« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ساختمان قلعه در واقع همین پایینه. ‫دم‌دمای صبح یواشکی می‌ریم تو.
‫یواشکی؟
‫برا چی داریم یواشکی می‌ریم؟
‫خب، قضیه خرابه‌های باستانی اینه که معمولاً یه جونور کثافت و بدقلق
‫اونجا لونه کرده و واسه خودش قلمرو ساخته.
‫منطقیه. تو تمام اون خرابه‌هایی که بازی کردم هم دقیقاً همین شکلی بود...
‫بازی کردی؟
‫آه، تو دنیای من، ما یه چیزی داریم به اسم بازی‌های ویدیویی. ‫تو چیزی ازش نمی‌دونی.
‫یه جورایی... مجازی‌یه؟
‫نه. الکترونیکیه. این دو تا کل صبح ‫رو داشتن همین رو ازش می‌پرسیدن.
‫دارن دور خودشون می‌چرخن.
‫آره، «فلین» یه عشق یه طرفه به
‫«کالیبور» پیدا کرده. واقعاً دیدنش سخته.
‫یه رفاقتِ مردونه؟
‫آره. آه، آره. نه، می‌فهمم.
‫دوست داشتن «کالیبور» راحته. باهوشه.
‫به‌شدت شجاعه. زبون‌باز و خوش‌صحبته.
‫و تو فکر خودش، تو هر کاری که می‌کنه نیتش خیره.
‫اما...
‫اما وقتی اوضاع خیط بشه، که حتماً هم می‌شه، «کالیبور» با صورت پرتت
‫می‌کنه تو لجن و از پشتت مثل پل استفاده می‌کنه تا خودش رو بکشه بالا.
‫این دیگه یکم بی‌انصافیه.
‫سعی کن چند ماه رو تو «داکتو» بگذرونی، ‫اون‌وقت می‌فهمی چی واقعاً بی‌انصافیه.
‫صبر کن ببینم، یعنی تقصیر «کالیبور» بود که تو زندانی شدی؟
‫ترجیح می‌دم در موردش حرف نزنم.
‫ولی آره، همه‌ش تقصیر اون بود.
‫چی؟ چیزی که می‌خوام بگم اینه که اگه شایعات درست باشه...
‫یه «بایکلاپس» تو اقامتگاه رئیس «اولگ» جا خوش کرده.
‫بایکلاپس؟
‫بایکلاپس دیگه چیه؟
‫اسمش شبیه «سایکلاپس» (تک‌چشم) هست، ولی به جای یکی، دو تا چشم داره.
‫آره، دقیقاً.
‫خب ولی ما هم دو تا چشم داریم.
‫یعنی این ما رو هم بایکلاپس می‌کنه؟
‫کدوم بخش این قضیه درکش انقدر سخته؟
‫گوش کن، ما فقط داریم می‌گیم که یه بایکلاپس دو
‫تا چشم داره، که یه تعدادِ معمولی واسه چشمه. ‫و واسه همینم دو برابر کشنده‌تره، احمق.
‫اون فقط یه غول با دو تا چشمه، مثل بقیه ما.
‫خب، بهتره خفه شین وگرنه صداتون رو از همین‌جا می‌شنوه.
‫کسی چیزی درباره بایکلاپس گفت؟
‫آره. «کالیبور» داره همه‌چی رو درباره ‫اون بایکلاپسِ گنده و بدجنس بهمون می‌گه.
‫«کالیبور» زده به سرش.
‫حق با «کالیبور»ـه.
‫«کالیبور» کاملاً درست می‌گه.
‫بایکلاپس وحشتناکه.
‫خیلی افتضاحه.
‫حالم از بایکلاپس به هم می‌خوره.
‫تو و کالیبور امروز با یه بایکلاپس ‫غول‌پیکرِ دو سر می‌خواید چیکار کنید؟
‫خب، فکر کنم اسم بایکلاپس به اندازه ‫کافی واضح باشه. حداقل یه استفاده‌ای
‫واسه شما راهیاب‌ها پیدا کردیم. ‫شماها طعمه‌های معرکه‌ای می‌شید...
‫عجب ایده احمقانه‌ایه!
‫بزن بریم، یالا!
‫ازین بایکلاپس متنفرم!
‫صب کنین..صـ..صـ..صبر کنین.
‫باید کمکش کنم.
‫هی! بایکلاپس! بایکلاپس!
‫بایکلاپس!
‫جفت چشات به من!
‫مارو نگا داریم در می‌ریم!
‫اینجا!
‫احمقا!
‫برید!...برید..برید..برید
‫باید به کش کمک کنیم!
‫تو بمون. من خودم میرم بیرون.
‫اون پسر شاید وضعش از ما بهتر باشه، ولی شماها اگه ‫دلتون می‌خواد برید اون بیرون و بمیرید، راحت باشید.
‫اوه پسر.
‫اون می‌میرم.
‫خلاص!
‫راهیاب ها یک (امتیاز)، بایکلاپس هیچ.
« راه یـــاب هـــا »
‫عمداً از یه راهیاب به عنوان طعمه استفاده می‌کنه. ‫من به همه‌شون درباره این بایکلاپس هشدار دادم.
‫چه نقشه مزخرفی.
‫نقشه‌ای که جواب بده، ذاتاً نقشه خوبیه، پرنسس.
‫تو واقعاً از کالیبور متنفری، نه؟
‫از ریخت و قیافه‌ش.
‫مخصوصاً از اون صورتِ از خود راضیش.
‫و کلاً از کل وجودش.
‫از این طرف.
‫دیدی؟ آه، آره.
‫یه سوال. چرا این طاق‌ها انقدر فسقلی و کوچیکن؟
‫«اولگ» پادشاه کوتوله‌ها بود. ‫اینجا همه‌چی به طور مناسبی کوچیکه.
‫«اسلیم»، فانوس رو بیار.
‫خب «آرورا»، قضیه تو و «کالیبور» چیه؟
‫ترجیح می‌دم بهش فکر نکنم.
‫به قول تیک‌تاک، حرفت رو بزن، نریز تو خودت.
‫باید حسش کنی تا بتونی درمانش کنی، مگه نه؟
‫نه، معذرت می‌خوام، من اصلاً نمی‌فهمم چی می‌گی. ‫این جمله‌بندی‌ها قراره هوشمندانه باشه
‫فقط چون قافیه داره؟
‫منظورش اینه که احساساتت رو به اشتراک بذار.
‫آره دیگه، می‌دونی، قبل از اینکه تلمبار بشه ‫و سرت بترکه، همه‌چی رو به دوستات بگو.
‫نه،
‫احتمالاً بهتره که نگم. چی؟
‫احساساتت رو بگو.
‫مردم دنیای شما واقعاً همچین اراجیفی رو تحمل می‌کنن؟
‫حالا که فکر می‌کنم، شاید عاقلانه باشه که ‫شماها حقیقت رو درباره دوست‌مون «کالیبور» بدونید.
‫کدوم حقیقت؟
‫همه‌چی قبل از اینکه حتی همدیگه رو ببینیم شروع شد.
‫اون موقع که من نامزد شاهزاده «فردریک» بودم.
‫شاهزاده فردریک؟
‫صبر کن، از اول اولش بگو.
‫نامزد؟
‫جدی؟ فکر نکردی لازمه به این اشاره کنی که نامزدِ اون
‫شاهزاده «تایکو»ـیِ پیری بودی که می‌خواد ما رو بکشه؟
‫نامزد بودیم، نه زن و شوهر. یعنی قرار بود با هم ازدواج کنیم.
‫تو دنیای شما کلمات درست و حسابی بهتون یاد نمی‌دن؟ ‫خب اون نیاز به کتاب خوندن داره. ولی بازم «فردریک»...
‫این یه ازدواجِ اجباری و مصلحتی بود که ‫خانواده‌های سلطنتی ترتیب دادن تا تخت پادشاهی رو حفظ کنن
‫و صلح و رفاه بیارن.
‫یه روزی، ما پادشاه و ملکه می‌شیم.
‫و سرنوشت قلمرو دست ما می‌افته.
‫و تو چه جور پادشاهی می‌شی؟
‫من قلمرو رو به شکوهِ سابقش برمی‌گردونم.
‫از شورای جادوگرها شروع می‌کنم.
‫درحالی‌که قبلاً برای لیاقتِ فردی ارزش قائل بودیم، ‫حالا جاش رو به اصالتِ خون و تولد دادن.
‫شجاعانه‌ست. نجیب‌زاده‌ها از این کار خوش‌شون نمی‌آد.
‫من از جنگیدن برای حق‌شون نمی‌ترسم.
‫باستانی‌ها طرف من هستن.
‫و اگه موفق شدی، بعدش چی؟
‫من به مرزها صلح می‌آرم، «مارو» رو بین کسایی که
‫به بهترین شکل ازش استفاده می‌کنن ‫تقسیم می‌کنم؛ یعنی بناها، کشاورزا و صنعت‌گرا.
‫فقط نجیب‌زاده‌هایی که اون رو صرف زیبایی، لذت و فساد کردن، هدرش دادن.
‫و وقتی برادرها و خواهرهای «ریشی» ما ببینن که این قلمرو
‫همون‌قدر که مال ماست، متعلق به اون‌ها هم هست،
‫همه ما در رسیدن به هدف متحد می‌شیم.
‫گفتی «ما»؟
‫خواسته من اینه که...
‫تو و من این کار رو بکنیم.
‫با هم.
‫پس چرا صبر کنی تا پادشاه بشی؟
‫تو همین الانشم اونقدر نفوذ داری که ‫بتونی کارهای به این بزرگی رو شروع کنی.
‫که «مارو» رو از دست‌های مادرم بیرون بکشم
‫اونجوری جنگ راه می‌افته.
‫من تو مطالعاتم، داستان‌هایی از باستانی‌ها خوندم که با
‫فقط یه ذره «مارو»، بناهای عظیمی می‌ساختن.
‫باستانی‌ها خیلی وقته که رفتن.
‫و رازهاشون رو با خودشون به گور بردن.
‫من درباره شیئی خوندم که قدرت باستانی‌ها رو تو خودش داره.
‫به یه دنیای دیگه تبعید شد.
‫جمجمه «ماردوک».
‫داری با من شوخی می‌کنی؟
‫تو درباره جمجمه به «ودریک» گفتی؟
‫نه.
‫متأسفانه، آره.
‫من اول این فکر رو انداختم تو سرش.
‫عجب آدمِ دهن‌لقّی هستی.
‫«ودریک» اولش نیتش خیر بود.
‫آخ!
‫۸۰ تا از بهترین سواره‌نظامم کشته شدن.
‫این وحشی‌ها جلوی جادوی «اشی» هیچی نیستن.
‫اگه مادرم فقط چند تا خمره از «مارو» رو سرفه می‌کرد، پیروزی مال ما بود.
‫عمراً یه تیکه از چیزی که جلوش ایستاده رو به دست بیاره. هیس.
‫من
‫نمی‌دونستم که تو
‫موهبتِ شفا دادن داری.
‫اون هیچ‌وقت نپرسید.
‫تمرکزمون رو روی این قضایا نذاریم.
‫یه خبر خوب دارم.
‫جاش رو پیدا کردم.
‫اون طرف ستاره‌ها، خارج از خشکی.
‫به‌زودی کلیدی رو پیدا می‌کنم که تو رو ببره اونجا.
‫«آرورا»، تو منو شگفت‌زده می‌کنی.
‫واقعاً داری راست می‌گی؟
‫باشه، شما دو تا خیلی صمیمی بودین، فهمیدیم.
‫عاشقش بودی یا اون عاشقت بود وقتی همدیگه رو بوسیدین؟
‫این کجای داستان اهمیت داره؟
‫چطور اهمیت نداره؟
‫ولش کن. ادامه بده.
‫من تو قدیمی‌ترین مدارک بیشتر جستجو کردم و فهمیدم یه شیء باستانی
‫وجود داره که می‌تونه راهِ رسیدن به اون یکی دنیا رو باز کنه.
‫«کلید خلأ».
‫و قبل از اینکه حتی بتونم فکر کنم با این اطلاعات چیکار کنم، «زایا» اومد
‫پیشم. و بهم درباره یه آینده تاریک هشدار داد ‫آینده‌ای که توش «ودریک» غرقِ قدرتِ جمجمه می‌شه.
‫و «ودریک» از دست من شاکی بود.
‫تو اصلاً چرا با «زایا» حرف می‌زنی؟ اون مخش تعطیله.
‫همه اینو می‌دونن.
‫نذار خواهرم با دیوونگی‌هاش مغزت رو شستشو بده.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫«زایا» خواهرِ «ودریکه»؟
‫عجب پیچشی داشت داستان!
‫آره، انگار خیلی چیزها رو از ما پنهان کردی. چون اون
‫فقط چیزهایی رو بهت گفته که به نفع خودش بوده.
‫من فقط سعی داشتم گیج‌شون نکنم. ولی این همه چی رو عوض می‌کنه.
‫چطور می‌تونیم به «زایا» اعتماد کنیم وقتی ‫داداشِ خودش می‌خواد سر به تن ما نباشه؟
‫در واقع برادر ناتنی‌شه.
‫ولی این «زایا» بود که اول از همه اون تاریکی رو تو وجودش دید.
‫بازم دلیل نمی‌شه بهش اعتماد کنیم.
‫مگه نه؟ آره، هیچ‌وقت عاقلانه نیست که به «زایا» اعتماد کنی.
‫خیلی خب «هملت». انقدر به اون جمجمه زل نزن.
‫وقتشه توضیح بدی این کوفتی چطوری قراره کمک کنه «فلین» رو برگردونیم.
‫فکر کنم قدرتم رو برای دیدنِ آینده‌های احتمالی تقویت می‌کنه.
‫و برادرم رو.
‫ما داریم این کار رو می‌کنیم که «فلین» رو صحیح و سالم برگردونیم خونه، درسته؟
‫در حالت ایده‌آل، این بخشی از هدف‌مونه.
‫خب، این تنها هدفِ منه. پس بیا فقط روی همین قسمتش تمرکز کنیم.
‫اوه.
‫سلام. نمی‌دونستم مهمون داری، «دریل».
‫آره، خب.
‫فقط یه دوسته.
‫آهان.
‫می‌تونم یه لحظه تو اون یکی اتاق باهات حرف بزنم؟
‫یه دقیقه ریلکس باش.
‫ریلکس؟
‫ریلکس. یعنی همین‌جا بمون. به چیزی دست نزن و کاری نکن. من الان برمی‌گردم.
‫دریل، چیزی نمونده که تنبیه بشی و حصر خانگی بشی. ‫اینکه «فلین» غیبش زده دلیل نمی‌شه
‫همه قوانینِ خونه رو ببوسی بذاری کنار. آخه این دختره تو اتاق تو چیکار می‌کنه؟
- ‫«زایا» مالِ من نیست... ما با هم نیستیم... - تو دروغگوی خیلی بدی هستی. بهتره که
‫پشت سرِ «برینلی» یواشکی آمارِ کسی رو نگیری. نه مامان. اصلاً اینجوری نیست.
‫«زایا» فقط داره سعی می‌کنه بهم کمک کنه «فلین» رو پیدا کنم. اگه چیزی می‌دونه، باید
‫به پلیس بگه.
‫اون... اون هنوز چیزی نمی‌دونه.
‫امیدوارم به‌زودی بفهمه چون اون، خب... یه حسِ ششمِ قوی داره.
‫حس ششم؟
‫منظورت اینه که فالگیره؟
‫ولی واقعاً، می‌دونم احمقانه به نظر می‌رسه، ولی من فقط دارم سعی می‌کنم «فلین» رو پیدا کنم.
‫و الان، این تنها سرنخی‌یه که دارم.
‫عزیزم، واقعاً متأسفم. انقدر نگرانِ «فلین» بودم که حتی نفهمیدم
‫تو تو چه حالی هستی. نه.
‫منو به لیستِ نگرانی‌هات اضافه نکن.
‫راستش، حالم خوبه.
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫ولی به خاطر اینکه یه دختر رو ‫یواشکی آوردی تو اتاقت، هنوز تنبیهی. خب، جهتِ
‫اطلاع بگم که اون خودش یهو پرید تو.
‫کمکی بهت نمی‌کنه.
‫من باید برم. انگار «میچ» یه سرنخِ واقعی پیدا کرده.
‫هی، منو در جریان بذار.
‫باشه.
‫این خانومِ جوون بهتره تا ده دقیقه دیگه از اینجا رفته باشه.
‫می‌شه بکنیش بیست دقیقه؟
‫اوم، اون داره از یه جمجمه جادویی استفاده می‌کنه ‫تا قدرتش رو زیاد کنه، ممکنه یه ذره طول بکشه.
‫واو!
‫واقعاً دروغگوی افتضاحی هستی. پنج دقیقه دیگه اینجا نباشه.
‫اگه «زایا» بهت درباره «ودریک» هشدار داده بود، ‫پس اون چطوری باز تونست «کلید خلأ» رو
‫به دست بیاره؟ آره پرنسس، چطوری تونست کلید رو بگیره؟
‫با وجود هشدارهای من، «ودریک» روی اون جمجمه قفل کرده بود.
‫مردی که تحسینش می‌کردم داشت از دست می‌رفت و غرقِ تاریکی می‌شد.
‫بدجوری می‌خواستم نجاتش بدم.
‫واسه همین «کالیبور» رو استخدام کردم ‫تا به مقبره‌های «ایولوئید» دستبرد بزنه و قبل از
‫«ودریک»، «کلید خلأ» رو برام بیاره.
‫نصفِ پول رو الان بهت می‌دم، نصفِ دیگه‌ش هم وقتی کلید دستم رسید.
‫این عتیقه‌ای که دنبالشی مگه چی داره که انقدر مهمه؟
‫به تو مربوط نیست.
‫حتماً انقدر مهم هست که جرأت کردی تنهایی بیای دیدنم،
‫پرنسس.
‫هیچ‌کس نباید بفهمه امروز ازت چی خواستم.
‫هیچ‌وخت.
‫از اینکه بهم اعتمادِ کامل کردی ممنونم.
‫به‌زودی با جایزه‌ت برمی‌گردم، پرنسس.
‫روحمم خبر نداشت که «زایا» همه‌چی رو دیده و واسه خودش نقشه‌هایی داره.
‫«کابین» از جاهای تنگ خوشش نمی‌آد.
‫تو این تونل اصلاً هوا واسه نفس کشیدن نیست.
‫هی، کلی هوا هست.
‫ما اینجا هستیم، لازم نیست هول بشیم.
‫من با «کوین» موافقم. آره، تونل‌های کوتوله‌ها بدترین جای دنیان.
‫تونل‌های کوتوله‌ها بهترینن.
‫کوتوله‌ها استادِ تونل‌سازی هستن. چی باعث شده فکر کنی کوتوله‌های اینجا
‫شبیه اونایی هستن که تو کتابا خوندی؟
‫شاید اصلاً افسانه‌های مربوط به کوتوله‌ها از همین‌جا اومده باشه.
‫یه جور تداخلِ قدیمی بین دنیای ما و اونا.
‫خب معلومه دیگه. اصلاً ولش کن.
‫پس می‌دونیم که «اولگ» کوتوله بود. اینم می‌دونیم که یه تاج داشت.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫خب... شاه اولگ دو تا پسر داشت، در واقع دوقلو بودن.
‫اما ملکه موقع زایمان مُرد و هر دو تا بچه هم‌زمان از شکمش بیرون آورده شدن.
‫واسه همین هر دو تاشون حق پادشاهی داشتن.
‫و هر کدومشون هم به خاطر همین موضوع از اون یکی متنفر بود.
‫واسه همین وقتی اولگ پیر شد، تصمیم گرفت ‫بذاره سرنوشت حاکم بعدی رو انتخاب کنه.
‫هر کدوم از پسرا که زودتر تاج رو پیدا می‌کرد، پادشاه می‌شد.
‫پس هر دو تا دوقلو برای پیدا کردنش راهی سفر شدن.
‫هیچ‌کدوم برنگشتن.
‫و تاجِ اولگ دیگه هیچ‌وقت دیده نشد.
‫تا امروز، اگه شانس بیاریم، شایدم نه.
‫رسیدیم به ته جاده.
‫این نقشه‌ت به درد لای جرز دیوار می‌خوره، فلین.
‫البته.
‫حالا دیگه می‌خوای اعتبارش رو بدی به من.
‫اونم وقتی که رسماً خوردیم به بن‌بست.
‫تقصیر من نیست که یه نقشه داغون بهم دادی.
‫یه لحظه صبر کن.
‫می‌شه اون رو یه ثانیه بهم قرض بدی؟
‫ممنون، کالوین.
‫یه کنده کاریِ کوتوله‌ایه.
‫حتماً یه معنایی داره.
‫اگه راهی برای رد شدن باشه، از همین دیواره.
‫نگاه کنید!
‫یکی دیگه هم این طرف هست!
‫دو تا کوتوله. برادرهای دوقلو.
‫دو تا پسرهای شاه اولگ.
‫ایول، تحت تأثیر قرار گرفتم، نه؟
‫حالا چی فکر می‌کنی، کالیبور؟
‫هنوزم فکر می‌کنم بن‌بسته.
‫آخه کی میاد بن‌بست بسازه و این همه بار و بندیل هم اینجا بذاره؟
‫بده من ببینم اونو.
‫نبردِ مغزها.
‫فکر می‌کنی کی برنده می‌شه؟
‫فکر کنم همه‌مون قراره بمیریم.
‫بفرما، شروع شد.
‫دستت رو از روی اون دکمه بردار.
‫بوم. مثل باد شکوفا شو.
‫نه، کلینت!
‫هیچ‌وقت، ابداً نباید به ریشِ یه کوتوله دست بزنی. دست زدم دیگه. شرمنده. حالت خوبه؟
‫اون پاش داغون شده. هر دو تاش خرد و خاکشیر شدن.
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫حالم خوبه.
‫- آرورا، من «مارو» دارم. می‌تونی شفا بدیش. - آره. ‫- اون‌وقت مدیونش می‌شم که نجاتم داده.
‫نه، مرسی.
‫چی، یعنی می‌خوای همین‌جا ولو شی و کمکش رو قبول نکنی؟
‫تعجبی نداره.
‫یه احمقِ کله‌شقه.
‫خوبم.
‫نیاز به کمکش ندارم. این دیوونه‌بازیه. ‫اون موقع که فرستادیش بره «کلید خلأ» رو بیاره،
‫بین شما دو تا چی شد؟
‫خب تابلوعه که موفق شدم.
‫توی گند زدن به همه‌چی موفق شدی.
‫هنوز راهی برای رفتن به اون یکی دنیا پیدا کردی؟
‫هنوز دارم می‌گردم.
‫حتی اگه همچین راهی وجود داشته باشه، ازت خواهش می‌کنم.
‫بازم می‌گم، تجدید نظر کن.
‫با خواهرت حرف بزن.
‫اوه، من قبلاً با «زایا» حرف زدم.
‫راضی شده که بخشی از نقشه من باشه.
‫چه نقشه‌ای؟
‫«زایا» همراهِ «گوران» به اون یکی دنیا می‌ره.
‫با قدرتی که داره، اون رو به سمت جمجمه هدایت می‌کنه.
‫و «زایا» با این موافقت کرده؟
‫عصبی به نظر می‌رسی، آرورا.
‫چیزی شده؟ نه.
‫نه، من باید برگردم سرِ درس و مشقم تا یه ‫راهی برات پیدا کنم. دیگه نیازی نیست. واسه اون کار.
‫تو چطور... هیچ‌وقت به یه دزد اعتماد نکن.
‫آره، رفیقت کالیبور «کلید خلأ» رو به من فروخت.
‫هرچند ده برابرِ اون چیزی که تو بهش می‌دادی براش آب خورد. باید حرفم رو باور کنی،
‫ودریک. من هیچ‌وقت نمی‌خواستم بهت صدمه بزنم. فقط می‌خواستم نجات...
‫دروغ بسه.
‫تو بهم خیانت کردی.
‫و این چیزیه که نمی‌تونم تحمل کنم.
‫نگهبان‌ها! ببرینش به «داکتو». ودریک، اگه به این راه ادامه بدی،
‫نابود می‌شی.
‫از «زایا» بپرس.
‫ببرینش تو.
‫دستت رو از رو من بردار!
‫ودریک، نه.
‫بهم دست نزن!
‫اگه خنجر داشتم، باهاش بهت خنجر می‌زدم.
‫نامردیه داداش.
‫توقع داری اونجوری لوش بدم؟
‫اوه، بی‌خیال بابا.
‫اون یه دختر لوس و پولدار از خاندان سلطنتی «ایشی» بود ‫که داشت به شوهرِ «ایشی»ـش دروغ می‌گفت.
‫من از کجا باید می‌دونستم که اون خوبه و پسره بد؟
‫انگار تنها تصمیمی که باید می‌گرفتی بین طلا و طلای بیشتر بود.
‫تصمیمِ راحتیه.
‫با توجه به موقعیت، منطقیه.
‫یه دزدِ حرفه‌ای معلومه که دنبالِ پول می‌ره.
‫جدی جدی الان طرفِ کالیبورین؟ اون قشنگ به آرورا خیانت کرد.
‫دمت گرم، «اوکلی». آره، من کاملاً طرفِ آرورا هستم.
‫کوین طرفِ هیچ‌کس نیست. این داستان خیلی طولانی و خسته‌کننده‌ست.
‫پس برات ساده‌ش می‌کنم. من به این ‫مارِ هفت‌خط اعتماد کردم و اون بهم خیانت کرد.
‫کل چیزی که باید بدونید همینه.
‫اگه بهم اعتماد داشتی، بهم می‌گفتی که قضیه چقدر جدیه.
‫اگه می‌دونستم واقعاً داری چیکار می‌کنی، ‫هیچ‌وقت کلید رو به فردریک نمی‌فروختم.
‫الان اینو می‌گی، ولی همه‌مون می‌دونیم تنها چیزی که برات اهمیت داره
‫پول درآوردنه.
‫اینجوریاست؟
‫خب، «سایر» حاضر بود حقیقت رو بهم بگه، و آره.
‫این همه‌چی رو عوض کرد.
‫تو کار وحشتناکی کردی.
‫بیشتر از یه بار.
‫ولی شاید بتونی دقیق‌تر بگی، خانومِ جوون.
‫اون پول به دردت نمی‌خوره.
‫دنبالِ چی هستی؟
‫با کی هستی؟ دادنِ اون پول به دهکده‌ت جلوی سوختنش رو نمی‌گیره.
‫تو از کجا می‌دونی؟ وقت زیادی نداریم.
‫و باید نقشه بکشیم.
‫صبر کن، یعنی «زایا» بهت گفت که دهکده‌ت قراره بسوزه؟
‫خب، اون بهم نگفت چطوری جلوش رو بگیرم. و یه طومارِ کوچیک بهش داد.
‫بی‌خیال بچه‌ها، این با عقل جور درمی‌آد.
‫داره راست می‌گه.
‫یا فقط بخشی از حقیقت رو می‌گه؟
‫تو اون طومار چی نوشته بود؟
‫برو به «الدریچ کیپ»، روز سومِ ماهِ نیمه تابستون، و «کلید خلأ» رو بردار.
‫فقط اینکه یه جزئیات کوچیک رو از قلم انداختم.
‫اینکه «ودریک» قراره اونجا باشه و یه ارتش از نیروهای مقاومت رو قتل‌عام کنه.
‫و البته، اون هیچی درباره...
‫شما سه نفر نگفته بود.
‫نه، نه، نه.
‫قرارمون این نبود.
‫«زایا» کجاست؟
‫جمجمه رو بهت داد؟
‫- چی؟ - ووید رو بده من بچه.
‫جنگ رو باختیم.
‫عقب‌نشینی بود.
‫اون زمین‌گیر شده.
‫«زایا» انگار همیشه بخش‌های بد ماجرا رو نمی‌گه.
‫ولی همین ثابت می‌کنه که اون همه‌چی رو حساب‌کتاب کرده.
‫قرار بود «کالیبور» قبل از اینکه دستِ «ودرا» به «کلید خلأ» برسه، اون رو بدزده.
‫توقع نداری که باور کنیم «کالیبور» قهرمانِ این داستونه. مخصوصاً وقتی
‫تو این‌همه تلاش کردی که از من یه آدم‌بده بسازی.
‫بازیت چیه؟
‫تو عمراً از «زایا» دستور نمی‌گرفتی.
‫پس واقعاً واسه چی تو «الدرد کیپ» بودی؟
‫واسه پول.
‫مهم نیست.
‫حرفی نداری بزنی، نه؟
‫خودت گفتی.
‫پشیمون نیستی.
‫پشیمونی؟
‫خیله‌خب.
‫می‌خوای بدونی چرا به حرف «سایر» گوش دادم؟
‫چون اون قسم خورد که اگه هر کاری ازم می‌خواد رو انجام بدم، اینجوری
‫نجات پیدا می‌کنه... نجات پیدا می‌کنی...
‫تو. آرورا.
‫و اون هم همین‌طور.
‫که همین‌طور هم شد.
‫حالا هم که می‌بینی، من هنوز تو این مخمصه گیر افتادم.
‫دارم سعی می‌کنم لیستِ بلندبالای اشتباهاتم رو جبران کنم.
‫و تا اینجا هم خیلی به دردم خورده.
‫اوه، متوجه‌ام.
‫یجورایی سخته که الان طرفِ «کالیبور» نباشم.
آوا‌مــووی
‫بسیار خب، حالا این قراره چطوری کار کنه؟
‫اول اینو نگه دار.
‫مطمئن نیستم وقتی به این دختر دست بزنم چی می‌شه.
‫من نرمال نیستم، حتی بینِ آدم‌های خودم.
‫«مارو» توی کل بدنم جریان داره و ممکنه این دختر اون «مارو» رو بخواد.
‫اوکی، من اصلاً نمی‌فهمم داری چی می‌گی.
‫جمجمه خبیثه. ممکنه بخواد از من استفاده کنه، واسه همین این گرز رو آوردم.
‫ولی من که قرار نیست با چماق بزنمت.
‫قبوله.
‫فقط قصدم این بود که بزنم رو جمجمه‌ای که تو دستمه.
‫آهان.
‫آماده‌ای؟
‫اصلاً.
‫شوخی می‌کنی؟
‫هی.
‫سلام.
‫خوبه که برگشتی.
‫خب، پیام‌هات جوری بود که انگار اصلاً نمی‌تونه منتظر بمونه. آره.
‫نشون دادنش راحت‌تره.
‫می‌خوای بیای تو؟
‫می‌خوای بیای دنبال‌مون؟ نه.
‫چطوری؟ دارم می‌گذرونم. «دریل» چطوره؟
‫«دریل» خوبه. یه کم شوکه شده، ‫ولی همه‌مون داریم سعی می‌کنیم خودمون رو
‫سرِ پا نگه داریم، مگه نه؟
‫آره. سعی می‌کنیم دیوونه نشیم.
‫اوه، سلام.
‫واو، چقدر زیادن! نه؟
‫کل تیمِ فروشم دارن زنگ می‌زنن. هر کسی که فکرش رو بکنی دنبالِ...
‫مسئول آی‌تیِ من به شبکه‌ی دوربین‌های زنگِ درِ محله نفوذ کرده.
‫داریم دوربین‌های امنیتی رو چک می‌کنیم. ‫همه‌ی دوربین‌ها رو. داریم از نرم‌افزارِ
‫تشخیص چهره استفاده می‌کنیم تا فیل‌م‌ها رو اسکن کنیم.
‫این کار قانونیه؟
‫آره، شاید، یه جورایی.
‫یعنی اصلاً فرقی هم می‌کنه؟
‫بازم می‌پرسم.
‫زنت با این قضایا چطور کنار می‌آد؟
‫«جنی»؟
‫خب، راستش، آره، ما... یه مدتی هست که از هم جدا شدیم، ولی خب
‫الان دیگه رسماً طلاق گرفتیم.
‫واسه همین، اون الان با دوست‌پسرِ جدیدش ‫تو مراکش داره خوش‌گذرونی می‌کنه.
‫روحش هم از قضیه‌ی «کاش» خبر نداره. واسه همین، آره، فقط...
‫من اینجا تنها موندم.
‫فکر کنم دل کندن از یه سری چیزها برام سخته.
‫ببخشید، اینا به من ربطی نداره. حالت خوبه «میچ»؟
‫آره، خوبم.
‫خوبم.
‫یه کم روبراه نیستم، نه؟
‫مطمئنم بوی گند می‌دم و...
‫فقط دارم چرت‌وپرت می‌گم چون این‌همه ردبول خوردم و نخوابیدم و این حرفا.
‫می‌دونی چیه؟ نه، خوب نیستم.
‫باید یه دوش بگیرم.
‫مگه نه؟ شاید بعداً.
‫خب، حداقل داری یه کاری می‌کنی. آره.
‫حتی اگه... آره.
‫آره. آره.
‫خب، سرنخی چیزی پیدا کردی؟
‫آره. آره.
‫نظرت چیه؟
‫یه نفر رو سراغ دارم. یه کاری کردم ‫که همه بدونن به کی باید... باید به
‫فلین بگم. اون می‌تونه بخشی از...
‫اوکی. بپر بالا «جیمی».
‫چیز قطعی‌ای نیست، ولی یه نفر مشکوکه که مدام همه‌جا
‫دیده می‌شه.
‫یه ولگردِ شمشیر به دست. اولین باری که پیداش شد دو هفته پیش بود.
‫این فیلمِ دوربینِ زنگِ درِ یه خونه‌ست که ازش سرقت شده. صاحبش یه
‫تاریخ‌دان بود. آثار باستانی جمع می‌کرد.
‫اوکی، کلانتر گفت اون فقط یه دیوونه‌ی رده‌خارجه و هیچ ربطی به
‫بچه‌های ما نداره. متنِ بازجویی‌هاش همین‌جاست.
‫یه مشت اراجیف گفته، ولی قطعاً بچه‌هامون رو دیده. همین‌جا
‫نوشته. اون یه چیزهایی می‌دونه.
‫یه خبرایی هست.
‫و معلومه که پلیس قرار نیست هیچ غلطی بکنه.
‫اوکی، کلانتر هنوز بازداشتش کرده؟
‫کرده بود.
‫ولش کردن.
‫نگاه کن.
‫واقعاً؟
‫نمی‌دونم. یعنی اتفاقیه؟ عجیبه، نه؟
‫این یارو کیه؟
‫رسماً هیچ سوابقی از این آدم وجود نداره.
‫تنها چیزی که می‌دونیم اینه که اسمش «گوران»ـه.
‫پلیس فکر می‌کنه بچه‌ها فرار کردن.
‫اونا قرار نیست این معما رو حل کنن، «شونا».
‫همه چی دستِ خودمونه.
‫باشه.
‫چطوری می‌تونم برای پیدا کردن این «گوران» کمک کنم؟
‫یه آیپده هست.
‫یه لحظه صبر کن.
‫من دنبال محل اقامتِ یک انسان هستم؛ یک مرد،
‫یک مرد جوان، «دریل» از خاندانِ «گریفین».
‫شرمنده، ما اطلاعاتِ کسی رو به... اون شمشیره؟
‫اون هنوز یه آدمِ پست‌فطرته. همه‌تون باید اینو یادتون باشه.
‫فقط جهت اطلاع بگم، این کار باعث نمی‌شه من مدیونِ تو بشم.
‫من هیچ‌وقت نخواستم تو مدیونِ من باشی.
‫این هیچی رو عوض نمی‌کنه.
‫اون یکی کارت رو هم هیچ‌وقت نمی‌بخشم.
‫ما فقط داریم برای یه هدفِ بزرگ‌تر با هم همکاری می‌کنیم.
‫همکاری برای یه هدفِ بزرگ‌تر... آره جونِ خودت.
‫شاه اولگ دو تا پسرِ دوقلو داشت.
‫دقیقاً مثل این دو تا نقاشیِ روی دیوار.
‫آره.
‫خودشه.
‫واسه هر کدومشون یکی هست.
‫انگار... فقط یه دکمه‌ی مخفی وجود نداره.
‫دو تاست.
‫حتماً یادم رفته بوده.
‫ما روی سیاره‌ی «لایوس» هستیم.
‫پات چطوره؟
‫مثل روز اولش شده.
‫آماده‌ای؟ آره. سه، دو...
‫خب دیگه داریم شروع می‌کنیم. رفتن؟
‫اوه، من چراغ‌قوه دارم.
‫اونا از نور متنفرن.
‫کسی رو گاز نگرفتن؟
‫از کجا بفهمیم؟
‫تنگیِ نفس، ضعفِ دست و پا، و ‫اینکه دهنت مزه‌ی خاکستر می‌ده.
‫من که نه. اوکیم.
‫دهنِ من مزه‌ی زیرسیگاریِ ننه بزرگم رو می‌ده.
‫«کوون» رو یادِ خونه‌شون می‌ندازه.
‫خب، شانس آوردیم.
‫درست بغلِ گوش‌مون بودن.
‫حتماً دارن می‌رن سمتِ مراسم.
‫چیکار کنیم؟
‫اون دیگه چیه؟
‫کیسه‌های تخمِ سوسکِ «روم».
‫تنها پادزهرِ شناخته شده برای سمِ عنکبوتِ سوزنی.
‫باید بخوریش.
‫مجبوری.
‫به‌به، چه خوشمزه!
‫اوکی. الان برمی‌گردم.
‫اینا رو بگیر.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫قورتش بده. من نمی‌تونم قرص قورت ‫بدم. اوکی، پس فقط باهاشون عق بزن.
‫یه آسپرین بده به من.
‫من نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫باید به حست اعتماد کنی، ولی لفتش نده.
‫کاش؟ عجله کن.
‫اوه پسر.
‫این پروتئینه داداش، بزن بر بدن.
‫فقط بخورش. بخور، بخور، بخور.
‫شرمندم.
‫- اگه من در رو باز نمی‌کردم... ‫- شرمنده؟
‫تو کسی بودی که راهِ عبور رو پیدا کرد.
‫حق با اونه.
‫این تنها راهِ پیش رو بود.
‫باید اعتراف کنم، تو توی این کارها استعداد داری پسرم.
‫منظورم اینه که من فقط داشتم راهِ تو رو ادامه می‌دادم،
‫- پس... اونقدری اوکی هستیم که وسطِ مردن با هم «بزن قدش» کار کنیم یا چی؟ ‫- سعی کن تکون نخوری. با هر حرکتی که می‌کنی، سم توی بدنت پخش می‌شه.
‫اگه شانس بیاریم، این کیسه‌های تخم قبل از ‫اینکه نور تموم بشه و عنکبوت‌ها بخورنت، اثر می‌کنن.
‫واقعاً خوشحالم که اون «مارو»ی باارزش‌مون رو ‫خرج کردیم تا تو رو به همون آدمِ غیرقابل‌تحملِ همیشگی
‫تبدیل کنیم. خب، داریم برای یه هدفِ بزرگ‌تر همکاری می‌کنیم دیگه.
‫فلین، اوکلی، با من بیاین.
‫داری خشن می‌شی.
‫صب کنین. برمی‌گردم.
‫صبر کن!
‫آدرس همینه.
‫فقط لطفاً به من صدمه نزن.
‫ببخشید آقا.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫آقا؟
‫زایا! وایسا!
‫چی؟ چی شده؟ همه چی.
‫همه چی غلطه. همه چی داره بد پیش می‌ره. چی؟ چی دیدی؟
‫هیچ راهی برای پیروزی وجود نداره، دریل.
‫ودریک برنده می‌شه.
‫همیشه همین‌طوره.
‫پس فلین چی؟
‫اونم مثل بقیه‌مون.
‫ودریک از اون جمجمه استفاده می‌کنه تا دنیای تو و من رو نابود کنه،
‫و هیچ کاری هم از دستت برنمی‌آد ‫که جلوش رو بگیری. ولی جمجمه دستِ ماست.
‫تو بهم قول دادی که فلین رو نجات می‌دی.
‫من تمامِ مسیرهای ممکن رو دیدم، و همه‌شون به یه جا ختم می‌شن.
‫آینده فقط به مرگ و نابودی می‌رسه.
‫نمی‌تونی همین‌جوری بیخیال بشی.
‫هیچ‌کس با اطمینان نمی‌دونه که بقیه قراره چیکار کنن.
‫ما همیشه حق انتخاب داریم.
‫خب، بعضی وقت‌ها هیچ انتخاب یا راهی برای بردن وجود نداره.
‫آینده از قبل نوشته شده.
‫اوکی. می‌گی نمی‌تونیم آینده رو عوض کنیم؟
‫پس اینو بهم بگو.
‫من قراره این بیسکویت رو بخورم یا نه؟
‫فرقی نمی‌کنه.
‫چرا، فرق می‌کنه.
‫همین الان.
‫من این «اوریو» رو می‌خورم؟
‫آینده رو نگاه کن.
‫خب؟
‫نمی‌خوریش. راست گفتی. نمی‌خواستم بخورم.
‫صد در صد. ولی می‌دونی چیه؟
‫یه کم... گشنه‌مه.
‫تو فقط به این خاطر یه تصمیمِ دیگه گرفتی چون من آینده رو بهت گفتم.
‫دقیقاً.
‫ما مسیرِ خودمون رو می‌سازیم.
‫روی اتفاقی که قراره بیفته تمرکز نکن.
‫روی کاری تمرکز کن که الان از دست‌مون برمی‌آد.
‫اصلاً غیرممکنه.
‫شاید واقعاً راهی نباشه.
‫یا شاید این همون چیزیه که جمجمه می‌خواد تو باورش کنی.
‫شاید فقط می‌خواد چیزهای بد رو بهت نشون بده تا ما ناامید بشیم.
‫داره در برابرِ من مقاومت می‌کنه.
‫یه چیزی رو خوب می‌دونم، اونم اینه که وقتی اوضاع ‫خیط می‌شه، دیدنِ نورِ امید تهِ تونل خیلی سخت می‌شه.
‫اما دقیقاً همون‌جاست که باید قوی بمونیم، سخت‌تر بجنگیم، ‫ایمان داشته باشیم و هر اتفاقی که افتاد، باز هم تلاش کنیم.
‫من تصاویرِ خیلی وحشتناکی دیدم، دریل.
‫پس یه راهی پیدا کن که بتونیم عوضشون کنیم و «رن» رو برگردونیم.
‫من بهت ایمان دارم، «زایان».
‫باید بیشتر از این بیسکویت‌ها بگیریم.
‫آره، باشه.
‫ما جفت‌مون حریف‌های قدری هستیم.
‫اینم از اون یکی.
‫هر دو تا برادر مُردن.
‫خب، اونجا تاجِ شاه اولگ رو می‌بینم.
‫تونستیم.
‫واقعاً از پسش برآمدیم.
‫خب، حالا فقط باید بفهمیم چطوری بریم اون تو.
‫نگاه کن.
‫پسراش زنده تا اینجا رسیده بودن.
‫خیلی به تاج نزدیکی.
‫و به نظر می‌آد سرِ همین تاج دخلِ همدیگه رو آوردن.
‫می‌بینی؟
‫این تبرها مالِ خودشون نبوده.
‫شاه اینا رو گذاشته اینجا.
‫هر کدومشون یه سکوی مخصوص دارن.
‫یعنی هر کدوم یه تبر برداشتن و... قشنگ مورتال کمبت بازی کردن. ‫(افتادن به جون هم)
‫ضربه نهایی (فیتالیتی).
‫این یارو احتمالاً موقع تلاش برای رسیدن به تاج، از خونریزی مُرده.
‫ولی نتونسته دروازه رو بده بالا.
‫آخه کدوم پدری با پسراش این کار رو می‌کنه؟
‫یه پدر از نوعِ پادشاهِ بی‌رحمِ کوتوله‌ها. ‫بیا کمک کن این دروازه رو بدیم بالا.
‫سه، دو، یک.
‫نه، این دروازه تکون هم نمی‌خوره.
‫می‌دونی، تا وقتی پدرم زنده بود،
‫برادرم «دریل» رو به من ترجیح می‌داد.
‫بیخیال بابا. مطمئنم این‌طوری نیست.
‫نه، واقعاً همین‌طور بود. اونا خیلی با هم تفاهم داشتن.
‫فوتبال، کمپینگ، پیاده‌روی، ماهیگیری. اصلاً بحثی نبود ‫که کدوم‌مون رو برای پادشاهی انتخاب می‌کرد.
‫ولی قطعاً نمی‌ذاشت که تا سرحدِ مرگ با هم بجنگیم.
‫بازم می‌گم، اون یه پادشاهِ بی‌رحمِ کوتوله‌ست.
‫آره، ولی پدر هم هست. شاید «اولگ» نمی‌خواسته پسراش با هم بجنگن.
‫شاید...
‫می‌خواسته با هم همکاری کنن، مثل همون ‫موقع که مجبور شدیم دریچه رو با هم فشار بدیم.
‫ولی نگاه کن ببین چی انتظارشون رو می‌کشیده: یه جفت تبر.
‫پیامش کاملاً واضحه، نه؟
‫مگر اینکه... پادشاه به یه دلیل دیگه اینا رو گذاشته باشه اینجا.
‫خب، من تقریباً مطمئنم می‌دونم اینا واسه چیه.
‫چقدر سوراخ سوراخه.
‫شاید سوراخِ کلید باشن.
‫و ما بتونیم از این تبرها مثل دندون‌های غول‌پیکر استفاده کنیم.
‫ببینید، جفت‌تون دارید وقت تلف می‌کنید. می‌دونم باورش سخته، ولی بعضی وقت‌ها قوی‌ها می‌برن
‫و ضعیف‌ها می‌بازن. دنیا کلاً همین‌جوری می‌چرخه.
‫اونا دوقلو بودن، قدرت‌شون برابر بوده.
‫واسه همینم جفت‌شون مُردن.
‫چرا حتماً باید یک نفر انتخاب می‌شد؟
‫چرا نمی‌تونستن با هم حکومت کنن؟
‫چون فقط یه تاج وجود داره، واسه همین.
‫آره، ولی اگه این‌طوره پس باید فقط یه تبر می‌بود، و... اگه این دو تا
‫تبر با هم جفت بشن و یه کلید رو بسازن چی؟
‫آره، می‌دونستم یه جای این طراحی ایراد داره.
‫ردیفش کردی؟
‫از اون طرف.
‫کلید همینه.
‫ممنون.
‫یالا.
‫بگو دیگه. هر چی دلت می‌خواد بگو.
‫بگو. زود باش، بگو.
‫هرچند گفتنش برام سخته، ولی ایول به «فلین»، گل کاشتی.
‫امروز باعث شدی استادت بهت افتخار کنه.
‫خب، پیشِ یه حرفه‌ای یاد گرفتم دیگه.
‫ولی هنوز ناشی هستی.
‫و یه تله‌ی دیگه هم هست که باید باهاش روبرو بشیم.
‫آماده‌ای؟
‫اگه اتفاقی افتاد نگران نباش.
‫من همین‌جام.
‫دریل؟
دریل؟
‫حالت خوبه؟
‫باهام حرف بزن. خوبی؟
‫بیا بریم.
‫من تشنه‌ی «مارو» هستم.
‫سعی کن از بدنم بکشیش بیرون.
‫چی دیدی؟
‫دیدمش. همون لحظه‌ی بیسکویتی رو.
‫فقط یه راه وجود داره.
‫برای تغییر دادنِ آینده؟
‫چطوری؟ باید برای برادرت یه پیغام بفرستیم.
‫چیه؟
‫اسمِ اون زنه چیه...
‫آخرین تله.
‫آره.
‫دارم یه سری خلاقیت‌های هوشمندانه‌ی کوتوله‌ها رو می‌بینم.
‫یه نقشه دارم. «اوکلی»، کیف‌ت رو بده.
‫- نه، واسه چی باید کیفم رو بدم به تو؟ ‫- وقت زیادی نداریم. - زود باش، فقط بدش به من. باشه.
‫آره.
‫این عالیه.
‫شبیه «ایندیانا جونز» شدی.
‫این حرکت واسه «ایندیانا جونز» که جواب نداد.
‫نه! چی؟
‫نه.
‫بدش من!
‫وایسا، داری چیکار می‌کنی؟ آخرین درس، «فلین».
‫به هیچ‌کس اعتماد نکن.
‫بهم نشون بده چطوری باید از راهِ سخت یادش بگیرم.
‫نمی‌فهمم.
‫چی؟
‫اونجا رو نگاه کن.
‫دو تا تاج!
‫بازم حق با تو بود «فلین».
‫انگار پادشاه واقعاً به کارِ تیمی اعتقاد داشته.
‫من؟ من تکی کار می‌کنم.
‫بدرود، مردِ خوب.
‫نه. نمی‌خوام بشنوم.
‫یک کلمه هم حرف نزن!
‫نمی‌فهمم!
‫فهمیدم. خب، باید بریم.
‫همین الان. بریم؟ ولی پس تکلیفِ... نه، نه، نه.
‫اون می‌دونه ما اینجاییم. داره می‌آد.
‫کی؟ کی می‌دونه؟ کی داره می‌آد؟
‫«گوران».
✦ Luminox ترجمه از ✦
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫هی، بچه‌ها می‌دونید چیه؟
‫دهنم.
‫دوباره حسش می‌کنم، انگار برگشته به حالت عادی.
‫مالِ منم همین‌طور.
‫واسه تو هم پیش می‌آد.
‫غم‌انگیزه.
‫فکر کنم یعنی دیگه خطری نداره و می‌تونیم حرکت کنیم.
‫دقیقاً، ایول.