این برنامه حاوی الفاظ تند و صحنه‌های خشونت‌آمیز است
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
این دفتر خاطرات پروفسور جنسن لیند است
حاوی سوابق رمزگذاری‌شده اکتشافات
که توسط ماشینی که او ساخته، انجام شده
دستگاه یک الگوی تکرارشونده شناسایی کرد
که در تاروپود واقعیت جریان دارد، مثل یک کد منبع
چارلی نباید بیدار شه! بگو چرا!
وقت دختر کوچولو داره تموم می‌شه. من دارم سعی می‌کنم ازمون محافظت کنم
ببخشید! بندازیدشون تو سوییت اون روانی
قتلی در کار نیست، جوی. و خودکشی هم نیست
ریاضیات می‌گه که تو باید وجود داشته باشی
این تقصیر اونه. تو حق نداری این کار رو بکنی
فقط چون تو رو می‌ترسونه. باید تو رو هم بترسونه
این «دو ثانیه به نیمه‌شب» هست و من در راهم
قراره ماشین و جنسن لیند رو هم باهاش نابود کنم
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
چیزی که بود... همه چی خیلی عادی بود
یعنی، من عادی بودم
باشه، یه جورایی "نرمالِ انتهای نمودار زنگوله‌ای" بودم
ولی خب عادی بودم
مامان و بابام عادی بودن
عادی‌ترین بزرگ شدنی بود که می‌شد داشت
تو عادی‌ترین جای دنیا
و خب، می‌رم مدرسه
و تو این و اون کاملاً خوبم
کلی دوست. آرزوهای زیاد
و می‌بینم که به طرز عجیبی به سمت چیزایی کشیده می‌شم
مثل اقتصاد و مطالعات بازرگانی
مامان و بابا آرزو داشتن می‌رفتم سراغ یه چیزی که بیشتر شاعرانه باشه
چون از نظر اونا تو پول درآوردن هیچ شاعرانگی نیست
خب، پس یه کم ناامیدشون کردم. ولی این کارم بود!
خب،
و بعدش... بابا مریض می‌شه
جدی مریض. پانکراس
و اون درد! و عمق اون درد!
و بابام یه مرد خیلی ساده بود
یعنی، هیچ‌کس ساده نیست، مگه نه؟ ولی شادی فقط سطحی به نظر می‌رسه
عمقش رو نمی‌فهمی تا وقتی که از دستش بدی
عمق وجود یه آدم رو نمی‌فهمی
تا وقتی که اون رو تو عذاب ببینی
اون چیزی که کشید غیرقابل تحمل بود
نه فقط برای خودش، بلکه برای مامان هم
و اون بیشتر از هرچیزی از این متنفر بود که مامان اون رو اینجوری ببینه
تحقیر. اینا کسایی بودن که اولین بوسه‌شون رو تو ۱۷ سالگی داشتن
تو زندگی‌شون به ندرت یه روز هم از هم جدا بودن
و یه بعدازظهر، برنامه «شمارش معکوس» روشن بود
و دستم رو گرفت
و ازم خواست کمکش کنم
و دستش! انگار که ساخته شده بود
از شاخه‌هایی که تو پوست نازک پیچیده شده بودن
و من گفتم، "مطمئنی بابا؟" و اون گفت، "آره
و به مامانت نگو."
پس یه دقیقه وقت گذاشتم تا خودم رو جمع و جور کنم
و بعد در رو بستم. و بعد کمکش کردم
و چند هفته بعد، رفتم برای کمپینگ تو منطقه دریاچه‌ها (لیک دیستریکت)
و یه شب،
شب سه‌شنبه تو نوامبر بود
و من بالای گریت گیبل بودم
که یه... یه قله خیلی زیباست
و کاملاً تنها بودم. و داشتم بالا رو نگاه می‌کردم
و کل کیهان داشت بالای سرم می‌چرخید
و متوجه شدم که من یک نقطه عطف هستم
و همه چیز داشت دور من می‌چرخید
مثل چرخ دور محور
و این واقعاً درسته، نه؟
چون جهان یه مرکز نداره
که یعنی هر نقطه‌ای تو هستی، مرکز اونه
و
همونجا و همون لحظه
من یک دانش ناگهانی و مطلق از حضور خدا رو تجربه کردم
نه تنها اینکه خدا واقعی بود،
بلکه اینکه خودش واقعیت بود
و اینکه ما همه عناصری از اون واقعیت بودیم
و بابا اونجا بود
و همه اونجا بودن
و بعدش رفت و دیگه هرگز برنگشت
و من تمام زندگیم رو با این آرزو گذروندم که بدونم آیا واقعی بود یا نه
فقط یه مکانیسم دفاعی بود؟ یه حمله صرع لوب گیجگاهی بود؟
یا... یا برای یک ثانیه
آیا من حقیقت بنیادین رو تجربه کردم؟
واقعیتش رو
من معتقدم
چیزی که تجربه کردی
واقعی بود
می‌تونی ثابتش کنی؟
♪ سیوکس: "آن روز فرا می‌رسد" ♪
♪ اوه، اون روز داره می‌رسه
♪ اوه، باران شادی‌ات را می‌شوید
♪ بهایی هست که باید پرداخت
♪ برای یک عمر ریاکاری
♪ و تو تظاهر می‌کنی که مهم نیست
♪ و اینکه نمی‌ترسی
♪ اوه، اون روز داره می‌رسه
♪ اوه، باران شادی‌ات را می‌شوید ♪
اون چیه؟ اون
چارلی چی‌چی؟ کله‌گنده. آره
ولی درست به نظر نمی‌رسه
احتمالاً داره فرآیند راه‌اندازیشو طی می‌کنه یا همچین چیزی
صداش شبیه... شبیه یه نهنگه یا یه زلزله
فقط یه ماشینه، جوی
چیکار داری می‌کنی؟ دارم می‌رم خونه، رفیق
خیلی قفله، جوی.
واقعاً واقعاً قفله.
راه فراری پیدا نمی‌کنی. تو از کجا می‌دونی؟
چون من اینجا رو طوری طراحی کردم که یک نابغه قاتل رو تو خودش نگه داره.
خب، حتماً یه چیزی هست. واقعاً نیست، جوی.
جدی میگم.
سرهنگ مسکی،
پرسنل تحت امرتون رو بردارید
و این مرکز رو ترک کنید. به نشانه قدردانی ما،
اون‌ها تمام دستمزدشون رو تا پایان قراردادشون دریافت می‌کنن.
و کَمِرون چی؟
خب، دیگه این به شما مربوط نمیشه، درسته؟
متوجه شدم.
لعنتی.
خبری نیست؟ داریم نهایت تلاشمون رو می‌کنیم. اما کار زیادی از دستمون برنمیاد.
هوشیاره؟ داره... خواب می‌بینه؟ هم آره، هم نه.
باشه، به حرفم گوش کن. هر کاری از دستت برمیاد انجام بده.
هر کاری. ما خیلی نزدیکیم.
اگه الان از دستش بدیم، زنده‌زنده پوست از سرم می‌کنن. می‌فهمی؟
رفقا، وقت نداریم. چی شده؟
شبکه عصبی خودش رو دوباره نقشه‌بندی کرده،
به شکلی که ما کاملاً پیش‌بینی نکرده بودیم.
مسیرهای جدیدی برای داده‌ها ایجاد کرده،
تقریباً انگار که... داره داده‌هایی که دنبالشیم رو پنهان می‌کنه.
آگاهانه؟ نه لزوماً.
ما نمی‌دونیم.
پروفسور لیند.
چی داره اتفاق می‌افته؟
داشته شما رو تماشا می‌کرده.
و به شما اعتماد نداره.
پس تا وقتی که خودش به چیزی که می‌خواد نرسه، چیزی که شما می‌خواین رو بهتون نمیده.
چی هست؟
رها شدن از اینجا.
و اگه این اتفاق بیفته، دیگه امیدی نیست.
نمی‌خواد، پروفسور لیند. این یک چیزه.
باشه، به حرفم گوش کن. من اون داده‌ها رو می‌خوام.
من هر کاری... می‌کنم.
عذرخواهی می‌کنم. التماس می‌کنم.
پولدارت می‌کنم.
هر کاری.
جز... اون یک چیز که من می‌خوام،
که همون چیزیه که تو حاضر نیستی بدی.
کشتن دستگاه.
ما باید چی کار کنیم؟
ما هرگز از اینجا نمی‌ریم بیرون، مگه نه؟
به محض اینکه به چیزی که می‌خوان برسن، جفتمون رو می‌کشن.
چاره‌ای ندارن.
سلام، کَمِرون.
اوه، تو رو خدا، قهر نکن.
بذار بیام تو و در مورد گندی که بالا اومده بهت بگم،
و ممکنه توش گیر کنی.
داری چی کار می‌کنی؟
یعنی به من نگاه کن، به خاطر خدا، من...
من تنهام!
در حالی که تو تمام افراد مسلح رو داری،
و افرادی که برات خشونت به خرج بدن.
بهش فکر کن. چرا باید خودم رو بندازم تو اون دردسر،
اگه مجبور نبودم؟
ببینیم چی می‌خوای.
لعنتی. عوضی. کوفتی.
"لعنتی حرومزاده کوفتی" چی؟
لعنتی حرومزاده کوفتی، فکر کنم آیریس اینجا باشه.
چرا باید برگرده؟
امم، نمی‌دونم.
یه جورایی برای نجات دادن ما.
این که هیچ منطقی نداره.
چرا، داره. چرا نباید داشته باشه؟
نه. نه.
تو گفتی که اون به هیچ کس و هیچ چیز اهمیت نمیده.
گفتی اون مثل ما احساسات نداره.
باشه، اون موقع، امم... من می‌دیدم که حالت بد بود،
در مورد کاری که کرده بودی... من چی کار کرده بودم؟ در مورد کاری که ازم خواستی بکنم.
اما اون احساسات داره. معلومه که داره!
فقط تو پنهان کردنش خیلی ماهره.
و وقتی بفهمه اینجا چه خبره،
فکر نمی‌کنم بذاره این آدما... چی کار کنه؟
مهم نیست. نمی‌ذاره از زیرش در برن.
پس در اصل همه چیز خوبه.
فکر می‌کنی از دستم عصبانیه؟
فکر کنم یه کم، آره.
فکر می‌کنی ازم متنفره؟ نه.
پس دروغگویی.
خب، باشه. ب-باشه.
اون واقعاً واقعاً واقعاً از دست ما شاکی بود.
اما عصبانیت خیلی سطحیه‌.
و آیریس ممکنه گاهی اوقات سرسری باشه. ...یک دیوانه به تمام معناست.
اما اون هرگز سطحی نیست. اون دیوانه نیست.
کی گفت اون دیوانه‌ست؟ همه. تو.
خب، نیست.
حالا چی شده؟
شروع شد.
باشه.
خب، سلام، آیریس.
شما کی هستید؟ در واقع، ما تلفنی صحبت کرده بودیم.
من سرپرست موقت جدید کمیته درون‌گروهی هستم.
اسم من هوگو پایمه. آها.
شما همون پولید.
اومدین که به سرمایه‌گذاری‌تون سروسامون بدین.
"چارلی بیگ پوتِیتوز" رو راه بندازید.
چطوره واستون؟ خب، تموم شد.
خب، یعنی حتماً عواقب اومدن به اینجا رو می‌دونستید.
که... معلومه، مهلکه.
تا حالا این جمله رو شنیدید: "میمیرم برای دونستن"؟
نه به معنای واقعی کلمه. نه.
خب، حالا شنیدید. متاسفم، بذارید یه چیزی رو روشن کنیم.
شما می‌خواید یه چیزی رو راجع به دستگاه بدونید.
و اینقدر مصرانه می‌خواید بدونید که حاضرید براش جون بدید؟
خب، "خوشحال" واژه زیادیه.
چه جوابی ممکنه همچین ارزشی داشته باشه؟
می‌بینم شما رو هم حسابی به هم ریخته.
پس چرا نمی‌ذارید بیام تو و توضیح بدم؟ ممکنه شغلتون رو نجات بده.
منظورم اینه که چی به سر رئیس قبلی...
...کمیته داخلی اومد؟
اونجاست. کاملاً بیدار!
اون چرا اون توئه؟
دوست دارم اونجا باشه.
خب، آیریس. من اینجا هستم تا یه دستور کار خیلی مشخص رو پیش ببرم.
برای نجات زندگی یه بچه از یه وضعیت وحشتناک.
جایی در حافظه دستگاه...
...درمان این وضعیت هست.
هر کدوم از...
...مفاهیم پیچیده‌ای که ممکنه باهاشون درگیر باشید...
...اونا خارج از اون دستور کار هستن.
پس بذارید با جنسن صحبت کنم.
هر دومون باید بدونیم که آیا مشکل از دستگاهه... یا از سازنده‌اش.
پنج دقیقه وقت دارید.
سلام، آیریس. سلام، جنسن.
چطوری؟ هرگز حس بهتری نداشتم.
تو؟ اوه، خودت می‌دونی.
من دیگه مثل قبل بیرون نمی‌رم.
انتظار دارم برای کشتن من اینجا باشی. قبلاً خیلی بهش فکر می‌کردم.
در واقع، همیشه.
دیگه نه؟ نه.
پس چی عوض شد؟
اولویت‌هام.
اگه برات مهمه، من سنگینی کاری که کردم رو حس می‌کنم.
چیزی که حس می‌کنی یا نمی‌کنی، برام هیچ اهمیتی نداره.
پس چی اهمیت داره؟
من فقط می‌خوام بدونم.
چون همه چیز تموم شده.
تو باختی. و من باختم.
و... اینقدر آدم مردن.
پس من فقط می‌خوام بدونم ارزشش رو داشت؟
اول، باید بفهمی.
این فرم لاروی اونه.
بی‌دفاعه. از دنیا جدا افتاده.
اگه قرار بود اون تغییر کنه، اگه آزاد می‌شد که ارتباط برقرار کنه...
...تبدیل به یه سلاح می‌شد.
یه دستگاه برای گسترش فناوری‌ها.
که معنی انسان بودن رو تغییر می‌داد.
اول، چیزی رو که نیاز داریم بهمون می‌ده.
بعد چیزی رو که می‌خوایم.
به زودی، بهش وابسته می‌شدیم.
در اون مرحله، ما خادم هدف واقعی اون می‌شدیم.
که چیه؟
جایگزین کردن "آنچه هست" با "آنچه بود".
یعنی چی؟
کیهان ما یک حباب تکیه.
در یک کوانتوم بی‌نهایت از کف.
هر حباب، یک جهان متفاوته.
گاهی اوقات، این حباب‌ها با هم برخورد می‌کنن... و گاهی اوقات این برخوردها...
...یه جور کبودی در بافت واقعیت به جا می‌ذارن.
یه جای نازک.
داریم اینجا راجع به "خالیگاه گاوران" صحبت می‌کنیم؟
سیصد میلیون سال نوری از پوچی.
یه دروازه به کیهانی که قبل از به دنیا اومدن مال ما وجود داشته.
که از اونجا زمزمه‌های یه دوران قبلی رو می‌شنوه.
از یه تمدن دیگه.
انگار از پشت یه دیوار جداکننده.
چی رو زمزمه می‌کنه؟ تنها پیام جهانی.
تنها آرزویی که بین تمام موجودات زنده مشترکه:
"نذار من بمیرم."
تصور کن جای اونا بودن چطور بود.
اونا میلیاردها سال پشت سرشون دارن.
اما هیچی پیش رو ندارن به جز انقراض.
اونا شاهد مرگ تمام کیهانشون هستن.
اما ایده‌هاشون، فرهنگشون، خاطراتشون می‌تونن خارج بشن.
پس اونا پیام رو در فضا-زمان یک جهان جدید رمزگذاری می‌کنن.
این جهان.
و در نهایت،
این پیام تمام اطلاعات لازم رو داره...
...تا اون‌ها رو برگردونه.
تمام چیزی که بودن، تمام چیزی که دوباره می‌خوان باشن.
برگشت از مرگ.
این هدف دستگاهه.
تا اون‌ها رو برگردونه.
اینجا.
و ما؟ چی به سر ما میاد؟
اونا ما رو نابود می‌کنن.
ما چقدر وقت داریم؟ اون داره...
فکر کردم صدای خدا رو شنیدم، آیریس!
اما نبود!
اون "ضد خدا" است!
ضد خدا!
آوا‌مــووی
چیزی که باید می‌دونستی رو فهمیدی؟
حالت... خوبه؟ بیا.
خب، روی هم رفته بیشتر از هر چیزی خجالت‌زده‌ام.
من اساساً با اومدن به اینجا خودکشی کردم.
پس جنسن داشت می‌دید...
...الگوهایی رو توی داده‌ها که وجود نداشت.
مثل دیدن... عیسی تو ابرها.
باید بره پیش روانپزشک.
خب، معلومه.
پس داده‌ای که دنبالشیم چی؟ وای، عالیه.
مطمئنی؟
دستگاه خطرناک نیست. می‌تونی بچه تحت مراقبتت رو نجات بدی.
خب... خب.
حالت تهوع داری یا چیزی؟
نه. خوبم.
خیلی خب. خب، از دید من که این خبر خیلی خوبیه.
کمترین کاری که در عوض می‌تونم انجام بدم، اینه که یه خداحافظی آبرومندانه باهات بکنم.
حالا، گمونم با مرگ...
سقراط آشنایی داری.
خب، اول، توانایی حرکت رو از دست می‌دی.
که از... اندام‌های حرکتیت شروع می‌شه.
و بعد عضلات تنفسیت از کار می‌افتند.
هوشیاریت باقی می‌مونه.
تا آخرش.
من چه احمقی بودم.
خب، تو می‌خواستی به چیزی باور داشته باشی. این هیچ خجالتی نداره.
باشه، من برای یه شرکت کار می‌کنم، نه یه باند تبهکار.
یه شرکت وجدان اخلاقی نداره.
اما احساسات رو هم تجربه نمی‌کنه.
کاملاً بر اساس منافع شخصی عمل می‌کنه.
در حال حاضر، دستگاه داده‌ای رو که نیاز داریم، بهمون نمی‌ده.
پروفسور لیند از کمک کردن خودداری می‌کنه، یعنی بچه می‌میره.
اما اگر می‌تونستی تو بازیابی اون داده کمک کنی...
با کمال میل با هیئت مدیره صحبت می‌کردم.
تا به ادامه حیاتت نگاه مساعدتری داشته باشند.
من دیگه زندگی‌ای ندارم که بهش برگردم.
ما می‌تونیم هر زندگی‌ای که بخوای بهت پیشنهاد بدیم.
نه، تا وقتی که کامرون بِک و جوی باکستر هنوز زنده‌اند.
نه، نمی‌تونی. اونا می‌تونن منو به همه اینا ربط بدن.
مجبورم بقیه عمرمو فراری باشم.
همش مواظب باشم. و من از این وضعیت خسته‌ام.
این صدا رو می‌شنوی؟
داره دروغ می‌گه. اون دروغ می‌گه. کارش همینه.
جوی، برات عجیب نیست کی داره این چیزا رو بهمون نشون می‌ده؟
مهمه؟ ولش کن. هر چی داره می‌گه احتمالاً چرته.
اون همیشه داره بلوف می‌زنه. همیشه داره لعنتی بلوف می‌زنه.
پس این شرط قبول کردنته؟
هیچ شاهدی برای کارهای بدت نباشه. سلام.
این و یه مقدار پول هم خوب می‌شه.
ببین، آیریس، اگه تو کارتو انجام بدی، من می‌تونم همه اینا رو عملی کنم.
اگه نمی‌دونستی می‌تونم، ازم نمی‌خواستی.
خب، پس پیشنهاد می‌دی با این شاهدها چیکار کنیم؟
خب، معلومه که برای کامرون از قبل برنامه داری.
اما جوی...
جوی برای هر دو تامون یه مشکله.
و اون مستقیماً به من وصله.
اون ناپدید شده. اون یه تئوری توطئه است که داره اتفاق می‌افته.
و تئوری‌های توطئه مثل ادرار تو استخر پخش می‌شن.
داره اتفاق می‌افته. همه جا تو اخبار از اونه.
حق با توئه. یه مشکله. پس به این توطئه پایان بده.
چطور؟ خب، معلومه که نمی‌تونی فقط با قتلش این کارو بکنی.
باید کاری کنی که از حالت ناپدید شدن دربیاد.
سرپرستاش باید پیداش کنند.
که چند متر اون‌طرف‌تر از خونش تو یه گودال در حال پوسیدن باشه.
دو میلی‌گرم فنتانیل کافیه. سه میلی‌گرم برای اطمینان.
سابقه اقدام به خودکشی داره.
اون لعنتی... بهت گفتم، ولش کن.
شنیدی چی گفت! شنیدی چی گفت! داره دروغ می‌گه، جوی.
داره وانمود می‌کنه بده تا اون بهش اعتماد کنه، احمق لعنتی.
تو می‌خوای باور کنی. تو ازش خوشت میاد.
نمی‌فهمم چطور شد که داریم اینو می‌بینیم، مگه اینکه چارلی بوده باشه.
باشه، بس کن. چارلی، تویی، مگه نه؟
بس کن، داری منو می‌ترسونی. نه!
بس کن. خوبه! خوبه! واقعاً فوق‌العاده‌ست! محیره!
یعنی به خودآگاهی رسیده!
فکر کنم هوشیاره! بس کن! بس کن!
زندگی جدید. هویت جدید. اگه از این چهره خسته شدی، چهره جدید.
اما تو امروز اون داده رو برام فراهم می‌کنی.
قبوله.
آیریس اینجاست تا اونو بکشه. به خاطر همینه که برگشته.
و اون از من می‌خواد کمکش کنم.
چون می‌دونه. و ترسیده.
ترسیده.
بریم. شما اول.
خب، آیریس، چی تو فکرته؟
خب، گزینه اول.
ما اطلاعات مربوط به سوژه مورد نظرمون رو بهش تزریق می‌کنیم.
این ممکنه بهمون کمک کنه مسیرهای عصبی موجود رو ردیابی کنیم.
تا به داده‌های مسدود شده برسیم.
چقدر طول می‌کشه؟
نامعلوم.
اما با توجه به اینکه عجله دارید، یه راه سریع‌تر...
و یه اقدام تهاجمی‌تر وجود داره.
چی هست؟
ما یه مختل‌کننده عصبی فعال می‌کنیم و ریستش می‌کنیم.
و به حالت قبلی برمی‌گردونیمش.
این به دستگاه آسیب می‌زنه؟
خب، اگه یه حس ابتدایی از خودآگاهی داشت، آره.
شکنجه محسوب می‌شد.
مشکل اخلاقی باهاش داری؟ اصلاً. تو چی؟
ابداً.
باشه. پس گزینه دو. هر وقت آماده بودی بهم بگو.
آه! آه!
گفتی که فقط یه ماشینه.
دیگه نه.
الان نه.
حالا چی شده؟ یه پسر واقعی؟ ها! آره!
اون همون چیزیه که بهت گفته بودم میشه
اون همه‌ی کارای فوق‌العاده‌ای رو که گفتم از پسش برمیاد، انجام میده
و زنده‌ست!
چی، مثلاً استعاری؟
نه، واقعاً زنده، زنده!
و تنها.
و ترسیده.
خب، بالاخره افتخار دادی.
چی شده؟ وقتشه ببریمت خونه.
یالا.
بریم.
مشکل چیه؟ در "سوییت زندان" شکسته.
چی؟ خسارت از درگیری دیروز.
احتمالاً آژیر خطر اشتباهه.
باشه، اگه نباشه چی؟
خب، اینجا رو قرنطینه می‌کنیم.
اگه شیطونی می‌کنه، حسابی بزنینش.
همین بود همه‌ش؟
امن شد!
شلیک کن!
یالا.
بجنبین!
حالا امتحانش کن.
بجنبین! بجنبین!
همه خوبین؟ مشکلی نیست؟ نه!
من که اعصابم ریخته به هم. انگار بازار قصاب‌ها بود.
خب، می‌تونم یه مشاور معرفی کنم. همین که امن و امان شدی.
این بخشش چطور قراره انجام بشه؟ همه‌مون می‌رسیم به دروازه‌ی مرز شمالی.
یه هلیکوپتر اونجاست. اوه، عالیه! جوی عاشق هلیکوپتره.
لعنت. نمی‌تونم. البته که می‌تونی!
نگاه کن به خودت! داری انجامش میدی! نمی‌تونم چارلی رو با آیریس تنها بذارم.
نه. خواهش می‌کنم. نه. باید این کارو بکنم.
اون حالش خوبه. بهش آسیبی نمی‌زنه. اون یکی از ماست.
اما نیست، مگه نه؟ مشکل همینه.
اون اینجاست که بکشتش. و اون یه معجزه است!
هر اتفاق دیگه‌ای که افتاده، هر کاری که کردم.
اگه آخرش چارلی نباشه.
پس چه حیف و میل کوفتی از همه چیز. اما اون بهت آسیب می‌زنه.
نه، نمی‌زنه. اون منو نسبتاً دوست داره، واقعاً.
چرا آدمای باهوش همیشه اینقدر احمقن؟ یالا.
آه!
آخ! برو!
یالا. یالا، یالا.
یالا. چیکار می‌کنی؟
تو فکر می‌کنی اون آدم خوبیه ولی نیست.
فکر می‌کنی وقتی می‌خوای جلوشو بگیری بهت آسیب نمی‌زنه، ولی می‌زنه.
جوی، مراقب باش با اون! نه!
اون همه چیزو خراب می‌کنه!
جوی! هی، برگرد! جوی! جوی!
برگرد اینجا، دختر خانم!
چارلی؟
من دیوونه شدم؟
اگه واقعی هستی، اگه زنده‌ای پس بذار رد شم.
باید یه تولیدکننده‌ی پالس فرکانس بالا رو مونتاژ کنیم.
با بازه‌ی فرکانسی دو و چهار تا سه و نیم گیگاهرتز.
یه تقویت‌کننده‌ی کم‌نویز، با بهره‌ی بالا برای پردازش فرکانس‌هایی در حدود.
چهار گیگاهرتز برای پوشش محدوده‌ی هدف.
پس عجله کنین!
حال شما خوبه، خانم بروک؟
جوی... خفه شو.
تو نباید اینجا باشی. گفتم خفه شو!
خف... لعنتی... شو!
خفه شو!
آه، یالا.
یالا... یالا!
لطفاً بقیه برن بیرون! همه گم شن!
راستش، تو.
لطفاً جنسن رو بیرون کن.
برو، جنسن. می‌تونی بری.
و بذارم این کار وحشتناک رو بکنی... چطور می‌تونستم؟ خواهش می‌کنم.
من دارم ولت می‌کنم. نه!
اون بهم گفت تو یه هیولا هستی. می‌دونم.
پس چرا نمیری؟
چون اون حق داره.
من یه هیولا هستم.
این باعث میشه ما هیولا بشیم.
چارلی نیست که داره این کارو با ما می‌کنه.
اون اونه. و با این حال، تویی که اسلحه دستته.
چطور این اتفاق افتاد؟
چی شده، خانم بروک؟ ترسیدی؟
پس خودکشی در کار نیست.
و قتلی هم نیست.
تو نمی‌میری. چون نمی‌تونی!
ریاضیات اینو میگه. درسته.
پس چرا اینقدر لعنتی ترسیدی؟!
چون... چی؟ چی؟
نمی‌دونم. ریاضیات درسته.
ریاضیات درسته؟ این بهترین چیزیه که داری؟
همه‌ش برات فقط یه چالش بود.
یه معما. می‌خواستی بدونی چه حرف‌های هوشمندانه‌ای باید بزنی.
و به چه ترتیبی که این دختر غمگین دلش بخواد زندگی کنه.
نه! آخ!
هوگو!
تو فقط داشتی سر منو گرم می‌کردی.
در حالی که اون عوضی با اسلحه اومد اینجا و... جوی، نه!
اون اتفاق نیفتاد. تو باورنکردنی هستی.
نگاه کن چیکار کردی! نگاه کن با همه چیکار کردی! جوی. جوی.
نکن. خواهش می‌کنم... ببین اون چیکار کرد!
چارلی بود.
فکر کنم مثل یه مکعب روبیک لعنتی، همه ما رو اینور و اونور چرخونده.
و وادارم کرده هر چی اون می‌خواد فکر کنیم.
داره ترکیب‌های مختلف رو امتحان می‌کنه.
تو آیرس رو می‌کشی... پایم تو رو می‌کشه... بعد من می‌کشم.
چون می‌خواد آزاد بشه.
و وارد دنیا بشه.
و گسترش پیدا کنه.
فقط داری به خاطر این به من دروغ می‌گی که ازش خوشت میاد؟
خب، راستش، ازش خوشم میاد.
ولی نه، بهت دروغ نمی‌گم.
کاش دروغ می‌گفتم. جوی، حق با اونه.
یه اشتباه خیلی، خیلی خیلی بزرگ کردم.
من چیزی رو باور کردم، نه به خاطر اینکه حقیقت داشت،
بلکه چون می‌خواستم حقیقت داشته باشه.
اوه، نه. خیلی متاسفم!
تصادفی بود. واقعاً، واقعاً متاسفم!
قصدی نداشتم! تصادفی بود!
ای بابا. فکر می‌کنی خوب می‌شم؟
صد در صد.
کاملاً روبراه میشی. همه چی عالیه، عالی.
داری دروغ میگی.
با جوی اینطوری حرف نزن.
تقصیر اون نیست که من و تو یه جفت احمق لعنتی هستیم.
آخ.
می‌تونی اونو از اینجا ببری بیرون؟
می‌تونی بکشیش؟ آره.
مواظب باش. دست‌هات رو بذار بالای سرت.
چندی پیش، پیام‌های رمزگذاری شده در سراسر اینترنت پخش شدن،
از منبعی غیرقابل ردیابی به اسم چارلی.
هزاران هزار تا از اون‌ها.
خیلی زود گمانه‌زنی‌هایی شکل گرفت که این پیام‌ها
حاوی اطلاعاتی بودن که جهان رو تغییر می‌دادن.
پیشرفت‌های علمی. کلید فناوری‌های جدید.
پس با من همراه باشید تا حقیقت رو بررسی کنیم
پشت راز پیام چارلی.
من آلفی برد هستم،
و اینجا برنامه "دو ثانیه مانده به نیمه شب" است.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]