این برنامه حاوی صحنه‌های خشونت‌آمیز و کلمات بسیار تند است
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
تنها چیزی که می‌خوام اینه که فعالش کنی
فقط در حدی که من بتونم همون چیزی که لازم دارم رو بردارم
پای یه بچه وسطه. شوخی ندارم باهات، پیم.
پرتت می‌کنم بیرون، قبل از اینکه اوضاع خیلی دوستانه بشه.
کتاب رو نشونم بده. صورتت تو عکس. زبونت رو بیار بیرون.
چشم چپت رو ببند
جوی رو می‌برم خونه. ولی کتاب رو بهت نمی‌دم.
فقط به خاطر اینکه می‌ترسی حق نداری این کار رو بکنی.
تو هم باید بترسی.
آره! آره! آره!
اگه فقط می‌خوای کلیک جمع کنی و اسمش رو بذاری روزنامه‌نگاری...
خب، برو انجامش بده.
بعد از این همه مدت پنهان شدن آیریس، چرا الان خودت رو نشون می‌دی؟
باید یه سابقه از اتفاقاتی که افتاد و چرا، به جا بذارم.
صبحونه میل داری؟ آره.
چارلی نباید بیدار بشه.
باورم نمی‌شه که انجامش دادیم.
همش فکر می‌کنم یه ترفنده. همش فکر می‌کنم قراره به پایین نگاه کنم...
با شورت باشم و بعد از خواب بیدار بشم...
و چهارشنبه هفته پیش باشه و هنوز همه چیز گند باشه.
خب، بیاید این تیکه رو تمومش کنیم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
اینه؟ این رمز عبوره؟
از لحاظ فنی، فکر می‌کنم در واقع یه توالی فعال‌سازیه.
وقتی که رمزگشایی بشه.
واقعا فوق‌العاده‌ست، اینطور نیست؟
این همه ماجرا برای یه خط کاراکتر تو دفتر خاطرات...
یه دیوانه بزرگ خشمگین.
جز اینکه اون یکم بیشتر از این حرفاست، اینطور نیست؟ وگرنه هیچ کدوم از ما اینجا نبودیم.
می‌دونی، کاملاً حق با توئه.
و باید بگم، کامرون، این حرکت خیلی خوب انجام شد.
خب، واقعاً همش به خاطر جوی بود.
نمی‌تونم بگم این چقدر برام مهمه. برای من. برای رئیس هیئت مدیره‌م.
واقعاً برای کل هیئت اجرایی.
یعنی این که باید از جوی بابت احمق بودنت عذرخواهی کنی.
کامرون، کی می‌رسی؟
خب، فکر کنم جوی گرسنشه. ممکنه واسه صبحونه یه توقفی بکنیم.
عالیه. خب، وقتی نزدیک شدی بهم خبر بده. باشه؟
و، کامرون...
بازم ممنونم.
انجام شد!
آن روز فرا می‌رسد #
# اوه، آن روز فرا می‌رسد، آن روز فرا می‌رسد
# اوه، باران شادی‌ات را خراب می‌کند
# بهایی هست که باید پرداخت
# برای یک عمر ریاکاری
# و تو وانمود می‌کنی که مهم نیست
# و اینکه نمی‌ترسی
# اوه، آن روز فرا می‌رسد، آن روز فرا می‌رسد
# اوه، باران شادی‌ات را خراب می‌کند. #
فکر کنم چیزی که اتفاق افتاد چند روز پیش بود...
من اساساً ربوده شدم.
این یارو که اسمش کامرون بود، ما رو برد به یه پایگاه بزرگ.
یه پلیس اونجا بود.
حسابی کتک خورده بود.
اسمش رو نمی‌دونم.
توسط کی کتک خورده بود؟
فکر کنم از نظر فنی کارآگاه بودن.
جوداس.
کجاست؟
اونجاست.
آیریس؟
می‌دونستی قدیمی‌ترین نقاشی‌های غار دنیا از یه خوک هستن؟
ام... نه.
35000 سال بعد و ما هنوز داریم روی دیوارها خوک می‌کشیم.
انگار یه جور وسواس در سطح گونه داریم...
برای ذخیره اطلاعات.
باشه. حالت خوبه؟
مثلاً، منظورم "مارکو و روبرتا برای همیشه" است.
جز اینکه خودشون می‌دونستن همیشگی نیست.
خب، وگرنه چرا زحمت نوشتن به خودشون بدن؟
چیزی که در واقع می‌گفتن این بود: مارکو و روبرتا برای مدت نه چندان طولانی.
مارکو و روبرتا برای یک تابستان.
یا تا وقتی که مارکو ماشینش رو به درخت بکوبه...
یا روبرتا قلبش رو بشکنه و بره.
یعنی: "مارکو و روبرتا واقعاً اینجا بودن.
اون‌ها در این لحظه از زمان وجود داشتن.
چون اگه نگهش ندارن، با جریان آب میره پایین‌دست
تا بی‌نهایت و برای همیشه محو میشه.
این غم‌انگیزترین چیزیه که تا حالا شنیدم.
حتی با اینکه آلبوم‌های اولیه‌ی گروه "کیور" رو دارم.
اونا از یه اتفاقی ثبت کردن
که وگرنه هیچ‌کس ازش خبردار نمی‌شد.
این غم‌انگیز نیست.
این روزنامه‌نگاریه.
می‌بینی؟
این در واقع...
آره. آره، می‌فهمم. منطقیه واقعاً.
خوبه. چون وقتشه که رد خودتو بذاری.
دو ثانیه تا نیمه‌شب.
حقیقت رو افشا کن.
حقیقت رو فاش کن
در مورد کامرون. در مورد جنسن.
چارلی بیگ پوتِیتوز. در مورد آدمایی که به خاطرش مردن.
و کسایی که به خاطرش کشتن.
تو هم؟ منم. تمام حقیقت.
زمین سوخته. تو کانالت آپلودش کن.
معروف شو. یه کتاب بنویس. و بذار کس دیگه‌ای جلوی کامرون رو بگیره.
پلیس. سازمان‌های اطلاعاتی. هر کی.
تو چی؟
من مهم نیستم. من قبول نمی‌کنم.
معلومه که مهمی. گوش کن.
کاری که اینا می‌کنن، خطرش یه سطح بالاتره.
باشه، و باید جلوشون گرفته بشه. و من اونی نیستم که این کارو می‌کنم. دیگه نه.
پس حالا همه چی گردن توئه.
من شکست خوردم، اما خودت تصور کن.
آلفی اینجا بود
به درک! آره، آره.
آره، آره. بزن بریم.
خب، این چقدر طول می‌کشه؟
این باکتریه که رمز بر اساس اون کدگذاری شده.
پنج میلیون جفت باز توی توالی‌ش هست.
نقطه شروع رو نمی‌دونیم، واسه همین باید حمله فراگیر کنیم.
بهترین تخمین؟ چند دقیقه.
عالیه.
فقط... یه رمز دو سطحی‌ه.
یعنی چی؟ اول باید سطح بالا رو رمزگشایی کنیم.
بفهمیم این دایره‌ها و خط‌خطی‌ها چی رو نشون میدن.
و این چقدر طول می‌کشه؟
ساعت‌ها. روزها. هفته‌ها؟ کی می‌دونه؟
باشه.
فکر کنم پروفسور لیند رو ببرم یه هوایی بخوره.
شاید این کمک کنه
لعنتی!
سلام، ای موجود منفور لعنتی!
چی؟
فقط فکر کردم گیاهخواری
چرا؟
چون شبیه گیاهخوارایی
چرا؟
چون شلوار گیاهخواری پوشیدی
چقدر احمقانه است
اونه؟
جواب میدی؟
نمی‌دونم
حق با توئه. باید جواب بدم. سلام، آیریس
فقط یه لحظه
باید غذا بخوری
واقعاً الان یه کم حالم بهم خورد. تو طرفتو انتخاب کردی.
مثل سکه نیست که بتونی برگردونیش.
معذرت می‌خوام بابتش. صدای منو خوب می‌شنوی؟
خب، صدات مثل یه عوضی میاد. پس خوب می‌شنومت.
حالت چطوره؟ صدات مثل خودت نیست.
اوه، نه، این قطعاً خودِ خودمم.
واقعاً راه فراری ازش نیست. جوی چطوره؟
اوه، اون حالش خیلی خوبه. داره توی یه اتوگریل صبحونه می‌خوره.
اوه، چقدر خوب و عادیه.
واقعاً دلم برای یه کم زندگی عادی تنگ شده.
منم همینطور. هیچی مثل یه کم زندگی عادی نمیشه.
به هر حال، ای کاش اوضاع جور دیگه‌ای پیش رفته بود.
خب، جهان بزرگه. یه جایی حتماً اینطور شد.
آره، ما رو باش.
این همه واقعیت و ما تو این یکی گیر افتادیم.
گوش کن. دلیل اینکه زنگ زدم...
سخنرانی تسلیم؟
چیزایی که ما رو به هم وصل می‌کنه بیشتر از چیزاییه که از هم جدامون می‌کنه.
خیلی خیلی بهتره... اون هرچیزی، تا این چیزه؟
آرزوشو داری. آه، نه، همون‌طور که فکر می‌کردم.
دارم بهت یه فرصت می‌دم.
چه هیجان‌انگیز. برای چی؟
به دستگاه تبر بزن.
نابودش کن. نذار بیدار بشه.
وگرنه چی؟ نفستو حبس می‌کنی تا حالت بد شه؟
نابودت می‌کنم.
اوه، به خاطر خدا. گوش کن به شیوا ویرانگر.
می‌دونی اگه ادامه بدی چی می‌شه.
بیا جلو. و اونایی که کمکت کردن چی؟
نیکو کاسترمن؟ آلفی بِرد؟
آره، اسمشونو می‌دونم. چه ربطی به اونا داره؟
گور پدرشون. ولی می‌دونی که این سیستم بر اساس ترس جلو می‌ره.
یعنی مجازات خیانت.
سیاست زمین سوخته رو پیش می‌گیرن.
اونا فقط اون یوتیوبر احمق و اون یکی رو نمی‌کشن.
خانواده‌هاشون رو می‌کشن. دوستاشون رو. بچه‌هاشون رو.
سگ‌های لعنتیشون رو آتیش می‌زنن.
و گربه‌هاشون رو روی نیزه‌های بامبو می‌کوبن.
بذار بسوزن. و تو هم همینطور.
گور بابای همه‌تون.
پس اینجوریه؟
حالش چطوره؟
اوه، آیریس یه آدم عجیب و باحال و بامزه است.
اون مثل بقیه ما احساسات رو درک نمی‌کنه.
می‌تونه کاری کنه باور کنی حس می‌کنه، ولی واقعاً اینطور نیست.
پس نباید از اینکه ناراحتش کردی، احساس بدی داشته باشی.
فکر کنم اساساً نمی‌شه ناراحتش کرد.
از یه نظر عجیب، به نظرش بامزه اومد.
داشت بهش می‌خندید. راستی، سلام رسوند.
آره.
نمی‌دونم!
اون چیزی که طی چند روز گذشته افتاد اینه که من اساساً دزدیده شدم.
این یارو، کَمِرون، ما رو برد به یه پایگاه بزرگ.
یه پلیس بود که خیلی بد کتک خورده بود.
فکر کنم از نظر فنی کارآگاه بودن.
ولی... خب، بیشتر خون برای اونا بود، پس...
چی؟!
# بیمار اول، جمجمه رو بیرون بکش سرطان رو بردار... #
بیدار شو، نیکو.
شنیدم بهش چی گفت.
"گور پدرشون!
بذار بسوزن!"
اون داشت دروغ می‌گفت! این... این روششه!
این... اینجوریه که اون کاراشو می‌کنه!
مهم نیست دروغ می‌گفت یا نه.
چون کَمِرون بِک دروغ نمی‌گفت.
پس همین؟
آره، ما... ما فقط ول کنیم بریم خونه یه نودل بخوریم؟
فراموش کنیم که هیچ کدوم از اینا اتفاق افتاده؟ چارلی کله‌گنده.
دانشمندای کشته شده! پلیس فاسد! کَمِرون لعنتی بِک؟
هیچ‌کس چیزی رو فراموش نمی‌کنه.
چون تئو مرده.
و من مطمئن می‌شم که مقصرین واقعی مجازات بشن.
ولی باید درست انجامش بدیم. چطوری؟
با اینترپل تماس می‌گیریم.
باید مدرکی که روی لپ‌تاپت هست رو ارائه بدیم.
فیلمی از جوی بکستر که در مورد تئو شهادت می‌ده.
ربوده شدنش توسط کَمِرون بِک.
این جور مدارک حمایتمون رو از طرف دولت تضمین می‌کنه.
اینترپل پرونده رو ماست‌مالی می‌کنه. ما وظیفه داریم.
مردم باید بدونن!
خواهند دونست. به وقتش.
وقتی مراحل قانونی طی بشه. و کی قراره بهشون بگه؟
فهمیدم.
همش واسه کلیکه. اوه، گور بابای کلیک!
این واقعیه!
و این... و این مهمه!
به خاطرش می‌کشنت، آلفی.
اینقدر مهمه؟
باید اون لپ‌تاپ رو به اینترپل برسونیم. همین الان!
پس حداکثر تا یکی دو روز دیگه دستگاه رو عملیاتی می‌کنیم.
پس تمام اون سکوت و فداکاری هیچی برات نداشت
جز کلی عذاب و... یه کم وقت
البته که می‌تونی چند ساعت باارزش رو برام بخری.
کد فعالسازی رو بده، پروفسور لیند.
وقت اون دختر کوچولو داره تموم میشه.
دستگاه رو فعال کن، جنسن.
کمکم کن کاری که باید انجام بشه رو انجام بدم.
فکر می‌کنی به دردت می‌خوره.
اولش اینطور وانمود می‌کنه.
با دادن چیزی که حسرتشو می‌کشی، گولت می‌زنه.
تا روزی برسه که بفهمی...
تو داری بهش خدمت می‌کنی.
دارم تلاش می‌کنم...
که ازمون محافظت کنم.
نه.
نه. نه. نه.
نه! نه!
آوا‌مــووی
پاکه. سه، دو، یک.
میریم برای یه دور دیگه. سه، دو، یک.
پس حالا می‌دونی مردن چه حسی داره.
چی دیدی؟
هیچی.
واقعاً؟ ارتباطی با مرده‌ها نداشتی؟
زن و بچه‌ت رو ندیدی که به اون دنیا صدات کنن؟
خوبه.
چون من فقط یه بار نمی‌کشمت، جنسن.
بارها و بارها می‌کشمت.
هر روز می‌کشمت.
همین‌طور می‌کشمت و می‌کشمت و می‌کشمت...
تا وقتی که پاهامو ببوسی و التماس کنی بذارم مرده بمونی.
آلفا سیکس، مجازید روی بلو آلفا فرود بیاید.
چی شده؟
نمی‌دونم.
یعنی، همه چی خوبه؟
فکر کنم احتمالاً نه. چون خوب به نظر نمی‌رسه.
اوه، مسخره بازی درنیار.
این مزخرفات چیه؟
اوه، دستگاه مال ماست، کامرون.
پس اولویت اولم باید امنیتش باشه، نه؟
آره. هیچ‌کس جایی نمیره تا وقتی مطمئن بشیم همه چی سر جاشه. اجازه می‌دی؟
ممم.
تو اصلاً می‌دونی چه بلایی سرمون آوردی؟
پفیوز متکبر؟
راستی، می‌دونی چیه؟
ولش کن! جوی! عقب بمون.
ولش کن!
از روش پاشو.
جوی!
ببخشید!
فقط... لعنتی... نکن!
پس بریم تو، مگه نه؟
حبسشون کن تو سوئیت دیوونه‌ها.
حالت خوبه؟ نه.
چقدر دیگه؟ راهی نمونده.
لعنت! چی؟ چی؟
می‌شنوی؟
لعنتی، آلفی اینو بگیر.
بالا، بالا، بالا، بالا، بالا!
باید آتش‌بس کنیم. برونی پیدامون کرده.
آره. آتش‌بس. باشه. فکر خوبیه. بیا.
تکون نخور.
هی. هی. خواهش می‌کنم، بس کن!
هی! بس کن دیگه!
لپ‌تاپ. زود باش!
چی داره میشه؟
چطوری پیدامون کردن؟
آلفی، فرار کن!
فکر می‌کنی چی بلایی سرش اومده؟
جنسن؟
نمی‌دونم.
احتمالاً حالش خوبه، کم و بیش.
ما چی؟ من و تو چی میشیم؟
اوه، ما چیزیمون نمیشه.
نترس.
به زودی یه روزی...
دور و برتو نگاه می‌کنی و می‌بینی که داری زندگی قبلیتو می‌کنی.
و همه اینا میشه چیزی که در موردش حرف نمیزنی
اصلا بهش فکر هم نمیکنی
و چون در موردش حرف نمیزنی و بهش فکر نمیکنی
کم کم کمتر واقعی میشه
تا زمانی که به سن من برسی
اون‌وقت فقط یه چیز نیمه‌به‌یادمونده‌ست
که تو کابوس‌های بد بالا میاد
نمیتونم تصور کنم به سن شما برسم
منم همینطور
درد داره؟ اوه، آره، خیلی زیاد
از وقتی ۹ سالم بود دعوا نکردم
همش تقصیر اونه
آیریس
خب، تا یه حدی
اگه بخوام منصف باشم، فکر کنم فقط کاری رو کرد که خودش فکر می‌کرد بهتره
به روش بامزه خودش
نمی‌فهمم چرا انقدر ازش می‌ترسه
چارلی
می‌ترسه کائنات زیباتر از چیزی باشه
که بتونه تحمل کنه.
کی از این می‌ترسه؟
فکر کنم همه.
وایسا، شلیک می‌کنم!
بچه‌ها. بچه‌ها. باید با هم بمونیم.
نیکو، لطفاً.
باشه، بیاین.
نزدیک بمونین. آماده.
بشینین!
برین! قایم شین.
دو خط آنتن داریم. باید به پلیس زنگ بزنیم.
اونا پلیسن.
خب چیکار کنیم؟
آیریس، باید یه راهی باشه.
اوه، لعنتی.
منظورت اون حرفا بود؟ چه حرفایی؟
حرفایی که نیکو تو پارک آبی ازت شنید
نمیدونم. شاید. منظورم اینه که اصلاً «منظور داشتن» یعنی چی؟
فکر نمی‌کنم منظورت اون بوده. نه واقعاً.
فکر کنم عصبانی بودی. آره.
آره. همه وقتی عصبانی بودیم یه حرفایی زدیم.
خیلی متاسفم، آلفی. نباید هیچ‌وقت تو رو درگیر این ماجرا می‌کردم.
باید تنهایی انجامش می‌دادم. نمی‌تونستی تنهایی انجامش بدی.
خب، معلوم شد که اصلاً نتونستم انجامش بدم.
پس همین؟ همینجوری از زیرش درمیرن؟
سرپوش بذارن، ما رو تو یه گودال چال کنن؟
فکر نمی‌کنم حوصله گودال رو داشته باشن.
ولی حداقل در مورد تو حق با من بود.
تو صددرصد واقعی بودی.
هنوزم هستم. البته فقط برای چند دقیقه.
آیریس اینجا بود!
لعنتی! لعنتی!
دو آنتن! و تو واقعاً اینجایی!
دو آنتن و من اینجا چی؟
دو آنتن و تو اینجا زنده‌ای
با هشتاد هزار دنبال‌کننده!
می‌تونیم پخش زنده کنیم. وای!
بریم انجامش بدیم
باشه
اینجا دو ثانیه تا نیمه‌شبه. و من آلفی برد هستم
من اینجا با آیریس نیکسونم
و ما به کمک شما نیاز داریم
لعنتی. آنتنم داغونه. لعنت بهش، یالا
آره. خب، آی... آیریس و من
خب، ما دقیقاً نمی‌دونیم کجاییم، ولی دارن ما رو شکار می‌کنن
توسط پلیس‌های فاسدی که می‌خوان ما رو بکشن تا حقیقت برملا نشه
دارن برای یه مرد کار می‌کنن
به اسم کَمِرون
مدرک کافی توی این لپ‌تاپ هست
که برات حمایت رسمی بگیره
اما فعلاً آفتابی نشو
تا کِی؟
تا وقتی که تمومش کنم
سلام، کَمِرون. اینجا دو ثانیه تا نیمه‌شبه
و من تو راهم
مختصات رو گرفتیم
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]