« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫آنچه گذشت.
‫دیگه من رو نزنی.
‫کید می‌گه یه دختر داریم ‫که همسن دخترته.
‫دوست دارم باهم آشنا بشن.
‫عالی می‌شه.
‫یا پیش من می‌مونی، ‫یا خودت برای زندگیت
‫- چاره‌اندیشی می‌کنی. ‫- می‌خوام از این ماشین کیری پیاده شم.
‫این یه راه حل دائمی
‫برای یه مشکل موقتیه.
‫- من نمیـ... تو رفیقمی؟ ‫- معلومه.
‫- سوار هواپیما شو. بهت نیاز دارم. ‫- صبح
‫پیشتم.
‫اسمت چیه؟
‫ابی.
‫مشتی هستی، ابی.
‫یا خدا.
‫شاید فرزند اولم باشه، ‫ولی هنوز بچه‌م هست.
‫وظیفه‌م اینه وقتی می‌خوره زمین بلندش کنم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫چیه؟
‫چی شده؟ - ‫- کدیس‌ها دارن از تخم میان بیرون.
‫- چی، الان؟ ‫- همین الان.
‫بیا بریم.
‫- باشه، خیلی‌خب. ‫- سحرخیز باش تا کامروا شوی.
‫قهوه می‌خوام.
‫منتظر قهوه نمی‌مونیم.
‫البته.
‫ممنون.
‫ایول!
‫این عالیه.
‫- بیرون می‌بینمت. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- اوه! ‫- آره.
‫باید اعتراف کنم،
‫خوشم میاد که همیشه به یه نقطه ‫ پر از ماهی هدایتم می‌کنی، پاول.
‫و یه جوری، همیشه یه نقطه بهتر ‫واسه خودت پیدا می‌کنی.
‫عجیبه، نه؟
‫آره، خودم یه نقطه خوب پیدا می‌کنم.
‫پیدا کن، برادر بزرگه.
‫وسط رودخونه ماهی بگیر.
‫شبه.
‫ماهی‌های قزل آلا الان از عقاب نمی‌ترسن.
‫وسطن.
‫اوه!
‫بفرما.
‫پاول.
‫هی!
‫از نقطه من دور شو.
‫می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫وقتی بیدارم کردی می‌دونستم
‫ولی الان نمی‌دونم.
‫امروزه؟
‫فرداست؟
‫تولد ملیساست.
‫می‌دونی، بعضی وقت‌ها نگران می‌شم.
‫نگران چی؟
‫نگران روزی که بیدار شی
‫و این عادی شده باشه.
‫ببین... نمی‌دونم...
‫هدفی نداشته باشی.
‫بیست ساله که اینجام ‫و هنوز عادی نشده.
‫امروز هم عادی نشده.
‫نمی‌دونم چرا نگرانشی.
‫نگران کاری‌ام که بعدش می‌کنی.
‫پس فکر می‌کنی پیدا کردن زنی که توی پیری
‫کونم رو پاک کنه، ‫باعث می‌شه
‫خودکشی نکنم؟
‫وقتی اینجوری می‌گی نه.
‫تو تنها کسی هستی که ‫تا حالا ازم نپرسیده.
‫امروزم نپرس.
‫باشه.
‫ممنون.
‫می‌تونم بپرسم چرا؟
‫چون وقتی گفتم تا وقتی ‫مرگ از هم جدامون کنه...
‫منظورم مرگ خودم بود.
‫تو بهتر از هرکسی باید درک کنی.
‫آره، داداش، درک می‌کنم.
‫کامل درک می‌کنم.
‫چون منم همین حس رو دارم.
‫داره سخت‌تر می‌شه.
‫خوردن آب رودخونه ایرادی نداره؟
‫داریم می‌جوشونیمش، پس...
‫فکر نکنم کثافتِ آبِ هادسون ‫با جوشوندن برطرف بشه.
‫نگاه کن.
‫داره قلقل می‌کنه.
‫از کجا می‌شه فهمید تموم شده؟
‫از رنگش.
‫وقتی شبیه اسپرسو بشه، برش می‌دارم.
‫بعد من فکر می‌کردم
‫استاد قهوه درست کردنم.
‫ظاهراً بی‌نهایت روش داره.
‫اگر پرکولاتور یا صافی پیدا نکردی،
‫آب رو توی تابه بجوشون، ‫یه تخم مرغ بشکن توش،
‫پوستشم بنداز توی آب.
،بعد به ازای هر فنجون دو قاشق چای‌خوری ‫قهوه اضافه کن.
‫دو دقیقه صبر کن، بعدش هم بزن.
‫تخم مرغ به تفاله‌ها می‌چسبه.
‫بعد با قاشق درشون میاری
‫و می‌ری بالا.
‫این چیه؟
‫دفتر خاطرات پرستون.
‫اینجا رو که خرید، شروع به نوشتنش کرد.
‫20 سال پیش؟
‫بیشتر.
واسه اولین‌بار توی زندگیم
‫زمین دار شدم.
‫ساختمون و آپارتمان نه، زمین.
‫برخلاف اون دوتا،
‫که انگار یه موش دالان سازم ‫که یه سوراخ دیگه رو تصرف کرده،
‫آقای اینجا خودمم.
اینکه چقدر تغییر می‌کنه و چقدر مثل قبل می‌مونه
‫کاملا به خودم بستگی داره.
‫امیدوارم برای اینجا ‫یه مزاحم خوش نیت باشم.
‫هدف انسان در جامعه اینه که ‫به یاد آورده بشه.
‫در طبیعت، هدفش اینه که فراموش بشه ‫و کسی بهش توجه نکنه.
‫می‌خوام کم‌ترین اثر از حضورم ‫در اینجا باقی مونه.
‫این بهترین هدیه‌م به اینجاست.
‫کی نوشتتش؟
‫پرستون.
‫اینا خاطرات مردیه که ‫به سختی می‌شناختم، لیلی.
‫و التماسم می‌کرد که...
‫بشناسمش.
‫یه جشن شکرگزاری رو یادمه.
‫از دانشگاه برگشته بودم.
خمار بودم و روی کاناپه ‫دراز کشیده بودم.
‫پدرم اومد داخل و ازم پرسید
‫که می‌خوام بریم قدم بزنیم یا نه.
‫گفتم نه.
‫دیگه تا 30 سال بعدش بهش فکر نکردم...
زمانی ‫که بچه‌هاش با عجله می‌رفتن بوستون
‫تا قبل از مرگش، باهاش خداحافظی کنن.
‫و ازش پرسیدم یادشه ازم خواست ‫که باهم قدم بزنیم.
‫سرش رو تکون داد و لبخند زد.
‫ازش پرسیدم یادته
‫می‌خواستی درباره چی حرف بزنی؟
‫سرش رو تکون داد و گفت
‫نمی‌خواستم حرف بزنم.
‫صرفا می‌خواستم گوش بدم.
‫اصلا حالم خوب نشد.
می‌خوام بگم که
‫هرچی که می‌خواستی بدونی رو وقتی اینجا بوده
‫بهت گفته.
‫اگه می‌خواست چیزهایی
‫که توی دفتره نوشته شده رو ‫وقتی زنده‌ست بهت بگه
‫بهت می‌گفت.
‫الان داره بهت می‌گه
‫چون می‌خواد الان بدونی.
این چطوریه روالش؟
‫به طرز مرموزی ساده‌ست.
‫فقط باید بریزیش.
‫جرئت دارم خامه بخوام؟
‫می‌تونی بخوای.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، من واسه کار اومدم.
‫وکلای پرستون، یه لیست
‫از کارهایی که باید بکنم بهم دادن.
‫این رو فقط یه‌بار ازت می‌پرسم،
‫و دیگه درباره‌ش صحبتی نمی‌کنیم.
‫گواهی فوت توی کیفمه.
‫خب، آپارتمان و خونه‌ی توی همپتونز
‫توی یه تراست ثبت شدن.
‫همین‌طور سرمایه‌گذاری‌ها ‫و حساب‌های بانکیش...
‫همه‌چیز.
‫تا وقتی بمیری، مجری وصیت ‫و ذی‌نفع هستی
‫و بعد از مرگت، شرکت حقوقی، ‫نقش مجری رو به عهده می‌گیره
‫و تراست رو به‌طور مساوی بین ابیگیل
‫بریجت، میسی و پیج ‫تقسیم می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫توی وصیت‌نامه نوشته ‫کجا دفن بشه.
‫خواسته اینجا دفن بشه.
‫یه جایی رو روی نقشه علامت زده.
‫اونجا رو بلدم.
‫اگه بفروشمش...
‫صاحب‌های جدید می‌تونن ‫اجساد رو نبش قبر کنن،
می‌تونن جابجاشون کنن، بسوزونن‌شون، یا هرکار که بخوان بکنن.
‫خب، اگه این بخش رو
‫از فروش معاف کنی چی؟
‫بعدش چی؟ سالی یه بار بیام اینجا؟
‫یه ساعت بشینم اینجا؟
‫تاحالا چندتا مراسم خاکسپاری رفتیم؟
‫مال والدین‌مون، والدین بزرگ‌مون، دوست‌هامون.
‫تاحالا یه بار رفتی سر قبرشون؟
‫خیلی‌خب، پس نگه‌ش دار.
‫ولی نگه داشتنش مجبورت نمی‌کنه ‫که اینجا زندگی کنی.
‫پرستون هم اینجا زندگی نمی‌کرد.
‫خب، پرستون اینجا زندگی نمی‌کرد
‫چون من ایده‌ش رو جدی نمی‌گرفتم.
‫چون ایده‌ش منطقی نیست.
‫فکر کردی برای گرفتن این تصمیم ‫دارم از منطقم، استفاده می‌کنم؟
‫تنها چیزی که توی ذهنمه...
‫اینه که چطوری بدون اون زندگی کنم؟
‫فقط سه سال از بریجت بزرگ‌تر بودم
‫که باهاش آشنا شدم.
‫نمی‌تونم...
‫دردش رو توضیح بدم، لیلی.
‫خیلی...
‫دردش عذاب‌آوره، اصلا...
‫یادم می‌ره نفس بکشم.
‫خوبه که نفس کشیدن...
‫یه واکنش غیر ارادیه،
‫چون اگه می‌تونستم ‫انتخاب کنم که یادم نمونه...
‫شاید شیش هفته بعد، ‫احساس خریت بکنم
‫و دلم برای تو...
‫نیویورک و سروصداهاش تنگ بشه.
‫ولی فعلا، می‌تونم روی ایوون بشینم.
‫می‌تونم کنار رودخونه بایستم ‫ و می‌تونم حسش کنم.
‫من...
‫روحش اینجاست.
‫می‌دونم مسخره‌ست، ‫ولی اینجاست.
‫و من حسش می‌کنم.
‫وظیفه یه دوست صمیمی ‫این نیست که برات امر و نهی کنه.
‫وظیفه‌ی من اینه بهت کمک کنم ‫هرکار خواستی بکنی.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
حالا از کجا شروع کنیم؟
‫- ویسکی. ‫- خیلی‌خب.
‫هیچ جنبه‌ی مرموزی ‫توی زندگی زناشویی‌مون نمونده.
‫نمونده.
‫مخالفم.
‫توی برای من هنوز یه رازی...
‫منظورت اینـ... ‫خیلی‌خب، می‌فهمم.
‫می‌رم دوش بگیرم.
‫سعی می‌کنم شرمم رو بشورم.
‫شرمی درکار نیست، عزیزم.
‫یادته؟
‫همه می‌رینن.
‫کتاب بچه‌ها.
‫رفتارهای ابتدایی انسان ‫و عملکردهای بدن رو
‫عادی‌سازی می‌کنه. ‫خیلی خفنه.
‫قهوه می‌خوری؟
‫یه سوئیت هتل با دستشوییِ مجزا
‫و بیده می‌خوام.
‫پاکسازی صورت هم همین‌طور.
‫پوستم داره مثل چرم می‌شه.
‫اوه.
‫سرخ‌پوسته.
‫- آمریکایی بومی. ‫- آمریکایی بومی.
‫به نظرتون گم شده؟
‫کفش پاش نیست.
‫به چی نگاه می‌کنید؟
‫- یه سرخ‌پوست... ‫- آمریکایی بومی.
‫یه آمریکایی بومی با اسب ‫اومده دم پنجره‌مون.
‫چی؟
‫یا خدا! چه گهی می‌خوری؟
‫نمی‌خواستم بترسونمت.
‫من؟ نه
‫من تو رو ترسوندم. ‫واقعا عذر می‌خوام.
‫فقط اسب رو ترسوندی.
‫ولی ترسوندن اسب سخت نیست.
‫یه دختر اینجاست که هم‌سن منه؟
‫خب چیزه...
‫چرا؟ کارش داری؟
‫اوه.
‫سلام، کیلا.
‫اومدم با دخترت آشنا بشم.
‫خیلی‌خب، بذار صداش بزنم.
‫هی، دخترها؟
‫می‌خوای دوست بشیم؟
‫من؟
‫اسب‌سواری بلدی؟
‫این دخترم نیست.
‫خواهرمه.
‫من 26 سالمه.
‫مطمئنی؟
‫کاملا مطمئنم. آره.
‫سلام.
‫می‌شه نوازشش کنم؟
‫حتما.
‫سلام.
‫اسمش چیه؟
‫شورتی (کوتاه)
‫خیلی هم کوتاه نیست.
‫وقتی اسمش رو گذاشتیم، ‫کوتاه بود.
‫- تو هم اسب داری؟ ‫- آره.
‫زینش کن.
‫هنوز توی المپیکه.
‫کجاست؟
‫فرانسه.
‫می‌تونی سوار یکی از اسب‌هام شی.
‫- اوه... ‫- وای.
‫هی، وایسا، وایسا.
‫- بریجت! ‫- یا خدا. دختر سرخ‌پوسته
‫- بچه‌ت رو برد. ‫- مواظب باش!
‫- اَبی، یه کاری بکن. ‫- می‌خوای چـ...
‫همسایه‌ست. ‫چیزی نمی‌شه.
‫- مگر اینکه بیفته و بمیره. ‫- انتظار داری
‫چی کار کنم، پیج؟
‫سلام.
‫آماده‌م برم خونه.
‫منم همین‌طور.
‫خیلی‌خب.
‫ظهر خوبه؟
‫خیلی‌خب، میایم.
‫سلام. اَبی هستم. ‫آره، همسایه‌تون.
‫فکر کنم دخترم داره میاد اونجا.
‫حداقل امیدوارم توی راه اونجا باشه.
‫با کیلاست.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫حواسم بهشون هست.
‫صرفا توی شهر یه کاری داریم.
‫می‌تونی تا برمی‌گردیم ‫مراقبش باشی؟
‫- قول نمی‌دم که ازش کار نکشم. ‫- خب،
‫قول نمی‌دم که دخترِ کاری‌ای باشه
‫ولی می‌تونی امتحان کنی.
‫چه کار کنه، چه نکنه، ‫اینجا جاش ردیفه.
‫فکر کنم دارن از سمت تپه میان.
‫ممنون.
‫هی، راسل؟
‫می‌خوام یه لطفی بهم بکنی.
‫این چیه؟
‫اوه.
‫خب، طبق راهنما ‫مالِ کایوته؟
‫نه.
‫شایدم گرگ باشه.
‫اینجا گرگ داره؟
‫طبق این کتاب، هر موجودی که جایگاه‌مون
‫در صدر زنجیره‌ی غذایی رو ‫به خطر بندازه
‫اینجا هست.
‫زنجیره‌ی غذایی چیه؟
‫خب، مطمئن نیستم
‫که صلاحیت جواب دادن ‫به این سوال رو داشته باشم، ولی...
‫اینجوری بهش فکر کن...
‫یه مگس توی تارِ عنکبوت گیر می‌کنه.
‫عنکبوت می‌خورتش.
‫بعدش قورباغه، عنکبوت رو می‌خوره
‫و بعدش مار، قورباغه رو
‫و بعدش شاهین هم مار رو می‌خوره.
‫به این می‌گن زنجیره‌ی غذایی.
‫کی شاهین رو می‌خوره؟
‫خب، فکر کنم که شاهین...
‫اون بالاست، می‌دونی؟
‫نزدیک صدره.
‫ولی حیواناتی بزرگ‌تر از شاهین ‫وجود دارن.
‫شاهین‌ها حکمِ...
‫نیروی هوایی قلمروی حیوانات رو دارن.
‫شکارشون برای حیوانات روی زمین خیلی سخته.
‫البته گمون کنم...
‫یه شیر کوهی می‌تونه برای گرفتنش ‫از درخت بالا بره.
‫می‌دونی، نمی‌دونم.
‫مطمئنم توی زنجیره‌ی غذایی ‫تفاوت‌هایی هست که من...
‫در جریان‌شون نیستم.
‫اون چیه؟
‫می‌ریم به بخش سرگین.
‫سرگین چیه؟
‫ظاهراً اصطلاح کوهستانیِ مدفوعه.
‫این مدفوعه؟
‫دقیق بخوام بگم، مدفوع گوزنه.
‫پس گوزن و گرگ، هر دو ‫توی این مسیر بودن.
‫به نظرت گرگ داشته گوزن رو ‫شکار می‌کرده؟
‫شاید.
‫بعدش گوزن، گرگ رو دیده
‫و از ترس، ریده به خودش.
‫خب، جمله‌بندیت رو دوست نداشتم، ولی...
‫شواهد، این نظریه‌ت رو تایید می‌کنن.
‫به نظرت قبل از اینکه نیویورک ‫شهر بشه، توش گرگ بوده؟
‫شرط می‌بندم بوده.
‫گرگ و خرس و هرچی که اینجا هست.
‫چهره‌ش رو یادم نمیاد.
‫کلا چند روز گذشته،
‫و کامل یادم رفته که ‫چه شکلی بود.
‫می‌تونم عکسش رو نشونت بدم.
‫بیا.
‫از این به بعد دیگه فقط از طریق عکس ‫می‌تونم ببینمش.
‫خب...
‫اکثر هواپیماهایی که این اندازه‌ای هستن، ‫ضبط‌کننده‌ی داده‌ی پرواز ندارن.
‫ولی چون برای خدمات جنگلبانی ‫پرواز می‌کرده،
‫یکی روش نصب کرده بودن.
‫این اطلاعات بهمون کمک می‌کنه ‫که بهتر بفهمیم چی شده.
‫اگه نمی‌خواید بهش گوش بدید
‫خوش‌حال می‌دم توضیح بدم.
‫ولی حق دارید که گوش بدید، پس...
‫تصمیمش با خودتونه.
‫خودت گوش دادی؟
‫بله خانم، گوش دادم.
‫و چیزی می‌شه ازش فهمید؟
‫چه کمکی می‌کنه؟
‫برای دخترهاتون، بعید می‌دونم.
‫در حقیقت، اگر من...
‫در جایگاهی نیستم که ‫چنین حرفی بزنم.
‫بگو.
‫اگه جای شما بودم، گوش نمی‌دادم.
‫اگه جای تو بودم، گوش می‌دادم.
‫من می‌مونم.
‫منم.
‫پخشش کن.
‫یا خدا!
‫بیگ اسکای اپروچ.
‫سسنا 185 براوو زولو صحبت می‌کنه. ‫درخواست تغییر مسیر دارم.
‫دریافت شد، نانسی براوو. ‫سرعت و ارتفاع؟
‫130 گره در ارتفاع 8200.
‫به مسیرتون به جنوب غرب ادامه بدید ‫و به ارتفاع 11000 برید.
‫دریافت شد.
‫ممنون، برج مراقبت. ‫پشت سر می‌ذاریمش.
‫یا خدا! دهنت سرویس، پاول.
‫- محکم بشین. ‫- یا خدا.
‫استیسی!
‫وای، خدا.
‫تو آخرین فکرش بودی.
‫گفتم شاید بخوای بدونی.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫لازمه چیزی امضا کنم؟
‫نه، خانم.
‫بیا.
‫پیاده شو، پیج.
آوا‌مــووی
‫لعنتی، پرستون!
‫این تصادف نبوده.
‫تصمیم بوده!
‫تو انتخابش کردی.
‫تو انتخابش کردی و ببین ‫داره باهامون چی کار می‌کنه.
‫منم همین رو گفتم.
‫وقتی که زنم مُرد.
‫اومدم بیرون و به آسمون زل زدم.
‫و بابت اینکه نسبت به جونش ‫بی‌پروا رفتار کرده، نفرینش کردم.
‫که خب جون منم بود. ‫چنین عهدی بسته بودیم.
‫من جونم رو به اون دادم ‫و اونم جونش رو به من.
‫می‌خوام بابتش ازش نفرت داشته باشم.
‫آره، منم همین رو گفتم.
‫چهار سال شده.
‫و توی این چهار سال، چیزی یاد نگرفتم
‫که بهت کمک بکنه، پشت سر بذاریش.
‫بچه‌ها یکی از دلایلشن، ‫ولی خودت این رو می‌دونی.
‫الان از دستش عصبانی‌ای.
‫بعداً به‌گمونم از دست من عصبانی می‌شی ‫که گذاشتم بشنویش.
‫ولی من مُردن زنم رو دیدم.
‫و نمی‌دونم آخرین فکرش چی بود.
‫زمانی می‌رسید که ‫برات سوال می‌شد.
‫حالا دیگه نمی‌شه.
‫تو دوستشی؟
‫آره.
‫به حضورِ یک دوست نیاز داره.
‫استیسی؟
‫پنج مرحله‌ی سوگواری رو بلدی؟
‫در جریان‌شونم.
‫خب...
‫باید بگم که امروز مرحله‌ی انکار رو
‫با سرعت رد کردم.
‫محض اطلاعت، برند شلوارم «شنل» ئه.
‫هیچ‌وقت به عشقم بهت شک نکن.
‫نمی‌کنم.
‫این دکترها می‌خوان ‫از احساساتِ ما
‫مسئله‌ی ریاضی دربیارن.
‫پنج مرحله‌ی فلان داریم، ‫هفت مرحله‌ی بیسار.
‫روالش اینجوریا نیست.
‫نه.
‫تو آخرین چیزی بودی که ‫بهش فکر کرد.
‫استیسی، آخرین فکرش بودی.
‫اکثر آدم‌ها چنین عشقی رو ‫تجربه نمی‌کنن.
‫من که نمی‌کنم.
‫یه هشدار کوچولو می‌دادی، خوب می‌شد.
‫گفتم گوش ندین.
‫می‌تونستی جزئیات بیش‌تری بدی.
‫ببخشید.
‫تقصیر تو نیست. صرفا...
‫بخش قابل توجهی از کارم ‫اینه که به آدم‌های خوب
‫خبرهای بد بدم.
‫و ازش متنفرم.
‫وقتی زنگ زدی...
‫فکر کردم به خاطر خودم زنگ زدی.
‫درسته خب، به تو زنگ زدم.
‫که باهام صحبت کنی.
‫سی‌ثانیه پیش، خیلی شاداب‌تر بودی.
‫یادته که همدیگه رو بوسیدیم دیگه؟
‫یادمه.
‫واسه همین فکر کردم زنگ زدی
‫چون دوستش داشتی و...
‫شاید خواستی بیش‌تر همدیگه رو ببوسیم.
‫آره، شاید بهتر باشه...
‫می‌دونی، قبل از بوسه‌ی بعدی ‫یه قراری بذاریم.
‫خیلی‌خب.
‫اگه می‌خوای سنتی باشی، پس باشه.
‫می‌ریم سر قرار.
‫خب، آدم‌ها اینجا سر قرار ‫چی کار می‌کنن؟
‫به گمونم به موقعش از سال ‫بستگی داره.
‫این وقت از سال می‌شه، ‫با قایق رفت توی رودخونه، رفت پیکنیک،
‫با اسب بری کوهستان.
‫قرار توی فضای بسته ندارین.
‫یه میخونه‌ی خیلی عادی ‫توی شهر هست.
‫ولی اکثر آدم‌های اونجا رو ‫دستگیر کردم، پس...
‫اونجا یه خرده تنش زیاد می‌شه.
‫توی زمستون چی؟
‫می‌ری اسکی. اسنوموبیل حال می‌ده.
‫همه‌ی اینا عنصر سرعت دارن.
‫قرار گذاشتن توی نیویورک ‫چه شکلیه؟
‫می‌ریم سینما... اجرا می‌بینیم.
‫پس...
‫توی سکوت می‌شینید و حرف زدنِ ‫بقیه رو می‌بینید؟
‫خب، حداقل مثل المپیک
‫زمان‌بندی شده نیست.
‫این که مسابقه‌ی قرارهای کی بهتره که نیست.
‫صرفا کنجکاوم بدونم.
‫می‌ریم موزه.
‫بعدش کافه.
‫شایدم بعدش میخونه.
‫هیچ‌کدوم از اینا رو نداریم.
‫صحیح.
‫بریم توی رودخونه.
‫به نظرم خوشت میاد.
‫باشه.
‫می‌تونم ساعت 4 اینجا باشم.
‫قبوله.
‫باشه.
‫ساعت 4 می‌بینمت.
‫باشه.
‫بابا بی‌خیال.
‫میسی، نگاه!
‫- فکر کنم یه عقاب دیدم. ‫- وای، خدا.
‫نمی‌بینمش.
‫بالای درخت‌هاست.
‫مامان، می‌دونی چی شد؟
‫- چی شد؟ ‫- یه جا پیدا کردیم
‫که توش یه گرگه، یه گوزن رو ترسونده ‫و باعث شده سرگین بندازه.
‫چی؟
‫سرگین. توی مونتانا به مدفوع ‫می‌گن سرگین.
‫یه عبارته که توی ردگیری ‫استفاده می‌شه.
‫ردگیری.
‫- توی قایق درباره‌ش صحبت می‌کنیم. ‫- باشه.
‫میسی، بیا بریم که خودمون رو ‫تر تمیز کنیم.
‫توی اون کلبه جایی هست که ‫بشه لباس عوض کرد؟
‫یه حموم داره.
‫البته دستشویی نداره.
‫همین کافیه.
‫احساس می‌کنم 13 سالمه.
‫به نظرت امروز روزِ مناسبیه ‫برای اینکه...
‫دوست دارم واسه چند ساعت ‫حس خوبی داشته باشم.
‫کل شب رو برای حال خرابی دارم.
‫من... فقط...
‫این یونیفرم خیلی تحریکم می‌کنه.
‫توی مغازه‌ی تجهیزات پلیس ‫28 دلاره.
‫خب، ارزش پولش رو داره.
‫ساعت 4 می‌بینمت.
‫عزیزم؟
‫عزیزم.
‫سلام.
‫هی، هی.
‫بیا بغلم.
‫شنیدم.
‫صداش موقع مُردن رو شنیدم.
‫من پیشتم. چیزی نیست.
‫به من توجه نکن، صرفا عزادارِ عابربانک‌مونم.
‫پیج، من منظوری...
‫اگه منظوری نداشتی، ‫پس چرا گفتیش؟
‫لباس بپوشید.
‫می‌ریم گردش.
‫گردش؟
‫به نظرم همه به یه اوقات خوش ‫نیاز داریم.
‫یالا.
‫افتادی توی آب؟
‫نشستم توش.
‫ون دعوتم کرد که بریم توی رودخونه.
‫پیج و راسل رو هم می‌برم. ‫قرارم تبدیل شده
‫به یه جلسه گروه‌درمانی. ‫می‌خوای بیای؟
‫- میسی رو می‌بری؟ ‫- مامان،
‫نمی‌تونم تنهاش بذارم.
‫هی، بذارش پیش من.
‫یکی دیگه از دخترهام یه گوشه ‫داره عیاشی می‌کنه.
‫پیداش می‌کنم.
‫- اگه بخوای، می‌تونیم بمونیم. ‫- نه.
‫اینجا مکان موردعلاقه‌ش بود.
‫اینکه تو بیش‌تر ببینیش ‫به‌نظرم براش
‫خوش‌حال‌کننده‌ترین چیز ممکنه.
‫میسی رو بفرست پایین.
‫اَبی.
‫از من نظر نخواستی،
‫ولی اگه جای تو بودم
‫دو دستی می‌چسبیدمش.
‫مرد مثل اون کم گیر میاد.
‫احتمالش کم‌تر از صفره، مامان.
‫ولی حواس‌پرتیِ خوشگلیه.
‫سپتامبر، اینجا ماه مورد علاقه‌امه.
‫صبح‌هاش یه سوزِ خفیفی داره.
‫برگ‌ها شروع به تغییر رنگ می‌کنن، ‫و بعدش...
‫از شر هماهنگ کردن مگس مصنوعی ‫با طعمه، خلاص می‌شیم.
‫فصل ملخ‌هاست.
‫دیگه لازم نیست زمین رو ‫برای پیدا کردن حشرات، زیر و رو کنیم
‫یا برگ‌های درخت بید رو ‫با دقت بررسی کنیم.
‫فقط کافیه یه ملخ 12 ببندی بهش ‫و بندازیش توی آب.
‫ملخ دوازده.
‫خب عزیزم، قبول می‌کنم که ‫در اشتباه بودم.
‫وسواست یه فایده‌ای هم داشته.
‫بهم گفتی که چطور ببندمش؟
‫البته که گفتی.
‫خانم؟
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫بله، من دوست خانواده‌ی کلایبورن هستم.
‫پرستون کلایبورن و برادرش.
‫- پاول؟ ‫- بله.
‫از مرده‌شوی خونه تماس گرفتن.
‫گفتن خانم کلایبورن می‌خواد ‫جفت‌شون توی ملک دفن بشن.
‫یه‌کم تحقیق کردم،
‫و به نظر میاد اگر بخشی از ملک رو ‫به عنوانِ...
‫این فرم دردخواستشه.
‫فقط کافیه مکان دقیقِ گورستون رو
‫روی نقشه مشخص کنی.
‫بدی بهش امضافش کنه و برش گردونی.
‫این روند چقدر طول می‌کشه؟
‫حدود 90 روز.
‫ما 90 روز وقت نداریم.
‫فکر نکنم این خانواده یه هفته دیگه هم ‫بتونن دوام بیارن.
‫باید 90 روز صبر کنی ‫تا به ساکنان فرصت بدی
‫که مخالفت کنن.
‫کسی این کار رو نمی‌کنه، ‫ولی خب قانونه.
‫خب، خانواده
‫باید با جسدشون چی کار...
‫این یه جواز مشروطه.
‫به مرده‌شوی خونه مجوزِ ‫ترخیص اجساد رو می‌ده
‫و اجازه‌ی دفن فوری‌شون ‫در محل رو می‌ده.
‫این توی نیویورک، شیش ماه طول می‌کشید
‫و سه‌تا وکیل می‌خواست.
‫اینجا نیویورک نیست.
‫پس کافیه این رو ببرم مرده‌شوی خونه؟
‫صبح براشون ایمیل کردم.
‫لطفا از طرف ما بهشون تسلیت بگید.
‫پاول مردِ خیلی خوبی بود.
‫دل‌مون براش تنگ می‌شه.
‫بعید می‌دونم این رو بخوای.
‫توی حراجیِ کلیسا خریدمش.
‫فکر می‌کردم واسه بینگوئه.
‫ولی خوبه که مانیتورش کار می‌کنه.
‫ولی نمی‌دونستم صدا هم می‌ده.
‫خیلی جالبه.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫چی کار می‌کنی؟
‫می‌خوای بریم ماهی‌گیری؟
‫- بلد نیستم. ‫- منم.
‫ولی مردها مست انجامش می‌دن، ‫پس چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫این واسه چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم یه‌جور دوره‌ی
‫غیرق‌نجاتی دیدی، درسته؟
‫تا حد کافی.
‫اگه از قایق افتادی بیرون، ‫فقط کافیه بایستی
‫عمق رودخونه‌ش یه متر هم نیست.
‫باید اقرار کنم که انتظار این رو نداشتم.
‫من از همون نوجوونی
‫نیویورکی‌ها رو توی این رودخونه می‌گردوندم.
‫می‌دونم چی دوست دارید.
‫هی، دست کن اون زیر
‫پروشوتو و طالبی بردار.
‫واقعا مرد بی‌نقصیه.
‫اگر پنیر گرفته باشه، آره.
‫ادامه بده. پنیر بری و عسل هم هست.
‫راسل؟
‫آبجو می‌خوری؟
‫نه، یه پیک...
‫آره، همون آبجو خوبه.
‫آبجو عالیه.
‫به قیافه‌ت می‌خوره ‫آبجوی دست‌ساز دوست داشته باشی.
‫امیدوارم باب میلت باشه.
‫آره بابا.
‫آبجویی رو دوست دارم ‫که مزه‌ی دود بده.
‫عزیزم،
‫چی کار می‌شه کرد که ‫ساعدهات اینجوری رگ‌دار بشه؟
‫با استروئید می‌شه.
‫با ورزش هم می‌شه البته.
‫من ورزش می‌کنم.
‫برای کریسمس، براش پلتان خریدم
‫و ازش استفاده می‌کنه.
‫پلتان چیه؟
‫یه دوچرخه‌ی ثابته که مانیتور داره
‫و قابلیت ارتباط اینترنتی ‫با بقیه‌ی دوچرخه‌سوارها
‫- در حال رکاب زدن رو داره. ‫- مثل دوچرخه‌سواری گروهی می‌مونه.
‫آره، ولی دیگه لازم نیست ‫از خونه بری بیرون.
‫چون وقتی می‌رسی خونه
‫دیگه نمی‌خوای بری بیرون.
‫به‌گمونم می‌شه
‫توی راه خونه، رفت باشگاه
‫و سوار یکی از دوچرخه‌های اونا شد،
‫ولی باید ساک ببری و...
‫عرق می‌کنی و بعد باید دوش بگیری،
‫و منم از دوش گرفتنِ جمعی
‫اصلا خوشم نمیاد.
‫نمی‌تونی بری دوچرخه‌سواری؟
‫توی نیویورک؟
‫نه، خیلی خطرناکه.
‫خیلی خیلی خطـ...
‫- نه، نمی‌شه. ‫- واقعا خطرناکه.
‫اگه زیرش نکنن
‫احتمالا خفتش می‌کنن.
‫دزدها پشت چراغ قرمز، خفتت می‌کنن
‫و دوچرخه‌ت رو می‌برن. ‫جدی می‌گم.
‫باور می‌کنم.
‫یه رفیق دارم که توی جنگل ‫داشت دوچرخه‌سواری می‌کرد
‫و یه شیر کوهی خفتش کرد.
‫- شیر کوهی؟ ‫- شیر کوهی؟
‫چی کار کرد؟
‫سرش دعوای خوبی کردن.
‫رفیقم با چاقو زدش و فرار کرد.
‫زیر درخت مُرد.
‫رفیقت مُرد؟
‫شیره مُرد.
‫آره، رفیقم خوبه.
‫رفیقش، با دستِ خالی ‫شیر کشته.
‫چاقو داشته دیگه؟
‫اگه با دستِ خالی، شیر خفه کنی
‫شاید تحت تاثیر قرار بگیرم، ‫ولی بی‌خیال.
‫وای، اینجا رو ببین.
‫به‌گمونم واسه همین ‫بهش می‌گن کشورِ آسمان بزرگ.
‫چرا اینجا خیلی بزرگ‌تره؟
‫از آسمون ساحل بزرگ‌تره.
‫تاحالا توجه کردی که آسمون ساحل
‫فقط بالای ساحله؟
‫پیج، خنگ‌بازی درنیار.
‫نه، بهش فکر کن، توی ساحل
‫فقط نصف آسمون رو می‌بینی.
‫چون رو به دریا ایستادی.
‫اگه روت رو برگردونی، ‫نصف دیگه‌ش رو می‌بینی.
‫نه بابا؟ دارم می‌گم که
‫- ذهن رو گول می‌زنه. ‫- نه، فقط ذهن تو رو
‫گول می‌زنه، پیج. ‫ذهن بقیه‌مون حالیشه.
‫ببخشید، خانومی که دوست پسرِ جذاب ‫تور کردی و همه‌چیز رو می‌دونی.
‫خانومِ اَبی ویکی‌پدیا.
‫واسه همین چیزهاست که ‫خواهرم رو نمیارم رودخونه.
‫گفتی پروشوتو داری؟
‫خب چند نوعن؛ ‫نیک، نیمف،
‫اونایی که تازه از تخم در اومدن ‫و اونایی که بالغن.
‫ولی نیمف‌ها...
‫ممکنه دو سال طول بکشه ‫تا بیان بالا
‫و پرواز و جفت‌گیری کنن.
‫و خمین.
‫برمی‌گردن رودخونه، تخم‌هاشون رو می‌ذارن،
‫و می‌میرن.
‫خب، خیلی غم‌انگیزه.
‫غم‌انگیز نیست.
‫هدف‌شونه.
‫و اینکه داریم نگاه‌شون می‌کنیم،
‫نشون می‌ده موفق شدن.
‫وای خدا، خیلی وقته ‫سر قرار نیومدم.
‫منم همین‌طور.
‫خب، به‌گمونم مسئله اینه که...
‫باید به تلاش ادامه بدیم؟
‫بعید می‌دونم بخوای ‫اینجا زندگی کنی و...
‫منم نیویورک‌بیا نیستم.
‫ببین، من یک زن مطلقه‌ی 37 ساله‌م ‫که دوتا بچه داره.
‫من از نعمت انتظار قلبی رئوف،
‫لبخندی زیبا...
‫و جغرافیا برخوردار نیستم.
‫وقتی با دالاس، شوهر سابقم آشنا شدم، ‫اول باردار شدم،
‫بعدش عشق وارد معادله شد. ‫اگر که کلا اومده باشه.
‫ولی مهربون و حامی بود
‫و توی یه چشم به‌هم زدن، ‫تشکیل خانواده دادیم.
‫اقدامی بچگانه برای بازسازیِ
‫چیزی بود که والدینم ساخته بودن.
‫به آدم‌های اینجا نگاه می‌کنم ‫و می‌بینم توی 20 سالگی ازدواج کردن
‫و هنوز عاشق همدیگه‌ن، ‫با زندگی‌ای که خودشون ساختن
‫و بچه از سر و کول‌شون بالا می‌ره.
‫جایی که من ازش میام، ‫بچه‌دار شدن توی 20 سالگی فاجعه‌ست.
‫سعی کردم پشت ازدواج قایم بشم
‫و وانمود کنم که از اولش ‫برنامه‌مون همین بوده.
‫اشتباه برداشت نکنی؛
‫عاشق دخترهامم.
‫بریجت، قشنگ‌ترین اشتباه زندگیمه
‫و خوش‌حالم چنین اشتباهی کردم.
‫ولی وقتی شما می‌گین «تا مرگ، ما رو از هم جدا کنه» ‫از ته دل می‌گین.
‫ولی وقتی ما می‌گیم، ‫ذهن‌مون درگیر مراسم جشنه.
‫با عقل جور درمیاد؟
‫راستش نه.
‫ببین، شاید شناور بودن توی رودخونه، ‫نهایت اتفاقی باشه که بین‌مون می‌افته
‫ولی در صورت احتمال اینکه ‫این شروع چیزی باشه...
‫نمی‌خوام فکر کنی که...
‫اصلا نمی‌دونم چطور بگمش. ‫من...
‫نمی‌خوام فکر کنی یک عشق بزرگ هست
‫که تو رو باهاش قیاس کنم، ‫چون هیچ عشق بزرگی نبوده
‫که باهاش مقایسه‌ت کنم.
‫نیازی نیست مقایسه کنیم.
‫بعید می‌دونم در حق کسی ‫منصفانه باشه.
‫زنم به خوشگلیِ تو نبود.
‫اصلا...
‫فکر نکنم کسی رو دیده باشم ‫که به اندازه‌ی تو خوشگل باشه.
‫لاغز بود.
‫بین دندون‌هاش فاصله زیادی بود.
‫و اگه الان اون سرِ رودخونه ‫ایستاده بود...
‫می‌دویدم سمتش.
‫می‌دویدم.
‫و بعید می‌دونم پاهام ‫به آب می‌خوردن.
‫پسرهام یه ساله که التماسم می‌کنن ‫با یکی برم سر قرار.
‫از کلاس هشتم، عاشقش بودم خب.
‫احتمال اینکه دوبار عاشق بشم چقدره؟
‫من شاخصی برای مقایسه دارم
‫و لطفا برداشتِ اشتباه نکن، اما...
‫انتظارات زیادی رو باید برآورده کنی.
‫با اینکه خیلی دوست دارم ‫اینجا بشینم،
‫اما برام هم خیلی دردناکه.
‫پس اگه برات سواله که ‫چه حسی نسبت بهت دارم...
‫اون‌قدری دوستت دارم که ‫بشینم اینجا و دردش رو تحمل کنم.
‫انتظارات زیادیه.
‫بله، خانم.
‫بیا یه قراری بذاریم.
‫چه قراری؟
‫اون بخش از قلبت که مال زنته، ‫مال اون بمونه.
‫ای‌کاش به این سادگی‌ها بود.
‫همین گردش با قایق، دلیلی...
‫برای فراموشی نبود؟
‫اصلا هدف ازش همین نبود؟
‫هدف اصلی همین بود، آره.
‫پس بریم تو کارش.
‫ماهی، اونجاست.
‫روالش اینجوری نیست.
‫خودم می‌دونم.
‫توی کتاب نوشته چوب ماهی‌گیری رو ‫بین 10 و 2 بچرخون.
‫ده و دو چیه؟
‫روشی برای جهت‌دهیه، ‫مال زمانیه که ساعت‌ها عقربه داشتن.
‫ساعت‌ها عقربه داشتن؟
‫خیلی‌خب. ده و دو.
‫ده، دو.
‫فکر کنم همین درسته.
‫خیلی‌خب، الان چی گفته؟
‫دستت رو بگیر سمت جایی که می‌خوای
‫طعمه بخوره به آب.
‫یکی گرفتی.
‫چی کار کنم؟ چی کار کنم؟
‫باید نخ رو
‫- با دستت بکشی. ‫- چرا؟
‫نمی‌دونم. اینجا نوشته.
‫یه ایده‌ی بهتر دارم.
‫خیلی‌خب...
‫بگیرش، بگیرش!
‫یه خرده زیاده‌روی کردی.
‫- گرفتمش! ‫- خیلی‌خب، بذار بگیرمش.
‫ماهی گرفتیم.
‫- ماهی گرفتیم! ‫- ماهی...
‫خیلی زلاله.
‫چیه؟
‫چیه؟ چرا مثل فضول‌ها ‫بهم زل زدی؟
‫مثل شوهرت بهت زل زدم.
‫آره، اگه شوهرم فضول بود.
‫چیه؟
‫خوشگلی.
‫عه، واقعا؟
‫آره.
‫کجام رو دوست داری؟
‫کون ورم‌کرده‌م یا کبویِ پای چشمم.
‫انتخاب سختیه.
‫هنوزم از نظرت خوشگلم؟
‫نه، خوشگل، حق مطلب رو ‫ادا نمی‌کنه.
‫پس بیا و بوسم کن.
‫خیلی‌خب.
‫خدایا، چقدر دوهزاریش کجه.
‫حالا از پام بلندم کن.
‫خیلی‌خب. این شکلی؟
‫اوه!
‫خدا پلتان‌مون رو خیر بده.
‫همین شکلی.
‫سنگین‌تر از چیزی هستی ‫که به نظر میای.
‫الان چی گفتی؟
‫نه، تراکم عضلاتت رو می‌گم. ‫بی‌ام‌آی.
‫می‌دونی، تعریفه.
‫توی کدوم دنیای غارنشینی ‫این تعریفه؟
‫- بذارم زمین. ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫- راسل؟ نکن... ‫- می‌خوای غارنشین ببینی.
‫می‌زنمت‌ها. عزیزم؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، وایسا.
‫اگه این کار رو نکنی
‫بهترین ساکِ سال رو برات می‌زنم.
‫وایسا، بهترین ساکِ دهه.
‫عزیزم، این بدترین راه
‫برای پایان یک ازدواجه. ‫این کار رو نکن.
‫وای خدا، الان خیلی قدرت دارم.
‫خیلی‌خب. وایسا، التماست می‌کنم.
‫التماس کن.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫تو بُردی.
‫من رو برگردون ساحل و هرکاری خواستی ‫باهام بکن.
‫جدی کم‌تر کانولی بخور، عزیزم. ‫[ نوعی شیرینی ]
‫خیلی‌خب، بعد از سکس‌مون، ‫دهنت سرویسه.
‫خب، ترفندش اینه که وقتی ‫میای سمت بشکه
‫سرش رو بیرون نگه داری،
‫بعدش ولش کنی و خودش ‫دورش می‌چرخه.
‫- سرش رو بکشم اونور؟ ‫- یه کوچولو.
‫نشونت می‌دم.
‫یاد گرفتی؟
‫فکر کنم آره.
‫یه امتحانی بکن.
‫خیلی‌خب.
‫هوش!
‫واسه اولین‌بار عالی بود.
‫عالی بود!
‫بریجت. مامانت زنگ زد.
‫گفت برگردی خونه.
‫خیلی‌خب.
‫راه رو بلد نیستم.
‫من بلدم.
‫اسبت رو برات برمی‌گردونم.
‫خوشگل شدین، دخترها.
‫ممنون
‫من در رو می‌بندم.
‫اینا چی بودن؟
‫یه‌جور پاکوره با زوکینیِ باغ خودمون.
توی باغ زوکینی هست؟
‫از هرچیزی، یه مقدار توی باغ هست.
‫- چندتا ماهی گرفتید؟ ‫- هفت‌ها.
‫- چی؟ ‫- جدی؟
‫باورش خیلی سخته، مامان.
‫مچم رو گرفتی، پیج.
‫از ماهی‌فروشیِ تری‌فورکس خریدمش.
‫تو گرفتی؟ با قلاب؟
‫آره، اینجوری ماهی می‌گیرن.
‫قضیه خیلی مشکوکه. ‫مدرک می‌خوام.
‫مدرک.
‫مثل اون برگی که رفته توی موهات؟
‫چطور رفته توی موهات، پیج؟
‫چی؟ افتادم.
‫افتادم خب. شما هم با کفشِ لوبوتن ‫کنار رودخونه راه برید می‌افتید.
‫شرط می‌بندم می‌دونم ‫افتادی روی چی.
ببین کی داره حرف می‌زنه؟ آره، منتها زمانی که
‫داشتی لوزه‌های آقا پلیسه رو قورت می‌دادی.
‫- عوق. ‫- خیلی زننده بود.
‫شرمنده.
‫فکر کنم نمی‌دونید که این ‫چقدر خوشحالش می‌کرد.
‫خیلی ذوق می‌کرد.
‫بیاین درباره فردا صحبت کنیم.
‫فردا چه خبره؟
‫فردا خاک‌شون می‌کنیم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]