار میشه تا ‫دامادی نیکی و رویاهاشو ببینه...
‫و همه به رویاتون می‌رسین، باشه؟ ‫پس انجامش میدیم
‫نه
‫نه، لغوش می‌کنیم. درسته، بابا؟
‫- به هیچ وجه. نه ‫- نه. امکان نداره. نه
‫- چیزی رو لغو نمی‌کنیم. ‫- پورشا. تو حق نداری تصمیمی بگیری
‫برگزار میشه، پورشا. ‫بهتره یه کم آب خنک بخوری
‫بهتره گورتو گم کنی
‫- ممکنه زخم زشتی به جا بذاره ‫- خودت یه زخم زشتی
‫باشه، کافیه، لطفا
‫همگی برید بیرون
‫دارین آرامش همسرمو بهم می‌زنین
‫- بابا، واقعا متاسفم. ‫- حالش خوب میشه
‫ممنونم
‫- ببخشید، بابا. ‫- عزیزدلم، بیا اینجا
‫بیا اینجا
‫باشه، بیاین اینجا
‫یه نقشه کشیدم
‫باشه، نقشه چیه؟
‫توضیح دادنش طول می‌کشه
‫فقط شاید بهتر باشه پیش ‫نیکی بمونی و ساقدوش باشی...
‫و بعدش که بهت نیاز داشتیم ‫خبرت می‌کنیم، آره
‫ولی باید بدونم نقشه چیه. ‫هی، نل! نل!
‫خفه شو! فقط هر کاری میگه بکن
‫- صبر کن، وایستا، نقشه چیه؟ ‫- کتاب پورشا رو پیدا کردم
‫همونی که وقتی تسخیر شده بود ‫ازش حرف می‌زد
‫یه چیز زنده، یه چیز مُرده، ‫یه چیز دزدیده شده، یه چیز قرمز
‫یه آیینه و باید انجامش بدیم ‫و بعد همه چی درست میشه
‫[یه اتفاق خیلی بد قراره بی‌افته]
‫خب، یه نسخه...
‫از یه چیز قدیمی، یه چیز نو، ‫یه چیز قرض گرفته شده، یه چیز آبی ـه
‫پس یه چیز زنده از داماد میاد. اینجاست
‫یه چیز مُرده از عروس، ‫یه چیز دزدیده شده از مادرشوهر...
‫و یه چیز قرمز از یه دشمن
‫اینجا نوشته بهترین کار استفاده از خون ـه، ‫پس باید خون جمع کنیم، ترکیبش کنیم...
‫و بعدش قبل از اینکه برم ‫توی سالن بنوشمش
‫بعدش تنها چیزی که می‌مونه ‫اینه که وقتی بنوشمش...
‫منو به نیمه گمشده‌ش تبدیل می‌کنه ‫حتی اگه الان نباشم
‫نظرت چیه؟
‫واقعا زده به سرت؟
‫اسپرم داماد...
‫- می‌خوای یکی از استخوون‌هاتو دربیاری؟ ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم
‫موی مادرشوهر و خون؟ خدای من
‫- و می‌خوای تمام این آشغالها رو بخوری؟ ‫- گمونم...
‫یا عیسی مسیح، ریچل. من...
‫خب، اینطوری نباید جواب بدی
‫یه استخوون از عروس؟ ‫واقعا می‌خوای یه استخوونت رو دربیاری؟
‫نه، نه، نمی‌خوام
‫یادته گفتم باید در ‫واقعیت واقعی بمونی؟
‫آره، درست قبل از اینکه پورشا ‫رو عمه بزرگم که مُرده تسخیر کنه
‫آره، واقعیت واقعی دیگه ‫چندان مطرح نیست
‫- یه تاثیر جانبی بسیار بزرگ داره ‫- می‌دونم
‫تو رو به نیمه گمشده نیکی تبدیل می‌کنه. ‫ولی چطوری؟
‫نمی‌دونم
‫خیلی دیوانگیه
‫در بدترین حالت، جواب نمیده ‫ولی حداقل سعی‌مو کردم
‫نه، در بدترین حالت تو رو ‫تبدیل به یک همسر مطیع می‌کنه
‫بله، باشه
‫در موردش فکر کردم و مشکلی نداره...
‫چون نیکی خیلی آدم خوبیه، نه؟
‫خب نمی‌تونی آدمی بهتر از ‫نیکی پیدا کنی، ولی من آدم خیلی خوبی نیستم
‫یه آدم بد متوسطم، و ‫وقتی بهش فکر می‌کنم...
‫همیشه اینو می‌دونستم ولی ‫یه فرصته تا درستش کنم
‫حقیقت نداره، نه؟ آدم بدی نیستی. ‫خیلی هم خوبی
‫نه، نه، نه، نه، نه
‫الان داری یکی از نمونه‌های ‫بسیارش رو می‌بینی، باشه؟
‫مثل اتفاقی که دیشب افتاد. ‫یه آدم بد متوسط چنین کاری می‌کنه
‫بیخیال. می‌دونی هدف مهمونی ‫مجردی همینه دیگه
‫وقتی ابداعش کردن هدف همین بوده
‫خب، الان مثل قدیم نیست
‫مردها همیشه این کار رو می‌کنن
‫بله، ولی نیکی نمی‌کنه ‫چون نیکی خیلی خوبه
‫نیمه گمشده‌شم خیلی خوبه ‫و چیزی که فهمیدم اینه...
‫شاید برای من یه فرصت ‫خیلی عالی باشه، خب؟
‫یعنی اگه این آیین واقعا جواب بده...
‫اونوقت شاید برام مثل یه جور ‫جراحی برش مغز باشه، از نوع خوبش
‫نیازی به بریدن مغزت نیست، ریچل
‫باشه، خب، نمی‌خوابم بمیرم
‫شاید بمیری. شایدم نمیری
‫خب، دوست دارم با قطعیت نمیرم، خب؟
‫پس دارم این آیین کوفتی رو انجام میدم!
‫نمی‌‌دونی عواقبش چیه
‫می‌دونم چه عواقبی داره، باشه؟
‫انجامش بدم زنده می‌مونم ‫و انجامش ندم ممکنه بمیرم
‫بله، ولی یه نسخه از خودت میشی ‫که اصلا برات آشنا نیست
‫آره، ولی یه نسخه خیلی زنده
‫فکر کردم تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که باور داشته باشی نیمه گمشده‌ته
‫نمی‌خوام مثل مامانم بمیرم
‫باشه، پس...
‫باید یه کاری بکنم
‫و بنابراین انجامش میدم...
‫و یا بهم کمک می‌کنی یا نه، ‫ولی به هر حال انجامش میدم
‫این مراسم عروسی با تراژدی تموم نمیشه
‫اینطوری می‌تونم به صد درصد قطعیت برسم
‫فکر می‌کنی تنها راه برای زنده موندنه؟
‫کثافت!
‫خدای من، مراسم ظهره
‫مراسم ظهر شروع میشه و ‫غروب آفتاب ساعت 4:44 ـه. الان 11:08 ـه
‫باشه، میرم با یه چیزی دزدیده شده ‫از ویکتوریا شروع کنم...
‫و بعدش یه چیز قرمز احتمالا از پورشا...
‫چون بی‌شرف بدجور ازم متنفره
‫راستی، میشه به جولز بگی ‫برنامه چیه؟ آره؟
‫چون باید بهمون برای یه چیز ‫مُرده کمک کنه...
‫و بعدش برمی‌گردم و میرم سراغ نیکی
‫باشه؟ میشه این کار رو برام بکنی؟ لطفا؟
‫اومدم بهت بگم که مراسم رو لغو می‌کنم
‫- البته به خودت زحمت ندادی حتی حاضر بشی ‫- صبر کن! پورشا!
‫صبر کن! وایستا، وایستا!
‫چهار روز پیش اصلا عروسی نمی‌خواستی
‫در چهار روز گذشته خیلی ‫چیزها عوض شده
‫مثل اوردن اهریمن غیرقابل درک به این خونه؟
‫دارم هر کاری از دستم بربیاد انجام میدم ‫تا روی خونواده‌ت تاثیری نذاره
‫نمی‌خوام دیگه چیزی در مورد ‫نفرین خودشیفتگیت بشنوم
‫خیلی رو اعصابه و انرژی ‫مثبت رو از بین می‌بره
‫کدوم انرژی مثبت؟
‫نمیذاری مادرم به آرزوی ‫پیش از مرگش برسه
‫نه، تو با لغو کردن مراسم نمیذاری ‫مادر به اون آرزو برسه
‫دیگه یه کوچولو دیر شده
‫اصلا مشکلی ندارم ‫به همه بگم برن
‫باشه
‫زود باش
‫دوباره اهمیت نمیدی
‫مسئله این نیست که اهمیت ندم. ‫فقط وقت ندارم باهات دعوا کنم
‫چرا وقت نداری؟
‫چون 45 دقیقه دیگه ازدواج می‌کنم و باید...
‫واقعا که این حرف رو باور نمی‌کنی؟
‫باور می‌کنم! حقمه
‫مرسی. عالیه
‫باید آروم باشی. مهمون‌ها ‫دارن میان. مشکل چیه؟
‫گوش نمیدی
‫نمیذارم این مراسم رو تبدیل کنی ‫به یه جور مهمونی شیطان‌پرستی
‫احمقانه‌س که اینطوری فکر می‌کنی
‫نه بعد از اینکه سیلی خوردم...
‫چون با دنیای مردگان سر و سری داری
‫- میرم به همه بگم برن. ‫- باشه. مهم نیست، خب؟
‫نیازی به صد نفر ندارم. ‫می‌تونی به همه بگی برن
‫فقط نیکی، حلقه‌ها و یه شاهد لازم دارم...
‫و بازم ازدواج می‌کنم. باشه؟
‫و تو هم می‌تونی به مادرت ‫چیزی که می‌خواد رو بدی...
‫که یه ازدواج خیلی، خیلی خوشگله
‫زود باش
‫مردم دارن میان. می‌خوای ‫اونو ازت بگیرم؟
‫چرا؟
‫چون خونی و چندشه
‫خونم رو برای چی می‌خوای، ریچل؟
‫خونت رو نمی‌خوام. ‫فقط می‌خوام کمکت کنم
‫نه!
‫لعنتی!
‫ببخشید. مطمئن نیستم که ‫اولین عکس‌ها باید از کی باشه؟
‫اشتباه داری میری. ‫باید بری اونطرف که مهمون‌ها هستن
‫صبر کن، تو عروسی، نه؟
‫- ریچل ‫- نه؟
‫بله هستم، ولی الان نه
‫باید یه چیزی بهت بگم. ‫اتفاق بدی افتاد
‫- بری مامان‌بزرگ؟ ‫- نمی‌دونم چطوری شد
‫به خدا گذاشتم‌شون توی جعبه، ‫و بعد یه لحظه گذاشتمش زمین
‫- حالا نمی‌تونم پیداش کنم ‫- چی رو نمی‌تونی پیدا کنی؟
‫حلقه‌ها
‫لعنتی! باشه
‫می‌دونی کجان؟ ‫آخرین بار کجا دیدی‌شون؟
‫- نمی‌دونم! ‫- نمی‌دونی؟
‫توی جعبه گذاشته بودم‌شون و ‫گذاشتمش یه جا
‫سعی کن یادت بیاد ‫آخرین بار کجا دیدی‌شون
‫- تبریک میگم! ‫- سلام! مرسی
‫یادته که...
‫- سلام، ریچل! ‫- سلام! یه لحظه. الان برمی‌گردم
‫ریچل! به سلامتی، عزیز دلم
‫باشه. تو سمت چپ رو بگرد
‫اونطرف رو بگرد و یادت بیار ‫آخرین بار کجا دیدیش، جود. باشه؟
‫- وقت این کار رو ندارم دیگه. ‫- باشه، رنگ جعبه چی بود؟
‫فکر کنم نقره‌ای
‫نقره‌ای...
‫دنبال چیزی می‌گردی؟
‫جود، برو، برو توی اتاق ‫نشیمن رو بگرد، خب؟
‫خوشحال باش. از روز لذت ببر. ‫ممکنه آخرین روزت باشه
‫تو حلقه‌هامونو برداشتی؟
‫راسته که میگن هیچکس از ‫ازدواج سه حلقه نمی‌تونه فرار کنه
‫خدای من. جود!
‫- حلقه نامزدی... ‫- بدو!
‫حلقه ازدواج...
‫و حلقه رنج
‫تو حلقه‌هامونو براشتی؟
‫فقط بعد از فاجعه گنجینه‌هامو برمی‌دارم
‫این مال مادرت بود
‫و کراوات پدرتو زدم
‫یه چیز کوچیک قرض گرفته شده...
‫برای من
‫خب، این بار هیچ گنجی ‫عایدت نمیشه، عوضی بی‌شرف
‫چون نمیذارم برنده بشی. ‫زنده می‌مونم
‫و این مزخرفات رو ‫به کسی منتقل نمی‌کنم
‫امشب با من تموم میشه
‫می‌بینیم، مگه نه؟
‫غروب ساعت 4:44 ـه
‫آره، می‌دونم. کلی وقت دارم. ‫به سلامتی
‫بهت گفتم! هنوز درد داره!
‫- ریچل! ‫- سلام!
‫- چه لباس قشنگی. ‫- تبریک میگم، ریچل. چطوری؟
‫خوبم، ببخشید. باید... ‫باید برم لباس بپوشم
‫چهار سال دانشکده پزشکی ‫برای چی؟ خیلی مسخره‌س
‫فکر کردم ماموریت زندگیت ‫نجات مادرت بود
‫خیلی احساسیش می‌کنی
‫اگه تو انجامش ندی، من انجامش میدم، ‫و اینطوری برای همه بد میشه...
‫ولی برات مهم نیست، پس به جهنم
‫- تو انجامش میدی؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫خودتم نمی‌دونی چی کار می‌کنی. ‫قطعا گند می‌زنی
‫جدی؟ خواهیم دید
‫نه، خودم انجامش میدم
‫ریچل! حقیقت داره که ‫اون لباس رو می‌پوشی؟
‫مامانش نمیذاره اونو بپوشه
‫- در کل نمی‌خواستم ‫- ببخشید
‫راستش من یه چیز امروزی‌تر ‫رو انتخاب کردم
‫- هی، دیشب خیلی ترسناک بود ‫- باشه
‫- جدی؟ ‫- با یه روح حرف زدیم
‫پورشا کجاست؟ صورتش ‫خیلی داغون شده؟
‫آره، شرمنده، من...
‫سلام؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫ببخشید. من...
‫فقط خواستم بهش سر بزنم ‫و مطمئن بشم خوب باشه
‫خب؟
‫ببخشید
آوا‌مــووی
‫ببخشید، فکر نکنم که...
‫می‌تونم بذارم اون کار رو بکنی
‫نمی‌تونم بذارم اون کار رو بکنی
‫جولز گفت هنوزم فرصت داره ‫تا به موقع به هوش بیاد
‫فکر کنم باید...
‫همسرم آدم بسیار نادریه. ‫خیلی سریع و داغ می‌سوزه
‫و هر بار که این اتفاق می‌افته یه ذره...
‫از وجودش از بین میره. پس...
‫بعد از تمام اینا...
‫از بین رفته
‫بهش قول دادم نذارم ‫اینطوری آب بشه
‫زندگی باوقاری داشته و ‫باوقار از دنیا میره
‫نمی‌تونی یه ذره صبر کنی...
‫فقط 40 دقیقه؟
‫تا ببینی بیدار میشه یا نه؟
‫اگه این ازدواج ‫آرزوی دم مرگشه...
‫اگه امکانش هست...
‫به خاطر نیکی انجامش بده
‫نیکی باید بزرگ بشه
‫شما جوون هستین...
‫و می‌بینم که قرار و مدار ‫ما شاید فراتر از درک شما باشه...
‫پس خیلی ساده برات میگم
‫ترجیح میده همینطوری بمیره...
‫تا اینکه به کسی ‫که نمی‌شناسه تبدیل بشه
‫حالا مایلم کمی با زنم تنها باشم
‫جولز؟ نلی؟
‫آره، حاضریم
‫باید استخوون باشه؟
‫آره
‫یه چیزی که به نسبت ‫توی چشم نباشه
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی
‫منصرفش نکن
‫از دراوردن استخوونش ‫ده قبل از ازدواجش؟
‫- اینطوری نیست... ‫- همه‌ش استخوون‌هام نیست
‫لطفا. باشه، می‌خوام زنده بمونم. ‫می‌خوام نیکی شاد باشه
‫می‌خوام همه چی تموم بشه. ‫پس یه چیزی ازم جدا کن
‫دندون چطوره؟
‫نه، نه، نه. صورتش داغون میشه
‫پس؟
‫روز عروسیشه. نباید ‫صورتش ورم کنه
‫شرمنده، فکر کردم باید جونش رو نجات بدیم
‫بله، یه طوری که توی چشم نباشه
‫از لحاظ فراطبیعی عوض میشه
‫از درون
‫انگشت کوچیک پا چی؟
‫تو باید از طرف من تصمیم بگیری
‫یه تصمیم خیلی دیوانه‌واره. ‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم
‫راست یا چپ؟
‫اه...
‫راستم. شرمنده. ‫نه، صبر کن. چپ، چپ. ببخشید
‫نه، گندش بزنن، راست
‫- راست. راست. انجامش میدم. ‫- بیا روی میز
‫- یخ؟ ‫- بله
‫باشه
‫اول باید جریان خون رو بند بیاریم
‫لازم نیست بهم بگی چی کار می‌کنی
‫لطفا. ممنونم
‫لنگ می‌زنه؟
‫باشه
‫تو حاضر بودی خودتو برای همیشه ‫عوض کنی تا نیمه گمشده من باشی؟
‫- نه اگه لنگ می‌زدم. ‫- باشه، بچه‌ها، بچه‌ها...
‫معلومه که لنگ می‌زنه. ‫داریم انگشتش رو قطع می‌کنیم
‫اینا رو می‌خوری
‫ها؟
‫پاش رو نگه دار، لطفا. ‫هر دو رو اگه نمی‌خوای لگد بخوری
‫اوهوم
‫باشه...
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫نمی‌دونم. تا حالا ‫عضو قطع نکردم
‫این حرفو نزن
‫اوهوم
‫اگه جواب نده و ‫یه اتفاقی اون بالا بیافته...
‫نباید بذاریم جود چیزی ببینه
‫بیخیال. اینو جلوی ریچل نگو
‫نمی‌خوام تو هم ببینیش
‫- لازم نیست ازم محافظت کنی. ‫- نمی‌دونی چه شکلیه
‫میشه برگردیم به اون قسمت ‫که من نمی‌میرم؟
‫- شرمنده. ‫- لطفا. ممنونم
‫- باشه. ‫- آره
‫- باشه. ‫- می‌خوام برش بدم
‫مجبور نیستی بهم بگی ‫چی کار می‌کنی
‫- لعنتی! ‫- چیزی نیست
‫لعنتی!
‫تموم شد؟ آره
‫یا عیسی مسیح. اون چیه؟ خدای من
‫- وای نه. بس کن. نل، بس کن. ‫- خدای من. نمی‌تونم
‫اینو گاز بزن تا زبونو گاز نگیری. ‫بگیرش. خوبه. حاضری؟
‫اوهوم
‫باشه. می‌خوای بشماری؟
‫شنیدی؟
‫لعنتی!
‫تموم شد. تموم شد
‫می‌خوای نگهش داری یا...
‫- لعنتی. ‫- می‌خوای باهاش چی کار کنم؟
‫بذارش توی یخ اگه ‫یه موقع نظرش عوض شد
‫خوبی؟ ‫آره، باهام حرف بزن. حرف بزن
‫جود، جود، حلقه‌ها رو گم کرد
‫- نگران نباش. می‌تونی از مال ما استفاده کنین ‫- لعنتی!
‫باشه؟
‫نفس بکش. باشه؟
‫لعنتی!
‫به زودی مسکن اثر می‌کنه
‫توی مراسم هم بازم بهت میدم
‫تا اون موقع فوتبال بازی نکن، باشه؟
‫اوهوم
‫شما دو تا واقعا تیم خوبی میشین
‫بهت که گفتم
‫ساعت چنده؟
‫11:31
‫لعنتی. باید برم. نه، نه، نه
‫صبر کن. باید یه دقیقه ‫پاتو بالا بگیری
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم. ‫باید برم نیکی رو پیدا کنم
‫لعنتی
‫کثافت. شرمنده
‫اینجا قایم شدی؟
‫آره. یه جورایی. ببخشید
‫خوشحالم اینجا پیدات کردم
‫سلام
‫می‌تونی بهم نگاه کنی
‫نه
‫باشه
‫می‌تونی نگاهم کنی
‫نه. بدشانسی میاره
‫دیگه از اونش گذشتیم
‫سکه شانس رو جلوی در دیدی؟
‫آها
‫آره
‫من گذاشتمش اونجا
‫جدی؟
‫آره
‫- امروز صبح این کار رو برات کردم. ‫- حس کردم... نمی‌دونم
‫یه فاصله خیلی وحشتناک بین ماست...
‫و سعی داشتم...
‫نمی‌دونم
‫اوهوم
‫هی
‫منو ببین
‫چی کار می‌کنیم؟
‫فاصله رو کم می‌کنیم
‫درستش می‌کنیم، باشه؟
‫من درستش می‌کنم
‫فقط بذار همه چیزو درست کنم
‫باشه
‫تو فقط باید خودت باشی
‫دوستت دارم
‫آره
‫- متاسفم. ‫- اشکالی نداره
‫آره
‫هی
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫نیکی
‫چی ذهنتو مشغول کرده؟
‫من داشتم...
‫به چیزی که گفتی ‫فکر می‌کردم
‫تو فقط باید خودت باشی
‫انگار...
‫احمقانه‌س، ولی...
‫من...
‫چیه؟
‫الان نمی‌دونم کی هستم
‫پدر و مادرم...
‫هر چیزی که یادم دادن...
‫همه چیز همین هفته عوض شد...
‫و همه چی تغییر کرد
‫خب...
‫نه، نیکی، بس کن. ‫بس کن، خب؟ هی
‫منو ببین. ‫من می‌تونم بگی کی هستی، خب؟
‫آدم خوبی هستی
‫خیلی خیلی خوبی. و گوش کن...
‫همه چیز درست میشه
‫همه چیز عوض میشه ‫چون من عوض میشم
‫باشه؟ می‌خوام مثل تو خوب بشم. آره
‫چی؟ نه، این کار رو نکن. ‫نمی‌خوام هیچی در موردت عوض بشه
‫نه، نه، نه، آدم بدیم، خب؟
‫یعنی واقعا و ذاتی آدم بدیم
‫- نه، نیستی. چرا اینو میگی؟ ‫- چون هستم
‫نه، من بدم. شام عروسی ‫اصلا خوب رفتار نکردم...
‫و باباتو به عروسی دعوت کردم
‫سعی داشتی ما رو ‫دوباره بهم برسونی
‫نه، نباید اون کار رو می‌کردم
‫خودت که گفتی. باید می‌فهمیدم ‫چقدر اوضاع داغونه...
‫به جای اینکه به اجبار ‫شما دو تا رو بهم برسونم
‫فکر کردم اگه این کار رو بکنم ‫می‌تونه یه لحظه التیام‌بخش برات باشه
‫و بود، نیکی، بود
‫یه جورایی التیام‌بخش بود. بودش
‫بالاخره فهمیدم چی سر مادرم اومده
‫آره. و اونجا کنارت نبودم ‫و باید می‌بودم
‫همینطوری همه چیزو ول کردم. ‫خیلی آشغال و عوضیم
‫نه، نیستی. نه، نیستی
‫آخه در آخرین لحظاتم با مامانم ‫مثل الاغ سر مامانم داد زدم؟
‫- نه ‫- خب...
‫آره، تو شاید نفرین شده باشی...
‫ولی مطمئنم که من ‫یه چیز شیطانی هستم
‫تو شیطانی نیستی
‫از نلی لب گرفتم
‫آره، می‌دونم
‫می‌دونی؟ چطوری؟
‫جولز صبح بهم گفت
‫جولز می‌دونه؟
‫همه چیزو بهم میگن
‫متاسفم
‫خیلی متاسفم. نباید اون ‫کار رو می‌کردم. نباید
‫فکر کردم که به فنا میرم و شاید...
‫نمیری
‫آدم بدی نیستی
‫ریچل، بهم نگاه کن
‫آدم بدی نیستی
‫قبل از اینکه بیایم اینجا خیلی خوب بودی
‫می‌دونی؟
‫پس، حرفمو باور داری، نه؟
‫در مورد نفرین؟
‫دارم، درک می‌کنم
‫تنها چیزی که مهمه همینه
‫دلتنگ بچه کوچولومونم
‫بچه کوچولومون کجاست؟
‫- چی؟ ‫- بچه کوچولو رو گم کردی؟
‫اصلا نمی‌دونم
‫نیکی، اونجایی؟
‫آره، صبر کن
‫مامان بیدار شده. حالش خوبه!
‫- عجله کن. مراسم ده دقیقه دیگه‌س ‫- برو
‫الان میام! ‫خیلی دوستت دارم
‫- دوستت دارم. باشه. باشه ‫- دوستت دارم
‫- دوستت دارم. برو. ‫- باشه، بچه کوچولومونو پیدا کردم!
‫- خدای من! نگهش دار برای خوش‌شانسی! ‫- باشه، قبوله! دوستت دارم
‫ خوشحال باش، فرزندم
‫ دنیا هیچی بهت بدهکار نیست
‫ کی اون حلقه رو برات خرید؟
‫ خوشحال باش، فرزندم
‫ غول‌ها و تک‌تیراندازها اهمیتی نمیدن
‫ کسی اونجا نیست
‫ یکی از این روزها
‫ شاید متوجه وصله روی سرم بشی
‫ من دیگه مُردم
‫ و مردی که به خاطر ‫ پول باهاش ازدواج کردی رو دیدم
‫ نمی‌تونه نفس بکشه
‫ تقریبا مُرده
‫ چطوری میری انتهای خیابون؟
‫ شهر مثل آتیش ‫ زیر پاهات می‌سوزه
‫ خوشحال باش، فرزندم
‫ دنیات از هم نمی‌پاشه
‫ولی تو قلبش رو شکستی
‫ خیلی‌ها
‫ یه دست و پا رو از دست میدن
‫ تا جایی زندگی کنن ‫ که زندگی می‌کنی
‫ تقصیر تو نیست، ‫ تو رو سرزنش نمی‌کنیم
‫ دنیایی که درش به دنیا اومدی ‫ رو سرزنش می‌کنیم
‫ تولدت مبارک
‫ مهم نیست امروز پاهات تو ‫ رو به کجای زمین بردن
‫ شنیدی که میگم
‫ که یه چیزی رو در موردت دوست دارم
‫ولی نمی‌دونم چیه؟
‫ یه چیزی که باید پیدا کنم
‫ که واقعا تو ساخته باشیش
‫ دژت
‫ چطوری
‫ می‌بینی زیر سایه‌بان رو ‫ از طبقه بالا....
‫حلقه‌ها دستم نیست
‫باشه
‫حلقه‌تو بده
‫چرا؟
‫نمی‌تونیم حلقه‌ها رو پیدا کنیم. ‫حلقه‌های ما رو قرض می‌گیرن
‫خدایا، ببین چی دارم. ‫پاک یادم رفته بود
‫نمی‌خواستم گم بشن. ‫بهت برنخوره، جودی
‫باشه، بزن بریم!
‫ خب، بهترین دوستم ‫ یه خانم رو بهم معرفی کرد
‫ با قوطی‌هایی روی سر بهم وصل شدیم
‫ با اینکه می‌ترسم ‫ کاملا مُرده باشه
‫ نشست و داستان جوانی رو خوند
‫ چون بچه‌ها معنای ‫ حقیقت رو نمی‌دونن...
‫لطفا برخیزید
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]